ถักทอรักไว้ที่ปลายฟ้า (P.S. I miss you very much )

ถักทอรักไว้ที่ปลายฟ้า (P.S. I miss you very much )

last update최신 업데이트 : 2026-02-25
언어: Thai
goodnovel16goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
40챕터
524조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

..ถิงถิง..เด็กสาวชาวไทยที่ในวันแรกที่เธอลืมตาดูโลก เธอต้องเผชิญกับชะตากรรมของการถูกทอดทิ้ง แม่ของเธอแต่งงานใหม่กับมหาเศรษฐีชาวจีน และพ่อของเธอเสียชีวิต ต่อมาเมื่อเธออายุได้สองขวบ เธอตามคุณยายเดินทางไปประเทศจีนและเข้าไปอยู่ในตระกูลเจียง เธอคิดว่าที่นี่จะเป็นที่ที่ทำให้ชีวิตของเธอมีความสงบสุข แต่เธอคาดไม่ถึงว่าที่นี่จะผลักเธอให้จมดิ่งลงไปในหุบเหว ..เธอ..เกลียดตระกูลเจียง จนถึงขั้นทำทุกอย่างได้เพื่อลากทุกคนในตระกูลเจียงลงนรก .. โชคชะตายังคงทำให้ชีวิตของเธอปั่นป่วนไม่หยุดเมื่อแม่ที่ทอดทิ้งเธอไป มารับเธอไปอยู่ด้วยในคฤหาสน์หลังงามตระกูลเฟย ท่ามกลางความเกลียดชังของพ่อเลี้ยงและน้องสาวต่างพ่อของเธอ... ..เขา..เด็กชายที่คอยปกป้องเธอ..สนับสนุนเธอ..ผู้เป็นดั่งดวงอาทิตย์ที่ให้ความอบอุ่นในหัวใจกับเธอ...เป็นดั่งดวงดาวที่คอยจุดประกายให้เธอมีกำลังใจ..สุดปลายสายรุ้งของชีวิตถิงถิงจะเป็นเช่นไร ติดตามหาคำตอบได้เลยค่ะ 

더 보기

1화

ตอนที่ 1 หนึ่งเด็กหญิงกับหนึ่งหญิงชรา

CHAPTER 1.

Olivia ’S POV.

I wish I had left my husband for death that night I met him,Maybe now I wouldn’t be standing here, watching and listening to his pathetic sorry ass fuck my best friend. 

*****

“Fuck yes, harder, daddy! Harder!” The voice resonated all through the hallway and I felt my heart immediately sink into my stomach the moment I opened the door. 

“Oh yes, your pussy is so fucking tight.” My eyes widened, my hands shook and I only stood impaled to the spot as the colors that had once filled my world suddenly disappeared.

What? No. There’s no way. It’s not possible.

“You are so clean…” The voice I would recognize even if I was in a coma came again and I felt my heart shattering into smithereens at the lecherous sounds.

”Yes,just like that” Another voice I recognized too well responded and I staggered, unable to process what I was hearing.

The creaking sound of the bed, their groans and moans left very little to my imagination but I was sure….. I was so sure that there was no way in hell that this was happening.

There is no way that the two people I love the most in the world were having sex in my matrimonial bedroom.

My heart caught in my throat alongside a very huge lump that lodged at the back of my throat and I didn’t know why but it seemed as though my legs had a mind of their own as they took me forward.

 I touched the doorknob, opening it with my entire being filled with denial.

It’s was our 5 years anniversary, There’s no way this is happening. I mean, I’m probably just overthinking it. My husband couldn’t possibly be fucking someone else on the very day that is supposed to be the happiest day of our life.

 I turned the knob, pushing the door open a bit and right there and then, I saw my world crash down to my feet.

Tears welled up in my eyes and my chest heaved, I opened my mouth to scream but I couldn’t even let out the tiniest sound.

I was numb as I stood rooted to the spot, my mind was completely blank and all I could do was watch my husband of five years fuck my best friend who I’ve known all my fucking life.

Ethan and Sharon  were both going at it like an animal in heat on my matrimonial bed.

