Masukบริษัท PM Jewelry
22 กุมภาพันธ์ 256x
เวลา 08.05 น. ห้องผู้บริหาร
ภายในห้องทำงานหรูหราถูกตกแต่งด้วยโทนสีดำ พื้นที่ภายในนั้นกว้างขวาง โต๊ะทำงานขนาดใหญ่ตั้งอยู่บริเวณกลางห้อง พร้อมด้วยโซฟาชุดสีเดียวกับโทนห้องตั้งอยู่ด้านหน้าอย่างเป็นระเบียบ ร่างสูงที่ดำรงตำแหน่งประธานบริษัทกำลังนั่งอ่านเอกสารรายละเอียดเกี่ยวกับเครื่องประดับคอลเลกชันใหม่ที่จะเปิดตัวและวางจำหน่ายในอีกสองเดือนข้างหน้า และได้มีการเรียกทุกแผนกที่เกี่ยวข้องเข้าร่วมประชุมในอีกครึ่งชั่วโมงข้างหน้าด้วยเหมือนกัน โดยมีเลขาที่พ่วงตำแหน่งเพื่อนสนิทนั่งอยู่ตรงเก้าอี้ด้านหน้าโต๊ะผู้บริหาร
"คุณพูม่าต้องการให้แก้ไขเอกสารตรงไหนเพิ่มไหมครับ" เลขาหนุ่มเอ่ยถามขณะที่พูม่าวางเอกสารลงบนโต๊ะ
"ไม่มี เตรียมห้องประชุมได้เลย"
"รับทราบครับ" ฟ้าครามตอบกลับ ก่อนที่จะรายงานตารางงานวันนี้ให้พูม่ารับทราบ "เสร็จประชุมแล้วมีเซ็นเอกสารเรื่องงบประมาณนิดหน่อยครับ ส่วนตอนเย็นประมาณ 6 โมงมีรับประทานข้าวกับคุณอคิณเจ้าของห้างสรรพสินค้า VS Mall เรื่องที่เราจะเปิดร้านเพชรอีกสาขาหนึ่งครับ"
"โอเค ๆ" ประธานบริษัทเอ่ยตอบก่อนบิดขี้เกียจตัวเล็กน้อยคลายความเมื่อยล้า
"มึงได้นอนบ้างไหมเนี่ย ไอ้เสือ" ฟ้าครามมองหน้าเพื่อนสนิทที่เป็นประธานบริษัท
"เมื่อคืนเคลียร์สต๊อกดึกไปหน่อยว่ะ"
พูม่าตอบกลับพลางเอียงหัวไปมาจนได้ยินเสียงกระดูกลั่นดังกรอบแกรบ ช่วงนี้เขาต้องเข้าไปจัดการความเรียบร้อยของผับ PK เพราะงานเปิดตัวคอลเลกชันใหม่ที่จะถึงนี้ต้องเตรียมการอีกเยอะ ถ้าจะให้สลับเข้าไปดูงานทั้งสองที่คงจะไม่ไหว
"ให้กูสั่งกาแฟให้ไหม มีร้านกาแฟอยู่ไม่ไกลจากบริษัท" ฟ้าครามบอกพลางเข้าไลน์ของร้านกาแฟเตรียมสั่งกาแฟให้เพื่อน "อเมริกาโน่นะมึง เอาครัวซองค์ด้วยไหม"
"เออ ๆ เอาเข้ม ๆ มาเลย ตากูจะปิดแล้วไอ้เหี้ย" พูม่าตอบกลับฟ้าคราม พลางหลับตาลงเพื่อพักสายตา
"ทำงานหนักเหมือนบ้านเป็นหนี้ ทั้ง ๆ ที่มึงแม่งรวยฉิบหายเลยครับ"
"มึงไปถามป๊ากูนะ มีธุรกิจมากมายขนาดนี้ทำไม" พูม่าหลับตาตอบ
"แล้วไอ้เสืออีกสองตัวเป็นไงบ้างวะ ไอ้เชนอีกตัว เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้เจอกันเลย"
"ก็เรื่อย ๆ แหละ ไอ้จากัวร์ส่วนมากก็อยู่ฮ่องกงไม่ก็มาเก๊าดูแลกาสิโน ส่วนไทเกอร์มันก็ดูแลธุรกิจโรงแรมกับรีสอร์ตของมันแหละ ไอ้เชนก็นอนที่ผับดูแลความเรียบร้อย" พูม่าเล่าเรื่องพี่น้องอีกสองคนกับเพื่อนอีกคนให้ฟ้าครามฟัง
