เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!

เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-01-21
Oleh:  MIN-GTamat
Bahasa: Thai
goodnovel12goodnovel
Belum ada penilaian
61Bab
1.6KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เมื่อชายหนุ่มได้มาเกิดใหม่ในโลกแห่งเวทมนตร์ โดยเขาตายเพราะช่วยคุณยายข้ามถนนแล้วถูกรถชน เขาจะใช้ชีวิตในโลกใบใหม่ต่อไปอย่างไร! จะเป็นอย่างไร... เมื่อความตายนั้นยังไม่ใช่จุดสิ้นสุดของชีวิต? ชายวัย 31 ปีที่ทำแต่ความดีมาโดยตลอดเพราะเชื่อในเรื่องของสวรรค์และนรก แต่กลับต้องมาจบชีวิตลงเพราะการทำความดี ซึ่งดวงวิญญาณของเขากลับไม่ไปบนสวรรค์ดั่งหวัง แต่ได้ไปเกิดใหม่ยังโลกแห่งเวทมนตร์และพลังเหนือธรรมชาติในชื่อ “คาอิดะ อาคุมุ” ลูกคนสุดท้ายของตระกูลคาอิดะ เขาจะทำอย่างไรเมื่อได้มาเกิดใหม่อีกครั้งในโลกใหม่และชีวิตใหม่!! “ถ้าเป็นคนดีแล้วไม่ได้ไปสวรรค์…” “...แสดงว่าสวรรค์ไม่มีอยู่จริง” “แล้วฉันจะทำความดีทำไมกันเล่า!!!"

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ

「海渡さんと梨沙さんが結婚して2年の間に、私たち、500回もしたんだよ?ねえ、海渡さん、梨沙さんってこれを知ってるのかな?」

甘ったるい声が、ドアの隙間から漏れ聞こえてきた。

秋谷梨沙(あきや りさ)はその場に立ち尽くした。

全身の血が、一瞬で冷え切っていく。

耳が聞こえるようになったことを飛田海渡(ひだ かいと)に伝えたくて、浮き立つ気持ちのまま彼のオフィスへ来たのに。

そこで聞かされたのは、海渡の裏切りだった。

相手は他の誰でもない。

海渡の義妹――そして、弟を植物状態に追い込んだ元凶でもある、露木明里(つゆき あかり)。

梨沙は目を伏せた。

――聞こえるって、こんなにも苦しいことなんだ。

部屋の中から、途切れることなく声が続く。

「海渡さん、もう結婚して2年も経つのに、毎晩私のところに来るよね。どうして梨沙さんで我慢しないの?」

懐かしい声。

幼さを失い、低く艶を帯びた男の声が返る。

「汚いからだ」

明里は色っぽく笑った。

「だよねぇ。梨沙さんって年上のおじさんと結婚したことあるし、きっともう散々遊ばれてるもんね」

梨沙は拳を強く握り締めた。

指輪の冷たさが、四肢の隅々まで染み渡る。

――汚い?海渡が、自分を?

梨沙は唇を引きつらせ、声もなく笑った。

自分を売って得た1億円。

それは、海渡が事業を始めるための資金だったのに。

ドアノブに置いた手が、力なく滑り落ちる。

震える指でスマホを取り出し、録画を開始する。

そのままドアの隙間へ差し込み――

海渡の不倫を証明できる映像を撮った。

梨沙はふらつきながら二歩後ずさりし、振り返ることなく立ち去った。

......

帰りのタクシーの中。

スマホが震えた。

画面を見た彼女は深く息を吸い込み、喉に込み上げたものを押し殺して通話に出る。

「......お母さん」

秋谷芳江(あきや よしえ)の開口一番は――

「補聴器つけた?海渡はそばにいる?敏彦さんへの第二期資金、いつ振り込むのか聞いて。会社中がその金を待って回してるんだから」

「......」

「最近、病院に琉生(るい)のお見舞い行ってないでしょ?生命維持装置のレンタル料、また支払いの時期よ。海渡にちゃんと払わせなさい。一分でも止まったら、あの子は死ぬのよ」

