ถักทอรักไว้ที่ปลายฟ้า (P.S. I miss you very much )

ถักทอรักไว้ที่ปลายฟ้า (P.S. I miss you very much )

last updateÚltima actualización : 2026-02-25
Idioma: Thai
goodnovel16goodnovel
No hay suficientes calificaciones
40Capítulos
606vistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

..ถิงถิง..เด็กสาวชาวไทยที่ในวันแรกที่เธอลืมตาดูโลก เธอต้องเผชิญกับชะตากรรมของการถูกทอดทิ้ง แม่ของเธอแต่งงานใหม่กับมหาเศรษฐีชาวจีน และพ่อของเธอเสียชีวิต ต่อมาเมื่อเธออายุได้สองขวบ เธอตามคุณยายเดินทางไปประเทศจีนและเข้าไปอยู่ในตระกูลเจียง เธอคิดว่าที่นี่จะเป็นที่ที่ทำให้ชีวิตของเธอมีความสงบสุข แต่เธอคาดไม่ถึงว่าที่นี่จะผลักเธอให้จมดิ่งลงไปในหุบเหว ..เธอ..เกลียดตระกูลเจียง จนถึงขั้นทำทุกอย่างได้เพื่อลากทุกคนในตระกูลเจียงลงนรก .. โชคชะตายังคงทำให้ชีวิตของเธอปั่นป่วนไม่หยุดเมื่อแม่ที่ทอดทิ้งเธอไป มารับเธอไปอยู่ด้วยในคฤหาสน์หลังงามตระกูลเฟย ท่ามกลางความเกลียดชังของพ่อเลี้ยงและน้องสาวต่างพ่อของเธอ... ..เขา..เด็กชายที่คอยปกป้องเธอ..สนับสนุนเธอ..ผู้เป็นดั่งดวงอาทิตย์ที่ให้ความอบอุ่นในหัวใจกับเธอ...เป็นดั่งดวงดาวที่คอยจุดประกายให้เธอมีกำลังใจ..สุดปลายสายรุ้งของชีวิตถิงถิงจะเป็นเช่นไร ติดตามหาคำตอบได้เลยค่ะ 

Ver más

Capítulo 1

ตอนที่ 1 หนึ่งเด็กหญิงกับหนึ่งหญิงชรา

연락이 안 되자 외할머니의 압박으로 가족은 마지못해 낡은 도심의 셋방 앞에 섰다.

진명호는 코를 막고 말했다.

“이 망할 년이 왜 이런 곳에 살고 있는 거야? 엄마, 아빠, 나 여기 들어가고 싶지 않아!”

“알았어, 알았어. 그럼 너희 둘은 먼저 돌아가 있어. 우리 둘이 들어갈 게.”

진서희는 애교를 부리며 어머니의 팔을 잡고 상냥한 표정을 지으며 말했다.

“동생도 너무 철이 없어요. 전화도 안 받고, 톡도 안 읽고, 아빠, 엄마를 여기까지 오게 하다니.”

“나중에 만나면 제가 혼내줄 게요!”

어머니의 눈엔 원망이 스치면서 아버지를 끌고 안으로 들어갔다.

계단으로 4층을 올라가 숨을 헐떡이며 그들은 401호 앞에 섰다.

문을 두드리자 웃통을 벗은 한 중년 남자가 와서 문을 열었다.

“누구세요?”

아버지는 그를 보고 분노가 치밀어 올랐다.

“내 딸과 무슨 사이야? 왜 여기서 살고 있어?”

어머니는 화가 나서 미친 듯이 안으로 들어갔다.

“진명희! 나와! 우리 몰래 남자랑 같이 살아?!”

그 말이 떨어지자 배가 불룩한 여자가 나왔다.

“혹시 잘못 찾은 거 아니에요? 우리는 여기 두 달 전부터 이사 왔어요.”

어머니는 귀찮다는 듯 눈을 흘기며 말했다.

“내 딸 진명희가 준 주소가 여기인데 어떻게 잘못될 수가 있죠?”

그 중년 남자는 어머니가 말을 듣지 않자 분노에 찬 목소리로 그녀를 밖으로 끌어냈다.

“꺼져, 꺼져, 자기 딸이 어디서 사는지도 몰라? 이거 부모 자격 없네!”

