ชื่อหนังสือ : เขารักคนอื่นสุดหัวใจ

ฉันจองตั๋วเครื่องบินเพื่อจะเดินทางจากไปในอีกสามวันข้างหน้าแล้ว

เมื่อการนับถอยหลังสามวันสิ้นสุดลง ฉันจะถอนตัวจากไปอย่างตรงเวลา จากนี้ไปจะไม่มาเจอวิลเลียมอีก

ประตูห้องทำงานเปิดออก วิลเลียมเดินเข้ามา "เมื่อกี้ได้ยินคุณคุยโทรศัพท์กับสายการบิน คุณจะทำอะไรเหรอ"

ฉันเก็บโทรศัพท์มือถือ แล้วอธิบายอย่างเย็นชา "ฉันให้พวกเขาส่งใบเสร็จค่าเดินทางครั้งก่อนมาให้ทางไปรษณีย์"

เขาไม่ได้สงสัยอะไรมากนัก "อีกเดี๋ยวอยากทานอะไรดี ช่วงนี้คุณป่วยอยู่ ต้องทานอะไรอ่อน ๆ หน่อย ซุปครีมเห็ดใส่ผักดีไหม"

ตลอดเจ็ดปีที่แต่งงานกับวิลเลียม เขาเป็นคนอ่อนโยนและใส่ใจแบบนี้มาตลอด

ทุกคนต่างเชื่อมั่นว่า ชั่วชีวิตนี้เขาจะรักฉันเพียงคนเดียวเท่านั้น

ขนาดฉันเองยังขอบคุณพระเจ้าเลย ที่ประทานชีวิตที่มีความสุขขนาดนี้มาให้

แต่ผ่านไปถึงเจ็ดปีฉันถึงได้รู้ว่า วิลเลียมรักเพียงคนคนหนึ่งตลอดมาจริง ๆ

แต่น่าเสียดายที่คนคนนั้นไม่ใช่ฉัน เขาแต่งงานกับฉันเพียงเพื่อจะปกป้องความสุขของไอวี่เท่านั้นเอง

เมื่อเขาเห็นฉันไม่ตอบอะไร จึงเดินเข้ามาสวมกอด "ยังมีอีกเรื่องนะ ไอวี่ท้องแล้ว ผลงานเพลงของเธอก็เข้ารอบการแข่งขันดนตรีระดับนานาชาติด้วย สามีของเธอเลยจัดงานเลี้ยงฉลอง ตั้งใจส่งคำเชิญมาให้เราด้วยนะ แต่ทุกครั้งที่คุณเจอไอวี่คุณดูไม่ค่อยมีความสุข ผมรู้ว่าคุณไม่อยากไปแน่ ๆ คุณรอผมอยู่ที่บ้านดีไหม"

ฉันรู้สึกประหลาดใจนิดหน่อย "การแข่งขันประกาศผลแล้วเหรอ ทำไมฉันยังไม่ได้รับจดหมายตอบกลับล่ะ"

การแข่งขันนั้น... ฉันเองก็เข้าร่วมด้วยเหมือนกัน...

วิลเลียมลูบใบหน้าของฉันเบา ๆ แววตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน "ผมกดยกเลิกการสมัครให้คุณแล้ว คุณอยากมีลูกมาตลอดไม่ใช่เหรอ ถ้าคุณเข้าร่วมแข่งขัน วัน ๆ คุณคงเอาแต่ฝึกซ้อมไม่ก็แต่งเพลง แล้วเมื่อไรเราถึงจะมีลูกกันล่ะ"

ฉันได้แต่ยิ้มเจื่อนพลางก้มหน้าลง หลับตาแน่นเพื่อไม่ให้น้ำตาไหลร่วงลงมา

แต่งงานกันมาเจ็ดปี ฉันต้องการมีลูกมานับครั้งไม่ถ้วน แต่เขากลับปฏิเสธมาตลอด เขาบอกว่าเขาชอบการใช้ชีวิตคู่แค่เราสองคนมากกว่า

แล้วตอนนี้ล่ะ?

เพราะกังวลว่าฉันจะไปเป็นคู่แข่งกับไอวี่บนเวทีใช่ไหม ถึงได้ยอมกลืนน้ำลายตัวเองแล้วเอาเรื่องลูกมาเหนี่ยวรั้งฉันไว้

เพื่อไอวี่แล้ว เขาเต็มใจสละได้ทุกอย่าง แม้แต่เรื่องการมีลูกก็ยังกลายเป็นข้ออ้างของเขาได้

วิลเลียมเห็นฉันไม่พูดอะไร จึงก้มลงมากระซิบข้างหู "ขอโทษนะที่ไม่ได้ปรึกษาคุณก่อน อย่าโกรธผมเลยนะ อีกสามวันก็จะเป็นวันครบรอบเจ็ดปีของเราแล้ว ถึงตอนนั้นผมจะไถ่โทษให้คุณอย่างดีเลย"

"ที่รัก ขอแค่คุณมีความสุข ผมทำได้ทุกอย่าง" เขาเสริมอีก

ฉันรู้ดีว่าประโยคนี้เขาตั้งใจบอกไอวี่ ขอแค่ไอวี่มีความสุข เขาเสียสละได้ทุกอย่างจริง ๆ

ฉันกล้ำกลืนความขมขื่น มองเขาพร้อมยิ้ม "ที่แท้เราก็ 'รักกัน' มาเจ็ดปีแล้วสินะ งั้นฉันจะเตรียมเซอร์ไพรส์ใหญ่ไว้ให้คุณแน่นอน ไม่ว่ายังไงคุณห้ามผิดนัดเด็ดขาดนะ"

เหมือนเขาพอใจมากที่ฉันยอมสละสิทธิ์การแข่งขัน เขาจูบที่หน้าผากฉัน "ที่รัก ผมจะตั้งตารอเลย"

ฉันคิดว่าเขาต้องชอบมันแน่ ๆ เพราะเขาจะสูญเสียฉันไปอย่างถาวร เขากำลังจะได้รับอิสระในเร็ว ๆ นี้แล้ว

เขาเดินเข้าห้องครัวไปหั่นผัก โดยถอดแหวนแต่งงานวางไว้บนโต๊ะ

ฉันมองดูแหวนแต่งงานของเราพลางน้ำตาไหลเงียบ ๆ

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นว่า ที่วงในของแหวนแต่งงาน...มีชื่อน้องสาวของฉันสลักอยู่อย่างชัดเจน

ในทุกวันและทุกปีที่ผ่านไป เขาอยู่ในชีวิตแต่งงานของเราเสมอ...แต่รักคนอื่นสุดหัวใจ