梨沙は静かに目を閉じた。

琉生が植物状態になって2年。

今も命を繋いでいられるのは、海渡が海外の最先端バイオ研究所から、高額で独占開発の機器を借りているからだ。

特許技術を含むその装置の年間レンタル料は、数億円にも及ぶ。

梨沙が黙ったままだったせいか、芳江の声はさらに鋭くなる。

「それとね、この前奥様方と買い物してたら、海渡が知らない女と歩いてるのを見たって言われたの」

梨沙は鼻をすすった。

「お母さん......もし、本当に海渡が浮気してたら、私、離――」

最後まで言わせてもらえなかった。

「あんた馬鹿なの!?」

怒鳴り声が飛ぶ。

「耳の聞こえないあんたが飛田家に嫁げたのは、ご先祖様のおかげよ!どれだけの人が望んでも手に入らない幸運だと思ってるの?

浮気くらい何よ。相手の女が相手の女が子供を身ごもって乗り込んできても、あんたは大人しく世話すればいいの!飛田家の奥様の座さえ守れれば、一生贅沢できるんだから!

海渡と別れたら、琉生も、あんたも、私も、敏彦さんも、みんな飢え死によ!」

甲高い声がスマホ越しに漏れ、運転手の耳にも届いた。

バックミラー越しに向けられる視線には、同情と哀れみが滲んでいた。

梨沙は一瞬だけ黙り込み、ふっと口角を上げる。

「だったら、みんな死ねばいい」

そう言って通話を切った。

冷たい涙を拭い、別の番号へ発信する。

「結婚前に海渡と交わした婚前契約書、そちらにありますよね?それと、離婚協議書も作成してください。明日、一緒に持ってきてもらえますか」

相手は了承した。

梨沙は苦く笑う。

海渡は、もう忘れているのだろう。

結婚前、自分の誠意を示すと言って、彼がどうしても署名したあの契約を。

――もし婚姻中に海渡が不貞を働いた場合、彼名義の全財産は梨沙に譲渡される。

彼は一銭も持たず、無一文で家を出る。

――

梨沙は深夜二時までリビングで待っていた。

ようやく海渡が帰宅する。

薄暗い灯りの下に座る彼女を見て、彼は少し驚いたように歩み寄ってきた。

「まだ寝てなかったのか?今日は残業だって言っただろ」

男の長く綺麗な指が、空中で優雅に手話を描く。

梨沙はふと思い出した。

父が海渡を庇って亡くなり、自分がショックで聴力を失ったあの日。

海渡は不器用ながら必死に手話を学び、寝る間も惜しんで一ヶ月で習得してみせた。

そして彼女と弟の琉生にも教えてくれた。

あの頃の海渡は、一生大切にすると言ってくれていた。

梨沙は顔を上げ、彼の首筋に残る赤い痕を見つめた。

「大丈夫だった?」

海渡は一瞬目を瞬かせ、すぐに笑う。

彼女の指先を取って軽く口づけると、まるで手品のようにブレスレットを取り出した。

薄暗い照明の下で、ダイヤモンドがまばゆく輝く。

結婚してから2年間。

これは海渡が梨沙へ贈った、500個目のプレゼントだった。

彼は自ら彼女の手首につける。

「似合ってるよ。とても綺麗だ」

優しい眼差し。

対して彼女の目尻は濡れていた。

500回、繰り返された愛情だと思っていた。

けれど実際は――

500回の裏切りのあとに与えられた、罪悪感と埋め合わせだった。

梨沙はそっと手を引き戻す。

静かに笑いながら尋ねた。

「三日後が何の日か、覚えてる?」

海渡は辛抱強く手話を続ける。

「会社が上場する日だ。企業価値も倍になる。それに、俺たちの結婚二周年でもある。

梨沙、その日は君にプレゼントを用意してるんだ」

梨沙は頷いた。

「私も、海渡のために大きな贈り物を用意してるよ」

――自由を。

もう明里のもとへ隠れて通う必要なんてなくなる、そんな贈り物を。

海渡は彼女の手を軽く叩いた。

「もう寝よう。明日は叔父さんの命日だ。墓参りに行こう」

――

翌日。

雪が激しく降っていた。

墓地へ向かう途中、海渡のスマホが鳴る。

梨沙は彼といる時、補聴器をつけない。

だから海渡も隠そうとはしなかった。

「どうした?」

電話の向こうで、明里が怯えた声を上げる。

「海渡さん、あの酔っ払いの隣人がまたドア叩いてるの......怖い、来てくれない?」

海渡はわずかに眉を寄せた。

「草場(くさば)を向かわせる」

明里の声に、僅かな失望が滲む。

「そう......ありがとう、海渡さん」

通話が切れる。

梨沙は服の裾を握りしめながら、自嘲気味に思った。

――少なくとも、お父さんへの恩は忘れていないみたいだ。

少しだけ安堵した。

だが車が走り出して二分も経たないうちに、再び着信音が響く。

