LOGINShare
บทที่ 2
Latest chapter
ชื่อหนังสือ : เขารักคนอื่นสุดหัวใจ บทที่ 7
หลังจากวิดีโอดนตรีของฉันถูกเผยแพร่ออกไป ก็เกิดกระแสตอบรับที่ใหญ่โตมากในช่องคอมเมนต์ต่างบอกว่า บทเพลงนี้ทำให้พวกเขานึกถึงตัวเองในอดีต คนที่เคยเปี่ยมไปด้วยความหลงใหลต่อความรักฉันทยอยปล่อยเพลงใหม่ๆ ออกมาเป็นระยะ จนมีโปรดิวเซอร์เพลงมาขอเซ็นสัญญากับฉัน พวกเขาเสนอเงื่อนไขที่ดีมาก ดีกว่าการสนับสนุนของพ่อแม่แท้ ๆ หรือวิลเลียมเสียอีกตอนนี้ ในที่สุดฉันก็ตระหนักได้สักที ว่าฉันสามารถยืนหยัดได้ด้วยตัวเองโดยสมบูรณ์ ฉันไม่ต้องการการยอมรับจากพ่อแม่หรือวิลเลียมเลยสักนิด โลกใบนี้ยังมีผู้คนอีกมากมายที่ชื่นชอบดนตรีของฉันขณะที่ฉันกำลังพาเด็กๆ อัดเพลงใหม่ ทันใดนั้นไอวี่ก็บุกเข้ามาในฟาร์ม เธอตะโกนโวยวายราวกับคนเสียสติ!"จูดี้! เป็นเธอจริง ๆ ด้วย! เธอยังไม่ตายงั้นเหรอ เธอรู้ไหมว่าเพราะการตายของเธอ ทำให้ฉันถูกคนรุมสาปขนาดไหน สามีทิ้งฉัน วิลเลียมก็ไม่สนใจฉันอีกเลย ขนาดพ่อแม่ยังไล่ฉันไปตายเลย!แม้แต่ลูกของฉัน...ฉันเคยคิดว่าแค่คลอดเด็กคนนี้ออกมา สามีก็คงจะยอมยกโทษให้ แต่ทั้งหมด...มันเป็นเพราะแก! พอวิลเลียมได้ยินเพลงที่แกสีไวโอลิน เขาก็ผลักฉันออกอย่างกับโดนผีสิง ทำให้ฉันต้องเสียลูกไปด้วย!ทำไมเธอไม่ไปต
ชื่อหนังสือ : เขารักคนอื่นสุดหัวใจ บทที่ 6
หลังจากที่ลูคัสกลับไปฉันตกอยู่ในความเงียบงัน สุดท้ายก็ตัดสินใจเปิดมือถือเพื่อค้นหาข่าวที่เกี่ยวกับวิลเลียมและไอวี่ไอวี่ถูกพ่อแม่ของฉันไล่ออกจากบ้าน สตูดิโอที่พ่อแม่เคยยกให้ก็ถูกยึดคืน แม้แต่เพลงเก่า ๆ ของเธอก็ยังถูกตั้งข้อสงสัยว่าจ้างคนอื่นเขียนให้พ่อแม่ของฉันประกาศผ่านสื่อมากกว่าหนึ่งครั้ง ว่าฉันต่างหากคือลูกสาวที่ยอดเยี่ยมที่สุดของพวกเขา น่าเสียดายที่ครอบครัวพวกเขาต้องสูญเสียอัจฉริยะคนนี้ไปตลอดกาลส่วนวิลเลียม ในเน็ตมีแต่ภาพตอนเขาฟูมฟายเสียสติ ชาวเน็ตยังเอาความเย็นชาหมางเมินที่เขาเคยทำกับฉัน มาเปรียบเทียบกับความคลุ้มคลั่งเสียใจในตอนนี้ด้วยฉันเห็นภาพเขาฝ่าอันตรายเข้าไปในป่าลึกเพื่อตามหาฉัน จนสุดท้ายถูกงูพิษกัดและต้องถูกส่งตัวขึ้นรถฉุกเฉินฉันเห็นเขายืนอยู่บนยอดเขาที่เราเคยนัดกันว่าจะไปฉลองครบรอบเจ็ดปี เขาดูเหมือนศพเดินได้ที่เอาแต่ยืนน้ำตาไหลเงียบ ๆในคอมเมนต์ต่างพากันบอกว่า เขารักฉันจริง ๆ เขาคงจะตกหลุมรักฉันเข้าแล้วในช่วงเจ็ดปีที่แต่งงานกันมา และการสูญเสียฉันไปคือบทลงโทษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดจากพระเจ้าฉันหลุดขำออกมา จะรักหรือไม่รักมันไม่มีความหมายอีกแล้วเพราะความรักที่ฉันม
