เมื่อฉันเข้าสู่ร่างนางร้าย

เมื่อฉันเข้าสู่ร่างนางร้าย

last updateLast Updated : 2025-04-02
By:  มูมูมิOngoing
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
10
1 rating. 1 review
30Chapters
1.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

อย่าคิดว่าเป็นนางร้ายแล้วจะง่าย!'เมื่อเธอต้องพลิกบทบาทเป็น เซเรน่า ตัวร้ายสุดแซ่บที่ต้องเอาชีวิตรอด!

View More

Chapter 1

ตอนที่1

柊真帆(ひいらぎ まほ)が鷹宮龍司(たかみや りゅうじ)に離婚を切り出したその日、彼女は世間の非難を一斉に浴び、炎上の中心に立たされていた。

——【星嶺市の有名弁護士、良心なき弁護で障害のある夫を捨てる】

——【薄情な妻、その正体は義妹を死へ追いやった女】

車椅子に座った龍司は、眉をひそめながら手元の離婚協議書をめくっていた。

しかし、龍司はこの離婚を、彼女の一時的な感情のもつれだとしか受け取っていなかった。

「離婚なんてあり得ない。真帆、そんな子供じみたことを言うな」

龍司はどこまでも穏やかで、彼女を包み込むように優しい声で言った。

それは五年前、あの激しい雨の夜、原形を留めないほど潰れたタクシーの中から、命がけで彼女を救い出してくれたときと、何ひとつ変わらないものだった。

自分の脚はすでに血と傷にまみれ、目を背けたくなるほどの惨状だったというのに、彼が最初に口にしたのは、「怪我はないか?」という、彼女を気遣う言葉だった。

それなのに——

そんな温厚で誠実に見えた男が彼女を五年もの間、欺き続けていたのだ。

三日前、龍司の祖父が急病で倒れたという知らせを受け、真帆は手にしていた案件を放り出し、友人宅で商談中だと聞いていた龍司を探しに向かった。

そしてその家の玄関先で、彼女は信じられない光景を目にした。

三年間車椅子生活を送っているはずの夫が、何事もなかったかのように自分の足で立っていたのだ。

室内では龍司の友人たちが数人集まり、冗談交じりに囃し立てている。

「龍司、もう三年も前に完治してるのに、いつまで家族に隠すつもりなんだ?」

「特に奥さんの真帆さんなんて、誰よりも龍司の脚が治ることを願ってたはずだろ」

龍司は脚を組み、長年肌身離さず使っていた車椅子を、まるでガラクタのように部屋の隅へと放り投げた。

穏やかな表情の奥にわずかな複雑さを滲ませながら、低く言った。

「……そうでもしなければ、彼女と別々の部屋で暮らす理由がなくなる」

「は?」

友人の一人が思わず声を荒らした。

