เกิดใหม่ทั้งที จะมีสามีคนเดียวได้ยังไง??

เกิดใหม่ทั้งที จะมีสามีคนเดียวได้ยังไง??

last update최신 업데이트 : 2026-01-01
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
71챕터
2.4K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

เจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วทนคือคนเก่ง ข้ามันเลือดนักสู้ ข้ามันเป็นคนที่มีความอดทนสูงอยู่แล้ว!!

더 보기

1화

1.ชี้นิ้ว

[Dayana, malam ini aku dan Dominic bermalam bersama di hotel. Lihatlah, suamimu sepertinya sangat kelelahan setelah memanjakan kami.]

Wajah Dayana tampak datar membaca pesan serta gambar yang dikirim padanya semalam.

Ia tidak marah atau pun menangis melihat potret suaminya sedang memeluk hangat seorang anak kecil, dan wanita cantik tidur di sebelahnya dengan pakaian seksi.

Mereka tampak seperti keluarga kecil yang harmonis.

Namun, itu tak berarti apapun lagi bagi Dayana. Hatinya telah lama membeku.

Ini bukan pertama kalinya ia dibohongi oleh suaminya—Dominic Kingston—seorang bos mafia, sekaligus pewaris utama keluarga mafia terbesar di Barlonov.

Dayana menatap pesan itu sekali lagi dan tersenyum sinis. "Jadi ini ... yang kau maksud dengan perjalanan bisnis ke luar kota, Dominic?"

Selama lima tahun, pernikahan Dayana dan Dominic sangat bahagia. Tak sehari pun Dominic luput memanjakan Dayana, membelikan barang-barang mahal, perhiasan, mobil sport, dan banyak lagi hadiah yang harganya triliunan.

Dayana Latselina percaya bahwa ia adalah satu-satunya di hati Dominic Kingston.

Tetapi semuanya runtuh saat Amara Rosalie—istri dari mendiang kakak Dominic yang satu tahun lalu meninggal karena tragedi kecelakaan—datang bersama putri kecilnya dan tinggal satu rumah bersama mereka.

Kehadiran ipar dan keponakan suaminya itu mengubah hidup Dayana dalam sekejap mata. Dominic tidak pernah punya waktu lagi untuknya. Suaminya itu mencurahkan seluruh waktunya untuk memanjakan Amara dan Ruby, bahkan sampai berbohong berkali-kali padanya.

Sudah sejak lama Dayana ingin pergi meninggalkan Dominic. Namun, ia selalu luluh dengan janji-janji manis sang suami. Di sisi lain, menjaga Amara dan Ruby adalah amanat terakhir yang ditinggalkan oleh mendiang Kakak Dominic.

Dayana pikir ia bisa memahami itu. Namun semakin hari kedekatan mereka semakin tak bisa diterima oleh akal sehatnya. Amara tak hanya menginginkan perhatian Dominic, ia menginginkan segalanya, bahkan posisi Dayana sebagai istri sang Don.

Ceklek.

Lamunan Dayana buyar saat pintu kamar terbuka. Aroma maskulin khas Dominic memenuhi indra penciumannya.

Namun, Dayana tidak beranjak ataupun menoleh. Ia masih berdiri di depan jendela dengan pandangan menerawang. Tidak ada sambutan dan pelukan hangat seperti yang dulu ia berikan tiap kali suaminya pulang.

Tiba-tiba sepasang lengan kekar mendekapnya dari belakang. Dayana merasakan bibir hangat Dominic menyentuh kulit pipi dan lehernya dengan mesra.

"Kupikir kau belum bangun, Sayang," bisiknya.

"Sudah ... bahkan aku terjaga sepanjang malam," kata wanita itu.

Dominic mengela napas. "Sudah berapa kali kukatakan, jangan begadang, tidak baik untuk kesehatanmu," ujarnya.

Di depan semua orang, Dominic adalah pria berdarah dingin yang selalu menggenggam pistol dan membunuh musuhnya tanpa kata ampun.

