Share

ตอนที่ 2.

last update Tanggal publikasi: 2025-04-25 01:00:17

ตอนที่ 2.

คำพูดของดารารัศมีที่รีบวิ่งเข้าไปกอดแขนกำยำที่โผล่พ้นเสื้อเชิ้ตแขนสั้นออกมานั้นทำให้พลอยไพลินได้สติ ความไม่น่าเชื่อระเบิดใส่กลางศีรษะ

ไม่อยากจะเชื่อว่าคนที่พ่อหมั้นหมายไว้ให้กับพี่แพรวนภาจะหน้าตาดีราวกับไม่ใช่มนุษย์แบบนี้ ยิ่งตกใจก็ยิ่งจ้องผู้ชายตรงหน้าไม่หยุด จนเจ้าตัวทำท่าทางคล้ายกับรำคาญนั่นแหละ พลอยไพลินถึงได้ละสายตาจากใบหน้าหล่อเหลานั้นได้ แต่กระนั้นแก้มสาวก็ซับเลือดฝาดขึ้นอัตโนมัติ

“เธอเป็นใคร...”

น้ำเสียงของเทพบุตรตรงหน้าราบเรียบพอ ๆ กับใบหน้าหล่อที่เย็นชานั่นแหละ จนหล่อนตัดสินไม่ได้ว่าอะไรไร้ความรู้สึกมากกว่ากัน

พลอยไพลินเชิดหน้า พยายามซ่อนความประหวั่นพรั่นพรึงเอาไว้ในอก ตอนก้าวเข้ามาเห็นคฤหาสน์ที่ใหญ่ไม่ต่างจากพระราชวังก็สั่นแทบช็อกอยู่แล้ว แต่ความหวาดหวั่นในตอนนั้นก็เทียบไม่ได้กับความรู้สึกพรั่นพรึงในตอนนี้แม้แต่น้อย ตอนที่ถูกสายตาคมกริบจ้องมองแบบเย็นชาอย่างนี้

“ฉะ...ฉันชื่อแพรวนภาเป็นคนที่คุณต้องแต่งงานด้วย”

พลอยไพลินสวมรอยเป็นพี่สาวฝาแฝดในทันที เพราะเท่าที่อ่านจากจดหมายของบิดาที่เขียนไว้ถึงหล่อนก่อนตาย พ่อบอกไว้ในนั้นว่าได้หมั้นหมายแพรวนภาไว้กับลูกชายคนโตของท่านชายอุเทน ณ วังอัคราดล

“อะไรนะ! นี่แกอย่ามาตู่แบบนี้นะ!”

เสียงดารารัศมีตวาดลั่น ถึงแม้หล่อนจะมีศักดิ์เป็นน้องบุญธรรมของธาราเขต แต่หัวใจของหล่อนกับไม่ได้รู้สึกแบบพี่น้องกับพี่ชายบุญธรรมแม้แต่น้อย หล่อนรักเขาต่างหาก

ไม่ใช่แค่ดารารัศมีหรอกที่ตกใจ แต่ธาราเขตเองก็ตกใจไม่แพ้กัน ชายหนุ่มไล่สายตาสำรวจสตรีสาวที่แต่งกายด้วยเสื้อยืดสีฟ้าพอดีตัว ตามด้วยกางเกงยีนสีซีดตรงหน้าอย่างจับผิด แต่ก็หาพิรุธใด ๆ ไม่พบ พบแต่ความงดงามที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความแก่นแก้วไม่ยอมคนของหล่อนแทน

ใบหน้ารูปไข่สวยใส ขาวลออราวกับผิวของน้ำนม ดวงตากลมโตถูกล้อมกรอบด้วยแพขึ้นตายาวงอนที่ดกดำทำให้เจ้าหล่อนงดงามราวกับเจ้าหญิง คิ้วโก่งราวกับคันธนูชั้นดีที่ไร้การตัดแต่ง จมูกโด่งเข้ากันกับเรียวปากสีแดงสดที่อวบอิ่มน่าจุมพิต เส้นผมตรงสีนิลเนื้อดีที่ยาวเกือบถึงเอวบางถูกเกล้าขึ้นไว้บนศีรษะปล่อยเป็นหางม้าลงมา ขณะรูปร่างก็อรชรอ้อนแอ้นราวกับประติมากรรมที่สรรค์สร้างโดยศิลปินชื่อก้องโลก

“เธอพูดอะไรของเธอ...”

