Share

บทที่ 199

Penulis: Prince_White
last update Tanggal publikasi: 2025-07-22 12:53:38
“แม่นาง… พวกเรายืนรออยู่ที่นี่สักครู่เถิด” จ้าวชิงอวิ๋นเอ่ยขึ้น เสียงยังคงราบเรียบ ทว่าแฝงไว้ด้วยควา
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 249

    “ตราผนึกอักขระเช่นนี้... ลึกล้ำปานท้องนภาที่ไร้ขอบเขต” ชายชราพึมพำพลางถอนหายใจยาว แววตาที่จ้องมองพู่กันนั้นเต็มไปด้วยความอาวรณ์ทว่าก็แฝงด้วยความยอมรับในวาสนา เขาค่อยๆ ประคองพู่กันเล่มนั้นคืนสู่มือของอวี้เหวินอย่างทะนุถนอม “พู่กันเล่มนี้มีจิตวิญญาณของมันเอง... เมื่อครู่ข้าลองหยั่งเชิงดูแล้ว แม้แต่ข้

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 248

    ใบหน้าของตาเฒ่าจูที่เคยบูดบึ้งถมึงทึง ปรับเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มยินดีดุจดอกไม้บานในฤดูใบไม้ผลิ แม้ในใจจะแอบฉงนสงสัยอยู่บ้างว่าเหตุใดเด็กหนุ่มผู้จองหองผู้นี้ถึงได้เปลี่ยนใจกะทันหันปานพลิกฝ่ามือ ‘หึ... คงเห็นท่าไม่ดี หรือไม่อยากให้ตาเฒ่าจางต้องปะทะกับข้าจนบาดเจ็บกระมัง’ เขาครุ่นคิดพลางปัดความสงสัยทิ้งไปเ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 247

    พริบตาที่เสียงตวาดก้องดังมาจากด้านนอก อวี้เหวินสะบัดข้อมือคราหนึ่ง พู่กันไม้โบราณที่แฝงกลิ่นอายเร้นลับพลันหายวับเข้าไปในแหวนมิติอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาคมกริบของเขาประสานเข้ากับดวงตาที่สั่นไหวของจางเซวียนเพียงวูบเดียว ทั้งคู่ต่างเข้าใจในเจตนาของกันและกันโดยไร้คำพูด โครม! ประตูแสงค่ายกลถูกกระแทกเปิดออ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 246

    ‘นี่มิใช่การจองจำ... แต่คือการทดสอบจิตวิญญาณ’ อวี้เหวินรำพึงในใจ เขาหลับตาลง นิ่งสงบดุจพระพุทธองค์ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เขาเลิกใช้เนตรเปล่งมองดูอักขระบนโซ่ แต่ใช้ ‘ดวงจิต’ สัมผัสถึงจังหวะการเต้นของค่ายกล เขาพบว่าอักขระเหล่านั้นมิได้หยุดนิ่ง แต่มันเปลี่ยนรูปร่างไปตามลมหายใจของเขา อวี้เหวินเริ่มขยับป

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 245

    ชายชรามองดวงตาที่สงบนิ่งทว่าแฝงด้วยความทะเยอทะยานของเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงกึ่งเล่น “ในเมื่อเจ้าเลื่อมใสในตัวหม่าเทียนหลัวถึงเพียงนี้... เจ้าสนใจจะเดินตามรอยเท้าอันลึกลับของเขา มุ่งสู่เส้นทางที่ใช้ 'สติปัญญา' สยบใต้หล้าอย่างนั้นหรือ?” “ข้าสนใจขอรับ” อวี้เหวินตอบโดยมิต้องค

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 244

    ผู้อาวุโสหานเดินนำอวี้เหวินขึ้นสู่เบื้องบน ยิ่งผ่านแต่ละชั้น กลิ่นอายรอบกายก็ยิ่งหนักอึ้งและบริสุทธิ์ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงโถงทางเดินไม้หอมที่เงียบสงัดที่สุดของชั้นที่เจ็ด สุดทางนั้นมีประตูบานใหญ่แผ่ไอพลังจางๆ ออกมา มันมิได้ทำจากเหล็กกล้าหรือศิลา หากแต่เป็น ประตูแสงค่ายกล ที่ร้อยเรียงขึ้นจากอักข

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 128

    “ขอรับ ข้า... ได้ยินมาว่าอสูรตนนั้นปรากฏตัวขึ้นเพียงแห่งนี้” อวี้เหวินนิ่งงัน ราวตรึงคำตอบนั้นไว้ในห้วงใจ เขาเว้นวรรคก่อนเอ่ยถามอีกครั้ง “แล้วมีผู้ใด... ที่รอดชีวิตจากการพบเจอกับมันบ้าง?” หลิวหงทำท่าคิดคล้ายค้นหาความทรงจำ จากนั้นจึงเอ่ยอย่างลังเล “น่าจะมีอยู่คนหนึ่งขอรับ เป็นชาวประมงเก่าแก่

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 126

    ยามอรุณรุ่งแผ่แสงอ่อนบางลงแตะต้องริมขอบฟ้า เฉกเช่นม่านทองที่คลี่คลุมผืนนภา สีฟ้าเรื่อแซมประกายสีส้มจางไล้ผ่านยอดไม้ และแนบอิงผิวคลื่นเบื้องล่าง จนผืนน้ำคล้ายพลิ้วไหวไปด้วยแสงทองนั้น สายลมยามเช้าพัดเอื่อยพาไอเค็มของทะเลโชยมาแตะปลายจมูก อ่อนโยนและเย็นสบายนัก ใต้เงาไม้ริมชายฝั่ง ร่างบอบบางในอาภรณ์สีข

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 125

    หัวใจของเขาเหมือนถูกปลิดออกจากร่าง สรรพสิ่งรอบตัวยากจะแยกแยะ เสียงร่ำไห้ของมารดา คล้ายอยู่ไกลแสนไกล ราวกับมิใช่เสียงที่เขาคุ้นเคยมาตั้งแต่เยาว์วัย เหตุใด...ความจริงถึงคล้ายคลุมเครือเช่นนี้...? ภายในหัวของซ่งเหว่ยหนานเต็มไปด้วยความมึนงง สับสน และไม่อาจหาคำตอบใด ๆ ได้เลย แสงจากโคมหยกแดงสาดส่องกระทบ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 124

    คำพูดของซ่งเหว่ยหนานดั่งลูกศรปักอกของผู้เป็นพ่อ “ข้าอยู่ใต้เงาของเขามาตลอด...ความสามารถข้าด้อยกว่าเขาทุกด้าน ไม่ว่าเดินไปแห่งใด ผู้คนก็มองข้าด้วยสายตาที่มีเพียงความเปรียบเทียบ ข้ารู้...ข้าเห็น...ทุกคนเอาอกเอาใจเขาเหมือนเขาเป็นพระอาทิตย์ ส่วนข้า...เป็นเพียงเศษเงาเล็กๆ ที่ไม่มีใครชายตามอง” ถ้อยคำที่

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status