"เออ ๆ เอาไว้ว่าง ๆ ค่อยนัดกัน"
"เออ"
ฟ้าครามนั่งมองหน้าเพื่อนตัวเองในตอนนี้กำลังเอนหลังนั่งหลับตาอย่างเหนื่อยล้า ตัวเขานั้นเข้ามาทำงานกับพูม่าตั้งแต่เรียนจบเพราะพูม่าเป็นคนชวน บ้านเขาไม่ได้มีธุรกิจอะไร ไม่ได้ร่ำรวยเหมือนเพื่อน พ่อแม่แค่เปิดร้านทองเล็กๆ ขายตามตลาด
พูม่าน่ะในสายตาคนอื่นอาจจะดูน่ากลัว แต่ถ้าในฐานะเพื่อนที่คบกันมานาน พูม่ามันออกจะแนวกวนส้นเท้าด้วยซ้ำไปยิ่งถ้าได้อยู่กับพี่ชายฝาแฝดทั้งสองของมันนี่ ยิ่งแล้วใหญ่คูณสามไปเลย
เวลาผ่านไปสักพักฟ้าครามยกแขนขึ้นดูนาฬิกาที่ข้อมือพบว่าใกล้ถึงเวลาที่ต้องเข้าประชุมแล้ว จึงได้เอ่ยเรียกพูม่า
"เอาละครับ ได้เวลาเข้าห้องประชุมแล้วครับท่านประธาน" ฟ้าครามลุกขึ้นหยิบแฟ้มเอกสารการประชุมแนบอก
พูม่าพยักหน้าเล็กน้อย ลุกขึ้นยืนพลางกระชับชุดสูทให้เข้าที่ ก่อนจะก้าวเดินออกจากห้องทำงานไปยังห้องประชุมที่ตอนนี้พนักงานได้รออยู่ในห้องอย่างเรียบร้อยแล้ว ก่อนจะเริ่มประชุม
บริษัทในเครือ PM Group ต่างมีมากมาย ไม่ว่าจะเป็นบริษัทส่งออก-นำออกเครื่องประดับและอัญมณี ทั้งอีกยังมีร้านเพชรอีกสามสาขาทั้งในและต่างประเทศ รวมถึงผับหรูหลายสาขา ทั้งหมดนั้นบริหารโดยพูม่า พยัคฆา แฝดคนเล็ก กาสิโนสาขาในฮ่องกงและมาเก๊าถูกบริหารโดยจากัวร์ พยัคฆินทร์ ฝาแฝดคนกลางที่ส่วนมากจะอาศัยที่ฮ่องกง ซึ่งเป็นคนเดียวที่ดูแลธุรกิจสีเทาของตระกูลภูวรินทร์เมทีพร้อมปกครองลูกน้องมากมายหลายพันชีวิต ส่วนพี่ใหญ่อย่างไทเกอร์ พยัคเฆนทร์ ดูแลในส่วนโรงแรมและรีสอร์ตหลายสาขาในเครือ PM
ซึ่งแน่นอนว่ากว่าภูวรินทร์เมทีจะยิ่งใหญ่และมีอำนาจมากมายขนาดนี้จะต้องใช้ทั้งเวลา ความสามารถ แม้ว่ามันอาจจะไม่ได้ขาวสะอาดมากนัก เรียกได้ว่าไม่ต่างจากมาเฟียเลยด้วยซ้ำ แต่เพื่อความสุขสบายของลูกหลานในอนาคตการมีอำนาจและธุรกิจมากมายที่มั่นคงก็เป็นสิ่งที่ดี
พูม่ายืนกอดอกมองคุณแม่คนสวยและเฌอลินที่ต่างช่วยกันเตรียมอาหาร บรรยากาศรอบตัวดีขึ้นเมื่อเฌอลินเริ่มรู้สึกผ่อนคลายลง ไม่ได้ตึงเครียดหรือเกร็งเท่าก่อนหน้านี้ ก่อนที่เขาจะเดินขึ้นไปด้านบนเพื่อพบผู้เป็นพ่อและพี่ชายฝาแฝดมื้อเย็นในวันนี้ประกอบด้วยอาหารมากมายเต็มโต๊ะไม่ว่าจะเป็นต้มยำกุ้ง ปลาสามรส กุ้งผัดบรอกโคลี กะเพราหมูสับ ปลานึ่งมะนาว ผัดผักบุ้ง ไข่ตุ๋น