“นั่นสิคะ พี่ธาราไม่เคยมีคู่หมั้นที่ไหนสักหน่อย” ดารารัศมีรีบเสริม

“ฉันก็พูดความจริงไงคะ...”

หญิงสาวเอ่ยเสียงเรียบ ขณะก้มหน้าหยิบซองจดหมายสีขาวที่ค่อนข้างเก่าออกมาจากกระเป๋า และส่งให้ผู้ชายตรงหน้า

“อะไรของเธอ” ธาราเขตถาม เมื่อสาวน้อยตรงหน้ายื่นบางสิ่งบางอย่างให้

“จดหมายที่คุณชายอุเทนเขียนถึงพ่อของฉันไงคะ ลองเปิดอ่านดูสิ แล้วคุณจะรู้ว่าสิ่งที่ฉันบอกมันคือเรื่องจริง”

ชายหนุ่มไม่โต้ตอบ รับจดหมายมาเปิดอ่านเงียบ ๆ โดยมีดารารัศมียืนทำหน้าตาอยากรู้อยากเห็นอยู่ข้าง ๆ และเพียงไม่นาน มือใหญ่สีขาวสุขภาพดีก็พับกระดาษจดหมายใส่ซองตามเดิม และส่งคืนให้กับพลอยไพลิน ใบหน้าหล่อเหลาราบเรียบไร้ความรู้สึก

“จดหมายว่ายังไงบ้างคะพี่ธารา... นังนี่มันโกหกใช่ไหมคะ” ดารารัศมีรีบถาม ขณะส่งยิ้มเยาะให้กับสตรีตรงหน้า

ธาราเขตไม่ตอบคำถามน้องบุญธรรม ขณะค่อย ๆ แกะมือบางที่เล็บทั้งห้านิ้วถูกเคลือบด้วยสีแดงสดราวกับเลือดของเจ้าหล่อนออกไปจากลำแขนด้วยท่าทางรำคาญ ก่อนจะหันไปพูดกับอิ่มใจที่อยู่ค้อมศีรษะอยู่ใกล้ ๆ กับดารารัศมี

“ไปจัดห้องพักที่ปีกซ้ายให้กับคุณแพรวนภา...”

ทั้งดารารัศมีและอิ่มใจเบิกตากว้างตกใจไม่แพ้กัน แต่ด้วยฐานะทำให้อิ่มใจพูดอะไรออกมามากไม่ได้เหมือนดารารัศมี

“พี่ธาราคะ ให้นังเนี่ยขึ้นไปนอนบนตึกได้ยังไงคะ ทำไมไม่ไล่มันไป มันแอบอ้าง” ธาราเขตตวัดสายตามองน้องบุญธรรมนิ่ง ก่อนจะพูดเสียงเรียบ

“ต่อไปแพรวนภาจะอยู่ที่นี่ในฐานะว่าที่เจ้าสาวของพี่ รัศมีก็ต้องให้เกียรติเธอด้วย”

“อะไรนะพี่ธารา! นังนี่มันเป็นว่าที่เจ้าสาวของพี่ได้ยังไง หรือว่าจดหมายนั่น... ไม่จริงหรอก มันต้องโกหกแน่ ๆ จดหมายนั้นต้องปลอมมาแน่ เชื่อรัศมีนะคะ ไล่มันไปเถอะ” หญิงสาวมองพลอยไพลินอย่างศัตรูคู่อาฆาต

