ดั่งมนต์ต้องใจ Chapter 25

ดั่งมนต์ต้องใจ Chapter 25

“ไม่ได้หรอกแม่ ของของอุ๋ม แม่ไม่ต้องมายุ่ง อีกอย่างขายไปอุ๋มจะเอาอะไรใช้ล่ะ เพื่อนๆ ก็รู้กันว่าอุ๋มรวย ใช้แต่ของแพงๆ ถ้าไม่มีใช้แล้วกลับไปใช้ของถูกๆ อายขายขี้หน้าเพื่อนแย่ ส่วนเรื่องรถมันก็เป็นหน้าเป็นตาของอุ๋มเหมือนกันไม่เอาไปจำนำหรอก” สายใจรักและตามใจปรียารัตน์มาก เมื่ออีกฝ่ายปฏิเสธนางก็ไม่กล้ารบเร้า ทั้งที่อยากพูดออกไปว่า การจำนำรถยนต์ ไม่ใช่ว่าเขาจะยึดรถไป เราสามารถใช้รถได้ตามปกติ “อุ๋มว่า ไปขอพี่อุ้มดีกว่านะ ผัวรวยขนาดนั้นมีเงินให้อยู่แล้ว ถึงผัวไม่ให้ อีแม่ผัวกับยายแก่ก็พร้อมให้ไม่ใช่เหรอแม่ เราใช้พี่อุ้มให้เป็นประโยชน์ เป็นตัวเงินตัวทองของเราก็ใช้ให้คุ้ม”

“เออจริงด้วย ลืมมันไปได้ไงเนี่ย” สายใจยิ้มออกมาได้

“อุ๋มรู้มาว่า แม่ผัวมันซื้อของแพงๆ ให้ตั้งหลายอย่าง เราเอามาขายก็ยังได้ มันไม่กล้าหือหรอก แล้วก็ขอเงินมันมาด้วย เผลอๆ นะเราไม่ต้องทุกข์เรื่องโดนโกง เอาเงินกับมันไปให้พวกนั้นก็สิ้นเรื่อง”

เมื่อคิดอะไรได้ ความคิดมันก็จะไหลมา สายใจยิ้มกับไอเดียวของบุตรสาว

“ลูกแม่ฉลาดที่สุดเลย งั้นไปหามันกันเลยนะ”

“ไปแม่”