海渡は眉間に皺を寄せながら電話を取った。

「海渡さん、怖いよ......鍵こじ開けてる......」

明里の甘く震える声。

次の瞬間、海渡は急ブレーキを踏み込んだ。

不意を突かれた梨沙の身体が勢いよく前へ投げ出される。

額をぶつけかけたところで、シートベルトに引き戻された。

激しい揺れに、頭がくらくらする。

彼女は眉を寄せ、静かな目で海渡を見た。

海渡は表情を和らげる。

【梨沙、ごめん。会社で急用ができた。今日は一緒に墓参りできそうにない。早く終わらせて、あとで必ず行く】

胸の奥が焼け焦げるように痛む。

それでも梨沙は聞き分けよく笑った。

「ううん、大丈夫。仕事、行ってきて」

海渡は罪悪感を滲ませ、手を伸ばす。

髪を撫でて慰めようとしたのだろう。

だが梨沙は身を引いた。

空を切った手のひらに、妙な虚しさが残る。

胸のどこかも、ぽっかり空いた気がした。

それでも海渡は深く考えなかった。

彼は車のドアを開ける。

梨沙が降りた途端、待ちきれないように車は走り去っていった。

彼女は咄嗟に手を伸ばす。

「あっ――」

コートが車の中に置きっぱなしだった。

吹きつける寒風が肌を刺し、梨沙は大きく身震いした。

タクシーで父の墓地へ向かう。

雑草を抜き、線香を供える。

そして墓前に座り込み、父へ取り留めもなく語り続けた。

背後に人影が落ちるまで。

梨沙は振り返る。

「森下(もりした)さん、お願いしていたものは......」

森下は頷いた。

彼女の頭や肩に積もった雪を見て、急いで鞄を開いて、書類を差し出した。

梨沙は両手で受け取る。

冷えた指先が震えた。

「ありがとうございます」

森下はスマホで文字を打とうとする。

しかし彼女は顔を上げた。

「話してください。聞こえるんです」

森下は目を見開く。

「......聞こえるようになったんですか?」

梨沙は小さく頷いた。

彼は少し考えたあと、穏やかに言った。

「寿永(すなが)さんには恩があります。寿永さんの息子さんの面倒を見てる以上、私はあなたを助ける義務があります。必要なら、いつでも連絡してください」

梨沙は顔を上げる。

人形のように整った顔には、深い哀しみが滲んでいた。

「......ありがとうございます」

彼女の迷いを見抜いたように、森下は静かに続ける。

「人を信仰のように崇めていた場合、その信仰が崩れたあと、人は道を見失うものです」

――信仰。

そうだ。

海渡はずっと、彼女の信仰だった。

彼女の命そのものだった。

あの日、今まさに自分が座っているこの場所で。

目を真っ赤にした海渡は、地面に一文字ずつ誓いを書いた。

【梨沙のお父さんの命は、一生かけて返す。俺の命は、君のものだ】

彼の命なんて欲しくなかった。

なのに海渡は、彼女の半分の命を奪っていった。

スマホが震える。

梨沙は画面を確認した。

【梨沙、明里の家に少しトラブルがあった。しばらくうちに泊めることにした】

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
61 Bab
บทนำ
จะเป็นอย่างไร... เมื่อความตายนั้นยังไม่ใช่จุดสิ้นสุดของชีวิต?จะเป็นอย่างไร... เมื่อคนที่เสียชีวิตไปแล้วได้มาเกิดใหม่ยังโลกที่ไม่มีใครคุ้นเคย?จะเป็นอย่างไร... เมื่อโลกนี้มีพลังที่เหนือธรรมชาติและสามารถใช้มันได้ราวกับว่ามันคือเรื่องปกติ?และจะเป็นอย่างไร... เมื่อนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นจริงกับชายคนนี้?...ในวันธรรมดาที่ผู้คนต่างใช้ชีวิตธรรมดา ๆ กันเป็นปกติ ชีวิตที่สงบเรียบง่ายท่ามกลางผู้คนมากหน้าหลายตา บรรยากาศที่ดีและลมที่พัดอยู่ตลอดเวลาในตอนนี้ที่ทางเท้าได้มีผู้คนพลุกพล่านอยู่พอสมควร การใช้ชีวิตที่ปกติในตอนเช้าก็คงจะเป็นการไปทำงานหาเงิน แต่ที่มากไปกว่านั้นก็คงจะเป็นการทำความดี เพื่อที่จะได้ไปบนสวรรค์เหมือนที่คนบางคนนั้นเชื่อและคิดแบบนั้นมาโดยตลอด เช่นเดียวกันกับเขาคนนี้...