Akan tetapi di hadapan Dayana, dia adalah pria yang selalu memperlakukannya seperti ratu. Walaupun kini Dayana sudah tidak lagi tersanjung dengan semua itu.

"Kemarilah, Sayang. Aku membawakan hadiah untukmu," ujar Dominic menarik pinggang Dayana dan diajaknya mendekati ranjang.

Dayana melihat beberapa paper bag di sana. Dominic mengambil sesuatu dari dalam tas kertas itu, lalu menunjukkan kotak beludru berwarna ungu dan membukanya di hadapan Dayana.

"Aku membelikan set perhiasan yang langka untukmu," ujarnya sambil tersenyum hangat.

Kilatan bangga terpancar dari sepasang manik mata Dominic ketika menatapnya, sebelum ia mengecup pipi Dayana dengan mesra.

Namun, Dayana hanya bergeming. Perhiasan yang pasti berharga fantastis itu tidak sedikit pun menarik perhatiannya.

"Semoga kau menyukainya," bisiknya Dominic, sebelum akhirnya mengurai pelukannya. "Sekarang, aku akan bersiap. Ada urusan penting yang harus aku selesaikan pagi ini."

Pria itu melepaskan kemeja putih yang ia pakai dan melenggang masuk ke dalam kamar mandi.

Dayana menatap set perhiasan permata ruby di tangannya, lalu ke arah lemari kaca di dekat meja rias. Tumpukan kotak perhiasan tidak bisa dihitung banyaknya. Jenis berlian apa saja ada di sana.

Setelah berbohong, Dominic selalu memberinya hadiah bernilai fantastis. Mulai dari perhiasan, tas mahal, busana buatan desainer terkenal, mobil, bahkan pulau pribadi. Dan masih banyak lagi.

Namun, bagi Dayana, sekali ditipu tetaplah tertipu.

"Berapapun harga perhiasan-perhiasan ini, tidak akan ada artinya lagi di mataku, Dominic," bisik Dayana, lalu meletakkan kotak perhiasan itu di atas ranjang.

Dulu ia senang mendapatkan hadiah, sebab ia mengira itu adalah bahasa cinta sang suami.

Tetapi setelah tahu hadiah itu adalah penutup kebohongan, Dayana tak lagi sudi menerimanya. Ia tidak pernah memakai barang-barang itu.

Namun, Dominic bahkan tidak menyadarinya, dan terus memberinya hadiah-hadiah yang berujung teronggok seperti sampah.

Saat Dayana meraih kemeja putih Dominic yang diletakkan di tepi ranjang, perhatiannya tersita pada noda lipstik yang melekat pada kerah kemeja itu.

Aroma parfum wanita yang menguar dari kemeja itu membuat hati Dayana jeri. Semua ini memperkuat bukti dari kebersamaan Dominic dan Amara semalam.

“Mungkinkah mereka sudah tidur bersama?” bisik Dayana lirih. Ia mencengkeram kemeja itu hingga buku-buku jemarinya memutih.

Kepala Dayana terasa pening, jantungnya berpacu cepat mengalirkan amarah yang tertahan. Ia menjatuhkan kemeja itu dan bergegas keluar dari dalam kamar.

Langkahnya cepat menuju ke ruangan kerja. Ia menemukan Sekretaris Ann di dalam sana, yang menatap Dayana dengan tatapan terkejut.

Sekretaris Ann adalah satu-satunya orang yang setia, satu-satunya orang yang Dayana percaya setelah keluarganya tiada.

Ann jugalah yang selama ini banyak membantu Dayana, menjadi mata-mata dan tangan kanannya karena Dayana tidak pernah bisa melakukan apapun sendiri. Dominic dan anak buahnya sangat protektif padanya.

"Nyonya, apa yang terjadi?" tanya Sekretaris Ann bangkit dari duduknya.