“ลายเซ็นของคุณพ่อใครก็ปลอมไม่ได้ อิ่มใจไปทำตามที่ฉันบอกให้เรียบร้อย...” ชายหนุ่มหันไปสั่งสาวใช้เสียงเข้มเพราะรู้ดีว่าอิ่มใจเป็นพวกของใคร

“และเธอเมื่อจัดของเรียบร้อยแล้ว ไปพบฉันที่ห้องหนังสือด้วย” พูดจบก็ก้าวยาว ๆ ขึ้นตึกไปทันที ขณะที่ดารารัศมีกรีดร้องด้วยความไม่พอใจไล่หลังไป

“พี่ธารานะพี่ธารา คุณพ่อตายไปตั้งนานแล้ว ยังจะไปทำตามสัญญาของคนตายทำไมกัน...”

พูดออกมาด้วยความเกรี้ยวกราด ก่อนจะหันมาจ้องมองหน้าพลอยไพลินที่หล่อนรู้จักในคราบของแพรวนภาด้วยความชิงชัง

“ฝากไว้ก่อนเถอะแก รับรองว่าแกอยู่ในวังนี้ได้ไม่นานหรอก” ขู่อาฆาตจบก็หันไปสั่งสาวใช้

“นังอิ่มแกไม่ต้องไปช่วยมันจัดของนะ ให้มันทำเอง เป็นไพร่ได้สะเออะขึ้นไปนอนบนตึกเทียบเท่ากับคนชั้นสูงแบบฉันมันก็เกินทนแล้ว ไม่รู้พี่ธาราคิดยังไง ถึงได้ทำเรื่องแบบนี้...”

“ค่ะ คุณรัศมี อิ่มก็คิดไว้แบบนั้นเหมือนกัน” อิ่มใจพูดเอาใจเจ้านาย ก่อนจะหันมาทำตาขวางใจพลอยไพลินที่ยืนทำหน้าเอือมระอาสุด ๆ อยู่ข้าง ๆ

ดารารัศมียิ้มเยาะอย่างชอบใจ ก่อนจะก้าวขึ้นตึกตามธาราเขตไปอีกคน อิ่มใจเห็นเจ้านายไม่อยู่แล้ว ก็รีบออกฤทธิ์ออกเดชทันที

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ดวงใจอสูร   ตอนที่ 35. ตอนอวสาน

    ตอนที่ 35. ตอนอวสานพูดพลางเอียงหน้าหลบปลายจมูกโด่งพัลวัน เมื่อคนตัวโตเริ่มรุกรานอีกครั้ง และทำท่าจะไม่หยุดแค่กอด ๆ จูบ ๆ เสียด้วย“เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า อายเขาตายเลย ปล่อยพลอยก่อนค่ะ” พ้อไม่จริงจังนัก เพราะตอนนี้เลือดสาวก็เริ่มระอุขึ้นมาจนเจ้าตัวถึงกับตกใจ“งั้นเราขึ้นห้องกันเถอะ ผมอยากกินของหวานอีกแล้ว...”พูดไม่พูดเปล่า รีบช้อนร่างอรชรขึ้นมาไว้ในอก ก่อนจะก้าวยาว ๆ ขึ้นบันได แต่ระหว่างทางก็สวนกับจำปาที่เดินลงมาพอดีพลอยไพลินหน้าแดงรีบซุกหน้ากับอกกว้างอย่างเขินอาย แต่พ่อเจ้าประคุณน่ะสิดันเล่นป่าวประกาศให้คนอื่นรู้ไปทั่ว จนน่าหยิกให้เนื้อเขียวนัก“จำปา วันนี้ฉันกับคุณพลอยจะอยู่ในห้องนอนทั้งวัน ถ้ามีใครมาหา แล้วเรื่องไม่ใหญ่ขนาดสึนามึขึ้นอ่าวไทยล่ะก็ ไม่ต้องขึ้นมาเรียกนะ เพราะฉันอาจจะกำลังยุ่งอยู่...”จำปาอมยิ้มกว้าง เข้าใจความหมาย แต่ก็ยังแกล้งถามออกไป “แล้วถ้าสึนามึไม่ได้ขึ้นอ่าวไทย แต่ย้ายมาขึ้นที่อันดามันแทนล่ะคะ ให้จำปาทำยังไง ให้ขึ้นไปเรียกได้หรือเปล่า”“จำปาน่ะ แกล้งพลอยอยู่ได้...” พลอยไพลินพ้อหน้าแดงก่ำ อย่างเคอะเขิน จำปาหัวเราะคิกคัก “ขอให้มีความสุขนะคะ” พูดจบก็รีบวิ่งลงไปอย่างร

  • ดวงใจอสูร   ตอนที่ 34.

    ตอนที่ 34.“พี่ธารา...”เสียงแหลมที่พลอยไพลินจำได้ดีว่าคือใครดังอยู่ไม่ไกล และพอหันไปมองก็เห็นดารารัศมีเดินหน้าบอกบุญไม่รับเข้ามาหา โดยข้างกายมีอิ่มใจอยู่ใกล้ ๆ“รัศมี...”ธาราเขตยิ้มให้กับน้องสาวบุญธรรม ก่อนจะก้มมองใบหน้าของภรรยาที่เจื่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ชายหนุ่มกระชับอ้อมแขนอย่างให้กำลังใจ ราวกับกำลังสัญญาว่าเขาจะไม่ยอมปล่อยให้ใครหน้าไหน หรือแม้แต่ดารารัศมีทำร้ายหล่อนได้อีกแล้ว“พี่ธาราไปซะนานรัศมีคิดถึงจังเลย” พูดกับพี่ชายแต่สายตาจ้องมองพลอยไพลินเขม็ง ก่อนจะเอ่ยเสียงห้วนไม่พอใจ“รู้ไหมว่าพี่ชายฉันแทบเป็นคนติดเหล้าก็เพราะหล่อนคนเดียว...”“คือฉัน...” พลอยไพลินพูดไม่ออก ได้แต่กลืนน้ำลาย“ไม่เอาน่า รัศมี เรื่องมันจบลงด้วยดีแล้ว”ธาราเขตปราบ ขณะรั้งร่างอรชรให้นั่งลงบนโซฟานุ่มข้าง ๆ ดารารัศมีทรุดนั่งตาม โดยมีอิ่มใจนั่งที่พื้นข้าง ๆ“แต่รัศมียังไม่ยอมจบหรอกค่ะ รัศมีไม่อยากเห็นพี่ธาราเมาไม่รู้เรื่องแบบนั้นอีกแล้ว รัศมีเห็นแล้วเจ็บหัวใจไปหมด พี่ธาราไปรักผู้หญิงหลอกลวงพรรค์นี้ได้ยังไงนะ รัศมีล่ะงงจริง ๆ”“ฉันขอโทษค่ะ สำหรับทุกเรื่องที่เกิดขึ้น ฉันรู้ตัวดีว่าเลวมากที่โกหกแบบนั้น แต่ขอให้เชื่

  • ดวงใจอสูร   ตอนที่ 33.

