Se connecterPartager
บทที่ 12 ไปอาบแดดกัน
Date de publication:
2026-01-28 20:30:43“เฮ้อ! ได้หยุดเสียที”
เสียงต้นรักเอ่ยดังขึ้นขณะที่เอนกายร่างเล็กลงนอนกับเตียงระหว่างรอบุษบาเปลี่ยนเสื้อผ้า
“นี่เราจะไปไหนกันต้นรัก”
“ในเรือนี่หล่ะแพรี่ เรือออกท่าแล้วคงชอปปิ้งได้แค่บนเรือ แต่ไม่ต้องห่วงเรามีส่วนลดพิเศษสำหรับพนักงาน”
“แล้วต้นรักตั้งใจให้แพรี่ซื้ออะไรบ้าง”
คนร่างเล็กลุกผึ่งจากฟูกมือเกาะเสาเตียงมองร่างระหงหวีผมยาวสยาย
“ไปซื้อบิกีนี่”
“ทำไมล่ะ?”
“เพราะวันนี้เราจะอาบแดดส่องหนุ่ม ๆ บนเรือ”
หน้าหวานยิ้มกว้างเมื่อได้ยินเพื่อนร่วมห้องพูดขึ้น หันกลับไปหยิบกระเป๋าสะพาย
“เสร็จแล้วไปเถอะ”
ต้นรักกระโดดลงจากเตียงคว้ากระเป๋าใบเล็กสะพายไหล่เช่นกัน ปิดประตูห้องลงกลอนเรียบร้อย
“แพรี่ยังไม่ได้เล่าเรื่องวันก่อนเลย ไปกับคริสเป็นไงบ้าง”
“ก็ดีนะ ยกเว้นพอการแสดงจบลง ตอนที่เดินออกจากโถงเจอเวนดี้”
“ตายแล้ว!”
“ก็ไม่ถึงตาย แต่แพรี่หาจังหวะรีบขอตัวแยกกลับคนเดียว เลยไม่รู้ว่าทั้งคู่ลงเอยกันยังไง”
“จะยังไง เมื่อวานเห็นเวนดี้คุยฟุ้งเรื่องคริส”
“งั้นแพรี่ว่า แพรี่ไม่ไปไหนกับคริสแล้ว กลัว”
“ดีแล้ว โน้นถึงร้านแล้ว”
บุษบามองร้านตรงหน้าขายเฉพาะชุดว่ายน้ำและชุดชั้นในสตรี
“แพงไหม”
“บอกแล้วมีส่วนลด เข้าไปเถอะ”
ต้นรักฉุดกระชากเพื่อนใหม่เข้าไปในร้าน เลือกชุดหลากสีนำมาเทียบกับลำตัว ส่วนสูงของบุษบาสูงกว่าต้นรักมาทำให้คนร่างเล็กกว่าจะเงื้อมมือขึ้นสูงยามทาบชุดไปบนตัว
“ต้นรักว่า สีไหนก็ไม่เหมาะกับแพรี่มากไปกว่าสีขาวหรือครีมอีกแล้ว รับรองสวมแล้วดูสง่า เซ็กซี่ปนไร้เดียงสา เชื่อต้นรัก”
บุษบารับชุดในมือต้นรักขึ้นส่องดู บิกีนี่สายเล็กผูกคอ ส่วนท่อนล่างแบบผูกข้างสะโพก
“แพรี่ว่ามันโป๊ไปนะ”
“ไม่ ๆ ไม่เลย เอาชุดนี้ค่ะ บัตรเครดิตค่ะ”
ต้นรักรีบจัดแจงส่งให้พนักงานขายก่อนที่บุษบาจะเปลี่ยนใจ ยิ้มแก้มปริมองเพื่อน
“ต่อไปก็ร้านเสริมสวย”
“ต้นรักจะไปสระผมเหรอ”
บุษบารับถุงกระดาษใส่ชุดว่ายน้ำมาจากพนักงาน พากันเดินออกมานอกร้าน
“ใครบอก จะพาแพรี่ไปแว็กซ์”
“แว็กซ์!!”