“เอ๊ะ? คุณยายกำลังจะข้ามถนนนี่” ชายคนหนึ่งพูดขึ้นมาก่อนที่จะวิ่งตรงไปหาคุณยายที่กำลังจะเดินข้ามถนน ชายคนนี้มีนามว่า "ยามะ โชจิ" อายุ 31 ปี เป็นคนที่เชื่อในเรื่องของบาปบุญคุณโทษมาก ๆ จนหาที่เปรียบไม่ได้ เขาเชื่อมาโดยตลอดว่าถ้าทำความดีอยู่เป็นประจำ เมื่อเสียชีวิตลงก็จะได้ไปบนสวรรค์และจะได้พ้นจากการมาเกิดใหม่เป็นมนุษ
Baca selengkapnya
บทที่ 1 : เกิดใหม่
“ที่นี่มัน ที่ไหนเนี่ย?!” เขาลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตอนนี้ตัวเขานั้นอยู่ในสถานที่ที่ไม่รู้จักและไม่คุ้นเคย เหมือนว่าอยู่ในห้องกระจกสีแดงที่เต็มไปด้วยความร้อนระอุ“หืม ทำไมตอนนี้ฉันถึงจำได้ว่าฉันตายไปแล้ว... โดนรถชนเพราะช่วยคุณยายข้ามถนน อืม... คิด ๆ ดูแล้วทำไมพระเจ้าถึงเล่นตลกกับฉันแบบนี้กันฟร้ะ!!!”“ดีจ้า การตายของนายจบสวยดีไหมเอ่ย?” ทันใดนั้นก็มีหญิงสาวคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาต่อหน้าเขา ราวกับว่ามาจากอีกมิติหนึ่ง“เอ่อ น..นี่เธอเป็นใคร? หรือว่าจะพาฉันมานรก” เขาถามออกไปด้วยความงุนงง เพราะเขาคิดว่าตนเองจะได้ไปบนสวรรค์เสียอีก“ฮ่า ฮ่า ฮ่า นายนี่ตลกดีนะ! ฉันคงคิดถูกแล้วล่ะที่เลือกนายมา จะบอกให้ว่าฉันน่ะ.. คือผู้คัดเลือก และนายก็คือผู้ถูกเลือกไงเล่า”“ผู้คัดเลือก? ผู้ถูกเลือก? อะไรของเธอน่ะ” สำหรับเขาแล้วนั้น ยิ่งคิดก็ยิ่งงุนงง เพราะเขายังไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าอะไรเป็นอะไร ทั้งที่เขาควรจะได้ไปบนสวรรค์แล้วแท้ ๆ แต่กลับได้มาเจอหญิงสาวในสถานที่แปลกประหลาด“เฮ้อ! "ยามะ โชจิ" อายุ 31 ปี ตายเมื่อสักครู่นี้.. ตายพร้อมคุณยายด้วย นายนี่ตัวอัปมงคลหรือไงเนี่ย ทำไมต้องพาคนอื่นมาตายด้วย” หญิงสาวคนนั้นพูดออกไป
Baca selengkapnya
บทที่ 2 : ข้อมูลพื้นฐาน
“ตอนนี้ลูกก็ 6 ขวบแล้ว พ่อคิดว่าคงถึงเวลาที่ลูกนั้นจะได้รับรู้ข้อมูลต่าง ๆ ที่มากกว่าแต้ม W และแต้ม B แล้วล่ะ” อิซามุพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ดูจริงจัง ในตอนนี้อาคุมุก็มีอายุครบหกปีพอดี ซึ่งอาคุมุนั้นมีสีผมเป็นสีแดงสดเช่นเดียวกันกับอิซามุ แต่ที่แปลกไปคือบางจุดของสีผมนั้นมีสีฟ้าปะปนมาด้วย