ถักทอรักไว้ที่ปลายฟ้า (P.S. I miss you very much )

ถักทอรักไว้ที่ปลายฟ้า (P.S. I miss you very much )

last update最終更新日 : 2026-02-25
言語: Thai
goodnovel16goodnovel
評価が足りません
40チャプター
544ビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ความรักหวาน

รักคนเดียว

พระเอกเก่ง

ฉลาด

วัยรุ่น

รักวัยเด็ก

ความรักครั้งแรก

การให้อภัย

แก้แค้น

..ถิงถิง..เด็กสาวชาวไทยที่ในวันแรกที่เธอลืมตาดูโลก เธอต้องเผชิญกับชะตากรรมของการถูกทอดทิ้ง แม่ของเธอแต่งงานใหม่กับมหาเศรษฐีชาวจีน และพ่อของเธอเสียชีวิต ต่อมาเมื่อเธออายุได้สองขวบ เธอตามคุณยายเดินทางไปประเทศจีนและเข้าไปอยู่ในตระกูลเจียง เธอคิดว่าที่นี่จะเป็นที่ที่ทำให้ชีวิตของเธอมีความสงบสุข แต่เธอคาดไม่ถึงว่าที่นี่จะผลักเธอให้จมดิ่งลงไปในหุบเหว ..เธอ..เกลียดตระกูลเจียง จนถึงขั้นทำทุกอย่างได้เพื่อลากทุกคนในตระกูลเจียงลงนรก .. โชคชะตายังคงทำให้ชีวิตของเธอปั่นป่วนไม่หยุดเมื่อแม่ที่ทอดทิ้งเธอไป มารับเธอไปอยู่ด้วยในคฤหาสน์หลังงามตระกูลเฟย ท่ามกลางความเกลียดชังของพ่อเลี้ยงและน้องสาวต่างพ่อของเธอ... ..เขา..เด็กชายที่คอยปกป้องเธอ..สนับสนุนเธอ..ผู้เป็นดั่งดวงอาทิตย์ที่ให้ความอบอุ่นในหัวใจกับเธอ...เป็นดั่งดวงดาวที่คอยจุดประกายให้เธอมีกำลังใจ..สุดปลายสายรุ้งของชีวิตถิงถิงจะเป็นเช่นไร ติดตามหาคำตอบได้เลยค่ะ 

もっと見る

第1話

ตอนที่ 1 หนึ่งเด็กหญิงกับหนึ่งหญิงชรา

栗原真人(くりはら まさと)がオフィスで女性といちゃついている時、緒方莉緒(おがた りお)はホテルに電話し、すでに彼のために、部屋を取っておいた。

真人がバーで騒いでいる時、莉緒は「そろそろ帰りましょう」と一言言っただけだった。すると彼はビール瓶でいきなり彼女の額を殴りつけた。真っ白なワンピースを真紅の血が染め上げ、その光景は目を背けたくなるほどだった。

真人は若いモデルを連れてホテルの部屋の前まで来て、扉の前で激しく抱き合い始めても、傍らに立つ莉緒の存在をまったく気にする様子はなかった。彼は莉緒に「ここを一歩も離れるな」と言い放った。

莉緒は頭を下げ、恭しく横に立っていた。彼の連れてきた女性は彼女に向かって嘲るような笑みを浮かべたが、莉緒は無表情のままだった。

もう慣れている。五年間、真人に虐げられ、これ以上屈辱的なことだって何度も経験してきた。

部屋の中からは男女の声が漏れ、まるで階全体に響き渡るかのようだった。莉緒はその場にとどまらず、静かに別荘へ戻った。玄関をくぐった瞬間、力が抜けたように倒れ込んだ。

壁に掛けられていたウェディングフォトが彼女の腕に落ちて、長く鋭い傷を残した。

その写真をじっと見つめる彼女の表情には、どこか現実感のない翳りが差していた。

写真の中の莉緒は、子どものように無邪気に笑っていた。対する真人の顔には陰りがあった。最初は冷静でクールな性格だと思っていたが、やがて気づいた。彼は誰とでも寝られるが、彼女には一切触れようとしなかった。

