LOGINรินญาคิดผิดแล้วที่จะเล่นกับอิพี่ยิ่งคิดจะทำร้ายเมียเค้าด้วยเค้าไม่ปล่อยไปง่ายๆหรอกนะ คอมเมนท์ให้กำลังใจไรท์กันด้วยนร้าขอกำลังใจหน่อยงับ
"แกอย่ามาพูดเล่นแบบนี้นะ" "ก็นั่นงายยคนข้างหลังแก"ฉันค่อยๆหันไปมองช้าๆก่อนดวงตาทั้งสองจะเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นผู้ชายที่เดินเข้ามาใกล้ "พะ..พี่วี!!" "ไง..ไหนบอกจะไปนอนกับยัยนี่ไง"พี่วีพูดเสียงเรียบและมองมาที่ฉันนิ่งๆแต่แบบนี้แหละน่ากลัว "คือหนู..หนู" "ไม่ต้องแก้ตัวกลับไปเคลียร์กับพี
"ติ๊งงงง ติ๊งงงง ติ๊งงงง"ฉันมองเบอร์ที่ปรากฏบนหน้าจอก่อนจะกดรับสายเพื่อนรักของตัวเอง "ฮัลโหลหนิง" "ยัยฟ้าสรุปคืนนี้แกว่าไง"ฉันรู้อยู่แล้วว่ายัยหนิงต้องโทรมาทวงคำตอบจากฉันแน่ๆเพราะเมื่อกลางวันยัยหนิงดันโทรมาชวนฉันออกไปข้างนอกเป็นเพื่อนแต่ชวนไปไหนไม่ชวนดันชวนฉันไปผับนี่สิ "เอ่อ...ฉันยังไม่ได้ขอพ
“พี่วี!!” “สวบบ!!”ผมอุ้มปลายฟ้ามาที่โซฟาและวางคนตัวเล็กลงแต่ปลายทำท่าเหมือนจะลุกเดินหนีผมผมก็เลยต้องจับแขนปลายฟ้าเอาไว้แล้วดึงเธอให้กลับลงมานั่งบนตักผมแบบหันหน้าเข้าหากันก่อนจะสอดแกนกายเข้าไปในตัวเธออีกครั้ง “อ๊ะอื๊ออออ” “อืมมส์”ผมไม่ปล่อยให้คนตัวเล็กได้พูดอะไรอีกแล้วเริ่มบทรักของผมกับปลายฟ้าอ
“ตอนแรกพี่ว่าจะเอาในห้องแต่ขนาดยังไม่ได้ยัดหนูยังครางดังขนาดนี้ถ้าพี่ยัดลูกคงตื่น” “เพลี๊ยะ” “พูดอะไรแบบนั้นคะ!!” “หึเวลาเขินชอบรุนแรงกับพี่”ผมพูดก่อนจะกดจูบเบาๆก่อนจะจับขาคนตัวเล็กให้ตั้งขึ้นวางบนโต๊ะและอ้ามันออกผมจ้องมองช่องทางรักสีชมพูตรงหน้าแล้วเลียมันอีกครั้ง “อื๊อออพี่วี”แต่เสียงครางขอ
“พี่ขอนะตัวเล็กพี่ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว” “แต่ว่า” "อื๊ออ...อืม"ผมไม่ปล่อยโอกาสให้ปลายฟ้าได้พูดต่อและก้มลงไปกดจูบลงบนริมฝีปากบางเบาๆผมจูบคนตัวเล็กอยู่อย่างนั้นจนเธอมีท่าทีอ่อนลงผมเลยค่อยๆถอนริมฝีปากออกและปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเราทั้งสองคนออกอย่างช้าๆโดยที่สายตาของผมยังคงจ้องมองไปหน้าของคนตัวเล็กไปด้วย
"พี่มันเจ้าเล่ห์ที่สุดเลยพี่วี!!!" “ก็แค่กับหนูแค่คนเดียว” “เพลี๊ยะ”ฉันตีแขนพี่วีเบาๆเมื่อเค้ายื่นใบหน้าของตัวเองเข้ามาใกล้ฉันจนปลายจมูกของเราสองคนแตะกัน “มันใช่เวลามาทำแบบนี้มั๊ยคะลูกหิวนมจะแย่แล้ว” “พี่ก็หิวนมเหมือนกัน” "นี่ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!!!" "หึ..ให้หนูหายดีกว่านี้ก่อนพี่จัดหนักแ
“อึกอย่าลืมกลับไปเช็คของเมียมึงด้วยหละอึกแค่กๆๆ”ผมกำมือแน่นก่อนจะหันกลับไปมองคนตัวเล็กที่สลบไปแล้วตอนนี้เพื่อนของเธอกำลังใส่เสื้อผ้าให้เธออยู่คำพูดของไอเหี้ยนั่นมันทำให้ผมโกรธจนอยากจะฆ่ามันให้ตายอย่างที่ผมคิดมันกล้ามาทำร้ายผู้หญิงของผมมันสมควรโดนหนักกว่านี้ "ขอบคุณนะคะที่มาช่วยเพื่อนหนูฮึก"เพื่อนข
“ทำไมไม่รับสายวะ!!!”ผมเริ่มหงุดหงิดกับยัยเด็กนี่แล้วนะกล้าตัดสายใส่ผมงั้นหรอวะ (ขอโทษค่ะไม่สามารถติดต่อหมายเลขปลายทางที่ท่านเรียกได้ในขณะนี้” “เธอกล้าปิดเครื่องใส่ฉันหรอวะปลายฟ้าจะเอาแบบนี้สินะ!!!”ผมตัดสินใจเดินลงจากรถเพื่อที่จะเข้าไปลากตัวปลายฟ้าออกมาจากข้างในทันทีแต่ด้วยความรีบของผมทำให้ผมเผลอ
“ก๊อกๆๆ ก๊อกๆๆๆ” “เข้ามาเลยครับ” “อาจารย์เรียกหนูมามีอะไรรึเปล่าคะ”ทำไมตอนนี้ที่ห้องพักอาจารย์ถึงไม่มีอาจารย์คนอื่นอยู่เลยหละทำไมมีแค่อาจารย์โซ่อยู่คนเดียว “อาจารย์อยากให้เราทำงานแก้คะแนนหน่อยหนะ” “งานอะไรหรอคะ” “งานไม่เยอะหรอกครับแต่อาจจะเหนื่อยหน่อย”อาจารย์มองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายต
“เข้าใจผิดตรงไหน” “ก็หนูกับพี่ไม่ได้เป็นอะไรกันนี่คะ” “ไม่เป็นหรอวะแล้วที่เอากันนี่เค้าเรียกว่าไรวะปลายฟ้า” “......”ฉันได้แต่เงียบเพราะไม่รู้จะตอบอะไรพี่วีเพราะฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเราสองคนมันเรียกว่าอะไร “เธอนี่แม่งน่ารำคาญชิบหาย!!!” “หนูว่าเราเลิกพูดเรื่องนี้







