Masukศุภิสรามองหน้าพัทธดนย์แล้วนิ่ง คำพูดของเขามันทำให้เธอรู้สึกว่าเขากำลังดูถูกและมองเธอเหมือนกับผู้หญิงคนอื่นของเขา
“ฉันไม่ใช่เหมือนผู้หญิงที่ผ่านมาของบอสนะคะ ฉันไม่ต้องการข้าวของหรือเงินทองอะไรจากบอสหรอกค่ะ”
“แล้วคุณต้องการอะไรล่ะพาย บอกผมมาสิ” พัทธดนย์เป็นคนไม่ชอบเอาเปรียบใครหรือได้อะไรมาจากใครมาฟรี ๆ
“ขอแค่บอสให้ฉันทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีและอย่าไล่ออกก็พอ” หญิงสาวไม่อยากต้องไปหางานทำที่อื่นถึงแม้การเจอหน้าพัทธดนย์จะทำให้เธอรู้สึกแย่แต่ที่นี่ก็ให้เงินเดือนและสวัสดิการดีกว่าบริษัทอื่นมาก
“แค่นี้เองเหรอ”
“ค่ะ”
“คุณก็รู้ดีว่าที่ผ่านมาทุกคนที่ผ่านมาพวกเธอไม่เคยต้องเปลืองตัวฟรี ถึงแม่ทุกอย่างจะเกิดจากฤทธิ์ยาแต่ผมก็ไม่ชอบเอาเปรียบหรือได้อะไรมาฟรี ๆ หรอกนะ” พัทธดนย์ใช้วิธีพูดอย่างตรงไปตรงมาเพราะระหว่างเธอกับเขามันไม่มีอะไรอ้อมค้อมอีกต่อไปแล้วและเขาก็ไม่อยากให้เธอยกเรื่องนี้มาแบล็คเมล์ทีหลัง
“แต่ฉันไม่ได้ต้องการอะไรจริง ๆ ค่ะ ขอแค่มีงานทำแบบนี้ตลอดไปก็พอ” เธออยากให้เรื่องนี้มันจบเพื่อจะได้ทำงานต่อไปอย่างไม่มีปัญหา
“ไม่ใช่ว่าคุณเก็บเรื่องนี้แล้วจะมาแบล็คเมล์ผมทีหลังนะ”
“ฉันไม่ทำอย่างนั้นหรอกค่ะ ที่นี่ให้เงินเดือนสูงฉันก็เลยอยากจะทำงานยาว ๆ นอกเสียจากว่าบอสกลัวว่าเรื่องของเราคนอื่นจะรู้ ฉันสัญญาเลยว่าจะไม่บอกเรื่องนี้กับใครหรือผู้หญิงในอนาคตของบอสจะไม่มีทางรู้เรื่องนี้อย่างเด็ดขาด” ศุภิสรายืนยันอย่างเพราะเธอเองก็อยากให้เรื่องนี้เป็นความลับเหมือนกัน
“แน่ใจแล้วใช่ไหมว่าจะไม่เรียกร้องอะไร ผมให้โอกาสคิดใหม่นะ”
“ไม่ค่ะฉันไม่ต้องการอะไรจริง ๆ”
“ถ้าคุณไม่ต้องการก็ไม่เป็นไรแต่ผมขอโทษจริง ๆ นะ ผมคุมตัวเองไม่ได้ คุณคงเจ็บมากใช่ไหม”
“ขอร้องเถอะค่ะบอสเราอย่าพูดเรื่องคืนนั้นอีกเลย อ้อ!...อีกอย่างบอสไม่ต้องห่วงนะคะว่าฉันจะแกล้งทำเป็นไม่สนใจไม่เรียกร้องอะไรแล้วปล่อยให้ตัวเองท้องเพื่อจับบอส ฉันไม่ทำอย่างนั้นหรอกค่ะ ฉันจัดการตัวเองเรียบร้อยแล้ว”
“จัดการตัวเองหมายความว่ายังไง”
“ก็ซื้อยาคุมฉุกเฉินมากินนี่คะ”
“ทำคุณทำตัวเหมือนคนเคยนอนกับผู้ชายมาแล้วอย่างนั้นแหละ ผมรู้ว่าผมเป็นคนแรกของคุณ”
“ใช่ค่ะ แต่ไม่เคยก็ใช่ว่าจะไม่รู้เรื่องอะไรนี่คะ”