「五年も献身的に世話をしてくれた人にそんな仕打ち、よくできるな!」

その言葉を聞いた隣の男が慌てて彼の足を蹴った。

そして、龍司に赤ワインのグラスを差し出しながら、探るような目で問いかける。

「そういえば、江口波(えぐち なみ)の離婚裁判、勝たせたのは真帆さんだったよな。……龍司、お前、まだ彼女に未練があるんじゃないのか?」

龍司は答えなかった。

ただ、視線だけが静かに沈んでいくのを見て、皆が察した。

「彼女にはもう子どももいる。五年前ですら家に反対されたのに、今さら無理だろ」

「それに真帆さんとは、もう結婚して五年だ。あれほど尽くしてくれた人を、他の女のために捨てるのか?」

「……この五年間、彼女に不自由はさせていない。捨てる、という言い方は……」

龍司は言葉を濁したまま、グラスの中身を一気に飲み干した。

彼をよく知る者たちは、こうして曖昧な態度を取る彼の心は、もうすでに別の場所にあるのだと分かっていた。

その会話を、扉の外で立ち尽くした真帆はすべて聞いていた。

五年か。

五年という月日。

彼の脚は、とっくに治っていて、彼はずっと自分を騙していた。

真帆は一歩、また一歩と後ずさりし、逃げるように外へ出た。

唇に伝わったのは、苦くしょっぱい味。

頬に手を当てると、涙で濡れていた。

義母の鷹宮敏子(たかみや としこ)からは、

【龍司は見つかった?】

【道中気をつけなさい】

【ひとまず容体は落ち着いたから】

というメッセージが立て続けに届いていた。

暖かい室内を出ると、冬の寒風が容赦なく吹きつけた。

だが、その冷たい温度でさえ、胸の奥に広がる虚無には及ばなかった。

人命に関わることだから、どれほど顔を合わせたくなくても、彼に知らせないわけにはいかない。

何度も電話をかけたが、龍司は出なかった。

仕方なく、義母のメッセージを転送した。

なぜ、彼女はいつも息子本人ではなく、自分に連絡をさせるのだろう。

「龍司の脚は真帆を助けたせいで傷ついた」

そう信じさせられてきたこの五年間、真帆は幾度も責められてきた。

真冬の寒空の下に彼女を呼び出したのも、きっと息子の代わりに彼女を凍えさせていのだろう。

タクシーで病院へ向かう途中も、友人のあの一言が、頭から離れなかった。

「波に、まだ未練がある」

耐えきれず、弁護士仲間の友人に電話をかけた。

「……波が海外へ行く前のこと、少し調べてもらえない?」

「波?もう離婚裁判は終わったんじゃなかった?」

相手は不思議そうだったが、真帆は詳しく説明せず、調査を頼んだ。

病院に着いたとき、すべてはもう手遅れだった。

病棟の前は、嗚咽と慟哭が渦巻いていた。

——龍司の祖父は、既に亡くなっていた。

真帆は、その場に釘付けになったように立ち尽くし、しばらく何も理解できなかった。

やがて、涙を拭いながら敏子が人混みをかき分けて来た。

「龍司は?」

「連絡は入れました。でも——」

パァン!