“ซูว์ เบา ๆ สิ แพรี่ ไม่แว็กซ์ได้ยังไง ใส่ชุดบิกีนี่เดี๋ยวก็มีอะไรโผล่ออกมา”
“ต้นรัก!!”
“อย่าเสียงดังสิ ถึงแล้วไปกัน”
บุษบาหน้าแดงซ่านขณะเดินเข้าร้าน ต้นรักดึงมือไม่ปล่อยกลัวว่าเพื่อนใหม่จะวิ่งหนี นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่บุษบาทำบิกีนี่แว็กซ์ ประสบการณ์ใหม่ของสาววัยยี่สิบสอง
Dernier chapitre
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 43 จบ NC
เสียงเปิดประตูกระทันหันทำให้สองหนุ่มสาวที่นั่งกอดกันมองไปทางประตูเป็นตาเดียว ร่างสาวสวยสูงโปร่งในชุดทันสมัยกระโปรงสั้นรองเท้าส้นสูงราคาแพง เดินอาด ๆ เข้ามาในห้อง กวาดตามองโดยรอบจนเห็นคนทั้งคู่“มิคาอิล!! คุณไล่ฉันกลับ”ผู้หญิงคนนั้นเปิดฉากส่งเสียงหวานแหลมสูงใส่ทันทีเมื่อมองเห็นถนัดตา บุษบาผละตัวออกยืดแผ่นหลังตรงสังเกตได้ว่ามิคาอิลเองก็ยืดตัวตรงเช่นกันนางแบบสาวผมดำสนิทเช่นเดียวกับเธอเดินส่ายสะโพกน้อย ๆ มาทางโซฟามองเหยียดหญิงสาวที่นั่งตักมิคาอิล สวมชุดหลวมโพรกคล้ายคนท้องใบหน้าซีดเซียว“เดี๋ยวนี้คุณเลือกผู้หญิงแบบนี้เหรอคะมิคาอิล”“โรซี่!!”“ทำไมคะ ถึงฉันเป็นนางแบบ แต่ฉันก็มีศักดิ์ศรี จู่ ๆ คุณเรียกตัวฉันมา ฉันก็ทิ้งงานบินมาเพื่ออยู่เป็นเพื่อนคุณ แล้วพอคุณมีคนใหม่ คุณก็เฉดหัวฉันกลับ ไม่ง่ายไปหน่อยเหรอคะ”ดวงหน้าหวานซึ้งเอี้ยวกลับไปมองคนร่างโตที่นั่งขยุกขยิกไม่อยู่สุขอย่างผิดสังเกต ก่อนที่คำพูดของผู้หญิงคนนั้นจะซึมซาบเข้าไปสู่สมองแล้วประมวลผลจนเข้าใจ“มิคาอิล คุณมีคนใหม่แล้ว?”เสียงหวานนุ่มของคนบนตักทำให้มิคาอิลหน้าเปลี่ยนส
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 42 เป็นเมียยังไงล่ะ
แซคสะดุ้งตกใจทันทีเมื่อเห็นเจ้านายประคองหญิงสาวที่หายไปหน้านานหลายเดือน สีหน้าของทั้งคู่ตึงเครียด ทั้งหน้าหวานซึ้งยังเปื้อนคราบน้ำตาเป็นทาง“บอส”บอดี้การ์ดทักด้วยเสียงเข้มก้มมองเธอแปลกประหลาดใจก่อนจะถอยห่างจากประตูเพื่อให้คนทั้งสองเข้าไป“บอสครับ แล้ว แล้ว”“ให้เธอกลับไปสะ”“ครับ บอส”บุษบามองตามแซคคิ้วขมวดสงสัย ห้องพักเดิมเหมือนเดิมอย่างที่เธอจำได้ เพียงแค่กลิ่นซิการ์อบอวลมากกว่าเดิมจนเธอกระแอมไอออกมา“กลิ่นซิการ์”แว่วเสียงสบถจากคนร่างสูงก่อนจะเห็นเขาเดินไปเปิดหน้าต่างออกหมดทุกบานรวมไปถึงประตูออกระเบียง“นั่งสิแพรี่ หวังว่าคุณจะชื่อแพรี่นะ”บุษบาหน้าม้านเฝือดเผือดสีลงทันตา แต่เธอไม่อาจว่าเขาได้ในเมื่อมันคือเรื่องจริง“ค่ะ ฉันชื่อแพร หรือ แพรี่ ชื่อจริงบุษบา”“บุษบา?”“เป็นชื่อนางในวรรณคดีค่ะ”มิคาอิลเดินเข้าห้องครัวรินน้ำเปล่าก่อนจะเปิดตู้เย็นซึ่งพบเพียงความว่างเปล่า ก็แน่ล่ะหลายเดือนที่ผ่านมาเขาแทบไม่ค่อยกินอะไรนอกจากเหล้า ชายร่างสูงถอนหายใจก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมา“แ