“ผมเองก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันว่าคุณจะอยู่มาได้จนอายุขนาดนี้ทั้งที่ไม่เคยนอนกับใคร”
“บอสไม่ต้องย้ำเรื่องนี้หรอกค่ะ ใครรู้ขึ้นมาฉันอายเขานะคะ”
“ผมจะเก็บเป็นความลับก็แล้วกันนะและก็ขอโทษอีกครั้ง”พัทธดนย์รู้สึกผิดกับผู้หญิงคนนี้มาก
“บอสคะทุกอย่างมันเกิดขึ้นจากความไม่ตั้งใจบอสไม่ต้องเครียดไปนะคะ ถึงฉันจะไม่เคยนอนกับใครแต่ฉันก็ไม่ใช่ผู้หญิงหัวโบราณที่มองเรื่องนี้เป็นเรื่องคอขาดบาดตาย บางอย่างมันก็ควบคุมไม่ได้และฉันเองก็รู้ว่าสิ่งที่บอสทำมันไม่ได้มาจากความรู้สึกของบอสแต่มันเกิดจากยาที่กินเข้าไป แต่ว่าบอสจะเอายังไงต่อกับคุณโยษิตาเหรอคะ จะคุยเรื่องธุรกิจกับเธอต่อหรือเปล่า”
“คุณคิดว่ายังไงล่ะ”
“ถ้ามองในฐานะคนทั่วไปฉันก็คิดว่าไม่น่าจะคบหากันต่อหรอกนะ คนเราถ้าคิดไม่ซื่อต่อกันมันก็ยากที่จะคุยกันได้แต่ถ้ามองในแง่ของธุรกิจคุณโยษิตาเธอก็เป็นลูกค้าคนสำคัญ เธอสั่งผลิตภัณฑ์หลายอย่างและสินค้าของเธอก็ขายดีมาก ๆ เรื่องนี้ฉันว่ามันอยู่ที่บอสค่ะว่าจะตัดสินใจยังไง”
“ผมกำลังชั่งใจอยู่ เรื่องเงินมันก็เป็นเรื่องสำคัญจริง ๆ นั่นแหละรายได้ที่เราได้รับจากลูกค้ารายนี้ก็เยอะมากผมจะลองคุยกับเธอเป็นการส่วนตัวอีกสัก”
“บอสจะบอกเธอมั้ยคะว่ารู้เรื่องยา”
“ผมคิดว่าไม่บอกจะดีกว่า ผมจะทำเหมือนไม่เกิดอะไรขึ้น”
“แล้วเธอจะเชื่อเหรอคะ บอสกินเหล้าไปหมดแก้วเลยนะ”
“เอาน่าผมจะทำตัวเป็นปกติและหวังว่าจะตบตาเธอได้เพราะถ้าผมบอกเธอว่าผมรู้ว่าผมกินยาอะไรเข้าไปเธอต้องซักไซ้แน่ ๆ ว่าสุดท้ายแล้วคืนนั้นผมไปนอนกับใครแล้วเธอคงเดาได้ไม่ยากเพราะคุณเป็นคนพาผมขึ้นรถไป คุณคงไม่อยากให้คนอื่นรู้เรื่องนี้ใช่ไหม”
“ใช่ค่ะฉันไม่อยากให้ใครรู้ เอาอย่างนี้ดีกว่าบอสแกล้งทำเป็นไม่รู้นะคะ ถ้าคุณโยษิตาถามบอสก็แค่บอกว่ารู้สึกไม่สบายแล้วก็ให้ฉันไปส่งที่โรงพยาบาลตกลงตามนี้นะ”
“คุณวางแผนเร็วเหมือนกันนะพายหรือคิดหาวิธีหาคำตอบสำหรับคำถามนี้อยู่แล้ว”
“ฉันดูซีรีส์มาเยอะค่ะ ก็เลยคิดเร็วไปหน่อย บอสไม่มีอะไรจะคุยกับฉันแล้วใช่มั้ยคะ”
“ไม่แล้วล่ะ คุณกลับได้เลย”
“แล้วบอสล่ะคะ วันนี้คนขับรถไม่มาจะให้ฉันขับรถไปส่งที่บ้านไหมคะ”
“ไม่ล่ะ เดี๋ยวฉันขับเอง คืนนี้ฉันจะออกไปดื่มกับเพื่อนแต่ไม่ต้องห่วงนะครั้งนี้ฉันจะไม่กินอะไรที่วางทิ้งไว้เด็ดขาด ฉันเข็ดแล้วล่ะ” เขาพูดแล้วหัวเราะรู้สึกสบายใจขึ้นมากที่ได้คุยกับศุภิสราและเธอไม่ติดใจเอาความแต่ในใจลึก ๆ ความรู้สึกผิดก็ยังกัดกินหัวใจ