言葉を言い終える前に、頬に鋭い痛みが走った。

身体がよろめくのも構わず、憎悪のこもった罵声が、頭上から降り注いだ。

「この疫病神が!」

夫を失い、悲嘆に暮れる龍司の祖母は、腫れ上がった目で真帆を睨みつけた。

「三年前、あんたが現れてから龍司は脚を失った!今度は夫と孫を、最後に会わせもしなかった……あの人は、息を引き取る間際まで孫の名を呼んでいたのに……」

言葉はやがて嗚咽へと変わり、龍司の祖母は泣き崩れた。

周囲の親族たちも、それに合わせるように真帆を責め立てた。

真帆は、頭が割れるように痛かった。

「龍司が彼女を庇って脚を失った」その罪悪感から、彼女は彼との結婚を選んだ。

五年間。

どれほど責められても、彼女は耐えてきた。

唯一、龍司の祖父だけが、彼女を庇ってくれていた。

「天災人災は、人の力ではどうにもならない」と、そう言ってくれた。

——その人が、もういない。

家で唯一、彼女を守ってくれる存在がいなくなった。

それはまるで、ずっと昔と同じだ。

守ってくれる人を失い、自分は不要なものとして、ごみのように追い出される。

真帆は瞬きすら忘れ、乾ききった目で立ち尽くしていた。

一滴の涙も流さない彼女を見て、龍司の祖母の怒りはさらに激しくなった。

「薄情な女め!」

杖を振り上げ、彼女の肩へ叩きつけようとした、その時——

「やめろ!」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

heart he
heart he
เยี่ยมมากสนุกมาก
2024-12-28 22:44:04
1
0
30 Chapters
ตอนที่1
ในปัจจุบันมีอยู่สิ่งหนึ่งที่คนกำลังอ่านคือเว็บโกก้าโกก้า เป็นเว็บอ่านการ์ตูนมาแรงที่สุด นางร้ายเซเรน่า ตัวละครที่มีแต่คนอิจฉาในความงดงามนั้นแต่ทว่าเธอที่ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ครอบครองฝ่าบาท เธอทำร้ายทุกคนที่อยู่ใกล้ฝ่าบาทหรือแค่มีสาวมองก็จะเดินเข้าไปตบหน้าของเหล่าเลดี้"เลดี้เซเรน่า ทำไมถึงตบหน้าดิฉันล่ะค่ะ" หญิงสาวผมสีน้ำตาลยกมือมาจับบนใบหน้าตัวเองเพียะ !"มือมันคันไม้คันมือน่ะ"เพียะ !"หืม คราวนี้มือมันลื่นน่ะ"หญิงสาวมีรูปร่างสูงโปร่งผิวของเธอขาวเนียนราวกับน้ำนมเส้นผมยาวสลวยสีส้มอิฐเงางามดวงตาสีมรกตใส่เหมือนเพชรระยิบระยับริมฝีปากบางสีชมพูอ่อนเป็นธรรมชาติ เธอมีใบหน้าที่งดงามราวกับตุ๊กตา เดรสสีแดงสดรัดรูปโชว์สัดส่วนอันเย้ายวนทำให้เธอดูโดดเด่นราวกับดอกกุหลาบสีแดงกลางพร้อมผ้าคลุมไหล่สีขาว ปากเล็กที่กำลังยิ้มอยู่นั้นเพราะจงใจตบหน้าของเลดี้คนนั้นที่มีสามีอยู่แล้วยังจะไปยั่วยวนฝ่าบาทอยู่ได้"ทะทำไมถึงได้ทำตัวหยาบช้าอย่างนี้ เลดี้เซเรน่า""หน้าของเลดี้มันด้านมือฉันเลยทนไม่ไหว"ไม่ว่าจะเป็นใครเธอจะทำร้ายคนนั้นอย่างไม่ปรานี แต่เธอนั้นกลับไม่สามารถอยู่ข้างกายฝ่าบาทมอร์ฟรานได้เพราะมีไลล่าที่เ
Read more
ตอนที่2