なぜなら彼が結婚した理由は、家の決めた縁談への反発として、「下劣な犬」と結婚するという形で報復するためだった。

電話が鳴った。莉緒はなんとか気力を奮い起こし、通話ボタンを押した。

「莉緒、ホテルでのこと聞いたよ。大丈夫かい?」

電話の向こうからは、あの偽善的なお祖父様の声が聞こえた。「君がこれまで苦しんできたことは分かってる。真人は君を誤解していた。もしもう少し頑張って、子どもを産んでくれたら、真人もいつか受け入れてくれるかも」

「結構です」

莉緒は首を振り、瞳に一瞬苦悩の色を浮かべたが、すぐに決意を込めて言い切った。「藤村を帰国させること、もう同意されたんでしょう?真人様は彼女のために自分を見失ってきた。この茶番劇はそろそろ終わりにすべきです」

お祖父様は言葉を失い、少し気まずそうに言った。「そうか、もう決めたことなら、無理は言わない。去る前に、何か望みがあれば言ってくれ」

莉緒はしばらく黙ってから、口を開いた。「私が去ったこと、真人様には知らせないでください」

電話を切った後、莉緒は窓の外を見つめた。空に月がかかり、銀色の月光が世界を照らしていた。

思いは、五年前のあの夜へと戻っていく。

母が長年の疲労で脳出血を起こし、命を救うには多額の費用が必要だった。当時、名門大学を卒業したばかりの莉緒は、泣き、跪き、叫んだが、誰一人手を差し伸べてはくれなかった。

