Masuk“อือ ไม่นะไทรีส อย่าทำอะไรฉันเลย ฉันจะไม่เข้ามาในคาสิโนของนายอีกแล้ว อ่ะ อือ”
“จะเข้ามาตอนไหนก็ได้หลังจากนี้ สกายต้อนรับเธอเสมอทิมมี่”
เขาเอ่ยเสียงพร่า ลากเรียวลิ้นสากตวัดเลียหน้าท้องแบนราบที่เคลื่อนไหวขึ้นลงตามแรงหอบหายใจของหล่อน มือของหล่อนดันไหล่กว้างของเขาออก พร้อมกับกำจิกเล็บยาวจนเจ็บและมีเลือดซึมออกมาตามเล็บของหล่อน แม้ไม่เห็นด้วยตาแต่เขาก็รู้สึกได้เมื่อได้กลิ่นคาวเลือดเตะจมูกของตน
“ไม่...ฉันจะไม่เข้ามาที่นี่อีกแล้ว ให้ตายก็ไม่เข้า ถ้าฉันออกไปจากที่นี่ได้ฉันจะไม่มาแดนบาปแห่งนี้อีก” หล่อนโต้ตอบเสียงสั่นเครือ ตอนนี้ร้องไห้จนไม่รู้จะร้องไห้ยังไงแล้ว น้ำตาก็แห้งเหือดไปเรียบร้อยแล้ว แล้วก็ต้องสะดุ้งกรีดร้องเจ็บปวดทรมานสุดเสียงเมื่อไทรีสกระแทกกายแข็งร้อนเข้ามาในร่างของหล่อน
กรี๊ดดดดดด
“จะ...เจ็บ! ฮือๆ ฉันเจ็บไทรีส” สองมือน้อยทุบตีเตียงด้วยความเจ็บปวดทรมานดิ้นรนหาทางหนีจากความอึดอัดทรมานนี้ ร่างน้อยถูกของแข็งกระแทกสอดแทรกเข้ามากลางร่าง ตอนนี้ร่างกายเล็กของหล่อนรู้สึกเหมือนถูกจับขาฉีกแยกออกจากกันคนละทิศละทางเลยก็ว่าได้
“ฮือๆๆ เจ็บ! ไทรีส ฉันเจ็บ อึก ออกไป...ฮือๆๆ” หล่อนร้องไห้ขอร้องให้เขาหยุด แต่หน้าของไทรีสที่จ้องมองมาทางหล่อนไม่ได้มีความสงสารหรือเห็นใจส่งมาให้ แต่มันเป็นยิ้มน่ากลัวของเขาที่ส่งกลับมาเยาะเย้ย แล้วเสียงที่น่ารังเกียจก็ตามมา
“อ่า คับแน่นเป็นบ้าทิมมี่...ชูว์” เป่าปากตัวเองออกมาด้วยความอึดอัด และด้วยความรู้สึกดีที่ได้เป็นผู้ชายคนแรกของชญาดาจนไม่อาจจะปกปิดยิ้มพึงพอใจไว้ได้
“อือ ปะ...ปล่อยฉันเถอะไทรีส ออกไปเถอะฉันเจ็บ อึก” หล่อนขอร้องเขาเสียงแผ่วเบา
“ชูว์ ครั้งแรกมันก็เป็นแบบนี้แหละทิมมี่ แต่มันจะดีถ้าผมขยับ อือ อย่าดิ้น ยิ่งดิ้นคุณยิ่งตอดรัดผมและทำให้ผมอยากกระแทกคุณเหมือนสัตว์ป่า อ่า แน่นเป็นบ้า อูว์”
กัดเม้มปากแน่นเมื่อหล่อนบิดกายดิ้นหนีจากแรงกระแทกของตน มือใหญ่จับรั้งเอวเล็กบางไว้เพียงมือเดียวแล้วกระตุกรั้งเข้าหาตน ยิ่งทำให้เจ้าหล่อนบิดหน้าเหยเกด้วยความเจ็บ ยิ่งได้เห็นคนตัวเล็กเจ็บปวดเขาก็ยิ่งพึงพอใจเมื่อได้เป็นคนแรกของเจ้าหล่อน
“เจ็บ! ไทรีสคุณมันเลว พอเถอะ พอได้แล้ว ฉันไม่ไหวแล้ว ฮือ” หล่อนตัดพ้อเขาทั้งน้ำตาและทุบตีเตียงนุ่มแรงๆ เพื่อให้เขาหยุด
“ฉันมันคนไม่ดีอยู่แล้วทิมมี่ คนบาปอย่างฉันไม่สนใจหรอกว่าเธอจะเจ็บปวดทรมานแค่ไหน เพราะร่างกายชายหญิงเขาสร้างมาเพื่อกันและกันอยู่แล้ว เธอคับแน่นและเล็กเพราะเธอยังใหม่ แต่เชื่อสิว่าฉันจะทำให้เธอครวญครางเสียวได้แน่นอน อ่ะอืม”
พั่ก!