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 41 แพรต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำ
ภาพในความทรงจำหลั่งไหลดั่งสายน้ำกระแทกเข้าใส่เธอจนตั้งตัวไม่ติดถอยหลังแต่มือของอัคคีช่วยรั้งไว้ดวงตาเข้มข้นล้ำลึกของมิคาอิลมองกลับมา ตวัดตาลงมองหน้าท้องที่ยังแบนราบ เธอมองเห็นความเจ็บปวดรวดร้าวในแววตาก่อนที่เขาจะสะบัดกลับไปก้าวเท้าออกจากลานเมอร์ไลออน“บอส!!”เสียงอุณากรรณตะโกนลั่นพร้อมกับวิ่งแทรกคนไปตามชายร่างสูงใหญ่ไปยืนขวางตรงหน้า ใช้มือกางกั้นไว้ไม่ให้เขาหนีไป บุษบารีบเดินตามไปทันที“บอสจะยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”มิคาอิลก้มลงมองหญิงสาวร่างระหงอีกคนผมสีดำยาวสยายดัดลอนเล็กน้อย ดวงตากลมโตดั่งกวาง ริมฝีปากกระจับ พ่วงแก้มสีชมพูระเรื่อด้วยเครื่องสำอาง แต่งตัวแบรนด์เนมหรูหราราคาแพง นัยน์ตาเหยี่ยวเบิกกว้าง“เลน่า!!”“ใช่บอส นี่เลน่า ส่วนคนโน้น”มือเล็กจับต้นแขนบอสใหญ่ให้หันไปทางบุษบาที่เดินเข้ามาใกล้ก่อนที่ร่างในชุดคลุมท้องจะหยุดลงทิ้งห่างพอสมควร“คนนั้น แพรี่ พี่สาวของเลน่าเอง”มือแกร่งสั่นเทาเมื่อยกขึ้นลูบหน้าเปิดตาขึ้นมองอีกครั้งสลับกันไปมา“พวกคุณเป็นแฝด”“ใช่บอส ฉันเป็นน้องสาว ส่วนแพรี่เกิดก่อนเป็นพี
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 40 มิคาอิล
ชายร่างสูงใหญ่ยืนนิ่งมองท้องทะเลยามเย็น เรือสำราญเดินสมุทรขนาดใหญ่เฮฟเว่นครูซกำลังเดินทางใกล้ถึงสิงคโปร์อีกครั้ง“มิคาอิลคะ”เสียงหวานนุ่มดังขึ้นด้านหลัง เขาหันกลับไปมองนางแบบสาวซึ่งเขาเรียกตัวมา เธอเคยทำให้เขาใจเต้นแรงด้วยท่วงท่าการเดิน ผมดำยาวปล่อยสยายราวกับแพรไหมแพรี่ในช่วงเวลาหลายเดือนนับจากหญิงสาวคนนั้นจากไปเขาเปลี่ยนคู่ควงใหม่ราวกับเปลี่ยนถุงเท้า แต่มันไม่มีคู่ไหนที่ใช่เลยสำหรับเขา“คุณไม่ต้องรอผมก็ได้ ออกไปทานก่อนได้เลย”“ค่ะ”เขาผ่านพ้นวันนรกแตกมาแล้ว เจ็ดวันเสมือนเขาไปเยือนเทพเฮดิส ร้อนดั่งไฟเผา ทุรนทุรายจนไม่อาจทนลืมตาได้ต้องใช้แอลกอฮอล์กำจัดภาพเหล่านั้นออกไปจากใจให้หมด จนทุกวันนี้เขาเองยังไม่แน่ใจว่าเขาได้ขจัดหมดไปหรือยังแอ๊ด!เสียงเปิดประตูทำให้เขาหันไปมองอีกครั้งก่อนจะนั่งลงตรงเก้าอี้เล็กตรงระเบียงห้องด้านนอก ยกเท้าพาดโต๊ะหยิบซิการ์ขึ้นจุดรอมารดาบังเกิดเกล้าเดินออกมาเทศนาอีกครั้งในรอบสามสิบห้าปี ซึ่งดูราวกับว่าเธอกลายเป็นมารดาอย่างแท้จริงเสียทีหลังจากทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ เขามาตลอดตั้ง