I felt like I’d been punched in the gut as I watched Sharon  pounce on Ethan’s cock like her life depended on it, her boobs lingered over his face and he took both boobs in his hands, squeezing them before sucking on the nipples.

What am I doing? I should break them off! I should scream.

I wanted to do all those things but I was in too much shock to move a finger, too stunned to speak and too out of touch with reality to do anything.

My chest tightened and my mind shattered as I watched my husband change positions, pulling out of Sharon and laying her on her back before trailing his tongue down her body.

I felt disgusted, my stomach was still clenched tight and as I watched, I could swear that I saw Sharon smile at me, the side of her lips tilted in an evil smile before she closed her eyes, pretending not to see me as she enjoyed my husband’s mouth on her pussy.

Is that the same girl I’d spent my life with? The same girl I thought would never hurt me in a million years?

“Don’t you dare cum.” Ethan commanded. 

That bastard!

I couldn’t hold it in anymore.  Intentionally, I dropped my bag to announce my presence and Ethan stopped, his head turning in my direction. His pupils dilated with shock that disappeared as quickly as it appeared.

“What is going on here?” I asked, swallowing the sobs that threatened to shatter my calm and the bile in my lungs that made it hard for me to breathe.

“What does it look like?” Ethan retorted as he got out of the bed, there wasn’t an iota of remorse in his voice or his eyes and Sharon, my best friend, just laid on the bed.

“Did I not ask you to call me?” He added, his eyes completely dark. He looked like a monster and not the man I’d fallen in love with and married.

“This is what happens when you don’t follow instructions.” He added and I felt an anger like never before knot in my stomach as I glared at him.

“YOU WERE FUCKING MY BEST FRIEND ON OUR MATRIMONIAL BED!” I yelled at the top of my lungs but he only laughed as if I’d just said something funny.

“AND SO FUCKING WHAT?” Ethan yelled back at me, “You’re useless in every way, I mean, YOU CAN’T EVEN KEEP A FUCKING CHILD!” He spat, hitting me with his words as if it was my fault I couldn’t get pregnant.

“You’re as hollow as an eggshell, why are you surprised I searched for what you lack elsewhere?” He bellowed and right there and then, I knew what I needed to do.

Going back and forth or crying about it right now isn’t going to help at all.

The betrayal of my husband and best friend wrapped around me like a tight chain, it gnawed through me, slow, painful and merciless and I felt hollowed out, I felt like a complete fool.

‘Don’t cry. Don’t cry. You can’t show weakness.’ I repeated those words like it was some sort of mantra and laughed out loud even though I was breaking down inside.

“I see,” I swallowed as I took off my ring, “you know, you’re right. I deserve better than you.” I said calmly as I threw the ring on his face, my eyes stung with the tears I was blinking back but I didn’t care.

“THIS MARRIAGE IS OVER!” I said as firmly and calmly as I could before picking up my bag and heading out but I stopped just before I could make it out and turned to face Sharon.

“As always, sharon, you can have my leftovers.”

