FAZER LOGINสามคนเดินเข้ามาในบ้าน
"อ้าว! ลูกชายแม่มายังไงครับเนี่ย" คุณวีณาเดินเข้ามากอดไคโร "แม่จะไปหาที่โรงแรมอยู่เลย" "ผมว่างก็เลยออกมาครับ" “มาคนเดียวเหรอลูก” "ครับผมโตแล้วกลับบ้านเองได้ครับคุณแม่" "แม่รู้แค่เป็นห่วงคนดังจ้า" "คุณพ่อละครับ" “ยังไม่กลับหรอกงานเยอะพ่อเราน่ะ” "ริษามารับคุณแม่เหรอจ๊ะ" "ค่ะคุณวีณา" "แม่เรายังคุยงานกับลูกน้องอยู่ หนูมานั่งก่อนสิจ๊ะ" "ค่ะ" "ฟาโรห์หิวรึเปล่าลูกแม่ให้แม่บ้านตั้งโต๊ะเลยนะ" "หิวมากครับคุณแม่" "ริษาหนูมาทานข้าวกับพี่ๆ ดีกว่าจ้ะ จะได้นั่งคุยกัน" คุณวีณาใจดีกับริษาเสมอ เธอเอ็นดูริษาดูแลเธอเหมือนเป็นลูกสาวของบ้านนี้อีกคน "แล้วคุณแม่ละครับ" "แม่ทานกับทีมงานแล้วเมื่อกี้ฟาโรห์ทานเลยไม่ต้องห่วงแม่นะครับ" "ผมกับริษาก็ทานกันแล้วนะครับผมหิวมากก็เลยให้ริษาพาไปทานบะหมี่ครับคุณแม่" "งั้นนั่งเป็นเพื่อนพี่ฟาโรห์ทั้งคู่เลย แม่จะให้คนยกของว่างมาเสิร์ฟ" "ครับคุณแม่" "พี่ฟาโรห์ช่างนี้พี่โสดรึเปล่า" “ทำไมนายมีใครจะแนะนำให้พี่รึไง” "เปล่าครับแค่ถามเฉยๆ" "ฉันก็มีของฉันไปตามประสาแหละ อย่ามาถามเลยฉันแก่แล้วก็ต้องมีบ้าง" "ใช่ไหมริษาเราน่ะมีแฟนรึยัง?" "ค่ะ?" "ยังไม่มีค่ะพี่ฟาโรห์" "ไม่จริงแน่ๆ ไคโรนายว่าไง" "ผมไม่ว่าครับไม่มีก็ดีแล้ว" "อะ อ้าว! อะไรของนาย ไม่แซวน้องหน่อยละวะ" "ไม่ละครับ แอบไปเอาไวน์คุณพ่อมาดื่มดีกว่า พี่สั่งกับแกล้มมาเพิ่มด้วยล่ะ" "จัดไปครับน้องชาย" "เธอไปกับฉันสิ ไปช่วยถือไวน์มาหน่อย" เขาเอ่ยบอกคนตัวเล็กที่นั่งข้างๆ "ได้ค่ะ" ริษาเดินตามหลังคนตัวโตที่กำลังเดินไปที่ห้องเก็บไวน์ "พี่ไคโร" “หืม..ว่า” "พี่ดื่มได้เหรอคะ" "อืม! ดื่มนิดหน่อยไม่เป็นไรหรอก" ไคโรเปิดห้องเก็บไวน์แล้วเดินลงบันไดไป หันมาจับมือริษา พร้อมกับกำชับเธอ “เดินดีๆล่ะ” คุณพ่อเขาเป็นคนชอบดื่มไวน์แล้วก็สะสมไวน์ดีๆไว้ทั่วทุกมุมโลก เลยสร้างห้องเก็บไวน์เพื่อรักษาอุณหภูมิไว้อย่างดี ริษาเดินตามเขาไปเรื่อยๆ "ริษาส่องไฟมือถือให้หน่อย ไฟในห้องนี้เสียรึยังไงทำไมติดแค่ดวงเดียว" ไคโรบ่นพร้อมกับหยิบขวดไวน์มาอ่านดูจากไฟที่ริษาเป็นคนส่องให้เขา ติ้ง!! เธอดูข้อความ "คนสวยถึงบ้านรึยังครับ" ไคโรเห็นข้อความนั้นด้วย "ไหนบอกว่าไม่มีแฟน" เขากดเสียงต่ำถามคนตัวเล็ก "ทำไมต้องโกหก" "เปล่าโกหกนะคะ" ริษาหน้าตื่น "แล้วข้อความเมื่อกี้คืออะไร?" เธอเงียบ "ถามทำไมไม่ตอบ?" "มันเรื่องส่วนตัวนะคะ" คนตัวเล็กพูดออกไปแล้วแทบจะกัดลิ้นตัวเองทำไมตอบเขาออกไปแบบนั้นไม่น่ารักเลยริษา แต่เขาทำไมต้องเสียงดุใส่กันแบบนั้นด้วยล่ะ ฟังแล้วหงุดหงิดเหมือนกันนี่น่า "อ๋อขอโทษทีนะ ฉันก็ไม่น่ายุ่ง" เขาพูดจบเดินไปเลือกไวน์ของเขาต่อ ปล่อยให้ริษายืนเงียบๆ อยู่แบบนั้น ไคโรหยิบไวน์ไปสองขวด แล้วก็เดินขึ้นไปที่ประตู ริษาเดินตามไปเงียบ ๆ ต่างคนต่างไม่พูดอะไรกันอีก ฉันน่าจะขอโทษเขานะริษารีบพูดขอโทษเขาสิ ริษาก้มหน้าก้มตาเดิน พลางคิดว่าจะขอโทษเขาแต่ไม่กล้าเปล่งเสียงออกมา "คุณไคโร" "สวัสดีครับ" เขาก้มหัวให้คุณแม่ของริษา เพราะในมือถือขวดไวน์อยู่ "คุณน้าสบายดีนะครับ" "สบายดีค่ะ คุณไคโรมารอบนี้อยู่ไทยหลายวันไหมคะ" "แป๊บเดียวเองครับ" "อยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมคะบอกน้าได้เลยนะคะไม่ต้องเกรงใจ" "ขอบคุณครับ แล้วคุณน้าจะกลับแล้วเหรอครับ" "ใช่ค่ะประชุมเสร็จแล้ว คุณไคโรจะให้ริษาช่วยทำอะไรให้รึเปล่าค่ะ น้าจะให้ริษาอยู่ก่อน" "ไม่เป็นไรครับผมแค่จะดื่มกับพี่ฟาโรห์นิดหน่อยเดี๋ยวก็ต้องกลับไปนอนที่โรงแรมแล้วครับ" "งั้นน้ากลับก่อนนะคะ" "ครับสวัสดีครับ" ริษาเดินตามคุณแม่ของกลับไป ไคโรหันไปมองคนตัวเล็ก ยัยนั้นมีแฟน ยัยเด็กแก่แดด เขาค่อนขอดเธอในใจ "คุณแม่คะ พรุ่งนี้หนูต้องไปงานอีเว้นท์กับบริษัทนะคะอาจจะกลับดึกหน่อย" "เป็นงานยังไงลูก" "งานเปิดตัวสินค้าค่ะ" "กลับดึกๆ ขับรถดีๆ นะลูก" "ค่ะคุณไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ คุณแม่ไม่ต้องรอ นอนก่อนได้เลย"@อเมริกา ครืดดด ครืดดด เสียงเรียกสายเข้าโชว์ชื่อสามี “ฮัลโหลค่ะ” “ริษาพี่จะกลับบ้านช้าหน่อยนะ” “งานมีปัญหาอะไรรึเปล่าคะ” “เปล่าหรอกพี่มีปาร์ตี้กันนิดหน่อยที่บ้านโจเซฟ พี่จะนั่งดื่มกับเพื่อนหน่อยนะครับ” “ได้ค่ะ” “แล้วเราทานอะไรรึยัง” “หนูกำลังจะว่ายน้ำค่ะ เสร็จแล้วค่อยทานค่ะ” “ว่ายน้ำเหรอ ใส่ชุดอะไรถ่ายรูปมาดูหน่อยครับ” “พี่แน่ใจเหรอคะว่าจะให้ส่งรูปไป” ริษานึกอยากแกล้งเขาขึ้นมา “ส่งมาเถอะอยากเห็น” ริษาตั้งกล้องถ่ายรูปตัวเอง