ปูผัดผงกะหรี่ ซึ่งทั้งหมดต่างเป็นเมนูโปรดของสมาชิกในครอบครัวทั้งนั้นสมาชิกในครอบครัวต่างจับจองประจำที่นั่งของตัวเอง อาจจะต่างออกไปสักนิดเมื่อเมลขาให้เฌอลินมานั่งข้างเธอแทนที่พูม่าที่ขยับออกไปอีกตัวหนึ่ง หัวโต๊ะก็ยังเป็นพยัคฆ์บดินทร์หัวหน้าครอบครัวเหมือนเดิม"น่าทานทั้งนั้นเลยครับ" จากัวร์พูดพลางมองอาหารที่เรียงรายอยู่บนโต๊ะ เจ้าตัวเพิ่งมาถึงไทยได้ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้"มาเฟียฮ่องกงนี่มันหิวโหยมาจากไหน ลูกน้องเลี้ยงมึงไม่ดีเหรอ" ไทเกอร์แซวน้องชายที่กำลังตักอาหารใส่จานตัวเองด้วยความหิวโหย"ที่นู้นมีปัญหาอะไรหรือเปล่า" เสียงทุ้มเข้มของหัวหน้าครอบครัวดังขึ้นเจือด้วยน้ำเสียงห่วงใย"ก็แค่พวกปลายแถวที่มักใหญ่ใฝ่สูงอยากขึ้นมาเป็นผู้นำคนใหม่ครั
ช่วงเย็นของวันรถยนต์คันหรูขับแล่นเข้ามาในหมู่บ้านจัดสรรของเครือ PM พูม่าขับเข้ามาเรื่อย ๆ อย่างไม่เร่งรีบมากนัก ภายในรถมีเพียงเสียงเพลงที่เปิดคลอเบา ๆ เฌอลินนั่งกุมมือเล็กประสานไว้บนตัก นิ้วมือขยับไปมา ริมฝีปากเม้มเข้าหากันเมื่อรถเคลื่อนเข้าใกล้บ้านของพูม่า ใบหน้าหวานก็ยิ่งฉายแววกังวลระคนประหม่าออกมาตลอดช่วงบ่ายหลังจากที่ทานข้าวกับพูม่าเสร็จเฌอลินก็ขอตัวออกไปหาดูของฝากที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อซื้อของไปฝากผู้ใหญ่ทั้งสองที่ใจดีเชิญเธอมาทานอาหารเย็นด้วยกันแม้พูม่าจะเอ่ยห้ามแล้วว่าไม่ต้องซื้อของฝากป๊ากับแม่ของเขาก็ได้ พวกท่านเป็นคนสบาย ๆ ไม่เอาเรื่องอะไรเล็กน้อยเหล่านี้มาคิดให้ปวดหัว ทว่าเฌอลินก็ยังยืนยันที่จะหาซื้อของฝากติดไม้ติดมือไปฝากท่านทั้งสองอยู่ดีและในที่สุดรถยนต์คันหรูก็แล่นมาถึงหน้าบ้านใหญ่หลังหนึ่ง ก่อนจะมีหญิงสาวที่คงเป็นคนรับใช้ของบ้านวิ่งออกมาเปิดประตูให้ รถหรูขับเข้ามาจอดภายในบ้านเรียบร้อยแล้ว พูม่าหันไปมองแฟนสาวคนสวยของเขาที่นั่งตัวเกร็งอยู่ด้านข้าง มือหนาเลื่อนไปคว้ามือเล็กของอีกฝ่ายพลางใช้หัวแม่มือลูบไล้เบา ๆ"ถึงบ้านเฮียแล้วครับ เฌอไม่ต้องกลัว ป๊ากับแม่ใจดี" น้ำเสียงทุ