그 때 그 임신한 여자도 급히 덧붙였다.

“진명희가 전에 살던 사람인가요?”

“집주인이 말했는데 한 달 치 집세를 내지 않고 연락이 안 돼서 이 집을 저희한테 넘겨주었어요.”

어머니는 이 말을 듣고 얼굴이 새파랗게 질렸다.

“이사를 하면 말을 해야지, 헛걸음을 했잖아!”

두 사람이 성질을 부르며 떠나려던 참이었는데 집주인이 마침 돌아왔다.

부모님의 신분을 알게 된 집주인은 곧바로 집세를 요구했다.

“빨리 집세 갚으세요. 그리고 걔가 남긴 물건도 다 처리해 주시고요.”

부모님은 의심스러운 듯 남긴 내 물건을 보러 집주인을 따라갔다.

물건은 두 달 동안 방치된 채 먼지가 쌓여 있었다.

아버지는 내가 자주 입던 옷을 알아보며 말했다.

“이건 걔가 입던 옷이 맞아.”

어머니는 이마를 찡그리며 말하였다.

“일부러 버리고 간 게 아니야? 우리가 치우게 이사 가면서 쓰레기는 버리고 간 것 같아.”

집주인은 더 이상 그 말들을 들을 수 없어 호의로 일깨워주었다.

“그게 다 쓰레기는 아니고, 자주 쓰던 물건들이에요. 사진첩도 있고, 증명서도 있잖아요. 애가 좋으니까 내가 다 남겨 둔 거예요.”

어머니는 아랑곳하지 않았다.

창고 안은 곰팡이 냄새가 진동했다.

어머니는 코를 막고 밖으로 나가 바로 내 전화번호를 눌렀다.

계속 전화를 받지 않자 어쩔 수 없이 음성 메시지를 남겼다.

“진명희, 그만 좀 해. 지금 네 셋방에 와 있어. 빨리 돌아와!”

어머니의 고압적인 목소리는 혐오감을 숨기지 않았다.

동생의 톡도 답하지 않았는데 그걸 별로 이상하게 생각하지 않은 것 같았다.

어차피 진서희의 선동 덕분에 동생과 나는 원수의 사이로 변해버렸다.

하지만 어머니의 남긴 메시지에도 답이 없는 건 이번이 처음이었다.

어머니는 짜증을 내며 아버지에게 말했다.

“신경 쓰지 마, 가자. 여기 사람 살 곳이 아니야!”

집주인은 그 말을 듣고 분노했다.

“무슨 말을 그렇게 해요.”

“이 물건들은 어떻게 할 건데요? 안 가져갈 거면 버릴 거예요.”

집주인은 이 사람들에게서 밀린 집세를 받지 못할 걸 알았다.

어머니는 고개도 돌리지 않고 떠났다.

이에 집주인은 너무 화가 나 바로 소리쳤다.

“이것도 부모라고, 딸이 2달 동안 연락이 없는데 걱정도 안 되세요?”

어머니는 냉소하며 대답했다.

“걔는 운이 좋아서 사고 안 나요!”

집으로 돌아와서 어머니는 외할머니에게 전화를 걸었다.

“엄마, 진명희 그 년을 왜 걱정하세요. 엄마 재산은 서희랑 명호에게 다 주면 되잖아, 걔는 신경 쓸 필요 없어.”

내 영혼은 그 옆에서 비웃음을 참지 못했다.

‘어머니, 저야말로 어머니의 유일한 친딸인데 왜 나를 이렇게 미워하세요?’

Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
40 Capítulos
ตอนที่ 1 หนึ่งเด็กหญิงกับหนึ่งหญิงชรา
“คุณยาย ดื่มซุปไก่ซักหน่อยนะคะ” ถิงถิง เด็กหญิงอายุสิบขวบ ค่อยๆ ช่วยพยุงยายมาลุกขึ้นถิงถิงยังคงเด็กอยู่ แขนของเธอมีขนาดเล็ก จึงสั่นเทาในขณะที่พยายามประคองร่างกายที่อ่อนล้าเพราะเจ็บป่วยของยายมาให้ลุกนั่งเพื่อดื่มซุปไก่“ถิงถิง ลำบากหลานแล้ว ยายไม่เป็นอะไรมาก ได้พักนิดหน่อยก็สบายดีแล้ว” เสียงของยายแฝงด้วยความอ่อนโยน ดวงตาที่อบอุ่นใจดีของยายมาดูเหนื่อยล้ายายมาค่อย ๆ เลื่อนสายตาจากใบหน้าของถิงถิง ไปทางประตูที่เต็มไปด้วยฝุ่น จากนั้นยายมาก็ไอออกมาอย่างแรงติดกันหลายครั้ง ถิงถิงรู้ว่ายายกำลังคิดถึงคุณตาเจียง ยายมาก้มศรีษะลงเล็กน้อยและเอื้อมมือมาจับมือเล็กผอมบางของถิงถิง ทันใดนั้นถิงถิงสัมผัสได้ถึงหยดน้ำตาของยายหยดลงบนหลังมือของถิงถิง ถิงถิงตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น “คุณยาย ดื่มซุปไก่ก่อน ดื่มแล้วคุณยายจะดีขึ้นแน่นอนค่ะ” ถิงถิงก้มศรีษะลงแล้วเป่าซุปไก่ที่เธอเคี่ยวมาเป็นเวลานาน เด็กหญิงตัวน้อยตักซุปไก่และยื่นมาป้อนยายมาทีละคำ อย่างเงียบ ๆ ภายในบ้านที่ทั้งเก่าและทรุดโทรมหลังนี้มีเพียงหนึ่งเด็กหญิงและหนึ่งหญิงชราอยู่กันเพียงสองคน ถิงถิง
Leer más
ตอนที่ 2 ฤดูหนาวที่ไม่อาจอยู่รอด
คุณตาเจียงจากไปแล้ว ถิงถิงสวมชุดกระโปรงสีขาวบริสุทธิ์เพื่อไว้ทุกข์ แต่ถิงถิงไม่ได้รับอนุญาตจากลุงใหญ่เจียงอวี้ให้คุกเข่าในงานพิธีศพของคุณตาด้วยเหตุผลที่ว่า เธอไม่คู่ควรประโยคนี้ยังคงดังก้องอยู่ในหูของถิงถิงไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าใด ถิงถิงจะไม่มีวันลืมความรู้สึกเกลียดชังลุงใหญ่เจียงอวี้ค่อย ๆ แข็งแกร่งมากขึ้นและฝังลึกอยู่ในหัวใจเธอถิงถิงคุกเข่าอยู่ด้านนอกห้องพิธีด้วยความเศร้า ในบางครั้งเธอเงยหน้ามองไปที่หน้าแท่นพิธีมองเจียงอวี่เซิงร้องไห้และเรียกคุณตาเจียงด้วยเสียงอันดัง แต่ถิงถิงร้องไห้น้อยมาก เมื่อคนตระกูลเจียงเห็นถิงถิงไม่ร้องไห้ พวกเขาต่างก็ประณามว่าถิงถิงอกตัญญู เนรคุณหลังจากงานศพคุณตาเจียงเสร็จสิ้น คุณยายมาล้มป่วยติดเตียง ไม่สามารถลุกขึ้นได้เช่นเดียวกับคุณตาเจียงก่อนหน้านี้แต่สิ่งที่แตกต่างคือไม่มีใครใส่ใจและเข้ามาดูแลคุณยายมาเลยถิงถิงทำซุปไก่ดำและนำมาป้อนคุณยายมาเหมือนที่เคยดูแลคุณตาเจียง จากนั้นก็รีบไปทำงานบ้าน ทำให้เธอไม่ได้ไปโรงเรียน“ยายแก่ รีบออกไปจากตระกูลเจียงซะ!” เจียงอวี้ คุณชายใหญ่ตระกูลเจียงเตะประตูห้องของยายมาเสียงดังถิงถิงตกใจและสับสน เธอเงยหน้าขึ้นมองยายที่ใ