    ตอนที่ 33.“ถ้าพลอยทำแบบนี้ ผมอาจจะขายหน้าตรงนี้ก็ได้...”ธาราเขตรีบขยับตัวให้ตรงกับตำแหน่งรัก ก่อนจะเดินหน้าเข้าไปอย่างพรวดเดียวจนหมดความยาว สาวน้อยเบ้หน้าเล็กน้อยเพราะมันยังคับแน่นไม่เสื่อมคลาย แต่พอเขาขยับตัวเป็นจังหวะ สวรรค์ครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้ก็ต่ำเตี้ยเรี่ยดินลงมาหาอีกแล้ว“โอ้...คุณธารา... พลอย... โอ๊ย...”ร้องครางไม่หยุด ขณะขยับสะโพกขึ้นตอบสนองเขาเป็นจังหวะ ยิ่งตอนคนตัวโตกระแทกลึกล้ำเข้าไปและถอนออกมาจนหมดตัว ทำใหม่แบบนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า หล่อนก็ยิ่งคลั่ง ไฟพิศวาสแทบจะระเบิดออกมา“พลอยจ๋า...ร้อนเหลือเกิน ตอบสนองผมดีเหลือเกิน โอ้...แบบนั้นแหละ ผมใจจะขาดอยู่แล้ว...”ชายหนุ่มร้องออกมาฟังไม่ได้ศัพท์เมื่อหญิงสาวใต้ร่างหยัดสะโพกขึ้นหารับจังหวะรุกที่หนักหน่วงของตนด้วยความร้อนแรงเกินห้ามใจชายหนุ่มรู้สึกได้ถึงความคับแคบของเนื้อสาวที่บีบรัดรอบลำกายกำยำของตนเองเต็มความรู้สึก และมันก็ทำให้เขาแทบจะทานทนต่อไปไม่ได้ เขาเพิ่มแรงกระแทกกระทั้นลงไปไม่หยุด โจนจ้วงใส่ร่างบางที่แอ่นรับอย่างสู้ตายอย่างดุเดือด“พลอยจ๋า... ผมจะไม่ไหวแล้ว...”ร่างหนาใหญ่กระแทกใส่ไม่หยุด ครั้งแล้วครั้งเล่าที่โยกย้ายส

  • ดวงใจอสูร   ตอนที่ 32.

    ตอนที่ 32.“นะ ยกโทษให้ผมนะครับ พลอยจ๋า แล้วคืนนี้ผมจะทำให้คุณมีความสุขที่สุด... ทูนหัว...”ชายหนุ่มก้มลงงับกลีบปากล่างอิ่มย้อยแสนหวานของหล่อนเบา ๆ อย่างหยอกเย้า ขณะที่มือหนาลูบไล้ขึ้นมากอบกุมเต้าสาวไว้เต็มมือ สาวน้อยร้อนผ่าวไปทั้งตัว ซอกขาอุ่นวาบ ต้องการอะไรบางอย่าง ที่ธาราเขตเคยมอบให้แล้วอย่างมหาศาล“ไม่... พลอยไม่ให้คุณทำอะไรพลอยทั้งนั้นแหละ... จนกว่าคุณจะบอกว่ารักพลอยเสียก่อน” แก้มสาวแดงก่ำขณะพูดออกไปธาราเขตฉีกยิ้มกว้าง เขานี่โง่หรือบ้ากันแน่นะ ทำไมถึงลืมพูดคำสำคัญคำนี้ไปได้ ใช่ เขารักหล่อน รักตั้งแต่แรกเจอ รักจนหัวใจปวดร้าวไปหมด“ผมรักพลอย...ผมรักพลอย ผมรักพลอย...”ชายหนุ่มกระซิบนุ่มนวลข้างหู ก่อนจะฉวยโอกาสซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มเนื้อนวลแผ่วเบา แต่มันก็ทำให้เกิดรอยแดงขึ้นมา“พอใจหรือยังจ๊ะที่รัก คราวนี้ให้ผม...”ดวงตาคมกล้าวาววับ สาวน้อยหลบตาพัลวัน รู้ดีว่าผู้ชายที่กำลังคร่อมร่างของหล่อนอยู่นี้ต้องการอะไร เพราะมันก็คือสิ่งที่หล่อนต้องการเหมือนกัน“รักพลอย... ได้หรือยัง... คิดถึงใจจะขาดแล้วนะ”พลอยไพลินยิ้มอย่างเอียงอาย ก่อนจะค่อย ๆ พยักหน้าช้า ๆ และนั่นก็ทำให้ธาราเขตยิ้มกว้าง

  • ดวงใจอสูร   ตอนที่ 31.