絶望の時、孫を病院に運び込んできたお祖父様が彼女に近づき、「助けてやる代わりに、頼みを聞いてほしい」と言った。

莉緒は一瞬の迷いもなく頷いた。

その晩、母は治療費を得て入院したが、結局助からずに亡くなった。葬儀を簡素に済ませた彼女は、すぐに栗原家の企業に応募した。

入社後、会社の門前で偶然を装って真人と出会い、猛烈なアプローチを始めた。

彼に好意を寄せる女性は多かったが、尊厳も命も惜しまないほどの執着を見せたのは、莉緒だけだった。

彼の笑顔が見たい一心で、犬の真似までした。

重要な契約のために、お酒を2本空けて病院で胃洗浄し、死にかけた。

それに仇に狙われた真人をかばい、彼の前に飛び出してナイフで九度も斬られ、瀕死となった。

その時、真人は血まみれの彼女を抱きしめ、涙を流しながらこう言った。「死ぬな。もし目を覚ましたら、結婚して、愛する努力をする」

莉緒は生き延び、彼と結婚した。

最初は優しかった彼に、彼女の孤独な心は溶かされ、知らず知らずのうちに恋に落ちていた。

だが半年後、彼の態度は一変した。まるで憎しみに満ちていた。

原因は海外にいた藤村萌香(ふじむら もか)が、結婚を知ったことで怒り、他の男と結婚してしまったから。

その知らせを聞いた真人は、発狂したように空港へ走り出し、途中で事故に遭い、昏睡状態に陥った。その間、彼は何度も「萌香ちゃん、行かないで」と呟いていた。

莉緒は三日三晩、黙って彼のそばを守った。

目覚めた真人は、すべての元凶が莉緒だと決めつけた。

彼女が自分を追いかけなければ、萌香は今でも自分を愛していたはずだと。

それから彼は、あらゆる手で彼女を辱め続けた。

彼の萌香への想いは、少しも変わらなかった。今でも、これからも。

莉緒がどれだけ努力しても、彼女は萌香にはなれなかった。

ふたりは幼い頃からの幼なじみで、長年想い合っていたが、藤村家の没落により、お祖父様は彼女を国外に追いやった。

その知らせに、真人は浴室でリストカットし、命を絶とうとした。

その夜、お祖父様は莉緒と出会ったのだった。

そして最近、藤村家が再び勢力を取り戻し、お祖父様は萌香の帰国を許した。それが何を意味するか、言うまでもなかった。

真人が酒瓶を彼女の額に叩きつけ、女モデルと乱れる様子を見た時、莉緒は理解した。

彼女は永遠にお祖父様から言い渡された任務を果たせないのだと。

そして永遠に、真人の心に入ることはできない。

五年もの長い別れの後、真人はすぐに愛する人と結ばれるだろう。そして彼女とお祖父様の契約も、そろそろ終わりを告げる時が来た。

もう、去るべき時だった。

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
40 チャプター
ตอนที่ 1 หนึ่งเด็กหญิงกับหนึ่งหญิงชรา
“คุณยาย ดื่มซุปไก่ซักหน่อยนะคะ” ถิงถิง เด็กหญิงอายุสิบขวบ ค่อยๆ ช่วยพยุงยายมาลุกขึ้นถิงถิงยังคงเด็กอยู่ แขนของเธอมีขนาดเล็ก จึงสั่นเทาในขณะที่พยายามประคองร่างกายที่อ่อนล้าเพราะเจ็บป่วยของยายมาให้ลุกนั่งเพื่อดื่มซุปไก่“ถิงถิง ลำบากหลานแล้ว ยายไม่เป็นอะไรมาก ได้พักนิดหน่อยก็สบายดีแล้ว” เสียงของยายแฝงด้วยความอ่อนโยน ดวงตาที่อบอุ่นใจดีของยายมาดูเหนื่อยล้ายายมาค่อย ๆ เลื่อนสายตาจากใบหน้าของถิงถิง ไปทางประตูที่เต็มไปด้วยฝุ่น จากนั้นยายมาก็ไอออกมาอย่างแรงติดกันหลายครั้ง ถิงถิงรู้ว่ายายกำลังคิดถึงคุณตาเจียง ยายมาก้มศรีษะลงเล็กน้อยและเอื้อมมือมาจับมือเล็กผอมบางของถิงถิง ทันใดนั้นถิงถิงสัมผัสได้ถึงหยดน้ำตาของยายหยดลงบนหลังมือของถิงถิง ถิงถิงตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น “คุณยาย ดื่มซุปไก่ก่อน ดื่มแล้วคุณยายจะดีขึ้นแน่นอนค่ะ” ถิงถิงก้มศรีษะลงแล้วเป่าซุปไก่ที่เธอเคี่ยวมาเป็นเวลานาน เด็กหญิงตัวน้อยตักซุปไก่และยื่นมาป้อนยายมาทีละคำ อย่างเงียบ ๆ ภายในบ้านที่ทั้งเก่าและทรุดโทรมหลังนี้มีเพียงหนึ่งเด็กหญิงและหนึ่งหญิงชราอยู่กันเพียงสองคน ถิงถิง
続きを読む
ตอนที่ 2 ฤดูหนาวที่ไม่อาจอยู่รอด