เมื่อหญิงสาวออกจากห้องไปแล้วพัทธดนย์เปิดเว็บสั่งสินค้าจากนั้นเลือกกระเป๋าสะพายมาหญิงสาวหนึ่งใบ ถึงเธอจะบอกว่าไม่อยากได้อะไรแต่เขาก็อยากให้เธอเป็นสิ่งตอบแทนถือว่าเป็นรางวัลที่เธอเป็นผู้ช่วยที่ดีของเขาช่วยทั้งเรื่องงานได้ยังช่วยเขาในเรื่องบนเตียงอีกด้วย
หลังจากคืนที่แสนเร่าร้อนและคำสัญญาว่าจะพิสูจน์ตัวเอง ชีวิตการทำงานในบริษัทของพัทธดนย์และศุภิสราก็ยังเหมือนเดิมในสายตาของคนอื่น แต่ความรู้สึกของทั้งสองคนนั้นเปลี่ยนไป ในสายตาคนนอก แต่บอสหนุ่มอย่างพัทธดนย์กลับหาเศษหาเลยกับความใกล้ชิดอยู่บ่อยครั้งในบ่ายวันหนึ่งที่พายุฝนตั้งเค้า พัทธดนย์กดเรียกผู้ช่วยส่วนตัวเข้าพบในห้องทำงานใหญ่ที่กั้นด้วยกระจกทึบแสงจากภายนอก“บอสมีเอกสารด่วนอะไรหรือเปล่าคะ พายกำลังสรุปยอดขายไตรมาสที่สองอยู่พอดี” หญิงสาวเดินเข้ามาด้วยท่าทางกระฉับกระเฉงและเป็นมืออาชีพทำให้เธอดูมีเสน่ห์จนพัทธดนย์ไม่อาจละสายตาได้“เปล่า” เขาเดินไปล็อกประตูห้องทำงานเบาๆ ก่อนจะเดินมาหยุดตรงหน้าเธอ“แล้วเรียกพายมามีอะไรคะ”“คิดถึง” เขากอดแล้วหอมแก้มทั้งสองข้าง“บอสคะ นี่ในที่ทำงานนะคะ เดี๋ยวพี่จุ๋มเข้ามาเห็น” หญิงสาวรีบผลักเขาออก“ผมล็อกประตูแล้วนะ” เขาเดินประชิดจนเธอถอนไปติดกับโต๊ะทำงานเธอพิงเข้ากับโต๊ะทำงานกว้าง ขณะที่พัทธดนย์เท้าแขนลงบนโต๊ะกักเธอไว้จนแนบชิด แล้วเขาโน้มใบหน้าลงมาจนชิด ปลายจมูกโด่งคลอเคลียที่พวงแก้มใส“สามเดือนนี่มันนานเหมือนสามปีเลยนะครับพาย เมื่อไหร่จะครบกำหนดเสียที ผมอยากป
คำพูดของของเขาทำให้ใบหน้าสวยนั้นแดงซ่าน พัทธดนย์ก้มจูบบดเบียดกับริมฝีปากคนช่างยั่ว สะโพกก็บดเบียดหมุนวนให้ร่องอ่อนนุ่มโอบรัด สองมือนวดเฟ้นอกอิ่มเพิ่มความเสียวซ่าน ริมฝีปากจูบพรมมาตามลำคอระหงลงมาหยอกล้อไปกับเม็ดทับทิมสีสวยทั้งสองข้างสลับไปมา จนหญิงสาวครางกระเส่าขึ้นมาอีกครั้ง“อ้าห์....ดีมากพายรัดแบบนั้นเก่งมาก ขอเอาแรงหน่อยนะ”“อื้อ....พายตามใจบอส”เสียงหวานตอบไปตามความรู้สึกเพราะตอนนี้ร่างกายของเธอกำลังร้อนรุ่มจนแทบทนไหวไม่ว่าเขาจะพาไปในทิศทางใดเธอก็พร้อมจะตามเขาไปทุกที่อย่างไม่มีข้อแม้เขาถาโถมเข้าหาเธออย่างไม่ยั้งเสียงเนื้อกระทบกันประสานเสียงครางหวาน ความร้อนจากการเสียดสีทำให้หญิงสาวได้แต่ครางกระเส่าและดิ้นพล่าน“ตรงนั้น อื้อ....