Se connecterShare
บทที่ 122
Date de publication:
2025-04-29 17:32:49
Latest chapter
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 249
“ตราผนึกอักขระเช่นนี้... ลึกล้ำปานท้องนภาที่ไร้ขอบเขต” ชายชราพึมพำพลางถอนหายใจยาว แววตาที่จ้องมองพู่กันนั้นเต็มไปด้วยความอาวรณ์ทว่าก็แฝงด้วยความยอมรับในวาสนา เขาค่อยๆ ประคองพู่กันเล่มนั้นคืนสู่มือของอวี้เหวินอย่างทะนุถนอม “พู่กันเล่มนี้มีจิตวิญญาณของมันเอง... เมื่อครู่ข้าลองหยั่งเชิงดูแล้ว แม้แต่ข้
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 248
ใบหน้าของตาเฒ่าจูที่เคยบูดบึ้งถมึงทึง ปรับเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มยินดีดุจดอกไม้บานในฤดูใบไม้ผลิ แม้ในใจจะแอบฉงนสงสัยอยู่บ้างว่าเหตุใดเด็กหนุ่มผู้จองหองผู้นี้ถึงได้เปลี่ยนใจกะทันหันปานพลิกฝ่ามือ ‘หึ... คงเห็นท่าไม่ดี หรือไม่อยากให้ตาเฒ่าจางต้องปะทะกับข้าจนบาดเจ็บกระมัง’ เขาครุ่นคิดพลางปัดความสงสัยทิ้งไปเ
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 247
พริบตาที่เสียงตวาดก้องดังมาจากด้านนอก อวี้เหวินสะบัดข้อมือคราหนึ่ง พู่กันไม้โบราณที่แฝงกลิ่นอายเร้นลับพลันหายวับเข้าไปในแหวนมิติอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาคมกริบของเขาประสานเข้ากับดวงตาที่สั่นไหวของจางเซวียนเพียงวูบเดียว ทั้งคู่ต่างเข้าใจในเจตนาของกันและกันโดยไร้คำพูด โครม! ประตูแสงค่ายกลถูกกระแทกเปิดออ
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 246
‘นี่มิใช่การจองจำ... แต่คือการทดสอบจิตวิญญาณ’ อวี้เหวินรำพึงในใจ เขาหลับตาลง นิ่งสงบดุจพระพุทธองค์ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เขาเลิกใช้เนตรเปล่งมองดูอักขระบนโซ่ แต่ใช้ ‘ดวงจิต’ สัมผัสถึงจังหวะการเต้นของค่ายกล เขาพบว่าอักขระเหล่านั้นมิได้หยุดนิ่ง แต่มันเปลี่ยนรูปร่างไปตามลมหายใจของเขา อวี้เหวินเริ่มขยับป
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 245
ชายชรามองดวงตาที่สงบนิ่งทว่าแฝงด้วยความทะเยอทะยานของเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงกึ่งเล่น “ในเมื่อเจ้าเลื่อมใสในตัวหม่าเทียนหลัวถึงเพียงนี้... เจ้าสนใจจะเดินตามรอยเท้าอันลึกลับของเขา มุ่งสู่เส้นทางที่ใช้ 'สติปัญญา' สยบใต้หล้าอย่างนั้นหรือ?” “ข้าสนใจขอรับ” อวี้เหวินตอบโดยมิต้องค
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 244
ผู้อาวุโสหานเดินนำอวี้เหวินขึ้นสู่เบื้องบน ยิ่งผ่านแต่ละชั้น กลิ่นอายรอบกายก็ยิ่งหนักอึ้งและบริสุทธิ์ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงโถงทางเดินไม้หอมที่เงียบสงัดที่สุดของชั้นที่เจ็ด สุดทางนั้นมีประตูบานใหญ่แผ่ไอพลังจางๆ ออกมา มันมิได้ทำจากเหล็กกล้าหรือศิลา หากแต่เป็น ประตูแสงค่ายกล ที่ร้อยเรียงขึ้นจากอักข
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 166
เสียงหัวเราะเย็นยะเยือกราวกับคมมีดน้ำแข็งบาดลึกในความเงียบสงัด พลันดังขึ้นเป็นสัญญาณ หลินเซวียนก้าวเท้าออกมาเบื้องหน้า แววตาดุจเหยี่ยวจ้องจับร่างในอาภรณ์ดำมืดที่ทอดกายพิงเสาไม้เก่าคร่ำ ลมกรรโชกเบาๆ พัดชายผ้าคลุมปลิวไหว ราวกับจะเผยโฉมใบหน้าหล่อเหลาคมคายที่ซ่อนอยู่ภายใต้ร่มเงา "เจ้าเด็กน้อย... เจ้ายั
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 165
ดวงตาของบุรุษร่างใหญ่หรี่ลง เงามืดทะมึนแล่นผ่านใบหน้าขณะก้าวเท้าเข้าใกล้ พร้อมคำรามเสียงขุ่นเคือง "หูหนวกหรือไร!? ถึงมิได้ยินคำข้า!" ทันใดนั้น เขาย่างเท้าอีกก้าว หมายจะพุ่งร่างเข้าประชิดอวี้เหวิน ทว่าก่อนที่ร่างจะเคลื่อนผ่านลานหน้าเรือน อิสตรีร่างบางในชุดขาวบริสุทธิ์ดุจหิมะแรกแย้ม กลับก้าวออกมาขวา
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 164
เขายืนสง่าอยู่กลางลานดั่งหินผาสูงตระหง่าน ท่าทางนิ่งเฉยไม่แพร่งพรายความรู้สึกใดออกมาสักนิด ด้านข้างคือชายหนุ่มรูปร่างใหญ่โตรองลงมา อาภรณ์ครามเข้มคลุมร่างจนแน่นรัด เผยกล้ามเนื้อที่แน่นล่ำจนชุดแทบปริ ใบหน้าเข้มดุดัน ขอบตาคมดั่งเหยี่ยว บรรยากาศรอบตัวเขาแผ่แรงกดดันออกมาเป็นระลอกคลื่นบางเบา แต่แหลมคม เ
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 163
ภายใต้แสงสุริยาเจิดจ้าที่สาดส่องทั่วหล้า อวี้เหวินและเซี่ยชิงหลัวก้าวเดินอย่างเชื่องช้าบนเส้นทางศิลาที่ทอดยาว สองข้างทางร่มรื่นด้วยพฤกษานานาพันธุ์ มีเสียงจักจั่นที่ขับขานราวกับบทเพลงแห่งธรรมชาติ และกลิ่นหอมจางจากไม้หอมซึ่งใช้สร้างเรือนพักที่ลอยล่องอยู่ในอากาศ ปลายทางอยู่ไม่ไกล เรือนพักของพวกเขา เรือ
Vous vous intéresseriez aussi à
เดินวิถีเซียน (Walking the Immortal Path)
ปัฐน์พี2.6K VuesUndisclosure
Jes/JinMingZin/Quendaya/ThisDamnSoul 2.9K Vuesสวรรค์เย็นชา ข้าคือชายาปีศาจ
rasita_suin1.4K Vuesทะลุมิติมาเป็นอดีตคนรักของพระเอก
ซูเล่อเหยียน3.9K VuesFlower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์
Noir87171 Vuesเดอะ เนฟีลิม The Nephilim
นักเขียนบ้านนา882 Vuesประเพณีนี้ รัชทายาทขอไม่เข้าร่วม
เจ้ากระรอกสีชมพู213 Vuesวิธีการเป็นผู้รอดชีวิตจาก 13 กฎเหล็กของอควาเรียมต้องห้าม
หลูซื่อเต๋อ802 Vues