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
40 챕터
ตอนที่ 1 หนึ่งเด็กหญิงกับหนึ่งหญิงชรา
“คุณยาย ดื่มซุปไก่ซักหน่อยนะคะ” ถิงถิง เด็กหญิงอายุสิบขวบ ค่อยๆ ช่วยพยุงยายมาลุกขึ้นถิงถิงยังคงเด็กอยู่ แขนของเธอมีขนาดเล็ก จึงสั่นเทาในขณะที่พยายามประคองร่างกายที่อ่อนล้าเพราะเจ็บป่วยของยายมาให้ลุกนั่งเพื่อดื่มซุปไก่“ถิงถิง ลำบากหลานแล้ว ยายไม่เป็นอะไรมาก ได้พักนิดหน่อยก็สบายดีแล้ว” เสียงของยายแฝงด้วยความอ่อนโยน ดวงตาที่อบอุ่นใจดีของยายมาดูเหนื่อยล้ายายมาค่อย ๆ เลื่อนสายตาจากใบหน้าของถิงถิง ไปทางประตูที่เต็มไปด้วยฝุ่น จากนั้นยายมาก็ไอออกมาอย่างแรงติดกันหลายครั้ง ถิงถิงรู้ว่ายายกำลังคิดถึงคุณตาเจียง ยายมาก้มศรีษะลงเล็กน้อยและเอื้อมมือมาจับมือเล็กผอมบางของถิงถิง ทันใดนั้นถิงถิงสัมผัสได้ถึงหยดน้ำตาของยายหยดลงบนหลังมือของถิงถิง ถิงถิงตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น “คุณยาย ดื่มซุปไก่ก่อน ดื่มแล้วคุณยายจะดีขึ้นแน่นอนค่ะ” ถิงถิงก้มศรีษะลงแล้วเป่าซุปไก่ที่เธอเคี่ยวมาเป็นเวลานาน เด็กหญิงตัวน้อยตักซุปไก่และยื่นมาป้อนยายมาทีละคำ อย่างเงียบ ๆ ภายในบ้านที่ทั้งเก่าและทรุดโทรมหลังนี้มีเพียงหนึ่งเด็กหญิงและหนึ่งหญิงชราอยู่กันเพียงสองคน ถิงถิง
더 보기
ตอนที่ 2 ฤดูหนาวที่ไม่อาจอยู่รอด
คุณตาเจียงจากไปแล้ว ถิงถิงสวมชุดกระโปรงสีขาวบริสุทธิ์เพื่อไว้ทุกข์ แต่ถิงถิงไม่ได้รับอนุญาตจากลุงใหญ่เจียงอวี้ให้คุกเข่าในงานพิธีศพของคุณตาด้วยเหตุผลที่ว่า เธอไม่คู่ควรประโยคนี้ยังคงดังก้องอยู่ในหูของถิงถิงไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าใด ถิงถิงจะไม่มีวันลืมความรู้สึกเกลียดชังลุงใหญ่เจียงอวี้ค่อย ๆ แข็งแกร่งมากขึ้นและฝังลึกอยู่ในหัวใจเธอถิงถิงคุกเข่าอยู่ด้านนอกห้องพิธีด้วยความเศร้า ในบางครั้งเธอเงยหน้ามองไปที่หน้าแท่นพิธีมองเจียงอวี่เซิงร้องไห้และเรียกคุณตาเจียงด้วยเสียงอันดัง แต่ถิงถิงร้องไห้น้อยมาก เมื่อคนตระกูลเจียงเห็นถิงถิงไม่ร้องไห้ พวกเขาต่างก็ประณามว่าถิงถิงอกตัญญู เนรคุณหลังจากงานศพคุณตาเจียงเสร็จสิ้น คุณยายมาล้มป่วยติดเตียง ไม่สามารถลุกขึ้นได้เช่นเดียวกับคุณตาเจียงก่อนหน้านี้แต่สิ่งที่แตกต่างคือไม่มีใครใส่ใจและเข้ามาดูแลคุณยายมาเลยถิงถิงทำซุปไก่ดำและนำมาป้อนคุณยายมาเหมือนที่เคยดูแลคุณตาเจียง จากนั้นก็รีบไปทำงานบ้าน ทำให้เธอไม่ได้ไปโรงเรียน“ยายแก่ รีบออกไปจากตระกูลเจียงซะ!” เจียงอวี้ คุณชายใหญ่ตระกูลเจียงเตะประตูห้องของยายมาเสียงดังถิงถิงตกใจและสับสน เธอเงยหน้าขึ้นมองยายที่ใ