คุณตาเจียงจากไปแล้ว ถิงถิงสวมชุดกระโปรงสีขาวบริสุทธิ์เพื่อไว้ทุกข์ แต่ถิงถิงไม่ได้รับอนุญาตจากลุงใหญ่เจียงอวี้ให้คุกเข่าในงานพิธีศพของคุณตาด้วยเหตุผลที่ว่า เธอไม่คู่ควรประโยคนี้ยังคงดังก้องอยู่ในหูของถิงถิงไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าใด ถิงถิงจะไม่มีวันลืมความรู้สึกเกลียดชังลุงใหญ่เจียงอวี้ค่อย ๆ แข็งแกร่งมากขึ้นและฝังลึกอยู่ในหัวใจเธอถิงถิงคุกเข่าอยู่ด้านนอกห้องพิธีด้วยความเศร้า ในบางครั้งเธอเงยหน้ามองไปที่หน้าแท่นพิธีมองเจียงอวี่เซิงร้องไห้และเรียกคุณตาเจียงด้วยเสียงอันดัง แต่ถิงถิงร้องไห้น้อยมาก เมื่อคนตระกูลเจียงเห็นถิงถิงไม่ร้องไห้ พวกเขาต่างก็ประณามว่าถิงถิงอกตัญญู เนรคุณหลังจากงานศพคุณตาเจียงเสร็จสิ้น คุณยายมาล้มป่วยติดเตียง ไม่สามารถลุกขึ้นได้เช่นเดียวกับคุณตาเจียงก่อนหน้านี้แต่สิ่งที่แตกต่างคือไม่มีใครใส่ใจและเข้ามาดูแลคุณยายมาเลยถิงถิงทำซุปไก่ดำและนำมาป้อนคุณยายมาเหมือนที่เคยดูแลคุณตาเจียง จากนั้นก็รีบไปทำงานบ้าน ทำให้เธอไม่ได้ไปโรงเรียน“ยายแก่ รีบออกไปจากตระกูลเจียงซะ!” เจียงอวี้ คุณชายใหญ่ตระกูลเจียงเตะประตูห้องของยายมาเสียงดังถิงถิงตกใจและสับสน เธอเงยหน้าขึ้นมองยายที่ใ
続きを読む
ตอนที่ 3 คฤหาสน์ตระกูลเฟ่ย
ถิงถิงยืนอยู่ที่ห้องโถงรับแขกของคฤหาสน์ตระกูลเฟ่ยและมองดูคนสองคนทะเลาะกัน เธอเงียบราวกับรูปปั้น ใบหน้าของถิงถิงดูเหมือนไม่มีความรู้สึกใดใดทันใดนั้น เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งก็โผล่ศรีษะออกมาจากด้านหลังของทั้งสองคนที่กำลังทะเลาะกันอยู่ เมื่อเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนนั้นเห็นถิงถิงเธอก็ยิ้มกว้าง จากนั้นก็วิ่งเข้ามาจับมือของถิงถิง"เธอเป็นพี่สาวของฉันเหรอ? เยี่ยมมาก ฉันมีพี่สาวแล้ว" เด็กน้อยมองถิงถิงด้วยดวงตาเป็นประกายถิงถิงพยักหน้าให้พร้อมรอยยิ้มจาง ๆ เด็กผู้หญิงคนนี้คงเป็นเฟ่ยชิงชิงน้องสาวของเธอ ในความคิดของถิงถิง เฟ่ยชิงชิงเป็นคนร่าเริงยิ้มง่ายแตกต่างไปจากถิงถิงอย่างสิ้นเชิง“สวัสดี เรียกฉันว่าพี่ถิงถิง เธอคงจะเป็นชิงชิงซินะ” ถิงถิงทักทายชิงชิงด้วยความรู้สึกเขินอายเล็กน้อย เธอรู้ว่าเธอต้องทำให้คนในบ้านนี้รู้สึกดีดีกับเธอ เธอต้องยิ้ม และเธอต้องวางแผนสำหรับตัวเองในบ้านหลังนี้อยู่เสมอบรรยากาศในห้องโถงรับแขกเงียบสงบลง คนสองคนหยุดทะเลาะกัน เมื่อเห็นว่าเฟ่ยชิงชิงชอบ ถิงถิงเฟ่ยหลินยิ้มกว้างอย่างมีความสุข เพราะหากลูกสาวตัวน้อยมีความสุข สามีของเธอก็ต้องเห็นด้วยกับเธอในเรื่องการรับถิงถิงเข้า
続きを読む
ตอนที่ 4 สัดส่วนของความสุข