ครืดดโทรศัพท์เครื่องหรูของพูม่าที่วางบนโต๊ะส่งเสียงเรียกให้เจ้าของสนใจมัน พูม่าจึงวางกล่องข้าวในมือลงก่อนจะยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม มือหนาคว้าโทรศัพท์มาดูเมื่อเห็นว่าปลายสายเป็นใครเขาก็กดรับทันที"สวัสดีครับคนสวย" น้ำเสียงทุ้มพูดขึ้นทันทีที่กดรับสาย ก่อนจะเอ่ยถามปลายสาย "ว่าแต่คนสวยโทรมาหาผมมีอะไรรึเปล่าครับ"[แม่จะโทรมาถามว่าวันนี้ลูกจะกลับมาทานข้าวเย็นที่บ้านหรือเปล่า]"ขอผมดูก่อนได้ไหมครับ ไม่แน่ใจว่าจะเคลียร์งานได้ทันหรือเปล่า"[งานเยอะมากเหรอลูก อย่าหักโหมมากนะ ว่าแต่แม่โทรมากวนลูกหรือเปล่า]"เปล่าครับ ผมกำลังทานข้าวกับเฌอลินอยู่ แล้วคนสวยทานข้าวหรือยังครับ ต้องทานให้ตรงเวลานะครับเดี๋ยวจะปวดท้องเอา" น้ำเสียงทุ้มบอกด้วยความเป็นห่วงเฌอลินนั้นที่ได้ยินชื่อตัวเองในบทสนทนา แผ่นหลังบางก็ตั้งตรงแน่ว ตัวเกร็งขึ้นมาเล็กน้อย มือเล็ก ๆ กุมเข้าหาด้วยความประหม่าที่เริ่มก่อตัวขึ้นมาทีละนิดเธอไม่เคยเจอป๊ากับแม่ของพูม่าเลย แม้จะรู้ว่าท่านทั้งสองรู้จักตนแล้วก็ตาม แต่มันก็อดประหม่าไม่ได้เลย ทำไงดี ๆพูม่าที่เห็นอย่างนั้นจึงเอื้อมมือไปกอบกุมมือเล็กพลางบีบเบา ๆ แล้วขยับปากบอกกับเธอว่าจะไม่เป็นไร ก่อนที่
เวลาล่วงเลยผ่านมาหลายสัปดาห์แล้วนับตั้งแต่วันที่พวกเขาไปฉลองกันที่ผับสาขาพัทยาของพูม่าและได้เจอกับโรสแฟนเก่าของเขา ในเช้าวันรุ่งขึ้นเฌอลินก็ต้องตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวและปวดเมื่อยไปทั่วทั้งร่างโดยเฉพาะบริเวณสะโพกกับกลางกายสาวที่บวมแดงเล็กน้อย เราทั้งคู่ต่างพูดคุยกัน ซึ่งพูม่าเองก็เล่าเรื่องเกี่ยวกับแฟนเก่าคนนั้นให้เฌอลินฟังจนหมดและยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่นอีกว่า เขาไม่มีทางกลับไปหาโรสอีกแน่นอนหลังจากวันนั้นร้าน CherAn ของเฌอลินต่างมีผู้คนมากมายหลั่งไหลตบเท้าเข้ามาอุดหนุนขนมและเครื่องดื่มกันอย่างหนาแน่น เธอนึกขอบคุณพูม่าอยู่ในใจที่ทำให้ร้านของเธอมีคนรู้จักและชื่นชอบมากขึ้นแม้จะยุ่งวุ่นวายกับการที่ต้องทำขนมเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ทว่าเฌอลินก็มีความสุขและตอนนี้เธอได้ย้ายไปอยู่ห้องเดียวกับพูม่าในคอนโดหรูของตระกูลตามคำรบเร้าของเขาที่เอ่ยอ้อนวอนเธอจนเธอใจอ่อนยอมย้ายมาอยู่ด้วยกันเราสองคนต่างปรับตัวเข้าหากัน ศึกษากันและกันมากขึ้นจนความสัมพันธ์ของเราเริ่มแน่นแฟ้นและช่วงเที่ยงของวันนี้เฌอลินกำลังเตรียมอาหารใส่กล่องเพื่อเอาไปให้พูม่าที่บริษัทตามปกติ ซึ่งเต็มไปด้วยอาหารที่ร่างสูงบ่นอยากกินเมื