더 보기
ตอนที่ 3 คฤหาสน์ตระกูลเฟ่ย
ถิงถิงยืนอยู่ที่ห้องโถงรับแขกของคฤหาสน์ตระกูลเฟ่ยและมองดูคนสองคนทะเลาะกัน เธอเงียบราวกับรูปปั้น ใบหน้าของถิงถิงดูเหมือนไม่มีความรู้สึกใดใดทันใดนั้น เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งก็โผล่ศรีษะออกมาจากด้านหลังของทั้งสองคนที่กำลังทะเลาะกันอยู่ เมื่อเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนนั้นเห็นถิงถิงเธอก็ยิ้มกว้าง จากนั้นก็วิ่งเข้ามาจับมือของถิงถิง"เธอเป็นพี่สาวของฉันเหรอ? เยี่ยมมาก ฉันมีพี่สาวแล้ว" เด็กน้อยมองถิงถิงด้วยดวงตาเป็นประกายถิงถิงพยักหน้าให้พร้อมรอยยิ้มจาง ๆ เด็กผู้หญิงคนนี้คงเป็นเฟ่ยชิงชิงน้องสาวของเธอ ในความคิดของถิงถิง เฟ่ยชิงชิงเป็นคนร่าเริงยิ้มง่ายแตกต่างไปจากถิงถิงอย่างสิ้นเชิง“สวัสดี เรียกฉันว่าพี่ถิงถิง เธอคงจะเป็นชิงชิงซินะ” ถิงถิงทักทายชิงชิงด้วยความรู้สึกเขินอายเล็กน้อย เธอรู้ว่าเธอต้องทำให้คนในบ้านนี้รู้สึกดีดีกับเธอ เธอต้องยิ้ม และเธอต้องวางแผนสำหรับตัวเองในบ้านหลังนี้อยู่เสมอบรรยากาศในห้องโถงรับแขกเงียบสงบลง คนสองคนหยุดทะเลาะกัน เมื่อเห็นว่าเฟ่ยชิงชิงชอบ ถิงถิงเฟ่ยหลินยิ้มกว้างอย่างมีความสุข เพราะหากลูกสาวตัวน้อยมีความสุข สามีของเธอก็ต้องเห็นด้วยกับเธอในเรื่องการรับถิงถิงเข้า
더 보기
ตอนที่ 4 สัดส่วนของความสุข
วันรุ่งขึ้นเป็นเช้าวันเสาร์ ถิงถิงที่กว่าจะนอนหลับเมื่อคืนก็ดึกแล้ว ถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงเคาะประตูถิงถิงงัวเงียค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมางุนงงอยู่ครู่หนึ่ง เธอขยี้ตาและลุกขึ้นนั่งแล้วพูดด้วยเสียงแหบห้าว “เขามาได้เลยค่ะ ประตูไม่ได้ล็อค” ในใจของถิงถิงคิดว่าน่าจะเป็นแม่ของเธอเฟ่ยหลิน แต่ถิงถิงก็คาดไม่ถึงว่าคนที่เปิดประตูเข้ามาคือเฟ่ยหลิงเหอ ถิงถิงกะพริบตามองเฟ่ยหลิงเหอแบบงุนงง หลังจากสติคืนกลับมาเต็มที่ก็นึกดีใจที่เธอสวมชุดนอนแบบคลุมยาวเรียบร้อย หลังจากเฟ่ยหลิงเหอเข้ามา เขาก็วางหนังสือกองหนาไว้บนโต๊ะของถิงถิง และปรายตามองไดอารี่ของถิงถิงที่เปิดอยู่เล็กน้อย ก่อนจะหันหน้ามามองถิงถิงและพูดว่า “ขั้นตอนการโอนย้ายโรงเรียนของเธอเสร็จสมบูรณ์แล้ว เธอไปเรียนโรงเรียนเดียวกับฉันและหนังสือเหล่านี้ทางโรงเรียนให้มาทั้งหมด” น้ำเสียงของเขาราบเรียบ ถิงถิงฟังที่เฟ่ยหลิงเหอพูดอย่างตั้งใจ ในใจเธอยังคงสงสัยว่าทำไมเฟ่ยหลิงเหอต้องมาแต่เช้าเพื่อเอาหนังสือเหล่านี้มาส่งด้วย วันนี้มันเป็นเช้าวันเสาร์? ในขณะที่เธอกำลังคิดอะไรในใจอยู่ ทำให้ท่าทางของเธอดูเหม่อลอย นานทีเดียวกว่