แล้วส่งไปให้สามี ไคโรเปิดดูรูปที่ภรรยาส่งมาให้แทบสำลักกาแฟ ถึงกับต้องบอกให้คนขับรถเลี้ยวกลับบ้านไม่ไปหาโจเซฟแล้ว และรีบส่งข้อความบอกเพื่อนว่าติดธุระไปไม่ได้แล้ว สักพักไคโรกลับมาถึงบ้าน ริษาว่ายน้ำอยู่ในสระ มะลินั่งเฝ้าหม่ามี้อยู่บนเก้าอี้ เหมียว! ริษาได้ยินเสียงมะลิเลยหันมามอง “อ้าว! ทำไมกลับเร็วละคะไหนพี่บอกว่าจะไปปาร์ตี้กับเพื่อน” “ใครจะไปนั่งปาร์ตี้ไหวกันล่ะ” “ทำไมละคะหนูไม่ได้ห้ามพี่นะคะ” “ก็ดูรูปแต่ละรูปที่ส่งมาให้พี่สิ” “ทำไมคะ” ริษายิ้มอยู่ในสระ ไคโรนั่งลงใกล้ๆ มะลิ “มะลิหนูว่าหม่ามี้เราก้นใหญ่เกินไปรึว่าใส่ชุดว่ายน้ำผิดไซส์กันแน่”
“พี่ไคโรไปเป่าเค้กค่ะ” คุณแม่ถือเค้กมา ทุกคนร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้เขา คุณพ่อคุณแม่อวยพรวันเกิดให้เขา “ปีนี้ริษาคือของขวัญที่พิเศษสำหรับพี่ที่สุดเลยนะรู้ไหม”“ขอบคุณค่ะ พี่ก็เป็นของขวัญที่พิเศษสำหรับหนูเหมือนกันค่ะ”“พี่ไคโรเลิกสวีทสักที แล้วมาดื่มกับพวกเรา เห็นใจผมด้วยผมยังไม่มีแฟนนะ” ซีวอนโวยเขา“จริงๆ เล้ยไอ้เด็กพวกนี้” ไคโรบ่นน้องๆ ไปตามประสา ริษายิ้ม “พี่ไปสนุกกับพวกน้องๆ เถอะค่ะ” ไคโรกอดคอริษาเดินมารวมตัว กับทุกคน “คุณริษาเต้นโชว์หน่อยครับ คุณริษาเต้นเก่งมากเลย ผมเห็นคลิปคือท่าเป๊ะมาก” เจอาร์พูดเชียร์อัปขึ้นมา “มาริษา” ไคโรดึงมือเธอลุกขึ้นยืน“ว้าว! อยากเห็นเตรียมกล้องเลยครับ”“พี่ไคโรเอาจริงดิหนูแอบเขิน”“เขินทำไมคลิปเราคนดูตั้งกี่ล้านแล้ว”“จัดมาเจอาร์” “ได้ครับพี่” เจอาร์ให้ดีเจเปิดเพลงเขา ริษาไม่ค่อยมั่นใจ แต่ใครจะไปยอม ได้แบทเทิลกับซุปตาร์ทั้งที ไอ้เราก็เต้นเก่งซะด้วยสิ ต้องใส่ให้สุด “โอ้โห สุดยอดมาก” นาบีถึงกับกรี๊ด เพลงจบทั้งคู่กอดกัน “น่ารักมากเลยค่ะทั้งคู่เลย” นาบีตบมืออย่างชอบใจ “คุณริษาเก่งมาก พี่ไคโรสอนเหรอครับ” จองฮุนถาม“ริษาเขาเรียนเต้นกับพี่ตอนเด็ก
เวลาล่วงเลยมาถึงช่วงสิ้นปี ริษาจัดการจองสถานที่จัดงานวันเกิดให้เขา ไคโรเชิญเพื่อนเยอะเลย ทั้งที่อเมริกาแล้วก็เกาหลี ริษาไม่ยอมบอกเขาว่า จองที่ไหนไว้ บอกแค่ว่าจะจัดที่ภูเก็ตให้เขาและตอนนี้คนตัวเล็กกำลังทำอาหารให้เขาอยู่ไคโร กลับมาจากถ่ายงานเหมียว!