วันรุ่งขึ้นเป็นเช้าวันเสาร์ ถิงถิงที่กว่าจะนอนหลับเมื่อคืนก็ดึกแล้ว ถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงเคาะประตูถิงถิงงัวเงียค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมางุนงงอยู่ครู่หนึ่ง เธอขยี้ตาและลุกขึ้นนั่งแล้วพูดด้วยเสียงแหบห้าว “เขามาได้เลยค่ะ ประตูไม่ได้ล็อค” ในใจของถิงถิงคิดว่าน่าจะเป็นแม่ของเธอเฟ่ยหลิน แต่ถิงถิงก็คาดไม่ถึงว่าคนที่เปิดประตูเข้ามาคือเฟ่ยหลิงเหอ ถิงถิงกะพริบตามองเฟ่ยหลิงเหอแบบงุนงง หลังจากสติคืนกลับมาเต็มที่ก็นึกดีใจที่เธอสวมชุดนอนแบบคลุมยาวเรียบร้อย หลังจากเฟ่ยหลิงเหอเข้ามา เขาก็วางหนังสือกองหนาไว้บนโต๊ะของถิงถิง และปรายตามองไดอารี่ของถิงถิงที่เปิดอยู่เล็กน้อย ก่อนจะหันหน้ามามองถิงถิงและพูดว่า “ขั้นตอนการโอนย้ายโรงเรียนของเธอเสร็จสมบูรณ์แล้ว เธอไปเรียนโรงเรียนเดียวกับฉันและหนังสือเหล่านี้ทางโรงเรียนให้มาทั้งหมด” น้ำเสียงของเขาราบเรียบ ถิงถิงฟังที่เฟ่ยหลิงเหอพูดอย่างตั้งใจ ในใจเธอยังคงสงสัยว่าทำไมเฟ่ยหลิงเหอต้องมาแต่เช้าเพื่อเอาหนังสือเหล่านี้มาส่งด้วย วันนี้มันเป็นเช้าวันเสาร์? ในขณะที่เธอกำลังคิดอะไรในใจอยู่ ทำให้ท่าทางของเธอดูเหม่อลอย นานทีเดียวกว่
続きを読む
ตอนที่ 5 ห้าปีในบ้านตระกูลเฟ่ย
ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อกถิงถิงหันไปมองตามเสียงเคาะประตูที่ดังอยู่ด้านนอก เสียงทะเลาะกันของเฟ่ยหลินและเฟ่ยหมิงยังคงดังลั่นคงไม่ใช่เฟ่ยหลินมาเคาะประตู แล้วเป็นใครนะ? “เข้ามาได้” น้ำเสียงของถิงถิงอ่อนล้า เฟ่ยหลิงเหอเปิดประตูเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเย็นชา ในมือถือแก้วนมและเดินตรงไปยื่นแก้วนมให้ตรงหน้าถิงถิง “ดื่มนมนี่ซะ แล้วเข้านอนพรุ่งนี้ยังต้องไปอ่านหนังสือกัน” ถิงถิงได้ยินสิ่งที่เฟ่ยหลิงเหอพูดแล้วถึงกับทำหน้าไม่ถูกเล็กน้อย เสียงที่ดังลั่นอยู่ข้างนอกคือคนสองคนที่กำลังทะเลาะกันเพราะเรื่องเธอส่วนเฟ่ยหลิงเหอกับบอกให้เธอดื่มนมแล้วเข้านอนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น? ถิงถิงพูดอะไรไม่ออกจริง ๆ เธอทำได้เพียงพยักหน้า จากนั้นยื่นมือขึ้นแล้วพูดว่า “พี่หลิงเหอขาของฉันชา พี่ช่วยพยุงฉันลุกขึ้นหน่อยได้ไหม?” เฟ่ยหลิงเหอวางแก้วนมไว้บนโต๊ะ แล้วเดินเข้ามาช่วยพยุงถิงถิงให้ลุกขึ้น เขารู้จักนิสัยของถิงถิงดี หากเธอขอความช่วยเหลือนั่นหมายความว่าเธอไม่สามารถยืนขึ้นได้จริง ๆ ทันใดนั้นมีเสียงเหมือนแก้วหรือกระจกแตกที่ด้านนอกดังมาก จากนั้นเสียงทุกอย่
続きを読む
ตอนที่ 6 วิ่งหนี
ถิงถิงอยากนั่งอ่านหนังสือเงียบ ๆ แต่ตรงนี้มีเสียงดังเหลือเกิน เฟ่ยชิงชิงนั่งอยู่ข้างเฟ่ยหลินและพูดคุยอย่างมีความสุข เธอขอให้เฟ่ยหลินทาเล็บให้ ในขณะเดียวกันก็คอยหันมามองถิงถิงพร้อมรอยยิ้มบ่อยครั้ง ถิงถิงตัดสินใจปิดหนังสือลงแล้วหยิบแก้วน้ำเพื่อนำไปเก็บในห้องครัว และถือโอกาสนี้เดินขึ้นไปชั้นบน ถิงถิงไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เฟ่ยชิงชิงชอบอวดสิ่งของและสิ่งที่ทำต่อหน้าเธอ โดยเฉพาะความใกล้ชิดของเฟ่ยชิงชิงกับเฟ่ยหลิน ในขณะที่ถิงถิงกำลังเดินอยู่บนทางเดินชั้นบน