ดวงตาของเขามีสีดำสนิทและดูดุดัน แต่ร่างกายนั้นดูผอมบาง ซึ่งร่างกายที่ต้องฝึกฝนเพิ่ม แต่มาพร้อมกับพลังอันมหาศาลที่ซ่อนอยู่ แน่นอนว่าเขาจะได้ใช้มันอย่างเต็มที่เมื่อถึงเวลาอันเหมาะสม“เกี่ยวกับโลกนี้เหรอครับพ่อ?” อาคุมุถามกลับไป ซึ่งมันเป็นคำถามที่เขาไม่ควรจะถามไปตรง ๆ แบบนั้นเลยสักนิด“ใช่แล้วล่ะ เกี่ยวกับโลกนี้และการใช้ชีวิต เพราะมันมีหลายอย่างเลยล่ะที่ลูกต้องรู้” อิซามุนั้นตอบกลับไปโดยที่ไม่มีท่าทีสงสัยหรือแปลกใจอะไรเลยแม้แต่น้อย‘ไม่สงสัยอะไรในตัวฉันงั้นเหรอเนี่ย? ถ้าเป็นแบบนี้ฉันก็หลอกถามอะไรได้ง่าย ๆ น่ะสินะ’“ผมพร้อมรับฟังครับ” อาคุมุนั้นพูดด้วยสีหน้าที่ตั้งมั่น แต่ในใจลึก ๆ แล้วเพียงแค่ต้องการคนช่วยสอนอะไรหลาย ๆ อย่างในโลกนี้ ทั้งการใช้พลังเวท การต่อสู้ การฝึกใช้อาวุธ หรือแม้กระทั่งการฆ่า“ก็นะ พ
Baca selengkapnya
บทที่ 3 : ผู้ใช้พลังปีศาจคนที่13?
“ผู้ใช้พลังปีศาจ? จอมมารด้วยเหรอครับ?” จอมมารคือผู้ที่อยู่เหนือทุกสิ่งในโลกนี้ ซึ่งยังไม่มีใครเคยเห็นเลยสักครั้ง ว่ากันว่าปรากฏตัวล่าสุดก็เกือบ ๆ 140 ปีที่แล้ว เป็นเรื่องที่บอกต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน และผู้ใช้พลังปีศาจทั้ง 13 ซึ่งปรากฏตัวล่าสุดก็เมื่อ 2 เดือนที่แล้ว แต่มีแค่ 4 คนเท่านั้นที่ชาวบ้านได้เห็นและนักเวทได้ต่อกรด้วย แน่นอนว่าแพ้ราบคาบ“จอมมารคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด ผู้ใช้พลังปีศาจทั้ง 13 คนก็เหมือนกับองครักษ์ของจอมมาร” อิซามุตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ราวกับว่าไม่ค่อยอยากจะพูดถึงเรื่องนี้สักเท่าไหร่“เป็นมนุษย์เหมือนกันสินะครับ”“ใช่แล้วล่ะ.. เป็นมนุษย์ที่ภายในจิตใจถูกความมืดครอบงำจนกลายเป็นอมนุษย์ไปทั้งอย่างนั้น มีพลังที่แข็งแกร่งและร่างกายที่แทบจะเป็นอมตะ”“พ่อไม่อยากนึกถึงมันเลย ในตอนนั้นผู้ใช้พลังปีศาจของจอมมารนั้นมีอยู่แค่ 12 คน จอมมารมันต้องการอีก 1 คน.. ใช่แล้ว มันฆ่าบรรพบุรุษของเราแล้วมันก็เปลี่ยนให้ 1 ในบรรพบุรุษของเราเป็นผู้ใช้พลังปีศาจ แต่พ่อก็ยังไม่สามารถรู้ได้ว่าคือใคร เพราะตระกูลของเราสืบทอดกันมา 7 รุ่นแล้วจนถึงปัจจุบันนี้”‘เท่ากับว่าบรรพบุรุษของตระกูลนี้สินะ
Baca selengkapnya
บทที่ 4 : ฝึกการร่ายเวท