พูดจบก็กระแทกเอวสอบกระแทกเข้าหากายเล็กคับแน่นหนักหน่วง โดยไม่สนใจว่าหล่อนจะเคลิ้มและคล้อยตามตนเองไปหรือไม่
กรี๊ดดดด
“ไอ้เลว...เจ็บ ปล่อยฉันเถอะไทรีส ได้โปรด...อือ...” ชญาดาหยุดดิ้นถอยหนีเมื่อรู้แล้วว่ายิ่งดิ้นความเจ็บปวดกลางร่างจากส่วนสงวนที่ถูกรุกล้ำเข้าไปยิ่งทำให้เจ็บทรมานราวกับถูกฉีกขาแยกออกจากกันเป็นสองชิ้นก็มิปาน
“อยากว่าก็ว่าฉันเลย เพราะตอนนี้ฉันเป็นผัวเธอแล้วทิมมี่ ผู้หญิงด่าผัวมากไม่ดีนะบอกเลย อ่า แน่นเสียว...ชูว์”
เขาบอกพลางยิ้มหยันแล้วก็เริ่มขยับโยกเอวสอบเป็นจังหวะขับเคลื่อนเมื่อทนแรงเสียดสีตอดรัดภายในกายคับแคบของชญาดาไม่ไหว
“ชั่ว ฉันเกลียดนายไทรีส......”
หล่อนกำมือทั้งสองแน่น มองร่างสูงใหญ่ที่นั่งแทรกตัวอยู่กลางหว่างขาและจับรั้งเอวหล่อนขยับโยกกระแทกเอวสอบเข้าหาความเป็นสาวของตนเองด้วยความเกลียดชัง แม้ว่าม่านน้ำตาจะทำให้การมองเห็นของชญาดาไม่ชัดเจน แต่ยิ้มเยาะเย้ยของคนบาปมันชัดเจนในการมองของหล่อนเหลือเกิน
“โอว์ ทิมมี่เธอแน่นเป็นบ้า...อูว์ เสียว อ่า OMG! ซี้ดดด เสียวคนสวย อ่า”
เจ็บกายเจ็บใจก็ได้แต่ทนเมื่อตอนนี้ทุกอย่างถูกคนบาปทำลายจนหมดสิ้นแล้ว ความสาวความสวยของลูกผู้หญิงที่เก็บไว้รอคนที่ใช่ถูกคนชั่วจากนรกพรากไปเสียแล้ว ชญาดากัดฟันแน่น ปล่อยให้ร่างตนเองไหวเอนไปตามแรงกระแทกกระทั้นของเอวหนาอย่างไร้แรงต่อต้าน
อึก!