ลูกสาวเดินมาต้อนรับแล้วก็อ้อนให้อุ้ม ไคโรเดินไปหาริษาที่อยู่ในครัว “พี่กลับมาแล้วเหรอคะ” คนตัวเล็กเขย่งปลายเท้าขึ้นไปจูบเขา“หิวจัง”“พี่ไปนั่งรอก่อนค่ะอีกแป๊บเดียวค่ะ”“ริษาเดินทางพรุ่งนี้แล้วนะ”“ค่ะหนูจัดกระเป๋าเรียบร้อยแล้วค่ะ” ไคโรอุ้มมะลิเดินไปนั่งรอที่โต๊ะทานอาหาร เปิดโทรศัพท์ดูนั้นดูนี้ไปเรื่อย แล้วก็ไปหยุดอยู่ที่คลิป ริษาเต้นเพลงเขาโดยมีน้องมะลินั่งให้กำลังใจอยู่ใกล้ๆ ท่าเต้นเป๊ะมาก แล้วดูหน้าจะเซ็กซี่ไปไหน แล้วตลกมะลิที่มองหม่ามี้ งงๆ ว่าทำอะไร ไคโรถึงกับยิ้มไม่หยุด“โอ๊ะ!พระเจ้า ยอดวิวสามล้าน อะไรกันจะเข้ามาดูเมียคนอื่นอะไรกันเยอะแยะ” เขาบ่นพึมพำ“มะลิเขามาดูลูกรึมาดูหม่ามี้เอาดีๆ แด๊ดดี้บอกเลยวันหลังถ้าหม่ามี้ถ่ายอีกเราห้ามทำหน้าน่ารักเข้าใจไหม”เหมียว!“พี่ไคโรพูดอะไรคะ” ริษาจัดเสิร์ฟอาหาร “พี่ดุลูกอยู่ บอกว่าวันหลังไม่ต้อง
เช้าวันต่อมา “คุณแม่ตื่นเช้าจังเลยค่ะ”“เมื่อคืนเรากลับมาถึงกี่โมงละลูก” “ตีสองได้ค่ะ พี่ไคโรตามมาด้วยนะคะนอนอยู่ที่ห้องหนู”“หนูไปปลุกพี่ไคโรก่อนนะคะ”“จ้ะไม่ทันที่ริษาจะได้เดินออกไป เสียงเรียกชื่อเธอก็มาก่อนเสียแล้ว “ริษา”“คะ หนูอยู่นี่ค่ะ กำลังจะไปปลุกพี่อยู่พอดีเลยค่ะ”“สวัสดีครับน้ารินา”“ทำไมรีบตื่นละคะคุณไคโรนอนต่ออีกสักหน่อยก็ได้ ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ”“น่าจะแปลกที่ครับ ผมนอนไม่ค่อยหลับครับ”“งั้นนั่งก่อนค่ะ เดี๋ยวทานข้าวต้มนะคะ น้าทำข้าวต้มจะเสร็จแล้วค่ะ สองคนไม่นั่งรอเถอะลูกไป”“พี่นอนไม่หลับเพราะไม่ได้นอนใกล้หนูรึเปล่า” คนตัวเล็กเดินมากระซิบแถมเอาจมูกมาเฉียดแก้มเขา เพียะ!“โอ๊ย!”มือหนาตีก้นเธอแต่ไม่ได้แรงมากนัก เพราะหมั่นไส้คนตัวเล็ก “พี่ไคโรฟาดมาได้ หนูเจ็บนะ”“มันเขี้ยวคืนนี้มานอนด้วยเลยนะ ก็รู้อยู่ว่าพี่ไม่ชอบนอนคนเดียว มะลิก็ไม่ได้อยู่ด้วย”“ริษาพี่ลืมเตือน พรุ่งนี้มีทริปไปล่องเรือกับพี่ฟาโรห์ ที่พัทยาด้วยนะ”“ค่ะหนูไม่ลืม แต่ยังไม่ได้จัดกระเป๋าไปค้างคืนเดียวใช่ไหมคะ”ไคโรพยักหน้า ไม่นานคุณแม่ริษา เอาข้าวต้มหอมๆ มาให้ทั้งคู่ “ขอบคุณครับน้ารินา” ไคโรชิมคำแรก “อ