더 보기
ตอนที่ 5 ห้าปีในบ้านตระกูลเฟ่ย
ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อกถิงถิงหันไปมองตามเสียงเคาะประตูที่ดังอยู่ด้านนอก เสียงทะเลาะกันของเฟ่ยหลินและเฟ่ยหมิงยังคงดังลั่นคงไม่ใช่เฟ่ยหลินมาเคาะประตู แล้วเป็นใครนะ? “เข้ามาได้” น้ำเสียงของถิงถิงอ่อนล้า เฟ่ยหลิงเหอเปิดประตูเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเย็นชา ในมือถือแก้วนมและเดินตรงไปยื่นแก้วนมให้ตรงหน้าถิงถิง “ดื่มนมนี่ซะ แล้วเข้านอนพรุ่งนี้ยังต้องไปอ่านหนังสือกัน” ถิงถิงได้ยินสิ่งที่เฟ่ยหลิงเหอพูดแล้วถึงกับทำหน้าไม่ถูกเล็กน้อย เสียงที่ดังลั่นอยู่ข้างนอกคือคนสองคนที่กำลังทะเลาะกันเพราะเรื่องเธอส่วนเฟ่ยหลิงเหอกับบอกให้เธอดื่มนมแล้วเข้านอนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น? ถิงถิงพูดอะไรไม่ออกจริง ๆ เธอทำได้เพียงพยักหน้า จากนั้นยื่นมือขึ้นแล้วพูดว่า “พี่หลิงเหอขาของฉันชา พี่ช่วยพยุงฉันลุกขึ้นหน่อยได้ไหม?” เฟ่ยหลิงเหอวางแก้วนมไว้บนโต๊ะ แล้วเดินเข้ามาช่วยพยุงถิงถิงให้ลุกขึ้น เขารู้จักนิสัยของถิงถิงดี หากเธอขอความช่วยเหลือนั่นหมายความว่าเธอไม่สามารถยืนขึ้นได้จริง ๆ ทันใดนั้นมีเสียงเหมือนแก้วหรือกระจกแตกที่ด้านนอกดังมาก จากนั้นเสียงทุกอย่
더 보기
ตอนที่ 6 วิ่งหนี
ถิงถิงอยากนั่งอ่านหนังสือเงียบ ๆ แต่ตรงนี้มีเสียงดังเหลือเกิน เฟ่ยชิงชิงนั่งอยู่ข้างเฟ่ยหลินและพูดคุยอย่างมีความสุข เธอขอให้เฟ่ยหลินทาเล็บให้ ในขณะเดียวกันก็คอยหันมามองถิงถิงพร้อมรอยยิ้มบ่อยครั้ง ถิงถิงตัดสินใจปิดหนังสือลงแล้วหยิบแก้วน้ำเพื่อนำไปเก็บในห้องครัว และถือโอกาสนี้เดินขึ้นไปชั้นบน ถิงถิงไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เฟ่ยชิงชิงชอบอวดสิ่งของและสิ่งที่ทำต่อหน้าเธอ โดยเฉพาะความใกล้ชิดของเฟ่ยชิงชิงกับเฟ่ยหลิน ในขณะที่ถิงถิงกำลังเดินอยู่บนทางเดินชั้นบน จู่ ๆ เฟ่ยหลิงเหอก็ยื่นมือออกมาขวางเส้นทางของถิงถิง เธอหยุดและหันหน้าไปมองเขา เฟ่ยหลิงเหอในสายตาของถิงถิงดูไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนระหว่างเขาเมื่อห้าปีที่แล้วกับเขาในอีกห้าปีต่อมา เขาแค่ผอมลงและสูงขึ้น ส่วนใบหน้าของเขายังคงเย็นชาและไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ ออกทางสีหน้าเมื่อมองคนอื่น “เมื่อวานเธอไม่ได้ไปห้องสมุดเหรอ?” เฟ่ยหลิงเหอถาม ทันใดนั้นเฟ่ยชิงชิงกับเฟ่ยหลินที่ขึ้นมาชั้นบนเช่นกันก็หยุดชะงักมองพวกเขาสองคน ถิงถิงถอยหลังเล็กน้อยเพ