เสียงสะอื้นไห้ดังลอดออกมาจากริมฝีปากชมพูระเรื่อที่เม้มกันแน่น หล่อนจ้องมองคนตัวโตที่ขยับโยกกระแทกความแข็งแกร่งเข้ามาในร่างกายคับแน่นของตนเองด้วยความเคียดแค้นและชิงชัง
“อ่า ดีเหลือเกินทิมมี่ อูว์ เสียว เดี๋ยวคุณจะชอบคุณหนูน้อย อ่า ดีเป็นบ้า เล็กแต่คุณภาพแน่นเป็นบ้า โอว์”
ไทรีสชมขณะกระแทกบั้นเอวสอบและรั้งเอวเล็กกระแทกกลับเข้าหาตนโดยไม่สนใจว่านี่เป็นบทรักครั้งแรกของสาวเจ้า เพราะตอนนี้สิ่งที่ทำให้เขาชอบและหลงจนแทบอยากกระโจนจ้วงลึกหนักหน่วงแรงๆ ก็คือความสาวของชญาดาและความคับแน่นนี้ต่างหากเล่า
“อ่า ไม่ไหวแล้วหนู ฉันอยากกินหนูบ้างจินนี่” ว่าแล้วผลักร่างน้อยที่นั่งคุกเข่าตรงหน้าให้ล้มลง แล้วเขาเคลื่อนไปคร่อมทับแล้วตวัดปลายลิ้นสากกับเนินอกอวบอูมของเมณิษาแล้วเคลื่อนไล้มายังหน้าท้องแบนราบที่อีกไม่นานจะนูนโตเพราะเจ้าตัวเล็กโตขึ้น “อ่า คุณฮัฟขา...” หล่อนครางพร่าแยกเรียวขากว้างแล้วตวัดเกี่ยวร่างหนาที่แทรกอยู่กลางกว่างขาของตัวเอง “อ่า หนูต้องการฉันไหม อ่า” ลากลิ้นสากมายังเนินสวาทอวบอูมกลางร่าง มือใหญ่เคลื่อนมาถูไถกับกลีบสวาทฉ่ำเยิ้ม แล้วเคลื่อนมาจูบหน้าท้องแบนราบมาจูบแผ่วเบากับเม็ดเกสรกลางร่าง “อ่ะซี้ดดด คุณฮัฟ เสียว...จินนี่เสียว...อ่า” “อ่า พระเจ้า...หวาน สวยฉ่ำเหลือเกินเมียฉัน อ่า ชูว์” เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกดูดเม้มเม็ดสวาทกลางร่างพร้อมกับสอดแทรกถูไถไปมากับกลีบสวาท แต่แล้วสวรรค์ที่กำลังซ่านเสียวของทั้งสองที่ตอนนี้ติดไฟเร่งเครื่องปรนเปรอกันและกันเหงื่อไคลท่วมตัวของทั้งสองกำลังจะได้พบกับความเย็นฉ่ำในอีกไม่นานก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น ปัง! ปัง! ปัง! “แม่ครับ แด๊ดครับ อยู่ในห้องน้ำรึเปล่าครับ เจสันปวดฉี่” หนูน้อยตื่นกลางดึกเพราะปวดฉี่แ
ผ่านงานแต่งงานของเขากับเมณิษาไปแล้ว งานแต่งงานของเขาจัดขึ้นเล็กๆ เชิญแขกเฉพาะคนสนิทและคนในครอบครัวเท่านั้น และตอนนี้ก็ผ่านมาได้สามเดือนแล้ว และเช้านี้ฮัฟก็ได้รับข่าวดีจากเด็กดีของตนเอง หล่อนกำลังตั้งครรภ์ลูกคนที่สองให้เขาได้ 6 สัปดาห์แล้ว พ่อแม่ลูกทั้งสามไม่สิสี่อีกคนอยู่ในท้อง ฮัฟพาเมณิษามาฝากท้องวันที่เขามีนัดพบจิตแพทย์เพื่อทดสอบอาการเซ็กส์วิปริตของเขา