Leer más
ตอนที่ 3 คฤหาสน์ตระกูลเฟ่ย
ถิงถิงยืนอยู่ที่ห้องโถงรับแขกของคฤหาสน์ตระกูลเฟ่ยและมองดูคนสองคนทะเลาะกัน เธอเงียบราวกับรูปปั้น ใบหน้าของถิงถิงดูเหมือนไม่มีความรู้สึกใดใดทันใดนั้น เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งก็โผล่ศรีษะออกมาจากด้านหลังของทั้งสองคนที่กำลังทะเลาะกันอยู่ เมื่อเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนนั้นเห็นถิงถิงเธอก็ยิ้มกว้าง จากนั้นก็วิ่งเข้ามาจับมือของถิงถิง"เธอเป็นพี่สาวของฉันเหรอ? เยี่ยมมาก ฉันมีพี่สาวแล้ว" เด็กน้อยมองถิงถิงด้วยดวงตาเป็นประกายถิงถิงพยักหน้าให้พร้อมรอยยิ้มจาง ๆ เด็กผู้หญิงคนนี้คงเป็นเฟ่ยชิงชิงน้องสาวของเธอ ในความคิดของถิงถิง เฟ่ยชิงชิงเป็นคนร่าเริงยิ้มง่ายแตกต่างไปจากถิงถิงอย่างสิ้นเชิง“สวัสดี เรียกฉันว่าพี่ถิงถิง เธอคงจะเป็นชิงชิงซินะ” ถิงถิงทักทายชิงชิงด้วยความรู้สึกเขินอายเล็กน้อย เธอรู้ว่าเธอต้องทำให้คนในบ้านนี้รู้สึกดีดีกับเธอ เธอต้องยิ้ม และเธอต้องวางแผนสำหรับตัวเองในบ้านหลังนี้อยู่เสมอบรรยากาศในห้องโถงรับแขกเงียบสงบลง คนสองคนหยุดทะเลาะกัน เมื่อเห็นว่าเฟ่ยชิงชิงชอบ ถิงถิงเฟ่ยหลินยิ้มกว้างอย่างมีความสุข เพราะหากลูกสาวตัวน้อยมีความสุข สามีของเธอก็ต้องเห็นด้วยกับเธอในเรื่องการรับถิงถิงเข้า
Leer más
ตอนที่ 4 สัดส่วนของความสุข
วันรุ่งขึ้นเป็นเช้าวันเสาร์ ถิงถิงที่กว่าจะนอนหลับเมื่อคืนก็ดึกแล้ว ถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงเคาะประตูถิงถิงงัวเงียค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมางุนงงอยู่ครู่หนึ่ง เธอขยี้ตาและลุกขึ้นนั่งแล้วพูดด้วยเสียงแหบห้าว “เขามาได้เลยค่ะ ประตูไม่ได้ล็อค” ในใจของถิงถิงคิดว่าน่าจะเป็นแม่ของเธอเฟ่ยหลิน แต่ถิงถิงก็คาดไม่ถึงว่าคนที่เปิดประตูเข้ามาคือเฟ่ยหลิงเหอ ถิงถิงกะพริบตามองเฟ่ยหลิงเหอแบบงุนงง หลังจากสติคืนกลับมาเต็มที่ก็นึกดีใจที่เธอสวมชุดนอนแบบคลุมยาวเรียบร้อย หลังจากเฟ่ยหลิงเหอเข้ามา เขาก็วางหนังสือกองหนาไว้บนโต๊ะของถิงถิง และปรายตามองไดอารี่ของถิงถิงที่เปิดอยู่เล็กน้อย ก่อนจะหันหน้ามามองถิงถิงและพูดว่า “ขั้นตอนการโอนย้ายโรงเรียนของเธอเสร็จสมบูรณ์แล้ว เธอไปเรียนโรงเรียนเดียวกับฉันและหนังสือเหล่านี้ทางโรงเรียนให้มาทั้งหมด” น้ำเสียงของเขาราบเรียบ ถิงถิงฟังที่เฟ่ยหลิงเหอพูดอย่างตั้งใจ ในใจเธอยังคงสงสัยว่าทำไมเฟ่ยหลิงเหอต้องมาแต่เช้าเพื่อเอาหนังสือเหล่านี้มาส่งด้วย วันนี้มันเป็นเช้าวันเสาร์? ในขณะที่เธอกำลังคิดอะไรในใจอยู่ ทำให้ท่าทางของเธอดูเหม่อลอย นานทีเดียวกว่