ฉันกลับมานั่งบนเตียงสีขาวสายตามองหมอนสองอันตรงหน้าเป็นโซฟา มีดอกกล้วยไม้ประดับไว้ข้างเตียงเพดานสูงโคมไฟส่องสว่างห้องตกแต่งสวยงามอลังการงานสร้างเรื่องสุดถึงกระนั้นเหมือนเสียงเรียกฉันก็ดังขึ้น"น้องหญิง! เจ้ารู้ตัวไหมว่าทำอะไรลงไป!!!"เสียงที่ฉันไม่รู้จักดังขึ้นพร้อมกับเปิดประตูห้องออกอย่างกะทันหัน มีอีกสองคนตามเข้ามาติดๆ ด้วยสีหน้าทั้งสามคนเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและเป็นห่วง"ใครล่ะเนี่ย!! ทำไมตัวละครเยอะไปหมด" ฉันที่นั่งบนเตียงขัดสมาธิเท้าคางฉันเอ่ยเสียงแผ่วเบาด้วยความสงสัย ร่างกายยังคงอ่อนล้าจากเหตุการณ์ที่พึ่งเกิดขึ้น"น้องหญิงของพี่ จำท่านพ่อท่านแม่และพี่ไม่ได้เหรอ" เขาถึงกับทรุดลงไปกับพื้นหยิบผ้าเช็ดหน้ามาปิดจมูกชายผมสีซิทิน (สีเหลือง) นัยน์ตาสีมรกต มีไฝตรงมุมปากล่างขวาและใส่ตุ้มหูสีเงินข้างซ้าย ทำให้ฉันดวงตาเบิกกว้าง เขาคือ ซีซาร์พี่ชายของเซเรน่าส่วนทางด้านนี้ ผมสีออเร้น ดวงตาสีฮันนี่ปากแดง ๆ เสมอต้นเสมอปลาย คือ ซิลลิส อัลเฮนา ท่านแม่ และอีกทางด้านขวานั้นผมสีซิทิน ดวงตาสีมรกต มีไฝใต้ตาข้าวขวาและใส่ต่างหูสีทองคือ ซิเดโร อัลเฮนา ท่านพ่อเซเรน่าเขาคือ มาร์ควิส คนสนิทของราชา สายตาเห
Read more
ตอนที่3
ฝ่าบาทที่ถือดาบขึ้นมาจี้ตรงแผ่นอกทำให้ฉันเดินเข้าไปใกล้ปลายดาบที่แทงเข้ามาเลือดซิบเล็กน้อยบรรยากาศแห่งการเฉลิมฉลองกลับเย็นเฉียบลงในชั่วพริบตา"ขอร้องพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท ได้โปรดลดดาบลงด้วยพ่ะย่ะค่ะ"เสียงของท่านพี่ซีซาร์พูดขัดจังหวะก่อนที่คมดาบจะได้สัมผัสกับฉัน"วันนี้เป็นงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของเลดี้ไลล่า... อย่าให้เลือดมาเปื้อนงานในวันนี้เลยพ่ะย่ะค่ะ"เขาลดดาบลงทันทีเมื่อท่านพี่พูดจบ มือของฉันที่กำแน่นจิกเข้าไปในเนื้อค่อยคลายออก"ถือว่าข้าเห็นแก่เจ้าแล้วกันนะซีซาร์"ท่านพี่ยกแขนขึ้นข้างขวาทับแขนข้างซ้ายโค้งตัวให้ฝ่าบาทเป็นสัญลักษณ์ในการเคารพ"ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท"ภายในแววตาที่เขามองมาที่ฉันเหมือนยังมีความโกรธแค้นอยู่ในดวงตาของเขา ฝ่าบาทเดินเข้ามามือมาแตะที่คางให้เงยหน้าขึ้นสายตาที่เย็นชาราวกับน้ำแข็ง"แววตาของเจ้าดูเหมือนแข็งกร้าว ทั้งที่เมื่อก่อนจะหลบหน้าข้าเสมอแต่ตอนนี้กลับมองหน้าข้าอย่างไม่เกรงกลัวอะไรเลย""..."(กลัวสิใครไม่กลัวนี่กลั่นจนจะฉี่ราดอยู่แล้ว)ไลล่าที่เดินเข้ามาเกาะแขนของฝ่าบาททำให้เขาเดินไปประทับบน บัลลังก์สายตาก็ยังจ้องมายังที่ฉันอยู่"เริ่มพิธีฉลองได้" เขาพูดด้วยน้