    ตอนที่ 31.ชายหนุ่มรูปร่างหล่อเหลาที่อยู่ในชุดไทยราชปะแตนสีครีมทองเดินกลับไปกลับมาอย่างใช้ความคิด ก่อนจะพูดออกมาคล้ายหมดทางเลือก“ก็ได้ครับ... แต่ผมจะไม่เข้าหอกับต้นตาลเด็ดขาด จะแยกห้องนอน พอครบอาทิตย์ต้นตาลจะต้องกลับไปอยู่บ้าน และไม่มีสิทธิ์มาวุ่นวายกับผมอีก ตกลงไหมครับคุณพ่อ คุณแม่...”คำพูดของคิมหันต์ทำร้ายหัวใจของหล่อนเสียทุกคำทุกพยางค์ เจ็บลึก แผลกว้างจนเลือดไหลทะลัก เขารังเกียจ ขยะแขยง แถมยังชิงชัง แต่หล่อนก็ปฏิเสธสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นไม่ได้“เรื่องเข้าหอพอผู้ใหญ่อวยพรเสร็จ คิมก็กลับห้องเดิมของตัวเองได้ทันที พ่อกับแม่ไม่ว่าหรอก เพราะพ่อก็ไม่คิดจะให้แกนอนกับเจ้าสาวที่ยังไม่ถึงสิบเจ็ดดีอย่างต้นตาลเหมือนกัน เดี๋ยวจะโดนข้อหาพรากผู้เยาว์”“งั้นทุกอย่างก็ตามนี้นะ ยายเอิงพาต้นตาลไปแต่งหน้าแต่งตัวนะ เรียกช่างแต่งหน้าทำผมที่ทำให้คิมหันต์นั่นแหละมาทำให้ ส่วนชุดก็ไปดูในห้องของแม่นะ มีชุดแต่งงานของแม่อยู่ เก็บอยู่ในตู้ซ้ายมือในสุด ไม่รู้ว่าจะใส่ได้หรือเปล่า แต่ก็ต้องลองดู เพราะหาตอนนี้ไม่ทันแล้ว... เร็วเข้าไป” คุณนายเพลินพิศเร่งลูกสาว หยาดพิรุณพยุงร่างที่เหมือนไร้วิญญาณของต้นตาลให้เดินเคีย

  • ดวงใจอสูร   ตอนที่ 30.

    ตอนที่ 30.ขณะที่ธาราเขตพาพลอยไพลินขับรถเข้ากรุงเทพฯ ไปแล้วนั้น ต้นตาลก็กำลังนั่งหน้าซีดเผือดอยู่ตรงหน้าของคิมหันต์และวงศ์ตระกูลที่กำลังเดือดดาลเหลือกำลัง“แขกเหรื่อมากันพร้อมหมดแล้ว แต่เจ้าสาวไม่มี นี่พ่อจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน...” นิพล วงศารัตนาพร บิดาของคิมหันต์อาละวาดใหญ่ เดินพล่านเป็นเสือติดจั่น“แม่บอกแล้วว่าอย่าไปยุ่งกับผู้หญิงคนนั้นก็ไม่เชื่อ ดูสิ หนีตามผู้ชายไปซะงั้น โอ๊ย... แม่จะเป็นลมสงสัยได้ขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์แน่ ๆ เลย”คุณนายเพลินพิศ มารดาของคิมหันต์ทำท่าจะเป็นลม ต้นตาลจะวิ่งเข้าไปรับ แต่ก็ถูกเสียงกระด้างของคิมหันต์ตวาดขึ้นซะก่อน ร่างอรชรในเสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงขายาวแบบที่คิมหันต์เคยเห็นเป็นประจำชะงักงัน“อย่ามายุ่งกับแม่ของฉัน! เธอมันตัวซวย...”คิมหันต์มองเด็กสาวตรงหน้าอย่างชิงชัง ก่อนจะก้าวยาว ๆ รับไปร่างของมารดาเอาไว้แนบอก ต้นตาลหน้าจ๋อยน้ำตาซึม“อย่าไปดุต้นตาลนักสิคะพี่คิม ต้นตาลยังเด็กจะรู้เรื่องอะไร” นี่แหละคือคนเดียวที่เห็นใจและมองหล่อนด้วยความสงสาร หยาดพิรุณ น้องสาวคนเล็กของคิมหันต์“อย่ายุ่งเรื่องผู้ใหญ่ได้ไหมยายเอิง อยู่เงียบ ๆ ไปเลย” คิมหันต์หันไปดุน้องสาว