จู่ ๆ เฟ่ยหลิงเหอก็ยื่นมือออกมาขวางเส้นทางของถิงถิง เธอหยุดและหันหน้าไปมองเขา เฟ่ยหลิงเหอในสายตาของถิงถิงดูไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนระหว่างเขาเมื่อห้าปีที่แล้วกับเขาในอีกห้าปีต่อมา เขาแค่ผอมลงและสูงขึ้น ส่วนใบหน้าของเขายังคงเย็นชาและไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ ออกทางสีหน้าเมื่อมองคนอื่น “เมื่อวานเธอไม่ได้ไปห้องสมุดเหรอ?” เฟ่ยหลิงเหอถาม ทันใดนั้นเฟ่ยชิงชิงกับเฟ่ยหลินที่ขึ้นมาชั้นบนเช่นกันก็หยุดชะงักมองพวกเขาสองคน ถิงถิงถอยหลังเล็กน้อยเพ
続きを読む
ตอนที่ 7 สองเทพบุตรของมหาวิทยาลัย
เฟ่ยหลินตกตะลึง หลังจากอึ้งไปครู่หนึ่ง เธอยังคงยิ้มเมื่อเผชิญหน้ากับถิงถิงที่หน้าตาดูคล้ายเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ ความรู้สึกผิดของเธอเพิ่มมากขึ้น เมื่อนึกถึงวันที่เธอจากถิงถิงไปอย่างโหดร้าย เธอเป็นต้นเหตุให้ถิงถิงมีบุคลิกเช่นนี้ “ลูกดื่มนมแล้ว นอนหลับให้สบายนะ” “ค่ะ คุณก็รีบเข้านอนนะคะ” ในที่สุดเฟ่ยหลินก็ออกจากห้องของถิงถิงไป ในขณะที่ถิงถิงกำลังจะกลับไปนั่งลงบนพรมที่พื้นเหมือนเดิม เฟ่ยหลิงเหอก็เปิดประตูและเดินเข้ามา ถิงถิงมองเฟ่ยหลิงเหออย่างงุนงงและมีความรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เธออยากจะนั่งใช้ความคิดเงียบ ๆ ทำไมถึงมีคนเข้ามาขัดจังหวะครั้งแล้วครั้งเล่า หน้าของถิงถิงจึงบึ้งตึงระคนไม่พอใจ ทำให้สายตาที่เธอมองไปที่เฟ่ยหลิงเหอจึงดูไม่ดีนัก “มีอะไรเหรอคะ?” น้ำเสียงของถิงถิงเฉยชา เฟ่ยหลิงเหอโบกมือเป็นการบอกว่าไม่มีอะไรแล้วโยนขวดสเปรย์แก้ฟกช้ำให้ถิงถิง “ใช้ยานี้ฉีดซะ ไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้ข้อเท้าเธอจะต้องเจ็บปวดยิ่งกว่าวันนี้” หลังพูดจบเฟ่ยหลิงเหอก็หันหลังและเดินออกไปจากห้องทันที ถิงถิงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง
続きを読む
ตอนที่ 8 เปิดทางเพื่อก้าวแรกของการแก้แค้น
เจียงอวี่เซิงยิ้มและเดินมานั่งข้างถิงถิง เฟ่ยหลิงเหอสับสนเล็กน้อย เขารู้ว่าปกติถิงถิงไม่ชอบให้ใครเข้าใกล้เธอ และเขาก็ไม่รู้จักชายหนุ่มคนนี้มาก่อน ดูเหมือนว่าถิงถิงทำอะไรไม่ถูกจริง ๆ ถิงถิงชี้ไปที่เจียงอวี่เซิงแล้วเอ่ยว่า “เขาคือ เจียงอวี่เซิง” เจียงอวี่เซิง... เฟ่ยหลิงเหอเคยได้ยินเรื่องราวชีวิตของถิงถิงมาบ้าง เขาไม่เคยจะถามเรื่องส่วนตัวของผู้อื่นเพราะเป็นการกระทำที่เสียมารยาท แต่ทุกครั้งที่ลุงและป้าของเขาทะเลาะกัน เสียงของพวกเขาดังมาก เขาจึงได้ยินเรื่องราวในอดีตของถิงถิงมาบ้าง เขาปะติดปะต่อเรื่องราวชีวิตของถิงถิงมาเป็นระยะ ๆ ถิงถิงต้องเจอเรื่องแย่ ๆ ในชีวิตตลอดหลายปีที่ผ่านมา ซึ่งส่งผลต่อการกระทำของเขาต่อถิงถิงในเวลาต่อมา เด็กผู้หญิงคนนี้ต้องผ่านความทุกข์ทรมานมาตั้งแต่เด็ก ชายหนุ่มคนนี้คงเป็นลูกชายของตระกูลเจียงที่ถิงถิงเคยอาศัยอยู่ด้วย “ถิงถิง ทำไมวันนั้นเธอถึงวิ่งหนีฉัน?” เจียงอวี่เซิงถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมจ้องมองถิงถิงเพื่อรอคำตอบ ถิงถิงอยากจะหายตัวไปจากตรงนี้เดี๋ยวนี้เล