ชื่อหนังสือ : เขารักคนอื่นสุดหัวใจ บทที่ 5
ตอนแรก ฉันแค่อยากจากไปอย่างเงียบ ๆแต่ฉันก็คิดไม่ถึงว่าเครื่องบินจะมาตกกะทันหัน และวิดีโอที่ฉันตั้งเวลาโพสต์ไว้กลับกลายเป็นคำลาตายของฉันไปเสียได้ความจริงแล้ว ฉันไม่ได้ขึ้นเครื่องบินลำนั้นเพราะจู่ ๆ ลูคัส เพื่อนเล่นสมัยเด็กของฉันก็มาหาแค่เพราะฉันบอกว่าอยากกลับบ้าน เขาจึงขับรถข้ามระยะทางกว่าพันกิโลเมตรเพื่อมารับฉันกลับบ้านการกลับบ้านครั้งนี้ คือการกลับไปยังบ้านอีกหลังของฉันฉันเกิดในตระกูลนักดนตรี แต่แม่บ้านโลภอยากได้สมบัติของครอบครัวฉัน จึงให้ลูกสาวตัวเองสวมรอยเป็นฉัน ลูกสาวคนนั้นก็คือไอวี่ ส่วนฉันถูกเธอขโมยมาทิ้งไว้ข้างทางฉันถูกสามีภรรยาใจดีคู่หนึ่งรับเลี้ยงไว้ จนกระทั่งอายุ 14 ปี พ่อแม่แท้ ๆ ถึงจำฉันได้และรับกลับไป แต่พวกเขามีความผูกพันกับไอวี่มาก จึงไม่ได้ทิ้งเธอไปเช่นกันฉันรู้ดีว่าพวกเขารักไอวี่มากกว่า จึงปล่อยให้ไอวี่แย่งคู่หมั้นของฉัน และยอมให้ไอวี่ขโมยผลงานเพลงของฉันไปแต่แม้กระทั่งสามีที่ใช้ชีวิตร่วมกับฉันมาเจ็ดปี แท้จริงแล้วเขาก็แต่งงานกับฉันเพียงเพื่อจะปกป้องไอวี่เท่านั้นเองทุกอย่างเป็นเรื่องจอมปลอม ฉันไม่เห็นความหมายที่จะรั้งอยู่ที่นั่นอีกต่อไปดังนั้นฉันจึง
ชื่อหนังสือ : เขารักคนอื่นสุดหัวใจ บทที่ 4
วิลเลียมแทบจะทรงตัวไม่อยู่ "อะไรนะ!"เขาตกใจจนร้องเสียหลง "ต้องมีการเข้าใจผิดแน่ ๆ เธอจะจากไปได้ยังไง วันนี้เป็นวันครบรอบเจ็ดปีที่เราแต่งงานกันนะ จูดี้ยังบอกเลยว่าจะมอบเซอร์ไพรส์ใหญ่ให้ผม!"พอพูดถึงคำว่า "เซอร์ไพรส์ใหญ่" ใบหน้าของเขาก็ซีดเผือดลงทันทีบางทีเขาอาจจะรู้ตัวแล้ว ว่าเซอร์ไพรส์ครั้งใหญ่ที่ฉันพูดถึง... ก็คือการที่ฉันจะจากเขาไปตลอดกาล!"ขอโทษนะครับคุณวิลเลียม พวกเราไม่ทราบสาเหตุที่จูดี้จากไป เราแค่ตรวจสอบพบว่าเธอจองตั๋วเครื่องบินไว้ตั้งแต่สามวันก่อนแล้ว"วิลเลียมยืนเหม่อ เขาคิดอย่างไรก็คิดไม่ตก ว่าสามวันก่อนเขาทำอะไรผิดไป ฉันถึงได้เลือกที่จะจากไปเงียบ ๆ ในอีกสามวันให้หลัง "ไม่... เป็นไปไม่ได้ เธอยังไม่ได้ขึ้นเครื่องแน่ ๆ เธอบอกว่าจะรอผมกลับมา..."วิลเลียมหยิบมือถือออกมาเพื่อจะติดต่อฉัน แต่กลับพบว่าเครื่องปิดอยู่"ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้" สีหน้าของเขาเริ่มตึงเครียดขึ้นเรื่อย ๆ เขาเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออก จึงหันไปมองไอวี่ที่อยู่ในห้องพักฟื้นด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธ "คุณมายุ่งกับมือถือของผมทำไม!"ไอวี่ตกใจจนสะดุ้ง แต่เธอก็เก่งเรื่องการเสแสร้ง แกล้งทำสีหน้าไร้เดียงสา
