Share

บทที่ 151

Author: Prince_White
last update publish date: 2025-04-30 15:33:32
เขาพานางไปวางยังเพิงไม้เล็กๆ หลังหนึ่งริมชายหาด(ใกล้ท่าเรือ) แม้จะเก่าและผุพัง แต่ก็พอให้ลี้ลมหนาวแห
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 249

    “ตราผนึกอักขระเช่นนี้... ลึกล้ำปานท้องนภาที่ไร้ขอบเขต” ชายชราพึมพำพลางถอนหายใจยาว แววตาที่จ้องมองพู่กันนั้นเต็มไปด้วยความอาวรณ์ทว่าก็แฝงด้วยความยอมรับในวาสนา เขาค่อยๆ ประคองพู่กันเล่มนั้นคืนสู่มือของอวี้เหวินอย่างทะนุถนอม “พู่กันเล่มนี้มีจิตวิญญาณของมันเอง... เมื่อครู่ข้าลองหยั่งเชิงดูแล้ว แม้แต่ข้

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 248

    ใบหน้าของตาเฒ่าจูที่เคยบูดบึ้งถมึงทึง ปรับเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มยินดีดุจดอกไม้บานในฤดูใบไม้ผลิ แม้ในใจจะแอบฉงนสงสัยอยู่บ้างว่าเหตุใดเด็กหนุ่มผู้จองหองผู้นี้ถึงได้เปลี่ยนใจกะทันหันปานพลิกฝ่ามือ ‘หึ... คงเห็นท่าไม่ดี หรือไม่อยากให้ตาเฒ่าจางต้องปะทะกับข้าจนบาดเจ็บกระมัง’ เขาครุ่นคิดพลางปัดความสงสัยทิ้งไปเ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 247

    พริบตาที่เสียงตวาดก้องดังมาจากด้านนอก อวี้เหวินสะบัดข้อมือคราหนึ่ง พู่กันไม้โบราณที่แฝงกลิ่นอายเร้นลับพลันหายวับเข้าไปในแหวนมิติอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาคมกริบของเขาประสานเข้ากับดวงตาที่สั่นไหวของจางเซวียนเพียงวูบเดียว ทั้งคู่ต่างเข้าใจในเจตนาของกันและกันโดยไร้คำพูด โครม! ประตูแสงค่ายกลถูกกระแทกเปิดออ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 246

    ‘นี่มิใช่การจองจำ... แต่คือการทดสอบจิตวิญญาณ’ อวี้เหวินรำพึงในใจ เขาหลับตาลง นิ่งสงบดุจพระพุทธองค์ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เขาเลิกใช้เนตรเปล่งมองดูอักขระบนโซ่ แต่ใช้ ‘ดวงจิต’ สัมผัสถึงจังหวะการเต้นของค่ายกล เขาพบว่าอักขระเหล่านั้นมิได้หยุดนิ่ง แต่มันเปลี่ยนรูปร่างไปตามลมหายใจของเขา อวี้เหวินเริ่มขยับป

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 245

    ชายชรามองดวงตาที่สงบนิ่งทว่าแฝงด้วยความทะเยอทะยานของเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงกึ่งเล่น “ในเมื่อเจ้าเลื่อมใสในตัวหม่าเทียนหลัวถึงเพียงนี้... เจ้าสนใจจะเดินตามรอยเท้าอันลึกลับของเขา มุ่งสู่เส้นทางที่ใช้ 'สติปัญญา' สยบใต้หล้าอย่างนั้นหรือ?” “ข้าสนใจขอรับ” อวี้เหวินตอบโดยมิต้องค

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 244

    ผู้อาวุโสหานเดินนำอวี้เหวินขึ้นสู่เบื้องบน ยิ่งผ่านแต่ละชั้น กลิ่นอายรอบกายก็ยิ่งหนักอึ้งและบริสุทธิ์ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงโถงทางเดินไม้หอมที่เงียบสงัดที่สุดของชั้นที่เจ็ด สุดทางนั้นมีประตูบานใหญ่แผ่ไอพลังจางๆ ออกมา มันมิได้ทำจากเหล็กกล้าหรือศิลา หากแต่เป็น ประตูแสงค่ายกล ที่ร้อยเรียงขึ้นจากอักข

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 197

    "ใช่แล้ว... หน้าตาหล่อเหลา ยังมีจิตเมตตาเหลือล้น ช่างหาได้ยากในยุคนี้" พลันปรากฏเสียงทุ้มต่ำเสียงหนึ่งแทรกขึ้นมา แฝงไว้ด้วยความเย้ยหยันที่มิอาจซ่อนเร้น “เกรงว่าจะเป็น ‘ใจกว้าง’ ที่ฉาบฉวยเพียงเปลือกนอกเสียมากกว่ากระมัง” "หึ เจ้าอิจฉาเขาล่ะสิ" สตรีคนก่อนรีบกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงหยันยิ้ม ชายที่กล่าวคำ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 196

    สายตาคมดุจหอกน้ำแข็งของจ้าวชิงอวิ๋นทอดมองเขาด้วยสีหน้าเรียบเย็น ก่อนจะเบือนใบหน้าอันหล่อเหลาราวภาพวาดไปยังบุรุษอีกผู้ที่ยืนอยู่ด้านข้าง พลันแววตาแข็งกร้าวกลับอ่อนลงเล็กน้อย เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มบางเฉียบที่ยากจะหยั่งถึง “ศิษย์น้องอวี้…” จ้าวชิงอวิ๋นเอ่ยเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงไว้ด้วยน้ำเสียงสำนึกผิดอย่าง

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 195

    ราตรีคลี่ม่านดำมืดดุจหมึกจีนแต้มผืนฟ้า หอค่ายกลแห่งตำหนักมังกรเมฆาฉาบไล้ด้วยแสงโคมฉายวูบไหว คลอเคล้าเสียงฝีเท้าขวักไขว่และกระซิบกระซาบ ทว่าฉับพลันทันใด คลื่นเสียงเหล่านั้นพลันสงบเงียบราวถูกธารวารีเย็นเยียบปาดป่าย ฝูงชนเบื้องหน้าอวี้เหวินแยกออกเป็นสองฟากราวสายน้ำไหลหลาก สายตานับร้อยคู่จับจ้องไปยังบุร

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 194

    ‘นี่ไม่ใช่เพียงถ้อยคำ... แต่เป็นเจตจำนง’ เขารู้ในทันทีว่า นี่มิใช่เพียงคำชี้นำธรรมดา หากแต่เป็นคติเตือนใจที่มีเพียงผู้เดินในเส้นทางเดียวกันเท่านั้นจึงจะเข้าใจได้ ชายชรามิได้อธิบายใดต่อ เพียงยิ้มบาง ลูบเคราขาวพร้อยของตนเบา ๆ แล้วพยักหน้า “ตั้งใจฝึกฝนละ... หนุ่มน้อย หากในอนาคตมีโอกาสได้พบกันอีก หวั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status