Dayana langsung mengunci pintu ruangan itu dan berjalan mendekatinya dengan wajah mengeras.

"Lakukan rencana itu sekarang juga, Sekretaris Ann,” ujar Dayana “Siapkan semua yang kubutuhkan, secepatnya!”

Sekretaris Ann melebarkan matanya. “Apakah Anda benar-benar sudah yakin, Nyonya?”

Tak bisa dipungkiri bahwa Ann tahu betapa lelahnya Dayana diperlakukan sebagai istri pajangan, sebuah boneka cantik yang tidak bisa bersuara dan hanya bisa menerima setiap kebohongan dari suaminya.

Iris abu-abu Dayana menatapnya penuh tekad yang kuat.

"Ya. Tidak ada gunanya menunggu suamiku berubah. Kesabaranku telah habis, aku akan menunjukkan padanya … arti kehilangan yang sesungguhnya!"

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
71 챕터
1.ชี้นิ้ว
บนโลกใบนี้มีเรื่องราวมากมายที่มันน่าเหลือเชื่อ แต่ทว่าในตอนนี้ ตอนที่ฉันคนนี้กำลังมองเห็นคฤหาสน์แสนหรูหราที่ไม่ว่าจะมองทางไหนก็ล้วนแล้วแต่ไม่น่าเชื่อทั้งนั้นว่าฉันจะมาอยู่ที่นี่ในเวลานี้ฉันตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนขนาดใหญ่ ข้างๆ เตียงมีสาวใช้กำลังนั่งร้องไห้ด้วยท่าทางหมดแรง และเมื่อเธอคนนั้นมองเห็นฉันที่กำลังนั่งอยู่บนเตียงบนแววตาที่เจือปนด้วยหยาดน้ำตาก็เบิกกว้างขึ้นมา“คุณหนู..”โรสรีบลุกขึ้นในทันทีพร้อมกับส่งแก้วน้ำให้กับคุณหนูของเธอ เมื่อวานมันมีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นจนเธอและคุณหนูไม่ทันได้ตั้งตัวหรือว่า..ควรจะถามอะไรออกไปก่อนดีนะ ฉันไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร เข้ามาอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้“ขอโทษนะคะ คือว่าที่นี่ที่ไหนอย่างงั้นเหรอคะ?”คำถามนั้นแทบจะทำให้โรสรู้สึกอยากร้องไห้ออกมาอีกรอบ“โถ่ คุณหนูคะ..”โรสเล่าเรื่องต่างๆ ให้คุณหนูของเธอได้รับฟัง เมื่อวานทางพระราชวังประกาศราชโองการออกมาถึงพันธสัญญาสงบศึกกับชนเผ่านอลข่าน เพราะเมื่อครั้งอดีตทางจักรวรรดิได้ส่งทหาร ยารักษาโรคและอาหารมากมายให้ชนเผ่าเล็กๆ ในทะเลทราย ชนเผ่านอลข่านจึงทราบซึ้งในพระมหากรุณาขององค์จักรพรรดิ และสิบปีต่อมาจากชนเผ่าเล็กๆ ใน
