LOGIN"แกอย่ามาพูดเล่นแบบนี้นะ" "ก็นั่นงายยคนข้างหลังแก"ฉันค่อยๆหันไปมองช้าๆก่อนดวงตาทั้งสองจะเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นผู้ชายที่เดินเข้ามาใกล้ "พะ..พี่วี!!" "ไง..ไหนบอกจะไปนอนกับยัยนี่ไง"พี่วีพูดเสียงเรียบและมองมาที่ฉันนิ่งๆแต่แบบนี้แหละน่ากลัว "คือหนู..หนู" "ไม่ต้องแก้ตัวกลับไปเคลียร์กับพี
"ติ๊งงงง ติ๊งงงง ติ๊งงงง"ฉันมองเบอร์ที่ปรากฏบนหน้าจอก่อนจะกดรับสายเพื่อนรักของตัวเอง "ฮัลโหลหนิง" "ยัยฟ้าสรุปคืนนี้แกว่าไง"ฉันรู้อยู่แล้วว่ายัยหนิงต้องโทรมาทวงคำตอบจากฉันแน่ๆเพราะเมื่อกลางวันยัยหนิงดันโทรมาชวนฉันออกไปข้างนอกเป็นเพื่อนแต่ชวนไปไหนไม่ชวนดันชวนฉันไปผับนี่สิ "เอ่อ...ฉันยังไม่ได้ขอพ
“พี่วี!!” “สวบบ!!”ผมอุ้มปลายฟ้ามาที่โซฟาและวางคนตัวเล็กลงแต่ปลายทำท่าเหมือนจะลุกเดินหนีผมผมก็เลยต้องจับแขนปลายฟ้าเอาไว้แล้วดึงเธอให้กลับลงมานั่งบนตักผมแบบหันหน้าเข้าหากันก่อนจะสอดแกนกายเข้าไปในตัวเธออีกครั้ง “อ๊ะอื๊ออออ” “อืมมส์”ผมไม่ปล่อยให้คนตัวเล็กได้พูดอะไรอีกแล้วเริ่มบทรักของผมกับปลายฟ้าอ
“ตอนแรกพี่ว่าจะเอาในห้องแต่ขนาดยังไม่ได้ยัดหนูยังครางดังขนาดนี้ถ้าพี่ยัดลูกคงตื่น” “เพลี๊ยะ” “พูดอะไรแบบนั้นคะ!!” “หึเวลาเขินชอบรุนแรงกับพี่”ผมพูดก่อนจะกดจูบเบาๆก่อนจะจับขาคนตัวเล็กให้ตั้งขึ้นวางบนโต๊ะและอ้ามันออกผมจ้องมองช่องทางรักสีชมพูตรงหน้าแล้วเลียมันอีกครั้ง “อื๊อออพี่วี”แต่เสียงครางขอ
“พี่ขอนะตัวเล็กพี่ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว” “แต่ว่า” "อื๊ออ...อืม"ผมไม่ปล่อยโอกาสให้ปลายฟ้าได้พูดต่อและก้มลงไปกดจูบลงบนริมฝีปากบางเบาๆผมจูบคนตัวเล็กอยู่อย่างนั้นจนเธอมีท่าทีอ่อนลงผมเลยค่อยๆถอนริมฝีปากออกและปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเราทั้งสองคนออกอย่างช้าๆโดยที่สายตาของผมยังคงจ้องมองไปหน้าของคนตัวเล็กไปด้วย
"พี่มันเจ้าเล่ห์ที่สุดเลยพี่วี!!!" “ก็แค่กับหนูแค่คนเดียว” “เพลี๊ยะ”ฉันตีแขนพี่วีเบาๆเมื่อเค้ายื่นใบหน้าของตัวเองเข้ามาใกล้ฉันจนปลายจมูกของเราสองคนแตะกัน “มันใช่เวลามาทำแบบนี้มั๊ยคะลูกหิวนมจะแย่แล้ว” “พี่ก็หิวนมเหมือนกัน” "นี่ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!!!" "หึ..ให้หนูหายดีกว่านี้ก่อนพี่จัดหนักแ
“...เวลาต่อมา...” “สรุปเธอจะไปไหนฉันขับมานานแล้วนะ” “พี่จอดตรงนี้ก็ได้ค่ะ” “ปลายฟ้า!!”ฉันได้แต่เม้มปากแน่นที่โดนพี่ภัทรตะคอก “ฟ้าไม่รู้จักไปที่ไหนค่ะ” “เออไม่รู้ก็พูด” “พี่จะพาฟ้าไปไหนหรอคะ” “เออเดี๋ยวก็รู้ไม่ได้จะพากลับไปหาไอวีหรอก” @บ้านภัทร “ที่นี่ที่ไหนหรอคะ” “บ้านฉัน” “อะไ
“มึงจะไปรู้เหี้ยอะไรวะ” “ครับผมอาจจะรู้จักคุณฟ้าไม่มากแต่เฮียน่าจะรู้จักเธอดีที่สุดนะครับว่าเธอเป็นคนยังไง” “........” “ผมขอตัวก่อนนะครับ” "...เวลาต่อมา..." “แกรก”ผมเดินเข้ามาในห้องก่อนจะเห็นอาหารมากมายที่วางอยู่บนโต๊ะกินข้าวคงจะเป็นฝีมือของปลายฟ้า “พรึ่บ!!” (ครับผมอาจจะรู้จักคุณฟ้าไม่
“อ๊ะฮึกหนูเจ็บฮื่ออ” “หึแค่นี้มึงเจ็บแล้วหรอวะ” “ฮึกอื๊ออ”พี่วีกดจูบลงมาอย่างแรงก่อนที่เค้าจะกัดริมฝีปากของฉันจนฉันได้กลิ่นคาวเลือดอยู่ในปากของตัวเอง “พั่บๆๆๆ!! พั่บๆๆๆ!! พั่บๆๆๆ!!” “อ่าส์ปลายฟ้า” “แรงเกินไปแล้วฮึกหนูเจ็บ” “อ่าส์กูจะแตกแล้ว!!” “ปึก!! ปึก!! ปึก!!”น้ำรักขาวขุ่นเอ่อล้นออก
“ฮึกพี่วีฟังหนูก่อนนะคะมันไม่ได้เป็นแบบที่พี่คิดนะคะฮึก” “กูยังจะเชื่อคำพูดเหี้ยอะไรของมึงได้อีกปลายฟ้า!!” “ฮื่ออฟังหนูอธิบายก่อนนะคะพี่วีหนูขอร้อง” “กูไม่ฟัง!!กูเห็นมึงยืนจูบกับไอเหี้ยนั่นมึงคิดว่ากูจะฟังคำโกหกของมึงหรอวะ!!” “ฮื่อออได้โปรดฟังหนูก่อนนะคะพี่วีฮื่อออ” “กูให้มึงนอนอยู่ที่ห้อง