“งานแต่งพี่ฟาโรห์ คงมีคนถามกันเยอะเลยว่าคู่เราจะแต่งเลยไหม”“ว่าไงจะแต่งเลยไหมครับ”“พี่กำลังขอหนูแต่งงานอยู่เหรอคะ”“แล้วอยากแต่งกับพี่ไหม พี่พร้อมตลอดเวลานะครับ”“อืม! ขอคิดดูก่อนดีกว่าค่ะ เราเพิ่งจะคบกันคงต้องใช้เวลาดูใจกันอีกหน่อย บางทีหนูก็ต้องการเวลาบ้าง”“เดี๋ยวเหอะริษา จะมาต้องการเวลงเวลาอะไร ใครจะไปยอม รอยสักเพิ่งจองตัวพี่ไปสดๆ เลือดยังไม่แห้งเลยนะ จะมาเล่นตัวอะไรตอนนี้”ริษายักไหล่ “ก็พี่ไปสักเองนะคะ หนูไม่เกี่ยว”ไคโรอุ้มมะลิลงจากตัก ริษาไหวตัวทำท่าจะหลบฉากวิ่งหนี แต่คนตัวสูงไวกว่าคว้าเธอไว้เสียก่อน “มานี่เลย” ไคโรกอดคนตัวเล็กไว้แล้วกดเธอนอนหงายลงบนโซฟา จั๊กจี้เอวเธอ“พี่ไคโรอย่าแกล้ง” ริษางอตัวดีดดิ้น โดนเขาแกล้งจั๊กจี้เธอไม่หยุด “พี่หนูยอม ขอพักก่อน” คนตัวเล็กสู้แรงคนตัวโตไม่ไหว ทำมือเป็นเครื่องหมายขอเวลานอก “ยอมอะไรบอกมาสิ” ริษายังกัดปากกลั้นยิ้ม “ยังอีกนะริษา”“โอเคๆ หนูยอมแล้วค่ะ” “ยอมอะไร” “หนูยอมตกลงแต่งงานกับพี่ก็ได้ค่ะ คนอะไรมาขอแต่งงานกันแบบนี้”“ทำไมก็เราดื้อเอง”“โอ๊ย! เหนื่อย นี่ขนาดเจ็บมือพี่เอาแรงมาจากไหนนักหนา”“กินนมไง” สายตาเขาบ่งบอกให้เธอรู้เลยว่าเขา
คนโตตัวโน้มหน้าลงไปซุกหอบหายใจแรงๆ ตรงซอกคอคนตัวเล็ก เขาลงมานอนข้างๆ คนตัวเล็ก รั้งเอวบาง เข้ามากอด ซุกตรงอกขาวอวบ“คิดถึงจัง”“คิดถึงอะไรกอดยังไม่ให้หนูกอดเลย” “ก็งอนอยู่มือก็เจ็บ”“มือเจ็บจะอาบน้ำให้ก็หวงเนื้อหวงตัวไม่ยอมให้อาบ”ไคโรหัวเราะ “ก็กลัวจะทนไม่ไหวจะจับกดเอาดื้อๅ” “ก็อยากให้พี่กด ไม่รู้รึไง”“ก็รู้แต่อยากให้คนดื้อง้อกันหน่อย ดื้อไว้เยอะเองนี่น่า”“ขอโทษนะคะ สัญญาเลยว่าจะไม่ดื้อ จะเชื่อใจพี่ แต่ถ้าเป็นเรื่องงานหนูไม่ได้ว่าอะไรนะคะ หนูแกล้งเล่นเฉยๆ”“น่ารักมาก แบบนี้ควรให้รางวัล เดี๋ยวต่อให้อีกยกนะ”ริษาแกล้งกดหน้าอกเธออัดใส่หน้าคนที่เอาแต่ฟัดนัวเนียเต้าเธอไม่หยุด ไคโรหัวเราะ “ที่นี่สวยจังเลยค่ะหนูชอบมากเลย”“พี่ดีใจที่เราชอบครับ”ไคโรยิ้มโอบกระชับเอวบางเดินเล่นกันริมชายหาด เขาแกล้งตอนเธอเผลอ อุ้มคนตัวเล็กวิ่งลงไปในน้ำ ริษาหัวเราะสนุกสนาน วันต่อมา โมน่าเข้ามาที่บ้าน“คุณโมน่าหอบอะไรมาคะ”“ของคุณริษาค่ะ” “ของฉันเหรอคะ”“ใช่ค่ะทางแบรนด์ต่างๆส่งของมาให้คุณริษาเยอะเลยค่ะ”ริษาทำหน้า งงๆ “มีอะไรเหรอโมน่า” ไคโรเดินอุ้มลูกสาวของเชาเข้ามา“รูปนี้ค่ะ” โมน่าเอารูปที่ริษาใส่ช