Read more
ตอนที่4
ดวงดาวบนท้องฟ้าเริ่มส่องแสงระยิบระยับราวกับเพชรบนพื้นผ้ากำมะหยี่รถม้าของท่านพี่ซีซาร์จอดรออยู่ใต้เงาต้นไม้ฉันย่างเดินไปหยุดอยู่ข้างๆ ความหนาวเย็นของราตรีเริ่มมีหิมะโปรยลงมาในนิยายจะแบ่งเป็นช่วงกลางวันคือร้อนช่วงดึกเป็นหิมะฉันยกมือขึ้นลูบแขนเพื่อคลายความหนาว กวาดสายตามองไปรอบๆ แต่ก็ไม่พบวี่แววของท่านพี่มัวแต่ไปจีบสาวอยู่หรือไงทำไมถึงช้าขนาดนี้ ทันใดนั้นเองเงาดำก็ปรากฏขึ้นด้านหลังฉันที่เห็นเพราะแสงสะท้อน"อย่าขยับ! ถ้าไม่อยากจะเจ็บตัว"น้ำเสียงใหญ่พูดข้างหลังพร้อมกับคมดาบที่จ่ออยู่แผ่นหลังมือค่อยๆ ยกขึ้นอย่างช้าๆ เล่นเอาหัวใจฉันตกไปที่ตาตุ่ม"พวกแกเป็นใคร?""ไม่ต้องรู้หรอกมากับพวกข้าดีๆ หรือจะตายตรงนี้?"ตัวเลือกมีให้แค่นี้จะให้ฉันเลือกอะไรได้ล่ะนั้นฉันเลยยอมให้พวกมันมัดมือถ้าขัดขืนได้ตายแน่ไม่ได้เด็ดขาด! พวกเขาลากฉันขึ้นรถม้าจากนั้นม้าก็เคลื่อนตัวออกไปอย่างรวดเร็วฉันที่ทิ้งโบว์ไว้หวังว่าท่านพี่จะเห็นมันดยุกที่กำลังจะกลับคฤหาสน์เผลอเห็นเซเรน่ายื่นอยู่กับชายสี่คนทำให้เขารู้ได้ทันทีว่าเธอถูกจับตัวดยุกรีบขึ้นขี่ม้าตามพวกนั้นไป...สายตาของฉันที่ก้มลงพื้นไม่พูดอะไรและดาบที่ยังจี้อยู่ข้างหลั
Read more
ตอนที่5
หลังจากที่พวกเราจัดการคนพวกนั้นเสร็จดยุกได้มัดเชือดทั้งสามคนลากเดินมา กลับพวกเราด้วยสายตาเหลือบไปเห็นตราสัญลักษณ์ที่อยู่ตรงปลายดาบเป็นรูปธงและตรงกลางคือเสือสีดำนั้นมันเป็นตราของฝ่าบาทคนพวกนี้คือพวกของฝ่าบาทงั้นเหรอ อยากจะฆ่าฉันขนาดนี้เลยดยุกเดินต่อไปเรื่อยๆ เขาเล่นทิ้งม้าให้วิ่งไปทางไหนก็ไม่รู้ไม่งั้นฉันได้ขึ้นขี่ม้าถึงคฤหาสน์ตั้งนานแล้ว เขาไม่หนักเหรอเดินมาตั้งนานทางก็ไกลเขาน่าจะปวดเมื่อยแขนบ้างแหละ"ดยุกปล่อยฉันลงได้แล้ว ไม่งั้นท่านจะปวดแขนเอานะ ตัวฉันหนักจะตาย""อยู่เฉยๆ ข้าไหวหมูข้าก็เคยยกมาแล้ว""เดี๋ยวนะ! นี่ท่านเปรียบฉันเป็นหมูเหรอ""ข้าเปล่าสักหน่อย เลดี้คิดเองทั้งนั้น ข้าแค่เปรียบเทียบ""ก็นั่นแหละมันคือการที่ดยุกกำลังว่าฉันเป็นหมู!"