มือหนาของพูม่าจับรวบผมยาวสวยของเฌอลินเอาไว้ด้านหลังเพื่อไม่ให้บดบังภาพสุดแสนจะลามกของร่างบางที่กำลังครอบครองท่อนเอ็นเข้าปาก สะโพกสอบเด้งสวนปากเล็กจนเฌอลินต้องเอามือยันหน้าขาของเขาเอาไว้"อื้ม.. ดูดแรง ๆ แบบนั้นครับ ดีมากตัวเล็ก"เฌอลินที่ตั้งหน้าตั้งตาดูดกลืนท่อนเอ็นจนเรียกเสียงครางจากพูม่าได้ กลิ่นคาวคละคลุ้งไปทั่วปากยิ่งกระตุ้นอารมณ์ของเธอไปด้วย ลิ้นเล็กปัดป่ายไปทั่วลำใหญ่จนพูม่าเริ่มขยับสะโพกสอบส่งท่อนเอ็นเข้าปากเล็กรัวเร็วขึ้นความนุ่มลื่นและอุ่นร้อนของโพรงปากเล็กทำให้พูม่ารู้สึกเสียวซ่านไปทั่วลำใหญ่ จนต้องขยับเอวสอบกระแทกรัวเร็วจนเกิดเสียงลามกดังขึ้นภายในห้องหรู ท่อนเอ็นใหญ่ผลุบเข้าออกปากเล็กระรัวตามแรงอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน สะโพกสอบเร่งกระแทกกระทั้นจนพวงไข่กระทบกับปลายคางเรียวจนขึ้นสีแดงจาง ๆ ก่อนที่พูม่าจะส่งเสียงคำรามในลำคอเมื่อความสุขมารวมตัวกันตรงส่วนปลายหัวบริเวณรูเล็ก"อืม!... อ่าา"น้ำกามสีขาวพุ่งพรวดเข้าปากของร่างบางอย่างแรง ไหลลงลำคอสวยของเฌอลินจนเธอสำลักเล็กน้อย ปากบางพยายามกลืนมันลงคอไปจนหมด ลิ้นเล็กไล้เลียทำความสะอาดลำใหญ่ก่อนจะคายออกมาพูม่าหันไปหยิบกระดาษทิชชูเพื่อเอา
ใบหน้าคมซุกไซ้ซอกคอขาวหอม ปากหยักพรมจูบพลางขบเม้มสร้างสีรอยกุหลาบไปทั่วบริเวณที่ลากผ่าน มือหนานวดเฟ้นก้นอวบแน่นทั้งสองข้างอย่างมันมือ"ใครที่มันจะเข้ามาแทรกกลางระหว่างเรา เดี๋ยวเฮียส่งมันลงนรกไปเอง ดีไหมครับ""เฮียพูม่า! ยังจะพูดเล่นอีกนะคะ" เสียงหวานติดหงุดหงิดเล็กน้อย"เฮียอยากให้เฌอเชื่อใจเฮียนะครับ เฮียมีเฌอแค่คนเดียว""ก็ลองดูถ้าเฮียไปมีคนอื่น เฌอจะ.. ตัดทิ้งให้หมดเลย!" เสียงหวานกดต่ำลง พลางสบตาคมอย่างแน่วแน่กับสิ่งที่ตัวเองพูด"ถ้าตัดแล้ว.. เฌอจะใช้อะไรล่ะครับ""คนลามก!"เสียงหวานแหวขึ้นเสียงดัง ใบหน้าหวานแดงก่ำด้วยความเขินเมื่อได้ยินประโยคลามกจากปากร่างสูง ส่วนเจ้าตัวการนั้นหัวเราะขำขันราวกับเรื่องตลก จนเธออดหมั่นไส้ไม่ได้ มือบางจึงตีลงบนอกแกร่งไปทีหนึ่ง"เฮียชอบเวลาเฌอหึงนะ ..โคตรเร้าใจเลยเมื่อกี้ ดูสิ เฌอกัดปากเฮียจนแตกเลยนะ ชอบแบบรุนแรงก็ไม่บอกนะตัวเล็ก"น้ำเสียงทุ้มเอ่ยกระเซ้าเย้าแหย่ร่างบางพลางขยับใบหน้าเอียงมุมปากให้คนบนตักดู สายตาหวานที่กำลังจดจ้องรอยแตกที่มุมปากเขาอย่างจริงจังจนเป็นภาพที่น่าเอ็นดูจนเขาทนไม่ไหวต้องประกบจูบปากบางอีกครั้ง"อื้อ!""อืมม.."แม้ไม่ได้ตั้งตัวแ