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 39 วางแผน
“ลูกลองขึ้นไปพูดกับแพรให้ไปหาหมอ และถ้าแพรท้องจริง ๆ แม่กับพ่อก็ไม่ว่า ดีสะอีกจะมีเด็ก ๆ วิ่งเล่นในบ้าน”อุณากรรณพยักหน้ารับสะท้อนในใจ รีบเดินขึ้นบ้านไปหาพี่สาวฝาแฝดก๊อก ก๊อก “แพร”บุษบาพลิกตัวกลับมาเมื่อได้ยินเสียงน้องสาวฝาแฝดเอ่ยเรียก ค่อยพยุงร่างขึ้นนั่งหลังจากเอนหลังนอนกลางวัน“พลอย”“เป็นไงบ้าง”อุณากรรณนั่งลงขอบเตียงขยับตัวไปใกล้ จับมือแพรขึ้นมากุมไว้แน่น พี่สาวฝาแฝดของเธอดูซูบผอมลงไปมาก ทั้ง ๆ ที่กลับมาจากเดินทางได้สองเดือนแล้ว แต่ท่าทียังไม่ดีขึ้น“แพรสบายดี”“แม่บอกว่าแพรไม่สบาย”“ก็แค่คลื่นไส้ อาจจะอาหารเป็นพิษ”“แล้วไปหาหมอหรือยัง”“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวก็หาย ช่วงนี้เป็นทุกเช้าเลย ไม่รู้เป็นอะไร สงสัยแพรเปลี่ยนที่บ่อยมั้ง”อุณากรรณนิ่งงันก้มหน้าลงมองหน้าท้องของพี่สาวยังแบนราบก่อนจะมองหน้าหวานซึ้งที่เหมือนเธอ“แพร ประจำเดือนมาหรือยัง”เสียงคำถามจากน้องสาวฝาแฝดทำให้บุษบาแหงนหน้าขึ้นทันที ดวงตากลมโตหวานซึ้งจ้องเข้าไปในดวงตาเดียวกันกับเธอ แต่อุณากรรณเจิดจ้าเปล่งประ
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 38 แพรคิดถึงคุณ
ร่างระหงบอบบางดูซูบซีดลงอีกทั้ง ๆ ที่เพิ่งผ่านมาไม่กี่วัน ป้าเมย์ยืนมองหลานสาวจากในครัวขณะที่บุษบาเผลอนั่งเหม่อออกไปนอกหน้าต่างใบหน้าป้าเมย์เครียดกังวลเรื่องหลานสาวแต่จนปัญญาจะช่วยเหลือ เรื่องของหัวใจมีทางเดียวที่จะรักษาได้คือ เวลา“แพร”บุษบาผินหน้ากลับมาตามเสียงเรียก ดูเหมือนนัยน์กลมหวานซึ้งจะรื้นชื้นด้วยน้ำตาจนป้าเมย์ถอนหายใจ“ทานผลไม้หน่อยนะลูก”“ขอบคุณค่ะ”“แล้วนี่จะกลับบ้านเมื่อไร”“คงต้องกลับเลยค่ะ แพรถือวีซ่าทำงานบนเรือ ถ้าขืนอยู่ต่อจะมีปัญหา”“แล้วบอกที่บ้านหรือยัง”“ยังเลยค่ะ”ป้าเมย์วางจานผลไม้ลงบนโต๊ะเล็กก่อนจะนั่งลงข้างหลานสาว“แล้วพลอยว่ายังไงบ้าง”“แพรยังไม่ได้คุยกับพลอยเลยค่ะ”“แพร”“คะ”“อย่าหาว่าป้ายุ่งเรื่องส่วนตัวเลยนะ แพรมีปัญหากับมิคาอิลใช่ไหมลูก”บุษบาเบือนหน้าหนีดวงตาค้นหาของป้าเมย์ แสร้งจิ้มผลไม้เข้าปากค่อยเคี้ยวเชื่องช้า“ค่ะ”“เรื่องอะไร บอกป้าได้ไหม”“เขากำลังจะแต่งงานค่ะ”“คุณพระช่วย!”
ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 26 ผมอยากให้คุณหึง
“แพรี่”บุษบาเอี้ยวหน้ากลับไปมองบอสใหญ่ของเรือสำราญเฮฟเว่นครูซ ส่งยิ้มอ่อนหวานให้เขา“ค่ะ”“มาเถอะ ทานข้าว”เธอวางมือลงมือใหญ่ที่ยื่นออกมารอ มือเล็กเธอหายเข้าไปในอุ้งมือร้อนจัดสีเข้ม เขาดึงเธอสวมกอด“พรุ่งนี้แล้วใช่ไหม”“ค่ะ พรุ่งนี้”“ดี ไปทานข้าวกัน”บุษบาถูกจูงมือเข้าไปในห้องทานข้าว มีพนักงานใหม
Dernière mise à jour : 2026-03-17ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 35 โอ้ว่าอนิจจาความรัก
เสียงดังกัมปนาทดังขึ้นเหนือศีรษะเธอพร้อมน้ำเหนียวเหนอะหนะกระเด็นเปรอะเปื้อนไปทั่วใบหน้าหวานซึ้งเธอยังจ้องสบตาดวงตาสีฟ้าจัด นัยน์ตาสะท้อนภาพใบหน้าตื่นกลัวของเธอกำลังเบิกโพลงของชายด้านบน ขณะที่เลือดไหลออกเป็นทางหยดลงตัวเธอดั่งถังน้ำรั่ว“แพรี่!!”เสียงมิคา
Dernière mise à jour : 2026-03-17ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 36 คู่นอน คู่ขา แฟน หรือมากกว่านั้น
เสียงเปิดประตูห้องทำให้เธอเหลียวหน้าไปดู เห็นมิคาอิลเดินเข้ามาพร้อมถุงขนมที่ช่วงนี้มักซื้อติดมือมาให้เธอเสมอ เขาเลิกคิ้วโก่งเมื่อมองเธอคุยโทรศัพท์จากนั้นใบหน้าคล้ำลงดูโกรธเกรี้ยว“พลอย เท่านี้ก่อนนะ”“อ้าว ยังไม่ทันได้คุยอะไรเลย”“มีคนเข้ามา”“ใคร?”“บอสใหญ่”
Dernière mise à jour : 2026-03-17ดอกไม้ในมือมาร บทที่ 33 คริส
“แพรี่”“อ้าว ต้นรัก”บุษบาหยุดเท้าขณะที่เดินเข้างานในเช้าวันต่อมา พรุ่งนี้จะถึงท่าเรือซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียอีกครั้ง เธอต้องเตรียมขนมปังไว้จำนวนมาก เพราะรอบนี้มีนักท่องเที่ยวจองทัวร์ไว้หลายคณะ“มีเรื่องน่ะ”“เรื่องอะไร?”ต้นรักดึงมือบุษบาให้หยุดแอบตร
Dernière mise à jour : 2026-03-17
Vous vous intéresseriez aussi à
เพื่อนพ่อหนูขอจีบ
กาสะลอง178.0K Vuesนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย160.2K Vuesหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี68.7K Vuesเด็กเสี่ย
C157.1K Vuesเมียบำเรอแค้นของซาตาน
มนต์ศิขริน42 Vuesร้ายรักพันธะการ
ภัสสพิชชา174 Vuesเสิร์ฟรักหมดใจให้เจ้านายสุดคูล
Molin-T195 Vuesแต่งงานกันไหม? ยัยเพื่อนซี้
บ้านนิยายบายโซ108 Vues