ฉันที่จะพูดขึ้นแต่โดนขัดด้วยเสียงของท่านพี่ซีซาร์ที่เรียกชื่อของฉันมาแต่ไกลศีรษะหันไปตามเสียงของท่านพี่"เซเรน่า เซเรน่า น้องรักของพี่""ท่านพี่ร้องไห้ทำไม ใครทำอะไรท่านพี่เหรอ"พี่ซีซาร์ที่วิ่งเข้ามากอดฉันแต่ดันหยุดแล้วกรี๊ดทำให้ฉันต้องกรี๊ดตาม"อร๊ายยยย โอ๊ย! พี่จะกรี๊ดทำไมเนี่ย""พี่ตกใจนึกว่าน้องสาวของพี่มีเวทมนตร์ลอยได้ซะอีก ที่แท้ดยุกก็อุ้
Read more
ตอนที่6
แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง ปลุกฉันให้ตื่นเพราะสาวใช้มาเปิดผ้าม่านทำให้ฉันพลิกตัวหันไปอีกทางแต่สาวใช้ก็มาเขย่าตัวฉันให้ตื่นดวงตาค่อยๆ ลืมตาขึ้นมือไปจับที่แขนซ้ายยังเจ็บแผลอยู่เล็กน้อย"คุณหนูตื่นได้แล้วค่ะ?" เสียงใสๆ ของออโรล่า สาวใช้คนสนิทพูดเดินเข้ามาพร้อมอ่างล้างหน้า"อืม..." ฉันตอบรับในลำคอพลางลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง"คุณหนูให้ออโรล่าช่วยล้างหน้าให้ไหมคะ? " ออโรล่าถามพร้อมกับยื่นผ้าขนหนูผืนเล็กมาให้"ไม่ๆ ฉันขอทำเองดีกว่า ช่วยไปเตรียมชุดลำลองมาให้ฉันหน่อยได้ไหม อาบน้ำเสร็จฉันจะออกไปข้างนอก""คุณหนูจะอาบน้ำตอนเช้า? คุณหนูไม่ชอบอาบน้ำตอนเช้าเพราะหนาวไม่ใช่เหรอคะ" ออโรล่าเอียงคอทำหน้าเหมือนมีเครื่องหมายในหัวตลอดเวลา"เอ่อ...เปลี่ยนทุกอย่างอะไรที่เคยชินฉันจะเปลี่ยนใหม่หมด""คุณหนูจะไปไหนคะ ให้เตรียมรถม้าให้ไหมคะ?" "ไม่ต้องฉันจะไปคนเดียว แล้วก็...อย่าให้ท่านพี่รู้ว่าฉันออกไปไหนเข้าใจไหม""แต่ว่าคุณหนูเป็นผู้หญิงจะไปไหนคนเดียวมันอันตรายนะคะ""เอาน่า ถือว่าทำเพื่อฉันได้ไหม ออโรล่าคนเก่งของฉัน"ออโรล่าหน้าแดงแต่ก็ไม่กล้าถามต่อเลยไปเตรียมชุดให้ฉัน หลังจากออโรล่าเดินออกไปและชุดลำล
Read more
ตอนที่7
ฝ่าบาทที่มองตามเรือนร่างของเธอในขณะที่เดินอยู่นั้นเอามือขึ้นมากอดอกและเอียงหัวในใจของเขามีคำถามเกิดขึ้นมากมาย"นางเปลี่ยนไปมากราวกับว่าไม่ใช่เซเรน่าคนเดิมที่ข้ารู้จัก""น่าสนใจแฮะ อย่างนี้ถึงจะสนุก" เขายิ้มมุมปากและเดินตามเซเรน่าไม่ให้รู้ตัวฉันที่รีบเดินมุ่งหน้ากลับไปยังที่มัดม้าไว้ใจลอยคิดถึงเรื่องราวที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อกี้"เฮ้อ เกือบซวยแล้วไง แย่จริงทำไมต้องมาเจอฝ่าบาทในวันนี้ด้วยแผนที่วางไว้พังหมด!""แผน?"