“การปล่อยพลังเวท เราจะใช้การร่ายออกมาพร้อมกับฝ่ามือที่หันออกจากตัว หรือให้พูดง่าย ๆ ก็คือแบมือไปข้างหน้านั่นแหละนะ พ่อจะทำให้ดูเป็นตัวอย่างแล้วกัน” อิซามุนั้นอธิบายเกี่ยวกับวิธีการร่ายเวท โดยการใช้ฝ่ามือพร้อมกับการพูด “ลูกบอลเพลิง!” บริเวณรอบข้อมือของอิซามุนั้นมีวงแหวนเวทสีแดงปรากฏขึ้น แล้วมันก็หายไป ในขณะเดียวกันที่กลางฝ่ามือของอิซามุก็มีลูกไฟเล็ก ๆ ออกมาและลอยอยู่อย่างนั้น “สุดยอด แต่ไหนพ่อบอกว่าตระกูลเรามีพลังมังกรไงครับ ทำไมพ่อถึงมีพลังไฟ.. หรือคือมังกรไฟ? แล้วทำไมมันถึงอยู่นิ่งแบบนั้นล่ะครับพ่อ พ่อทำให้มันไม่ยิงออกไปเหรอครับ?” “เจ้าลูกบ้านี่ ใช่แล้วล่ะ พลังมังกรที่พ่อบอกไว้ก็คือมังกรไฟ..” “แล้วก็เราสามารถควบคุมพลังเวทได้อย่างอิสระตราบใดที่มันยังอยู่ตรงฝ่ามือเรา ถ้าจะยิงมันออกไปก็ต้องพูดต่อว่า 'ยิงลูกบอลเพลิง' และการร่ายแบบนี้นั้นส่วนมากจะใช้ในการรวบรวมพลังเพื่อนำไปสู่การใช้พลังเวทหรือใช้การโจมตีขนาดใหญ่ แต่มันก็มีการร่ายแบบลัดเพื่อใช้ในการต่อสู้จริงอยู่แล้ว วิธีก็คือพูด 'ยิงลูกบอลเพลิง' โดยที่ไม่ต้องพูดว่า 'ลูกบอลเพลิง จงออกมา' เหมือนตอนแรก.. มันก็มีอยู่แค่นั้นแหละนะ” การร่า
Baca selengkapnya
บทที่ 5 : องค์ชาย?
หลังจากนั้นเป้าหมายของอาคุมุที่คิดไว้ล่วงหน้าก็ไม่ได้มีเพียงแค่การฆ่าเพราะความแค้นในอดีต แต่เป็นการที่ได้ขึ้นไปอยู่ในจุดสูงสุดของโลกใบใหม่นี้ ในดินแดนอันกว้างใหญ่แห่งนี้ และเป็นจอมเวทที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ของโลกนี้!“ออกไปสูดอากาศข้างนอกก่อนแล้วกัน” ว่าแล้วอาคุมุก็ลุกออกจากเตียงและเปิดผ้าม่าน พร้อมกับเดินไปยังประตูห้องที่ปิดอยู่เขาเอื้อมมือไปจับลูกบิดประตูแต่ทันใดนั้นก็ได้มีสิ่งที่แปลกประหลาดเกิดขึ้น“นี่มันอะไร?!” เขารู้สึกได้ถึงพลังที่มีความแข็งแกร่งยากเกินจะเปรียบเทียบ และแรงกดดันที่มหาศาลราวกับว่ามันกำลังจะกดทับร่างกายของเขาให้จมลงไปภายใต้แรงกดดันนี้“ความแข็งแกร่งของพลังนี้มันเป็นของใครกันแน่?”ทันใดนั้นเอง อิซามุก็เปิดประตูเข้ามาซึ่งมันเป็นเวลาเดียวกันกับที่แรงกดดันอันมหาศาลนั้นหายไป ราวกับว่าถูกเขาหยุดเอาไว้“เอ๊ะ.. พ่อ?”“อาคุมุ ร่างกายและพลังของลูกฟื้นตัวดีแล้วใช่ไหม? มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?” อิซามุเอ่ยถาม“เอ่อ.. ร่างกายและพลังของผมกลับมาเป็นปกติแล้วครับ ไม่มีอะไรผิดปกติ” อาคุมุตอบกลับไปด้วยความงุนงง เพราะเมื่อครู่นี้เขายังรู้สึกถึงแรงกดดันนั้นอยู่เลย แต่ทำไมมันถ