ตอนนี้เขากินยาและได้รับการดูแลต่อเนื่องสม่ำเสมอทำให้เวลาหลับนอนกับแม่ของลูกเขาไม่เผลอกัดเธอแรงและตบตีอีกแล้ว จะมีก็แต่ตอนที่เร่งเร้าจังหวะที่เขาเผลอกระแทกเร่าแรงเท่านั้น ส่วนรอยแผลเป็นของเมณิษาเขาก็พาเธอรักษาจนตอนนี้ผิวสีน้ำผึ้งของเธอกลับมาสวยนวลเนียนอีกครั้ง “เจสันลูกเมื่อไหร่จะยอมรับแด๊ดสักที เจสันจะมีน้องแล้วนะ” ฮัฟที่อุ้มลูกชายเดินตามภรรยาไปยังห้องตรวจเอ่ยกับลูกชาย “ผมให้อุ้มให้กอด ให้นอนด้วยทุกวันยังไม่เรียกว่ายอมรับอีกเหรอครับแด๊ด” หนูน้อยยิ้มจนตาเล็กให้ผู้เป็นพ่อ หนูน้อยยอมรับตั้งนานแล้วแต่ปากแข็งและอายไม่กล้าเรียกอีกฝ่ายแด๊ด เพราะไม่ชินที่จะเรียกลุงหน้าร้ายว่าแด๊ดจึงเรียกแต่ลุงตลอด “ว่าไงนะไอ้แส
“อือ ไม่เป็นไรค่ะ ขอแค่คุณฮัฟต้องการจินนี่และรักจินนี่จินนี่ไม่สนใจอะไรทั้งนั้นค่ะ” “ฉันรักหนูกับเจสันนะ เรามีน้องให้เจสันดีไหมหนู” เขาบอกเสียงพร่าพร้อมกับลูบไล้หน้าท้องแบนราบไปมา “แล้วเรื่องแต่งงาน....” “ชูว์.....แอนดริวจัดการเรียบร้อยแล้วเชื่อฉัน” แม้ว่าแอนดริวจะยังไม่ได้บอกว่าตอนนี้กับแคทเธอลีนจัดการได้รึยัง แต่เขาเชื่อในตัวของคนสนิทของเขาว่าฝ่ายนั้นไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน “อย่าพูดถึงเรื่องอื่น พูดเรื่องของเราดีกว่าเด็กดีของฉัน มีน้องให้เจสันนะ ไอ้แสบจะได้มีเพื่อน” “ค่ะ มีน้องให้เจสัน” หล่อนแพ้ยิ้มหล่อร้ายของฮัฟที่เขาส่งมาให้ เพียงแค่นี้ร่างเปลือยของหล่อนก็อ่อนระทวยโรยแรงไปหมดแล้ว พร้อมพลีกายตกเป็นเบี้ยสวาทของเขาตลอดชีวิตแล้วตอนนี้ “อ่า น่ารักมากหนู” มือใหญ่เคลื่อนมาถูไถสันมือกับกลีบสวาท แล้วก็เริ่มบทรักขึ้นอีกครั้ง โดยไม่สนใจว่าตอนนี้ลูกชายจะได้ทานข้าวเช้ารึยัง เพราะตอนนี้เขาสนใจแค่เขาอิ่มกายก็พอ หนุ่มใหญ่บรรเลงขับเพลงรักเร่าร้อนเสียวด้วยจังหวะจะโคนที่อ่อนโยนและหนักหน่วงสลับกันไปมาโดยมีกายสาวเล็กอ้อนแอ้นแอ่นโยกบิดเร่าเสียวไปตามทำนองรัก
“โอว์...ให้ตายเถอะจินนี่ อ่า ไม่ไหวแล้ว อย่ายั่วผัวแบบนี้ อูว์” มือใหญ่จับก้นกลมกลึงบีบแน่นสุดแรงด้วยความทรมานเสียว“อ่า ไม่ตายหรอกค่ะ จินนี่ไม่ให้คุณฮัฟตายหรอกค่ะ” หล่อนบอกเขายิ้มๆ ก่อนจะเคลื่อนไล้ปลายลิ้นไล้เลียจากอกแกร่งมายังหน้าท้องแข็งแรง มือเล็กก็เคลื่อนมาไล้สัมผัสหน้าท้องบุรุษก่อนจะไล้เลื้อยต่ำไปกอบกุมเอ็นเนื้อร้อนของบุรุษ“อ่ะ โอว์...พระเจ้า....