ชื่อหนังสือ : เขารักคนอื่นสุดหัวใจ บทที่ 3
บนยอดเขาวิลเลียมโอบกอดฉัน พร้อมกระซิบคำหวานที่ข้างหู "ดีจัง ได้กอดคุณแบบนี้ ได้รอดูพระอาทิตย์ขึ้นไปด้วยกัน""พรุ่งนี้เราก็จะแต่งงานกันครบเจ็ดปีแล้ว เจ็ดปีที่มีคุณอยู่ด้วยผมมีความสุขมาก ผมเตรียมเซอร์ไพรส์ไว้ให้คุณด้วย พรุ่งนี้คุณจะได้เห็นแล้ว คุณว่าอีกเจ็ดสิบปีข้างหน้า เรายังจะได้รอดูพระอาทิตย์ขึ้นแบบนี้ด้วยกันไหม ถึงตอนนั้น คนที่ดูพระอาทิตย์ขึ้นคงไม่ได้มีแค่เราสองคน แต่จะมีลูก ๆ ของเราด้วย..."ฉันมองเขาเงียบ ๆ เราไม่มีวันข้างหน้าอีกต่อไปแล้วแสงจันทร์อ่อนละมุน เขาช่างแสนดี จนกระทั่งเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นทำลายความเงียบสงบของเราเมื่อวิลเลียมเห็นคนโทรเข้า เขาก็หันมามองฉันด้วยสายตาที่ลำบากใจฉันไม่มองหน้าเขา และไม่มองมือถือของเขาด้วย เพราะฉันรู้ดีว่ามีเพียงไอวี่เท่านั้นที่ทำให้เขาลำบากใจได้ขนาดนี้"คุณไปจัดการธุระก่อนเถอะ ฉันจะรออยู่ตรงนี้"วิลเลียมจูบหน้าผากฉัน "ที่รัก คุณช่างเข้าอกเข้าใจดีจริง ๆ รอผมกลับมานะ"ฉันมองเขาเดินจากไปพร้อมรอยยิ้ม บนยอดเขายังมีลมพัดกระโชกไม่หยุดมันหนาวเหน็บจริง ๆสุดท้ายฉันไม่ได้รอจนวิลเลียมกลับมา แต่กลับเห็นโพสต์ใหม่ในอินสตาแกรมของไอวี่[เขาคืออัศวิน
ชื่อหนังสือ : เขารักคนอื่นสุดหัวใจ บทที่ 2
งานเลี้ยงของไอวี่จัดขึ้นในวันถัดมาฉันช่วยผูกเนคไทให้วิลเลียม "เราไปงานเลี้ยงของไอวี่ด้วยกันเถอะ ฉันสัญญาว่าครั้งนี้จะไม่โกรธเธอ"วิลเลียมดูลำบากใจ เพราะทุกครั้งที่ฉันกับไอวี่ออกงานด้วยกัน แขกเหรื่อมักจะพูดถึงเรื่องที่ไอวี่แย่งคู่หมั้นของฉันไปแต่เขาหาเหตุผลมาปฏิเสธไม่ได้จริง ๆ จึงได้แต่แสร้งทำท่าทางจนใจ "ตามใจคุณแล้วกัน เราไปด้วยกัน แต่ในงานต้องน่าเบื่อแน่ ๆ พอถึงตอนนั้นเราแอบหนีไปเดทกันสองคนดีไหม"ดูสิ ว่าเขากลัวว่าฉันจะไปทำลายความสุขของไอวี่ขนาดไหนวิลเลียมคอยปกป้องไอวี่อยู่เงียบ ๆ มาตลอด เขาแต่งงานกับฉันก็เพื่อไม่ให้ฉันไปวุ่นวายกับไอวี่เท่านั้นเองแต่ครั้งนี้ ฉันจะไม่ทะเลาะกับไอวี่แม้แต่คำเดียวเพราะพรุ่งนี้ฉันก็จะจากไปแล้ว ฉันแค่ต้องการมาบอกลาครอบครัวและเพื่อน ๆ เท่านั้นงานเลี้ยงของไอวี่คึกคักมากทุกคนต่างอวยพรให้เธอ เธอประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน ครอบครัวมีความสุข ราวกับเป็นผู้ชนะในชีวิต"ไอวี่ ยินดีด้วยนะที่เข้ารอบการแข่งขันดนตรี พ่อกับแม่ภูมิใจในตัวลูกจริงๆ""ได้ข่าวว่าไวโอลินที่ลูกใช้บรรเลง มีมหาเศรษฐีลึกลับมอบให้ เป็นไวโอลินที่บีโธเฟนเคยใช้เชียวนะ""พระเจ้า อย