บอสขา....พายเสียว”ท่าทางของหญิงสาวและแรงตอดรัดทำให้พัทธดนย์รู้ว่าตอนนี้เธอกำลังจะไปแตะขอบสวรรค์เขาเร่งจังหวะสะโพกให้เร็วขึ้นแรงขึ้น เสียงหวานกรีดร้องยาว พร้อมทั้งร่างที่กระตุกถี่เขาก้มลงมากอดเธอนั้นไว้ขณะที่สะโพกก็ยังคงขยับอย่างไม่มีหยุดพัก“มีความสุขไหม”“พายมีความสุขมากที่สุดค่ะบอส”พัทธดนย์มองใบของหญิงสาวที่แดงระเรื่อลมหายใจเธอยังหอบเหนื่อยแต่เขาก็ไม่อา
ความร้อนรุ่มและไฟปรารถนาหน้ากระจกเงาบานใหญ่ทวีความรุนแรงจนยากจะควบคุมได้ พัทธดนย์หมุนร่างเปลือยเปล่าให้หันกลับมาเผชิญหน้า สายตาคมกริบประสานเข้ากับดวงตาคู่สวยที่ฉ่ำปรือด้วยแรงอารมณ์“รู้แล้วใช่ไหมว่าทำไมผมถึงรักและหลงพายมากขนาดนี้”พูดจบพัทธดนย์ก็อุ้มร่างเปลือยเปล่าแล้วตรงไปยังเตียงกว้าง เมื่อแผ่นหลังเนียนสัมผัสกับเตียงที่เย็นจนหญิงสาวสะดุ้งน้อย ก่อนที่พัทธดนย์คร่อมทับลงมาดับความเย็นด้วยความร้อนรุ่มจากอารมณ์และความต้องการที่อัดแน่น“ผมคิดถึงพายมากนะ คิดถึงกลิ่นหอม ๆ คิดถึงจูบหวาน ๆ ของพายทุกคืน มันทรมานมากที่ต้องนอนคนเดียว”“พายก็คิดถึงบอสค่ะ”“ชอบจังเวลาที่พายมองผมแบบนี้”“แบบไหนคะ”“ก็แบบที่ทำให้ผมอยากกินพายไปทั้งตัว”“พายก็รอให้บอสกินพายเหมือนกันค่ะ ““เดี๋ยวนี้แฟนผมยั่วเก่ง คงต้องให้รางวัลกันหน่อยแล้วล่ะ”พูดจบพัทธดนย์ก็โน้มลงมาบดจูบที่ริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วง รสจูบนั้นเต็มไปด้วยความรัก ความโหยหาและความเป็นเจ้าของที่เขามีต่อผู้หญิงคนนี้เพียงคนเดียว ศุภิสราเปิดรับปลายลิ้นให้เข้ามาหยอกล้อเกี่ยวกระหวัดด้วยความเต็มใจจูบเร่าร้อนเนิ่นนานจนแทบขาดอากาศด้วยกันทั้งคู่ พัทธดนย์ก็โน้มใบหน้าล
หลังทานอาหารแล้วพัทธดนย์ก็ขับรถออกจากบ้านหลังใหญ่ ตอนนี้ในห้องรับแขกจึงเหลือแค่คุณอุดมกับภรรยาแค่สองคน“คุณอุดมคะ คุณคิดเหมือนที่ฉันคิดหรือเปล่า” คุณศิริพรถามสามีหลังจากลูกชายขับรถออกจากบ้านไปแล้ว“คิดเรื่องอะไรล่ะดูลูกก็สบายดีงานก็กำลังไปได้สวยแฟนก็มีแล้ว”“ก็เรื่องแฟนของลูกนั่นล่ะค่ะ”“ผมว่าอย่าคิดจะสืบเลย ครั้งนี้ท่าทางของลูกจริงจังมากเราอย่าเข้าไปยุ่งเลยนะ ปล่อยให้เขาคิดตัดสินใจเองเถอะ” เขารีบห้ามเพราะอยากให้ลูกชายตัดสินใจเรื่องนี้เอง“ฉันก็ไม่คิดจะไปยุ่งหรอกค่ะ แต่ฉันแค่คิดว่าผู้หญิงที่ลูกพูดถึงน่าจะหมายถึงหนูพายนะ คุณคิดเหมือนฉันไหม”“หนูพายน่ะเหรอ จะเป็นไปได้ยังไงลูกเราไม่เคยคบคนในบริษัทนะ ผมว่าคุณเดาผิดแล้ว”“แต่ฉันว่าครั้งนี้ฉันเดาถูกนะ เห็นสายตาที่ลูกเรามองหนูพายไหมล่ะ ใครเขาจะมองลูกน้องด้วยสายตาแบบนั้นกัน”“ถ้าเป็นหนูพายจริงก็ดีนะ ผมทำงานกับเธอมาหลายปีก็รู้สึกว่าเด็กคนนี้ขยัน ทำงานเก่งเข้ากับเพื่อนร่วมงานได้ นิสัยก็น่ารัก ถึงเธอจะไม่ได้มาจากครอบครัวนักธุรกิจแต่ก็มีความสามารถ ลูกชายเราไปต่างประเทศตั้งหลายวันงานที่บริษัทก็ยังดำเนินต่อไปได้จะหาผู้หญิงที่ดีพร้อมแบบนี้ได้ที่ไหนล
“ตื่นเต้นเหรอครับพาย” พัทธดนย์ถามวระหว่างรถเคลื่อนเข้ามาในบริเวณบ้านของเขาและเห็นท่าทางของศุภิสราดูแปลกไปจากที่นั่งคุยกับเขามาตลอดทางก็ดูเงียบผิดปกติ“ค่ะ พายรู้สึกตื่นเต้นมาก บอสคะเราจะไม่ถูกจับได้ใช่ไหมคะ”“เรียกบอสอีกแล้ว”“พายว่าเรียกแบบนี้ดีกว่าค่ะ พายกลัวจะเผลอเรียกชื่อคุณต่อหน้าคนอื่นต่อไปนี้จะเรียกคุณว่าบอสนะคะ”“แต่คุณต้องแทนตัวเองว่าพายนะ พบกันครึ่งทางดีไหม“ก็ได้ค่ะบอส””“ไม่ใช่ครั้งแรกซักหน่อยที่พายบ้านมาที่นี่”“ก็จริงค่ะ แต่พายไม่เคยมาพร้อมกับบอสเลยสักครั้ง คุณท่านสองคนต้องสงสัยแน่ ๆ”“อย่าคิดมากเลยน่า ความจริงยังไงก็คือความจริงเราอาจจะปิดพ่อกับแม่ไม่ได้ตลอดไปหรอกนะ”“พบอสพูดเหมือนอยากจะบอกความจริงท่านเลย”“ผมไม่บอกหรอกน่าพายเชื่อใจผมนะ” เขาพูดให้เธอมั่นใจก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ“สวัสดีค่ะคุณดนย์ อ้าว....คุณพายสวัสดีค่ะวันนี้มากับคุณดนย์เหรอคะ”ศุภิสรายิ้มและพยักหน้า เธอคุ้นเคยดีกับเด็กรับใช้ของที่บ้านหลังนี้เพราะทำงานกับคุณอุดมมาหลายปีและมีโอกาสมาที่นี่อยู่บ่อย ๆ ตอนที่เป็นผู้ช่วยของเขา“ฉันซื้อของฝากมาในรถเดี๋ยวเอาไปวางไว้ในห้องรับแขกนะ”“ได้ค่ะคุณดนย์”“เด็กรับใช้เดินไ
“ตื่นแล้วเหรอคะหิวหรือยังพายทำข้าวต้มกุ้งเสร็จพอดีเลยค่ะ” เธอหันมาถามเมื่อพัทธดนย์เดินออกมาจากห้องนอน“เพิ่งรู้นะว่าแฟนของผมก็ทำกับข้าวเป็นด้วยกลิ่นหอมเชียว” เขายิ้มแล้วเดินมากอดหญิงสาวที่ทำข้าวต้มเสร็จพอดี“จะกินเลยมั้ยคะ”“รอซักสิบนาทีได้ไหม เดี๋ยวผมลงไปเอากระเป๋าก่อนว่าจะอาบน้ำก่อนกินข้าว”“ให้พายลงไปช่วยถือไหมคะ”“ไม่เป็นไรครับ พายรออยู่นี่นะเดี๋ยวผมมา”ชายหนุ่มรีบลงไปเอากระเป๋าเดินทางรวมถึงของฝากที่รถก็จะกลับขึ้นมาอาบน้ำเลยนั่งทานอาหาร