จินนี่ อ่า เสียว....ดูดผัวหน่อยที่รัก อ่า เด็กดีของฉัน จัดการฉัน ซี้ดดด อืม นั่นแหละ อ่า เก่ง.....” เอวสอบเคลื่อนไหวแอ่นยกเร่าเด้งหาปากน้อยที่กำลังดูดเม้มกลืนกินแก่นกายแข็งร้อนของตนเอง สองมือใหญ่กำผ้าห่มแน่น เท้าทั้งสองก็ถีบจิกที่นอนไปด้วย ยิ่งปากน้อยกับมือเล็กของเมณิษาเร่งเร้าปลุกเร้าความเสียวซ่าน “อ่า อือ” เสียงแรงดูดของปากน้อยดังออกมาเป็นจังหวะ สองมือเล็กนวดไล้เคล้นคลึงพวงสวรรค์ทั้งสองลูกไปมา แล้วก็ผละปากน้อยที่กลืนกินเอ็นร้อนออกมาไล้ลินเล็กเลียโคนขาแข็งแรง แล้วไล้เลียมายังท่อนขาแข็งแรงแล้วมายังปลีน่องแข็งแรงที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและเหงื่อไคลที่ชื้นแฉะ “โอว์ จินนี่ หนูกำลังทำให้ฉันทรมาน อ่า เสียว...อู
“จินนี่ไม่เคยรังเกียจคุณฮัฟ หนูกลัวแต่คุณฮัฟนั่นแหละจะรังเกียจคนอย่างหนู”“ไม่เลยเด็กดี ฉันไม่เคยรังเกียจเธอ ฉันรักเธอต่างหากเด็กดี”“อึก ฮือ....จินนี่ก็รักคุณฮัฟค่ะ จินนี่รักคุณฮัฟมาตลอด จินนี่แอบรักน้าชายของตัวเองมาตลอด อึก” หล่อนโถมกายเข้าสวมกอดคนตัวโตอีกครั้งพร้อมกับร้องไห้สะอื้นซุกอกแกร่ง“โถ่....เด็กน้อยของน้าฮัฟ ชูว์ ไม่ร้องนะ เดี๋ยวน้าชายคนนี้จะปลอบใจหนูเอง ขอบคุณนะที่ยกหัวใจให้ฉัน ฉันรักหนูนะจินนี่”เอ่ยอย่างเจ้าเล่ห์ในท้ายประโยค ตอนนี้ฮัฟเหมือนอยู่ในความฝัน หัวใจของเขามันเต้นแรงและล่องลอยไปในอากาศ ยิ่งเด็กน้อยในอ้อมกอดก็รักตนเองเขาก็ยิ่งไม่อยากเชื่อว่าเขาจะสมหวังในสิ่งที่คาดหวังมาตลอดตั้งแต่รู้จักเธอ และเขาก็เพิ่งรู้ใจตัวเองไม่นานนี้เองว่าหัวใจของเขานั้นตกเป็นของเด็กน้อยคนนี้ตั้งแต่เมื่อหกปีที่แล้วแล้ว เพียงแค่เขายังไม่ได้รับการกระตุ้น และตอนนี้เขาก็พร้อมจะดูแลหนูน้อยกับลูกชายตัวแสบแล้ว เขาพร้อมจะมีเมณิษากับเจสันเป็นอีกครึ่งของชีวิตที่เหลืออยู่“เดี๋ยวลูกรอนะคะ” หล่อนผละจากอ้อมกอดของคนตัวมาเช็ดน้ำตาแล้วบอกเขาว่าเจสันจะรอได้ เพราะตอนนี้ก็ตอนเช้าด้วย“ไอ้เด็กแสบไม่สนใจเราหรอก