더 보기
2.ให้เวลา
สิ้นเสียงของไกอาทั่วทั้งบริเวณก็เงียบกริบ เธอไม่แปลกใจว่าทำไมความเงียบมันถึงได้ปกคลุมในทันทีที่เธอกล่าวเช่นนั้น เพราะไกอาเองก็คาดเดาเรื่องราวต่างๆ เอาไว้ล่วงหน้าแล้วอาณาจักรนอลข่านถึงแม้ว่าจะยิ่งใหญ่มากขึ้นหลายเท่า แต่ทว่าราชาของที่นี่นั้นยังคงนับถือองค์จักรพรรดิอยู่ เพราะอย่างนั้นการเดินทางมาของเธอ เธอควรจะได้รับเกียรติอันสูงสุดสิ ไม่ใช่ว่าจะมาทนเสียงกร่นด่ามากมายอะไรพวกนี่“ฮะ..ฮ่า ข้าชอบเจ้ามากเลยนะเลดี้ คำข้อนั้นข้าได้รับปากไปแล้ว เพราะอย่างนั้นเจ้าจะสามารถเลือกคู่ครองได้ด้วยตัวเอง..”“หม่อมฉัน..ยังพูดไม่จบเพคะ นอกจากจะขอเลือกคู่ครองด้วยตัวเองแล้วหม่อมฉันยังขอฝ่าบาทเมตตาให้หม่อมฉันได้มีสามี..สองคนด้วยเถิด ธรรมเนียมของนอลข่านเรื่องสามีมีสี่ภรรยาไม่นับว่าเป็นอะไร เช่นนั้นหม่อมฉันจะขอมีสามีสักสองคนดู อย่างน้อยก็เพื่อให้หม่อมฉันนั้นสามารถเข้าใจในพิธีในแสนศักดิ์สิทธิ์ของนอลข่าน..ขอฝ่าบาทเมตตาหม่อมฉันด้วยเพคะ”เด็กคนนี้ ไม่ได้โง่งมเลยแม่แต่นิดเดียว นางฉลาดพูดอีกทั้งยังต้อนเขาที่เป็นพระราชาให้จนมุมของนางได้ง่ายๆ ดูท่าข่าวลือที่ว่านางคือสตรีชั่วช้าจอมโง่งม จะไม่เป็นความจริงซะแล้ว“ด้วยคว
더 보기
3.เจอแล้ว
มือเล็กๆ ของไกอาเปิดหนังสือไปเรื่อยๆ จนเธอสะดุดที่ลำดับขั้นยศต่างๆ ของขุนนางภาพวาดนั้นทำให้หัวใจของไกอาเต้นไม่เป็นจังหวะไม่รู้ทำไมเหมือนกันแต่เธอรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองกำลังจะเป็นลมล้มลงที่ตรงนั้นปลายนิ้วที่สั่นเทาของไกอาสัมผัสลงไปบนภาพวาดนั้นอย่างเชื่องช้า ดยุคเซนเดอร์ คาเรนเขามีใบหน้าที่ละม้ายคล้ายคนรักของเธออย่างไม่น่าเชื่อ“อะ..อึ่ก”ไกอายกมือขึ้นมาจับที่หัวใจของตัวเอง เธอรู้สึกว่ามันเจ็บปวดราวกับว่ามีเข็มนับพันที่กำลังทิ่มแทงเข้าไปในหัวใจ ความเจ็บปวดนั้นส่งผลให้มือของเธอถือหนังสือเอาไว้ไม่อยู่ เธอปล่อยมือออกจากหนังสือเล่มนั้นแล้วยกมือขึ้นมากุมหัวใจของตัวเอง“ตุบ!!”ประตูเปิดออกมาเมื่อผู้ที่อยู่ด้านนอกได้ยินเสียงหนังสือตก โรสกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาด้านในก่อนจะประคองคุณหนูของเธอให้นอนลงไปบนม้านั่งตัวยาว“ตะ..ตามหมอมาให้หน่อยค่ะ!!”มาธ่ารีบส่งทหารไปตามหมอมา สติของไกอานั้นเลือนรางมากทีเดียว สิ่งสุดท้ายที่เธอรับรู้คือเสียงเรียกที่เต็มไปด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือของโรส..............บัตรเชิญมากมายถูกส่งเข้ามาด้านในคฤหาสน์ที่เปลี่ยนชื่อใหม่ว่าเป็นคฤหาสน์ของเลดี้อามิตี้ มาธ่าส่งบัตรเชิ