ใบหน้าของเขาแม้จะดูอิดโรยจากการทำงานหนักตลอดหลายวันแต่แววตาเต็มไปด้วยความสุข“อร่อยมาก ๆ เลยครับ” เขาทานไปยิ้มไป“อร่อยจริงหรือเพราะไม่ได้กินอาหารไทยมาหลายวันกันแน่คะ”“อร่อยจริง ๆ นะรสชาติแบบนี้ถูกปากผมมากเลย พายรู้ใจผมนะ ใส่ใบขึ้นฉ่ายแทนต้นหอมผักชี”“ก็พายไปกินข้าวกับบอสตั้งไม่รู้กี่ครั้ง ถ้าไม่รู้ว่าบอสชอบกินอะไรก็คงจะเป็นผู้ช่วยที่ใช้ไม่ได้แล้วล่ะค่ะ”“แต่ตอนนี้พายไม่ใช่ผู้ช่วยผมอย่างเดียวนะ พายยังเป็นแฟนผมด้วย เราใช้ชีวิตด้วยกันกินข้าวด้วยกันมานานเกือบปีแล้ว รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของผมพายใส่ใจมาตลอด ผมเสียอีกที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพายเลย แต่ผ
เช้าวันรุ่งขึ้นศุภิสราตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่แตกต่างจากเมื่อวานอย่างสิ้นเชิง ความโศกเศร้าและน้อยใจถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่นที่จะเอาคืน หญิงสาวบรรจงแต่งหน้าแต่งตัวให้ดูดีที่สุดในชุดพนักงานที่เน้นรูปร่างเพรียวบาง ก่อนจะหยิบขวดน้ำหอมแบรนด์หรูราคาแพงระยับกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของเธอขึ้นมาหญ
เช้าวันรุ่งขึ้นศุภิสราตัดสินใจไม่ฉีดน้ำหอมแม้แต่หยดเดียว หญิงสาวมองตัวเองในกระจกด้วยความรู้สึกไม่มั่นใจนัก เพราะปกติเธอมักจะเพิ่มความมั่นใจด้วยกลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์ แต่เพื่อตัดปัญหาและคำถากถางจากเจ้านายหนุ่ม เธอจึงยอมทิ้งความชอบส่วนตัวนั้นไป“ซื้อมาตั้งแพงยังจะมาว่าอีก จมูกตัวเองมีปัญหาแต่มาโทษน
ก๊อก ก๊อก ก๊อกศุภิสราเคาะประตูเป็นสัญญาณก่อนจะเปิดเข้าไป“คุณโยษิตากลับไปแล้วเหรอพาย เธอว่ายังไงบ้าง” พัทธดนย์เงยหน้าจากหน้าจอแล็บท็อปที่เปิดค้างไว้ ดวงตาคมจ้องมองผู้ช่วยสาวที่ก้าวเดินเข้ามาหยุดตรงหน้าโต๊ะทำงานของเขา ใจหนึ่งเขาก็รอฟังผลสรุปของโปรเจกต์สำคัญ แต่อีกใจกลับมีความรู้สึกบางอย่างที่เขาพยา
เสียงลิฟต์ของชั้นผู้บริหารดังขึ้นในเวลา 11.00 น. ศุภิสราเงยหน้ามองแล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าตอนนี้ใครกำลังเดินมาทางห้องของท่านประธาน“สวัสดีค่ะคุณโยษิตา คุณลลิตา” หญิงสาวทักทายก่อนจะส่งยิ้มแห้ง ๆ ให้กับทั้งสองคนวันนี้โยษิตาไม่ได้มีนัดกับพัทธดนย์แต่ศุภิสราก็พอจะเดาออกว่าเธอมาที่นี่ทำไม“สวัสดีค่ะคุ