  • ดวงใจอสูร   ตอนที่ 5.

    ตอนที่ 5.ชายหนุ่มพยักหน้ายิ้ม ๆ “แน่นอน ผู้หญิงที่จะมาเป็นเจ้าสาวของฉันต้องยอมให้ฉันชื่นใจบ้าง หรือหากจะยอมขึ้นเตียงด้วยก็ยิ่งดี...”“จะบ้าเหรอ! ฉันไม่เอาด้วยคนหรอก นี่ออกไปห่าง ๆ เลยนะ มายืนชิดฉันแบบนี้ทำไม มันหายใจไม่ออก...”ส่ายศีรษะดิก ขณะที่ใบหน้างามเต็มไปด้วยความสยดสยอง มือไม้ก็ผลักไสคนตัวโต

  • ดวงใจอสูร   ตอนที่ 4.

    ตอนที่ 4.นั่นไง คุณชายสุดหล่อเริ่มเข้าเรื่องแล้ว หญิงสาวเชิดหน้า ฉีกยิ้ม “แน่นอนค่ะ ฉันรักษาสัญญานี้มาตลอด ไม่เคยแต่งงาน ไม่เคยมีคนรัก ก็เพราะพ่อสั่งสอนเสมอว่าต้องรักษาตัวไว้แต่งงานกับคุณ”พูดออกไปก็แทบจะอาเจียนเสียเอง หากไม่จำเป็นหล่อนคงไม่มีทางมาตื๊อขอแต่งงานกับผู้ชายที่เขาไม่ไยดีแบบนี้หรอก แต่น

  • ดวงใจอสูร   ตอนที่ 1

    ตอนที่ 1 “นี่เหรอ วังอัคราดล...”อุทานอยู่ภายในอกด้วยความตื่นตะลึงกับสิ่งที่ได้ประจักษ์แก่สายตาตรงหน้า ภาพคฤหาสน์สไตล์ฝรั่งเศสที่ใช้หินอ่อนเป็นวัสดุหลักเด่นตระหง่านอยู่เบื้องหน้า สองข้างทางเต็มไปด้วยพุ่มไม้ที่ผ่านการตัดแต่งและดูแลเป็นอย่างดีตั้งแต่ริมรั้วไปจนถึงหน้าตึกใหญ่เท้าอรชรสีขาวที

  • ดวงใจอสูร   ตอนที่3.

    ตอนที่3.“ตามมาสิ มัวแต่ยืนเซ่ออยู่ได้ เชอะ... ไม่ดูเงาหัวตัวเองเลยหรือไง ขี้ริ้วขี้เหร่แบบนี้จะมาเป็นภรรยาของคุณธารา ฝันกลางวันยังน่าเชื่อถือกว่าเลย”พลอยไพลินไม่ตอบ เพราะถือคติที่ว่านิ่งเสียตำลึงทอง คนพาลพวกนี้พูดอะไรออกไปก็เหมือนเป่าขลุ่ยให้ควายฟังนั่นแหละ ขณะเดินตามร่างของสาวใช้ตัวดำ ร่างเล็กขอ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status