เสียงที่พูดขึ้นข้างหูทำให้ฉันสะดุ้งสุดตัวหันขวับไปมองก็พบว่าฝ่าบาททรงยืนอยู่ใกล้มากจนหน้าผากฉันชนเข้ากับแผ่นอกของฝ่าบาท"โอ๊ย!!" ฉันร้องออกมากำลังจะเซฝ่าบาททรงคว้าเอวฉันไว้ได้ดึงเข้าไปชิดกับแผ่นอกก่อนจะช้อนตัวอุ้มฉันขึ้น"ฝ่าบาท!! ปล่อยหม่อมฉันลงเพคะ" ฉันพูดอย่างเสียงดังฟังชัด"เจ้าอยากให้คนรู้ว่าข้าเป็นใครเหรอ ถึงได้แหกปากเหมือนแม่ค้าปากตลาด"(ปากหนักจริงๆ ผู้ชายคนนี้)"งั้นก็ปล่อยหม่อมฉันลงสิเพคะหม่อมฉันเดินเองได้""รู้เหรอว่าข้าจะไปไหน อยู่เฉยๆ ถ้าเจ้าไม่ฟังคำสั่งของข้า ข้าจะปล่อยเจ้าลงตรงนี้แหละ"พอฝ่าบาทพูดจบเขาก็ปล่อยฉันลงพื้นอย่างจังทำให้ก้นกะแทรกที่พื้นอย่างแรง"ไอ้!!.
Read more
ตอนที่8
ยามบ่ายในห้องทำงานฝ่าบาทและดยุกเฟนิสร่าพูดคุยกันเกี่ยวกับการทุจริตของเหล่าสภาที่แอบฟอกเงินและเก็บภาษีชาวบ้านเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า"ดูสิ่งที่พวกมันหากินกับประชาชน! หน้าหนากันจริง คงจะอยากให้บ้านเมืองล่มจม""กระหม่อมกำลังเร่งสืบหาหลักฐานและจะนำตัวผู้กระทำผิดมาลงโทษให้ได้พ่ะย่ะค่ะ""ไม่ใช่แค่ลงโทษแต่ต้องตัดหัวเอาเสียบประจาน ทำให้พวกมันได้รู้ว่าใครที่กล้าโกงจะต้องมีโทษยังไง"ทั้งดยุกและฝ่าบาทปรึกษาวางแผนที่จัดการกับเหล่าสภาผู้ทุจริตอยู่ครู่หนึ่งฝ่าบาทก็คิดอะไรได้อย่างหนึ่งเลยเงยหน้าขึ้นมามองดยุกที่กำลังอ่านพวกเอกสารอยู่นั้น"ดยุก....""พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท""เจ้าไม่ได้มีเลดี้ในใจมานานแค่ไหนแล้ว หรือว่าเจ้ามีเลดี้อยู่ในใจแล้วหรือเปล่า?"ดยุกที่ได้ยินอย่างนั้นถึงกับงงไม่นึกว่าฝ่าบาทจะสนใจเรื่องพวกนี้ด้วย"กระหม่อมไม่มีใครในใจทั้งนั้นพ่ะย่ะค่ะ เหตุใดทรงถามเช่นนี้พ่ะย่ะค่ะ""ระหว่างไลล่ากับเซเรน่า ดยุกจะเลือกใครงั้นเหรอ?"ดยุกถึงกับนิ่งเงียบเพราะการที่ฝ่าบาทถามนั้นมันมีความหมายแฝงอยู่เสมอ"ดยุกคงจะตอบยาก หากข้าอยากให้เจ้าแต่งงานกับเซเรน่าเจ้าจะยอมหรือไม่?"เขาถึงชะงักที่ฝ่าบาทพูดแบบนี้ออกมา "แต่งงา
Read more
ตอนที่9