Leer más
ตอนที่ 5 ห้าปีในบ้านตระกูลเฟ่ย
ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อกถิงถิงหันไปมองตามเสียงเคาะประตูที่ดังอยู่ด้านนอก เสียงทะเลาะกันของเฟ่ยหลินและเฟ่ยหมิงยังคงดังลั่นคงไม่ใช่เฟ่ยหลินมาเคาะประตู แล้วเป็นใครนะ? “เข้ามาได้” น้ำเสียงของถิงถิงอ่อนล้า เฟ่ยหลิงเหอเปิดประตูเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเย็นชา ในมือถือแก้วนมและเดินตรงไปยื่นแก้วนมให้ตรงหน้าถิงถิง “ดื่มนมนี่ซะ แล้วเข้านอนพรุ่งนี้ยังต้องไปอ่านหนังสือกัน” ถิงถิงได้ยินสิ่งที่เฟ่ยหลิงเหอพูดแล้วถึงกับทำหน้าไม่ถูกเล็กน้อย เสียงที่ดังลั่นอยู่ข้างนอกคือคนสองคนที่กำลังทะเลาะกันเพราะเรื่องเธอส่วนเฟ่ยหลิงเหอกับบอกให้เธอดื่มนมแล้วเข้านอนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น? ถิงถิงพูดอะไรไม่ออกจริง ๆ เธอทำได้เพียงพยักหน้า จากนั้นยื่นมือขึ้นแล้วพูดว่า “พี่หลิงเหอขาของฉันชา พี่ช่วยพยุงฉันลุกขึ้นหน่อยได้ไหม?” เฟ่ยหลิงเหอวางแก้วนมไว้บนโต๊ะ แล้วเดินเข้ามาช่วยพยุงถิงถิงให้ลุกขึ้น เขารู้จักนิสัยของถิงถิงดี หากเธอขอความช่วยเหลือนั่นหมายความว่าเธอไม่สามารถยืนขึ้นได้จริง ๆ ทันใดนั้นมีเสียงเหมือนแก้วหรือกระจกแตกที่ด้านนอกดังมาก จากนั้นเสียงทุกอย่
Leer más
ตอนที่ 6 วิ่งหนี
ถิงถิงอยากนั่งอ่านหนังสือเงียบ ๆ แต่ตรงนี้มีเสียงดังเหลือเกิน เฟ่ยชิงชิงนั่งอยู่ข้างเฟ่ยหลินและพูดคุยอย่างมีความสุข เธอขอให้เฟ่ยหลินทาเล็บให้ ในขณะเดียวกันก็คอยหันมามองถิงถิงพร้อมรอยยิ้มบ่อยครั้ง ถิงถิงตัดสินใจปิดหนังสือลงแล้วหยิบแก้วน้ำเพื่อนำไปเก็บในห้องครัว และถือโอกาสนี้เดินขึ้นไปชั้นบน ถิงถิงไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เฟ่ยชิงชิงชอบอวดสิ่งของและสิ่งที่ทำต่อหน้าเธอ โดยเฉพาะความใกล้ชิดของเฟ่ยชิงชิงกับเฟ่ยหลิน ในขณะที่ถิงถิงกำลังเดินอยู่บนทางเดินชั้นบน จู่ ๆ เฟ่ยหลิงเหอก็ยื่นมือออกมาขวางเส้นทางของถิงถิง เธอหยุดและหันหน้าไปมองเขา เฟ่ยหลิงเหอในสายตาของถิงถิงดูไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนระหว่างเขาเมื่อห้าปีที่แล้วกับเขาในอีกห้าปีต่อมา เขาแค่ผอมลงและสูงขึ้น ส่วนใบหน้าของเขายังคงเย็นชาและไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ ออกทางสีหน้าเมื่อมองคนอื่น “เมื่อวานเธอไม่ได้ไปห้องสมุดเหรอ?” เฟ่ยหลิงเหอถาม ทันใดนั้นเฟ่ยชิงชิงกับเฟ่ยหลินที่ขึ้นมาชั้นบนเช่นกันก็หยุดชะงักมองพวกเขาสองคน ถิงถิงถอยหลังเล็กน้อยเพ