더 보기
ตอนที่ 7 สองเทพบุตรของมหาวิทยาลัย
เฟ่ยหลินตกตะลึง หลังจากอึ้งไปครู่หนึ่ง เธอยังคงยิ้มเมื่อเผชิญหน้ากับถิงถิงที่หน้าตาดูคล้ายเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ ความรู้สึกผิดของเธอเพิ่มมากขึ้น เมื่อนึกถึงวันที่เธอจากถิงถิงไปอย่างโหดร้าย เธอเป็นต้นเหตุให้ถิงถิงมีบุคลิกเช่นนี้ “ลูกดื่มนมแล้ว นอนหลับให้สบายนะ” “ค่ะ คุณก็รีบเข้านอนนะคะ” ในที่สุดเฟ่ยหลินก็ออกจากห้องของถิงถิงไป ในขณะที่ถิงถิงกำลังจะกลับไปนั่งลงบนพรมที่พื้นเหมือนเดิม เฟ่ยหลิงเหอก็เปิดประตูและเดินเข้ามา ถิงถิงมองเฟ่ยหลิงเหออย่างงุนงงและมีความรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เธออยากจะนั่งใช้ความคิดเงียบ ๆ ทำไมถึงมีคนเข้ามาขัดจังหวะครั้งแล้วครั้งเล่า หน้าของถิงถิงจึงบึ้งตึงระคนไม่พอใจ ทำให้สายตาที่เธอมองไปที่เฟ่ยหลิงเหอจึงดูไม่ดีนัก “มีอะไรเหรอคะ?” น้ำเสียงของถิงถิงเฉยชา เฟ่ยหลิงเหอโบกมือเป็นการบอกว่าไม่มีอะไรแล้วโยนขวดสเปรย์แก้ฟกช้ำให้ถิงถิง “ใช้ยานี้ฉีดซะ ไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้ข้อเท้าเธอจะต้องเจ็บปวดยิ่งกว่าวันนี้” หลังพูดจบเฟ่ยหลิงเหอก็หันหลังและเดินออกไปจากห้องทันที ถิงถิงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง
더 보기
ตอนที่ 8 เปิดทางเพื่อก้าวแรกของการแก้แค้น
เจียงอวี่เซิงยิ้มและเดินมานั่งข้างถิงถิง เฟ่ยหลิงเหอสับสนเล็กน้อย เขารู้ว่าปกติถิงถิงไม่ชอบให้ใครเข้าใกล้เธอ และเขาก็ไม่รู้จักชายหนุ่มคนนี้มาก่อน ดูเหมือนว่าถิงถิงทำอะไรไม่ถูกจริง ๆ ถิงถิงชี้ไปที่เจียงอวี่เซิงแล้วเอ่ยว่า “เขาคือ เจียงอวี่เซิง” เจียงอวี่เซิง... เฟ่ยหลิงเหอเคยได้ยินเรื่องราวชีวิตของถิงถิงมาบ้าง เขาไม่เคยจะถามเรื่องส่วนตัวของผู้อื่นเพราะเป็นการกระทำที่เสียมารยาท แต่ทุกครั้งที่ลุงและป้าของเขาทะเลาะกัน เสียงของพวกเขาดังมาก เขาจึงได้ยินเรื่องราวในอดีตของถิงถิงมาบ้าง เขาปะติดปะต่อเรื่องราวชีวิตของถิงถิงมาเป็นระยะ ๆ ถิงถิงต้องเจอเรื่องแย่ ๆ ในชีวิตตลอดหลายปีที่ผ่านมา ซึ่งส่งผลต่อการกระทำของเขาต่อถิงถิงในเวลาต่อมา เด็กผู้หญิงคนนี้ต้องผ่านความทุกข์ทรมานมาตั้งแต่เด็ก ชายหนุ่มคนนี้คงเป็นลูกชายของตระกูลเจียงที่ถิงถิงเคยอาศัยอยู่ด้วย “ถิงถิง ทำไมวันนั้นเธอถึงวิ่งหนีฉัน?” เจียงอวี่เซิงถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมจ้องมองถิงถิงเพื่อรอคำตอบ ถิงถิงอยากจะหายตัวไปจากตรงนี้เดี๋ยวนี้เล