続きを読む
ตอนที่ 9 ชานมร้อนรสสตรอเบอรี่
ถิงถิงไม่เคยพูดเรื่องนี้กับใครมาก่อน เธอกลัวว่าสิ่งเหล่านี้จะทำให้เธอควบคุมตัวเองไม่ได้ เธอต้องใช้เวลานานมากหลังจากเข้ามาอยู่ในตระกูลเฟ่ยในการหยุดฝันร้าย ตอนนี้ถิงถิงพร้อมแล้ว เธอรู้สึกมุ่งมั่นเป็นอย่างมาก ความจริงในปีนั้นที่เกิดขึ้นทำให้เจียงอวี่เซิงตกใจมาก เขาตกตะลึงเป็นเวลานาน เมื่อเขารู้สึกตัว ถิงถิงก็ไม่ได้อยู่ในห้องอ่านหนังสืออีกต่อไป ถิงถิงพบกับเฟ่ยหลิงเหอที่หน้าตึกเรียน ดูเหมือนเขาเพิ่งออกมาจากสหภาพนักศึกษา ในมือของเขาถือชานมไว้ในมือ เมื่อเขาเห็นถิงถิงเขาก็เอื้อมมือไปยื่นชานมให้เธอ ถิงถิงงุนงงเล็กน้อยแต่เธอก็รับมันมาไว้และมองลงไปเห็นชานมรสสตรอเบอรี่ที่ยังคงร้อนอยู่ เขาซื้อมาให้เธอ? “พี่หลิงเหอ พี่ดื่มชานมรสสตรอเบอรี่ด้วยหรือ ปกติเห็นพี่ดื่มแต่น้ำเปล่าเท่านั้น?” ถิงถิงเงยหน้าขึ้นมองเฟ่ยหลิงเหอ เฟ่ยหลิงเหอรู้สึกเขินอายเล็กน้อย เสื้อคลุมของเขาปลิวไปตามสายลมเบา ๆ เขายกมือขึ้นแตะผมตรงหน้าผากที่บังตาเขาอยู่แล้วพูดอย่างเขิน ๆ ว่า “มีคนซื้อมาให้ฉัน แต่ฉันไม่ดื่ม คิดว่าเธอน่าจะชอบเลยเอามาให้” “อ่อ ขอบคุณ” ถิงถิงเหล่ตามองเฟ่ยหล
続きを読む
ตอนที่ 10 คบซ้อน?
“ถิงถิง ฉันจะปกป้องเธอ และฉันจะรักเธอตลอดไป” นี่คือสิ่งที่เจียงอวี่เซิงพูดข้างหูของถิงถิงในชั้นเรียนที่มีแค่เขากับเธอ โดยมีชานมรสสตรอเบอรี่ของเฟ่ยหลิงเหอที่มีกลิ่นหอมหวานเป็นพยาน ถิงถิงนึกถึงสีหน้าที่จริงจังมากของเจียงอวี่เซิงขณะที่พูดประโยคนั้น มันทำให้เธอตกใจกลัวและเกือบจะวิ่งหนี และหลังจากนั้นเธอก็เดินรอบสวนสาธารณะหลายรอบท่ามกลางหิมะ จนร่างกายเธอเกือบกลายเป็นน้ำแข็ง คุณยายหนูควรทำอย่างไรดี? ถิงถิงคิดถึงคุณยายเหลือเกินและเธอก็เผลอหลับไปบนพรมที่พื้นห้อง แล้วเริ่มฝัน ในตอนต้นของความฝัน เป็นภาพตอนคุณยายพาเธอเข้าสู่ตระกูลเจียง ถิงถิงที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ตะโกนห้ามคุณยายและถิงถิงตัวน้อยที่สวมชุดกระโปรงแดงไม่หยุดว่า อย่าเข้าไป! อย่าเข้าไป! แต่คุณยายไม่ได้ยินเสียงเธอ คุณยายมากับคุณตาเจียงยังคงจูงมือเด็กหญิงถิงถิงเข้าบ้านตระกูลเจียง เด็กหญิงถิงถิงในชุดกระโปรงแดงหันกลับมามองเธอและยิ้มให้ ทันใดนั้นภาพในฝันเปลี่ยนไปเป็นคุณยายไอไม่หยุด มีเด็กหญิงถิงถิงร่างเล็ก ๆ กำลังนั่งเฝ้าซุปไก่ของคุณยายอยู่ข้างเตา ในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของสมุนไพร
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status