Leer más
ตอนที่ 7 สองเทพบุตรของมหาวิทยาลัย
เฟ่ยหลินตกตะลึง หลังจากอึ้งไปครู่หนึ่ง เธอยังคงยิ้มเมื่อเผชิญหน้ากับถิงถิงที่หน้าตาดูคล้ายเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ ความรู้สึกผิดของเธอเพิ่มมากขึ้น เมื่อนึกถึงวันที่เธอจากถิงถิงไปอย่างโหดร้าย เธอเป็นต้นเหตุให้ถิงถิงมีบุคลิกเช่นนี้ “ลูกดื่มนมแล้ว นอนหลับให้สบายนะ” “ค่ะ คุณก็รีบเข้านอนนะคะ” ในที่สุดเฟ่ยหลินก็ออกจากห้องของถิงถิงไป ในขณะที่ถิงถิงกำลังจะกลับไปนั่งลงบนพรมที่พื้นเหมือนเดิม เฟ่ยหลิงเหอก็เปิดประตูและเดินเข้ามา ถิงถิงมองเฟ่ยหลิงเหออย่างงุนงงและมีความรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เธออยากจะนั่งใช้ความคิดเงียบ ๆ ทำไมถึงมีคนเข้ามาขัดจังหวะครั้งแล้วครั้งเล่า หน้าของถิงถิงจึงบึ้งตึงระคนไม่พอใจ ทำให้สายตาที่เธอมองไปที่เฟ่ยหลิงเหอจึงดูไม่ดีนัก “มีอะไรเหรอคะ?” น้ำเสียงของถิงถิงเฉยชา เฟ่ยหลิงเหอโบกมือเป็นการบอกว่าไม่มีอะไรแล้วโยนขวดสเปรย์แก้ฟกช้ำให้ถิงถิง “ใช้ยานี้ฉีดซะ ไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้ข้อเท้าเธอจะต้องเจ็บปวดยิ่งกว่าวันนี้” หลังพูดจบเฟ่ยหลิงเหอก็หันหลังและเดินออกไปจากห้องทันที ถิงถิงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง
Leer más
ตอนที่ 8 เปิดทางเพื่อก้าวแรกของการแก้แค้น
เจียงอวี่เซิงยิ้มและเดินมานั่งข้างถิงถิง เฟ่ยหลิงเหอสับสนเล็กน้อย เขารู้ว่าปกติถิงถิงไม่ชอบให้ใครเข้าใกล้เธอ และเขาก็ไม่รู้จักชายหนุ่มคนนี้มาก่อน ดูเหมือนว่าถิงถิงทำอะไรไม่ถูกจริง ๆ ถิงถิงชี้ไปที่เจียงอวี่เซิงแล้วเอ่ยว่า “เขาคือ เจียงอวี่เซิง” เจียงอวี่เซิง... เฟ่ยหลิงเหอเคยได้ยินเรื่องราวชีวิตของถิงถิงมาบ้าง เขาไม่เคยจะถามเรื่องส่วนตัวของผู้อื่นเพราะเป็นการกระทำที่เสียมารยาท แต่ทุกครั้งที่ลุงและป้าของเขาทะเลาะกัน เสียงของพวกเขาดังมาก เขาจึงได้ยินเรื่องราวในอดีตของถิงถิงมาบ้าง เขาปะติดปะต่อเรื่องราวชีวิตของถิงถิงมาเป็นระยะ ๆ ถิงถิงต้องเจอเรื่องแย่ ๆ ในชีวิตตลอดหลายปีที่ผ่านมา ซึ่งส่งผลต่อการกระทำของเขาต่อถิงถิงในเวลาต่อมา เด็กผู้หญิงคนนี้ต้องผ่านความทุกข์ทรมานมาตั้งแต่เด็ก ชายหนุ่มคนนี้คงเป็นลูกชายของตระกูลเจียงที่ถิงถิงเคยอาศัยอยู่ด้วย “ถิงถิง ทำไมวันนั้นเธอถึงวิ่งหนีฉัน?” เจียงอวี่เซิงถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมจ้องมองถิงถิงเพื่อรอคำตอบ ถิงถิงอยากจะหายตัวไปจากตรงนี้เดี๋ยวนี้เล