แสงเทียนริบหรี่ ณ ห้องใต้ดินอันมืดมิด หญิงสาวในชุดคลุมสีดำเดินลงบันไดไปชั้นล่างสุดเปิดประตูเข้าไปมีชายผมสีชาไข่มุกตาบอดที่กำลังปรุงยาหม้อใบใหญ่ส่งกลิ่นฉุนอบอวลไปทั่วห้อง"ท่านเลดี้วันนี้มาเอายาเร็วกว่าปกตินะ เพราะอะไรรึ""ช่วงนี้รู้สึกว่าฝ่าบาทจะสนใจนางเซเรน่าเกินไปฉันเลยต้องการยาที่แรงกว่านี้""ได้ตามประสงค์"ชายคนนั้นเสกขวดยาสีแดงขึ้นมาบนมือเป็นขวดเล็กรูปทรงกลมมีลวดลายสีดำและแสงสีดำออกมา"นี่จะทำให้ฝ่าบาทรักฉันจนโงหัวไม่ขึ้นเลยใช่ไหม?"ไลล่าถามมือจับขวดดูอย่างบรรจงพิถีพิถันประกายตาบ่งบอกถึงความแน่วแน่"ใช่แล้วเลดี้ เพียงแค่เจ้าให้ฝ่าบาททานยานี้ ฝ่าบาทจะไม่เหลียวมองผู้หญิงคนใดนอกจากเจ้า ในสายตาของเขาจะมีเพียงเจ้าเท่านั้น""ดี! ตำแหน่งนั้นจะต้องเป็นของข้าเพียงผู้เดียว!" เธอแสยะยิ้ม"แต่ข้าต้องเตือนเจ้าไว้ก่อน ยานี้มีฤทธิ์รุนแรง หากใช้มากเกินไปอาจจะสะท้อนกลับมายังที่เจ้าได้""ฉันไม่สน! ฉันต้องการให้ฝ่าบาทรักแค่ฉันก็เพียงพอ" สายตาของเธอมีความประสงค์อย่างแรงกล้า"เช่นนั้นก็ตามใจเจ้า"เขาเดินไปที่หม้อเพื่อค้นยาเธอได้ขวดยามาพร้อมรอยยิ้มแห่งชัยชนะจึงเดินออกจากห้องใต้ดินไป"คราวนี้ล่ะฉันจะต้
Read more
ตอนที่10
ฉันเล่าทุกอย่างให้เขาฟัง ตั้งแต่เรื่องที่ฉันเข้ามาอยู่ในร่างของเซเรน่าไม่ว่าจะเป็นเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้น ฉันเล่าแบบหมดเปลือกทุเรียนกันเลยทีเดียวคลีนเดอร่าฟังและคิดภาพเมื่อฉันเล่าจบเขาเปลี่ยนท่านั่งมานั่งขัดสมาธิเหมือนฉัน"ถึงข้าไม่อยากจะเชื่อแต่จากที่ฟังเจ้าเล่ามาก็มีเหตุผลทุกอย่าง เซเรน่าคงไม่ทำอะไรที่แปลกประหลาดอย่างเจ้าหรอก""เอ้า! ฉันแค่ทำตัวเป็นคนชั้นสูงไม่ได้นิน่า""แล้วเจ้าคิดจะกลับไปยังโลกของเจ้าหรือไม่?""อยากสิ นั้นมันบ้านเกิดของฉันเลยนะ อยู่นี้ไปก็เหมือนช่วยอะไรใครไม่ได้"จอมเวทลุกขึ้นแล้วยื่นมือมาให้ฉันมือของฉันเอื้อมไปจับมือของเขาลุกขึ้นเราทั้งสองสบตากัน"มาแลกเปลี่ยนข้อมูลกัน แล้วข้าจะหาทางช่วยเจ้าเองเมื่อทุกอย่างจบลง""ได้ฉันตกลง" ฉันพูดอย่างเร็วโดยไม่ลังเลอะไรเลย"แต่ในเมื่อเซเรน่าอาจจะตายไปแล้ว เจ้าก็ช่วยใช้ชีวิตให้เหมือนเซเรน่าหน่อยเถอะ""เฮ้อ ฉันก็พยายามอยู่แต่มันยากน่ะให้คนอื่นมาเป็นอีกคนแล้วนิสัยเซเรน่าอย่างจะเงียบๆ ที่ไหนใช้พลังงานเยอะตายไป"เขาเสกต่างหูที่ประดับด้วยเม็ดไข่มุกสีขาวขึ้นมาคู่หนึ่งยื่นมาให้ฉัน"เอาอันนี้ไปใส่ไว้ตลอดเวลา หากเจ้าเกิดอันตรายมันจะเต
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status