더 보기
ตอนที่ 9 ชานมร้อนรสสตรอเบอรี่
ถิงถิงไม่เคยพูดเรื่องนี้กับใครมาก่อน เธอกลัวว่าสิ่งเหล่านี้จะทำให้เธอควบคุมตัวเองไม่ได้ เธอต้องใช้เวลานานมากหลังจากเข้ามาอยู่ในตระกูลเฟ่ยในการหยุดฝันร้าย ตอนนี้ถิงถิงพร้อมแล้ว เธอรู้สึกมุ่งมั่นเป็นอย่างมาก ความจริงในปีนั้นที่เกิดขึ้นทำให้เจียงอวี่เซิงตกใจมาก เขาตกตะลึงเป็นเวลานาน เมื่อเขารู้สึกตัว ถิงถิงก็ไม่ได้อยู่ในห้องอ่านหนังสืออีกต่อไป ถิงถิงพบกับเฟ่ยหลิงเหอที่หน้าตึกเรียน ดูเหมือนเขาเพิ่งออกมาจากสหภาพนักศึกษา ในมือของเขาถือชานมไว้ในมือ เมื่อเขาเห็นถิงถิงเขาก็เอื้อมมือไปยื่นชานมให้เธอ ถิงถิงงุนงงเล็กน้อยแต่เธอก็รับมันมาไว้และมองลงไปเห็นชานมรสสตรอเบอรี่ที่ยังคงร้อนอยู่ เขาซื้อมาให้เธอ? “พี่หลิงเหอ พี่ดื่มชานมรสสตรอเบอรี่ด้วยหรือ ปกติเห็นพี่ดื่มแต่น้ำเปล่าเท่านั้น?” ถิงถิงเงยหน้าขึ้นมองเฟ่ยหลิงเหอ เฟ่ยหลิงเหอรู้สึกเขินอายเล็กน้อย เสื้อคลุมของเขาปลิวไปตามสายลมเบา ๆ เขายกมือขึ้นแตะผมตรงหน้าผากที่บังตาเขาอยู่แล้วพูดอย่างเขิน ๆ ว่า “มีคนซื้อมาให้ฉัน แต่ฉันไม่ดื่ม คิดว่าเธอน่าจะชอบเลยเอามาให้” “อ่อ ขอบคุณ” ถิงถิงเหล่ตามองเฟ่ยหล
더 보기
ตอนที่ 10 คบซ้อน?
“ถิงถิง ฉันจะปกป้องเธอ และฉันจะรักเธอตลอดไป” นี่คือสิ่งที่เจียงอวี่เซิงพูดข้างหูของถิงถิงในชั้นเรียนที่มีแค่เขากับเธอ โดยมีชานมรสสตรอเบอรี่ของเฟ่ยหลิงเหอที่มีกลิ่นหอมหวานเป็นพยาน ถิงถิงนึกถึงสีหน้าที่จริงจังมากของเจียงอวี่เซิงขณะที่พูดประโยคนั้น มันทำให้เธอตกใจกลัวและเกือบจะวิ่งหนี และหลังจากนั้นเธอก็เดินรอบสวนสาธารณะหลายรอบท่ามกลางหิมะ จนร่างกายเธอเกือบกลายเป็นน้ำแข็ง คุณยายหนูควรทำอย่างไรดี? ถิงถิงคิดถึงคุณยายเหลือเกินและเธอก็เผลอหลับไปบนพรมที่พื้นห้อง แล้วเริ่มฝัน ในตอนต้นของความฝัน เป็นภาพตอนคุณยายพาเธอเข้าสู่ตระกูลเจียง ถิงถิงที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ตะโกนห้ามคุณยายและถิงถิงตัวน้อยที่สวมชุดกระโปรงแดงไม่หยุดว่า อย่าเข้าไป! อย่าเข้าไป! แต่คุณยายไม่ได้ยินเสียงเธอ คุณยายมากับคุณตาเจียงยังคงจูงมือเด็กหญิงถิงถิงเข้าบ้านตระกูลเจียง เด็กหญิงถิงถิงในชุดกระโปรงแดงหันกลับมามองเธอและยิ้มให้ ทันใดนั้นภาพในฝันเปลี่ยนไปเป็นคุณยายไอไม่หยุด มีเด็กหญิงถิงถิงร่างเล็ก ๆ กำลังนั่งเฝ้าซุปไก่ของคุณยายอยู่ข้างเตา ในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของสมุนไพร
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status