더 보기
4.ข้าจะบอกความลับให้
อ่า..ใบหน้านั้น เขาดูคล้ายกับคนรักเก่าของเธอจริงๆด้วยสินะ เป็นความเหมือนที่ไม่อยากจะเชื่อสายตาเหมือนกันว่าจะมีคนที่มีใบหน้าเหมือนกันได้มากขนาดนี้แต่สิ่งที่แตกต่างมากๆ คงจะเป็นแววตาและเมื่อได้มองเขาแบบชัดๆ ทำให้เธอรู้ได้ว่า เขาไม่ใช่คนรักของเธอหรอก มันเป็นความเหมือนที่ให้ความรู้สึกแตกต่างโดยสิ้นเชิงและในยามนี้ดูเหมือนว่าเธอจะจ้องมองใบหน้าของท่านดยุคนานมากเกินไปหน่อย สิ่งที่ดึงสติของไกอากลับมาคือรอยยิ้มที่มุมปากของเขาที่มันกำลังแสยะยิ้มออกมาราวกับนักล่าที่พบเจอกับ..เหยื่อของตัวเอง“อื้อ..ให้ตายสิ เลดี้จ้องมองกันเช่นนั้นทำให้ข้ารู้สึกหวั่นไหวอยู่บ้าง หากว่าอยากจะมาร่วมวงด้วยกันละก็..ที่ข้างๆ ข้ายังมีที่ว่างนะครับ แน่นอนหากว่าท่านไม่รังเกียจ”“....”เธอขมวดคิ้วพร้อมกับมองหน้าเขาอีกครั้ง นี่เขาเอ่ยปากชวนเธอทำเรื่องแบบนั้นออกมาง่ายๆ แบบนี้เลยงั้นเรอะ! ง่ายๆ เหมือนชวนดื่มเหล้าสักแก้วเลยหรือว่าธรรมเนียมของที่นี่เป็นเช่นนั้น แต่ดูจากพระสนมสามร้อยคนขององค์ราชามันก็ไม่แปลกใจหรอกหากว่าชนชั้นสูงที่นี่จะ..มองการร่วมหลับนอนเป็นเรื่องธรรมดาแบบที่โบ๊ะบ๊ะกันแล้วก็แยกย้ายน่ะ“ขออภัยที่จ้องมองท่านด้วย
더 보기
5.อย่ามาสอน
ละ..เหลวไหลชะมัด!แล้วถ้าบุรุษพวกนั้นไม่ต้องการแต่งงานล่ะ พวกเขาแค่มาหาความสนุกไปวันๆ ต่อให้เธอแซ่บมากแค่ไหนก็ไม่สามารถเปลี่ยนความคิดของพวกเขาได้หรอกบ้าบอที่สุด“เจ้าเมามากแล้วโนแอล ข้าจะพาเจ้าไปพักนะ”โนแอลส่งยิ้มให้กับไกอา พร้อมกับพยักหน้า“พาข้าไปที่ห้องตรงนั้นหน่อยสิ ข้าเองก็ง่วงมากทีเดียว”ไกอามองกวาดสายตาไปรอบๆ เธอถอนหายใจเบาๆ เพราะตระหนักได้ว่าในงานเลี้ยงนี้ไม่อนุญาตให้พาสาวใช้เข้ามา เพราะอย่างนั้นเธอถึงได้ประคองโนแอลเข้าไปส่งด้านในห้องพัก มันคือกระโจมที่แยกมาจากกระโจมใหญ่อีกทีและเพราะว่าวัสดุที่ทำกระโจมมันคือผ้าแข็งๆ นั่นทำให้ไกอาได้ยินทั้งเสียงเนื้อกระทบกันและเสียงร้องครางที่มันเหมือนฉากในหนังฆ่ากรรมมากกว่าจะเป็นหนังเรื่องอย่างว่า..