“ค่ะ จินนี่เห็นค่ะ” เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตนเองแล้วเดินไปเอาเสื้อผ้าในตู้เสื้อผ้ามาพับใส่กระเป๋าต่อ“คุยกันก่อนได้ไหมจินนี่ เธอก็รู้ว่าตอนนี้ฉันเปลี่ยนไปแค่ไหน ฉันไม่ได้ตบตีและรุนแรงกับเธอเลยนะ ฉันกำลังรักษาตัวกับจิตแพทย์ตอนนี้” มือเล็กของเมณิษาที่กำลังพับผ้าหยุดทันทีเมื่อได้ยินที่เขาบอก ใช่ ทำไมเธอไม่สังเกตและไม่สงสัยว่าทำไมเวลาที่เขาหลับนอนกับเธอเขาถึงเปลี่ยนไปเป็นคนละคน เขาอ่อนโยน ทะนุถนอมเธอจนราวกับเป็นคนละคน“คุณฮัฟว่าไงนะคะ คุณฮัฟพบจิตแพทย์ ไปคนเดียวเหรอคะ ทำไมถึงไม่บอกจินนี่ จินนี่จะได้ไปเป็นเพื่อน”หล่อนหยุดมือที่พับผ้าเคลื่อนมาหาคนที่ยังนั่งย่อเข่าอยู่กับพื้นแล้วสองมือเล็กก็ประคองหน้าของชายหนุ่มให้มาสบจ้องกับตนเอง มือน้อยที่โอบประคองแก้มสากด้วยความสงสารและรักจับใจ หล่อนรักเขารักคนตรงหน้าจนไม่รู้ว่าจะทิ้งเขาไปได้ไหม ยิ่งได้รู้ว่าตอนนี้เขากำลังรักษาตัว เมณิษาก็ยิ่งอยากอยู่ข้างๆ เขา อยากอยู่เป็นกำลังใจให้ฮัฟแม้ไม่รู้ว่าฮัฟจะต้องการกำลังใจจากตัวเองไหมก็ตามที“ฉันอาย ฉันไม่อยากให้ใครรู้ว่าฉันมีอาการทางจิตเกี่ยวกับเซ็กส์ ฉันไม่อยากให้ใครรู้ ฉันอยากรักษาและตอนนี้ฉันก็พยายามเป็น
เปิดเข้าไปในห้องอีกห้องก็ว่างเปล่าไทรีสจึงมาหยุดที่หน้าห้องนี้ และคิดว่าคงเป็นห้องนอนของชญาดา และเมื่อบิดลูกบิดประตูดูว่าคนตัวเล็กล็อกห้องรึเปล่า และห้องไม่ได้ล็อก สาเหตุที่ชญาดาไม่ได้ล็อกห้องนอนเพราะเวลามีเหตุฉุกเฉินลื่นล้มในห้องลูอิสจะได้เข้ามาช่วยได้ทันเวลา และเมื่อห้องไม่ได้ล็อกเขาจึงผลักเข้าไป
ณ มหานครลาสเวกัส มอร์แกนเดินทางมาประเทศไทยบ่อยมากหลังๆ มานี้จนทำให้นิโคกับเอเดนผิดสังเกต เพราะสองอาทิตย์เดินทางครั้งจนต้องส่งคนของตนตามมา และก็ได้รู้ว่าเพราะอะไรมอร์แกนถึงได้ไปเมืองไทยบ่อยๆ เมื่อเห็นรูปหญิงท้องโตในรูปยืนยิ้มและโอบกอดมอร์แกนเมื่อมอร์แกนถึงสนามบิน “นายว่าไงเอเดน คุณหน
“อ่า เรียกอะไรเวลาเราอยู่ด้วยกันทิมมี่ อือ ผมอยากเข้าไปในตัวคุณใจแทบขาดทูนหัว อ่า”หากยังไม่ได้เรียกคำสนิทเขาจะไม่ยอมเข้าไปปลดปล่อยความร้อนรุ่มให้ร่างเล็กเป็นอันขาด มือใหญ่ทั้งสองเคลื่อนไปกอบกุมขยำเต้างามผ่านเสื้อตัวนอกของหล่อน ซุกไซ้ปลายจมูกโด่งไปกับซอกคอระหง เคลื่อนถูไถขูดเคราสากไปมาตามซอกคอขาวนว
สองสามวันมานี้ไทรีสเอาแต่เดินวนเวียนไปมาในห้องทำงานกึ่งห้องนอน ไม่ยอมกลับไปนอนที่บ้านหลายวันแล้วตั้งแต่วันที่ให้นิโคกับเอเดนไปส่งคุณหนูตัวน้อยกลับบ้านของหล่อน แล้วตัวเขาเองก็ได้แต่นอนดูรูปของเธอและสูดดมกลิ่นกายกลิ่นเหงื่อของหล่อนที่เปื้อนติดเตียง ไม่ยอมให้แม่บ้านขึ้นมาทำความสะอาด