Leer más
ตอนที่ 9 ชานมร้อนรสสตรอเบอรี่
ถิงถิงไม่เคยพูดเรื่องนี้กับใครมาก่อน เธอกลัวว่าสิ่งเหล่านี้จะทำให้เธอควบคุมตัวเองไม่ได้ เธอต้องใช้เวลานานมากหลังจากเข้ามาอยู่ในตระกูลเฟ่ยในการหยุดฝันร้าย ตอนนี้ถิงถิงพร้อมแล้ว เธอรู้สึกมุ่งมั่นเป็นอย่างมาก ความจริงในปีนั้นที่เกิดขึ้นทำให้เจียงอวี่เซิงตกใจมาก เขาตกตะลึงเป็นเวลานาน เมื่อเขารู้สึกตัว ถิงถิงก็ไม่ได้อยู่ในห้องอ่านหนังสืออีกต่อไป ถิงถิงพบกับเฟ่ยหลิงเหอที่หน้าตึกเรียน ดูเหมือนเขาเพิ่งออกมาจากสหภาพนักศึกษา ในมือของเขาถือชานมไว้ในมือ เมื่อเขาเห็นถิงถิงเขาก็เอื้อมมือไปยื่นชานมให้เธอ ถิงถิงงุนงงเล็กน้อยแต่เธอก็รับมันมาไว้และมองลงไปเห็นชานมรสสตรอเบอรี่ที่ยังคงร้อนอยู่ เขาซื้อมาให้เธอ? “พี่หลิงเหอ พี่ดื่มชานมรสสตรอเบอรี่ด้วยหรือ ปกติเห็นพี่ดื่มแต่น้ำเปล่าเท่านั้น?” ถิงถิงเงยหน้าขึ้นมองเฟ่ยหลิงเหอ เฟ่ยหลิงเหอรู้สึกเขินอายเล็กน้อย เสื้อคลุมของเขาปลิวไปตามสายลมเบา ๆ เขายกมือขึ้นแตะผมตรงหน้าผากที่บังตาเขาอยู่แล้วพูดอย่างเขิน ๆ ว่า “มีคนซื้อมาให้ฉัน แต่ฉันไม่ดื่ม คิดว่าเธอน่าจะชอบเลยเอามาให้” “อ่อ ขอบคุณ” ถิงถิงเหล่ตามองเฟ่ยหล
Leer más
ตอนที่ 10 คบซ้อน?
“ถิงถิง ฉันจะปกป้องเธอ และฉันจะรักเธอตลอดไป” นี่คือสิ่งที่เจียงอวี่เซิงพูดข้างหูของถิงถิงในชั้นเรียนที่มีแค่เขากับเธอ โดยมีชานมรสสตรอเบอรี่ของเฟ่ยหลิงเหอที่มีกลิ่นหอมหวานเป็นพยาน ถิงถิงนึกถึงสีหน้าที่จริงจังมากของเจียงอวี่เซิงขณะที่พูดประโยคนั้น มันทำให้เธอตกใจกลัวและเกือบจะวิ่งหนี และหลังจากนั้นเธอก็เดินรอบสวนสาธารณะหลายรอบท่ามกลางหิมะ จนร่างกายเธอเกือบกลายเป็นน้ำแข็ง คุณยายหนูควรทำอย่างไรดี? ถิงถิงคิดถึงคุณยายเหลือเกินและเธอก็เผลอหลับไปบนพรมที่พื้นห้อง แล้วเริ่มฝัน ในตอนต้นของความฝัน เป็นภาพตอนคุณยายพาเธอเข้าสู่ตระกูลเจียง ถิงถิงที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ตะโกนห้ามคุณยายและถิงถิงตัวน้อยที่สวมชุดกระโปรงแดงไม่หยุดว่า อย่าเข้าไป! อย่าเข้าไป! แต่คุณยายไม่ได้ยินเสียงเธอ คุณยายมากับคุณตาเจียงยังคงจูงมือเด็กหญิงถิงถิงเข้าบ้านตระกูลเจียง เด็กหญิงถิงถิงในชุดกระโปรงแดงหันกลับมามองเธอและยิ้มให้ ทันใดนั้นภาพในฝันเปลี่ยนไปเป็นคุณยายไอไม่หยุด มีเด็กหญิงถิงถิงร่างเล็ก ๆ กำลังนั่งเฝ้าซุปไก่ของคุณยายอยู่ข้างเตา ในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของสมุนไพร
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status