“ไกอา ถึงแม้ว่าคนที่นี่จะชื่นชอบการทำเรื่องแบบนั้นแต่..บุรุษทุกคนเคารพความเห็นของสตรี หากว่าเจ้าไม่ยินยอมก็ไม่มีใครสามารถบังคับเจ้าได้ เพราะกฎหมายการขืนใจคือประหารและยึดทรัพย์ทั้งครอบครัว เชื่อเถอะว่าเสียงครางแบบนั้นสตรีที่อยู่ห้องข้างๆนี้กำลังมีความสุขอย่างแน่นอน”เอาล่ะ เธอส่งโนแอลเข้ามานอนในห้องนี้ได้แล้วเช่นนั้นเธอจะกลับบ้าน“เจ้านอนพักเถอะ..
더 보기
6.คอยดูสิ
บอกตามตรงว่าคาเรนนั้นกำลังคาดหวังมากทีเดียว จากแววตาที่ไม่สบอารมณ์ของไกอา เขาคาดหวังว่าจะได้เห็นเธอกระโดดขึ้นมานั่งบนเตียงและแสดงท่าทีร้อนใจให้เขาเห็นไกอาเดินเข้าไปหาเขา เธอวางแอปเปิ้ลที่แสนหวานฉ่ำเอาไว้บนถาดผลไม้ด้วยความนึกเสียดายแต่ทว่าในยามนี้มีเรื่องที่น่าสนใจมากกว่ารสหวานของแอปเปิ้ลผลนั้น เท้าทั้งสองข้างที่ไม่ได้สวมรองเท้า ก้าวเข้าไปหาท่านดยุคคาเรนด้วยความมั่นคงแน่นอนว่าเขาเป็นพวกชอบความแปลกใหม่ หากมีสตรีที่เดินทางเข้ามาที่นอลข่านหลังจากนี้ ความสนใจของท่านดยุคก็คงจะไปหยุดอยู่ที่สตรีผู้นั้นอย่างไม่ต้องสงสัย เขาไม่คิดที่จะหยุดอยู่ที่เธออยู่แล้ว ต่อให้แปลกใหม่และสวยงามแค่ไหนท่านดยุคผู้นี้ต้องการเพียงแค่จะลองลิ้มรสหอมหวานและกลิ่นใหม่ที่ไม่คุ้นหน้าคุ้นตา หลังจากนั้นเขาก็จะจากไปแต่การจะปล่อยคนเช่นเขาไปเฉยๆ ก็น่าเสียดายแย่เลย..เธอเองก็อยากจะลองเล่นกับไฟนั้นดูสักครั้งเหมือนกัน ไกอามั่นใจว่าตัวเองไม่ใช่แมลงเม่าที่จะถูกเปลวไฟที่แสนร้อนแรงของเขาแผดเผาแต่เธอมั่นใจอย่างยิ่งว่าตัวเองคือน้ำมัน...ที่จะทำให้เขาเผาไหม้ตัวเองได้เร็วมากยิ่งขึ้น“ข้าไม่ใช่สตรีไร้เดียงสาอย่างที่ท่านดยุคคิดนะคะ”ไกอ
더 보기
7.การเล่นสนุกยังไม่จบ
การติดอยู่ในกระโจมที่ไร้ทางออกเช่นนี้มันไม่ได้น่าสนุกเท่าไหร่นักเพราะว่าเขาไม่แม้แต่จะได้สัมผัสร่างกายของสตรีที่มีใบหน้าเย้ายวนผู้นั้นเลยด้วยซ้ำ ริมฝีปากสีเชอร์รี่ของนางเผยอออกมาเล็กน้อยทำให้ดูแล้วรู้สึกอยากจะกดจูบริมฝีปากลงไปยิ่งนัก ทว่าคำกล่าวที่นางพูดออกมากำลังทำให้อารมณ์ที่ คุกรุ่นของเขากำลังจางหายไปความรักคือถ้อยคำลวงที่มีเพียงคนโง่เท่านั้นที่จะหลงเชื่อ คำว่าตลอดไปมันไม่มีอยู่จริงเช่นเดียวกับความรักที่เป็นนิรันดร์ พระเจ้าบัญญัติคำพวกนี้เอาไว้เพื่อให้เราหลงเชื่อ หลงคิดว่าถ้อยคำลวงเหล่านั้นคือเรื่องจริงๆ ทั้งที่..เรามองด้วยตาเปล่ายังมองไม่เห็นถึงความรักเลยด้วยซ้ำ“หากเจ้าตั้งใจเช่นนั้น ก็จะต้องพยายามมากทีเดียวเลดี้ไกอา เพราะว่าข้าไม่สนใจและไม่คิดที่จะมี..ความรัก เจ้ามีความสามารถนะ เจ้าสามารถทำให้ข้าอยากจนแทบคลั่งและสามารถทำให้เจ้าสิ่งนี้หมดความรู้สึกอยากไปได้เหมือนกัน”เมื่อกล่าวจบคาเรนก็ล้มตัวนอนลงไปบนที่นอน เขาเบนสายตามองไปทางอื่น ในเมื่อเธอจะทำตัวยุ่งยากและวุ่นวายมากขนาดนั้น เช่นนั้นเขาก็ไม่ขอเข้าไปยุ่งด้วยก็แล้วกัน เจตนาของเรามันต่างกัน เธอต้องการสามีแต่เขาไม่ต้องการภรรยา แค่ค
더 보기
8.สิ่งมหัศจรรย์
กว่าไกอาจะกลับมาจากงานเลี้ยงก็ช่วงเช้าของอีกวัน สำหรับมาธ่านี่คือเรื่องปกติในการไปงานเลี้ยงของชนชั้นสูง แต่สำหรับโรส เธอแปลกใจมากทีเดียว“งานเลี้ยงแรกเป็นอย่างไรบ้างคะ ข้าตกใจมากที่ทางผู้จัดงานไม่ได้ให้สาวใช้เข้าไปด้านในด้วย”โรสเอ่ยถามพร้อมกับถอดชุดของไกอาออก“เรื่องนั้น..งานเลี้ยงของที่นี่ไม่เหมือนกับงานเลี้ยงที่ข้าเคยพบเจอ มันพิเศษมากกว่าที่จักรวรรดินิดหน่อย และดูเหมือนว่าข้าจะได้พบเจอเพื่อนใหม่ด้วยล่ะ นางเป็นผู้จัดงานเลี้ยงงานนี้ชื่อว่าโนแอล เลดี้โนเอล รันเดน”โรสถอนหายใจด้วยความโล่งอก คุณหนูของเธอนั้นเปลี่ยนไปจากเดิมมากทีเดียวและเธอชอบมากที่คุณหนูไม่ได้เจ้าอารมณ์หรือว่าขี้หงุดหงิดเหมือนกับคุณหนูคนเก่า นับว่าเป็นเรื่องที่ดีที่คุณหนูความจำเสื่อม ไม่รู้ว่านี่คือผลพลอยได้จากการดื่มยาพิษหรือไม่แต่ในสายตาของโรสนี่คือเรื่องดี ไม่กี่อย่างในชีวิตของเธอ“เช่นนั้นก็ดีแล้วค่ะ อยากจะรับมื้อเช้าเลยไหมคะ”ไกอาพยักหน้า“ก็ดีเหมือนกัน”“เงินเดือนของนายหญิง องค์ราชาส่งมาให้แล้วนะคะ”ในตอนที่เธอเข้ามาอยู่ที่คฤหาสน์หลังนี้เธอได้รับเงินทองมากมายพอสมควร แล้วยังจะมีเงินเดือนให้อีกอย่างนั้นหรือ ที่ว่าช
더 보기
9.รางวัล
“เลดี้โนแอลแห่งรันเดน ข้าได้ยินมาว่าเจ้ามีความสามารถในแวดวงชนชั้นสูงมากพอสมควร เพราะอย่างนั้นข้าจึงเรียกเจ้าเข้าพบเป็นการส่วนตัว..”โนแอลที่ยังไม่สร่างเมาดี ทำได้แค่ยกชายกระโปรงขึ้นพร้อมกับย่อตัวลงเพื่อทำความเคารพองค์ราชาแห่งนอลข่าน ในตอนที่เธอเป็นเด็กสิ่งที่ทำให้โนแอลเชื่อมั่นว่าวิธีการคัดเลือกองค์ราชานั่นคือการเลือกที่หน้าตา เพราะในยามนั้น ในสายตาของโนแอล องค์ราชาของนอลข่านช่างมีพระพักตร์ที่หล่อเหลาสมชายชาตรี พระองค์ทรงเป็นแบบอย่างของการนิยามคำว่าสมบูรณ์แบบ ความหล่อเหลาที่เกินกว่ามนุษย์ไหนจะความเก่งกาจในการต่อสู้ ความเฉลียวฉลาดด้านการปกครองและพละกำลังที่มากมายในเรื่องบนเตียง องค์ชายกว่ายี่สิบพระองค์ที่เกิดมาจากพระมารดาคนละคน เธอแอบชื่นชมนะที่พระองค์ไม่ต้องการให้ความหล่อเหลาของพระองค์สูญหายไป และเพราะอย่างนั้นพระองค์ถึงได้ขยันขันแข็งในการมีทายาทมากเหลือเกินเธอกรีดร้องในใจทุกครั้งที่มองเห็นพระพักตร์นั้นจากที่ไกลๆ ถึงแม้ว่าในยามนี้องค์ราชาคีนแนนจะมีพระชนม์48ชันษาแล้วก็ตามที แต่ทว่าใบหน้านั้นก็ยังคง..หล่อเหลาที่สุดในสายตาของโนแอลอาจจะเพราะนั่นคือรักแรกรึเปล่านะ เธอถึงได้จดจำอย่างฝังใจ
더 보기
10.จงใจ
“บัตรเชิญเข้าร่วมงานเลี้ยงครับนายท่าน”คาเรนยื่นมือไปรับจดหมายที่ทหารจากทางพระราชวังเดินทางมาส่งให้ถึงมือของเขาด้วยตัวเอง“งานเลี้ยงงั้นหรือ? ท่าทางองค์ราชาจะว่างมากจนไม่มีอะไรทำอย่างนั้นสินะ ถึงได้ทรงเสียสละเวลาที่แสนมีค่าจัดงานเลี้ยงให้ลูกชายของตัวเองเช่นนี้”คาเรนโยนจดหมายในมือให้กับสหายคนสนิทของเขา ดิเทนแห่งอาคาน่า ท่านเคาน์รูปงามที่ยังไม่มีภรรยา“ก็ดีไม่ใช่รึไง ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคาดหวังกับการเข้าร่วมงานเลี้ยงเพื่อหาสตรีสักนางเอาไว้โอบกอดในค่ำคืนที่เหน็บหนาวนะคาเรน แล้วเรื่องของเลดี้ไกอาเป็นเช่นไร นางตราตรึงใจดีหรือไม่?”พอสหายรักกล่าวชื่อของไกอาขึ้นคาเรนก็เบือนหน้าหนีในทันที“ไม่รู้สิ ข้าไม่ได้..นอนกับนาง”ดิเทนแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ“นี่ เจ้าจะหวงนางเอาไว้คนเดียวรึไงกัน”“ข้าไม่ได้นอนกับนางจริงๆดิเทน สตรีผู้นั้นร้ายกาจมากกว่าที่เจ้าคิดเอาไว้ ข่าวลือเรื่องความร้ายกาจของนางยังไม่ได้ครึ่งกับที่นางกระทำด้วยซ้ำ นางคือสตรีที่ตั้งใจจะจับบุรุษเช่นข้าไปเป็นสามี..มันบ้ามากใช่ไหมล่ะ”สิ้นเสียงของคาเรน ดิเทนก็หัวเราะออกมาเสียงดัง“ให้ตายเถอะคาเรน นี่เจ้ากำลังจะถูกความไร้เดียงสาบนใบหน้านั้นล่อ
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status