Baca selengkapnya
บทที่ 6 : การพัฒนาของวงแหวนเวท
“ฉันจะแสดงให้เห็นเองนี่แหละ ว่าฉันสมควรจะได้รับมัน!! ไม่ใช่แกคนเดียวสักหน่อยที่มีความสามารถนั้น!” ชายคนนั้นเริ่มมีเปลวไฟปะทุออกมารอบตัว และออร่ารอบ ๆ ตัวของเขาก็เริ่มเห็นได้ชัดเจนขึ้นเช่นกัน‘สีม่วง?!’ อาคุมุถึงกับตกใจในทันทีเมื่อได้เห็นออร่านั้น ซึ่งมันปรากฏให้เห็นถึงความน่าเกรงขามและแรงกดดันโดยรอบ“อิชิโร่! ใจเย็น ๆ ก่อนไม่เป็นหรือไง?!” อากิระเอ่ยปากบอกกับชายคนนั้น ซึ่งเขามีนามว่า "ฟุโด อิชิโร่" เป็นพี่ชายแท้ ๆ ของอากิระ แต่ด้วยความที่ไม่ค่อยเอาใจใส่ในหน้าที่การงาน ไม่มีความรับผิดชอบ และด้วยความสามารถรอบด้านที่ด้อยกว่าน้องชาย ทำให้ไม่ได้รับสืบทอดเป็นหัวหน้าตระกูลต่อไป“ห๊าา? นี่แกเรียกชื่อฉันตรง ๆ เลยเหรอ แกไม่นับพี่นับน้องกันแล้วใช่ไหม? อยากจะเป็นศัตรูกันใช่ไหม?!” ด้วยความเอาแต่ใจของอิชิโร่ ทำให้เขาดูเหมือนยังไม่น่านับถือเท่าที่ควร คนส่วนใหญ่ในตระกูลจึงไม่เคารพและเชื่อฟังเขา ทำให้เขาน่าเกรงขามเพียงเพราะว่าเป็นพี่ชายของอากิระก็เท่านั้น“เฮ้อ!.. นี่พี่ยังคิดจะทำตัวเหมือนเด็กไม่เปลี่ยนเลยหรือไง อยู่ต่อหน้าเด็กก็ยังจะทำตัวเป็นเด็กเหมือนเดิม แบบนี้มันจะไปมีคุณสมบัติอะไรที่สามารถเข้ามารั
Baca selengkapnya
บทที่ 7 : ขุมทรัพย์
การพัฒนาของวงแหวนเวทนั้นทำให้เห็นถึงความต่างในทันที เพราะขนาดของวงแหวนเวทเริ่มต้นนั้นมีความยาวเส้นผ่านศูนย์กลางอยู่เพียงแค่ 1 เมตร แต่ในตอนนี้...“นี่มันอะไรกันเนี่ย?!!”ความแตกต่างนั้นปรากฏให้เห็นโดยไม่มีอะไรมาขวางกั้น ตามที่อาคุมุเห็นก็คงจะมีขนาดความยาวเส้นผ่านศูนย์กลางสักประมาณ 100 เมตรได้“ฉันยืนอยู่ตรงกลาง... จากด้านนั้นถึงอีกด้านหนึ่งมันไกลพอสมควรเลยนะเนี่ย มิน่าล่ะในตอนนั้นองค์ชายถึงโผล่มาตรงนี้ได้ คงจะเพิ่งพัฒนาสำเร็จแล้วก็อยู่ไม่ไกลจากจุดที่ฉันอยู่สินะ”เขายืนพูดกับตัวเองและคิดไตร่ตรองสิ่งที่ผ่านมาอยู่อย่างนั้น ความน่าจะเป็นที่มีโอกาสมากที่สุดก็คงไม่พ้นแนวคิดของเขาในตอนนี้แต่ในขณะที่สิ่งนั้นยังไม่กระจ่าง ก็ได้มีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นอีกครั้ง“หืม?!! นั่นใครน่ะ?!” ในตอนนี้เขาเปิดใช้วงแหวนเวทอยู่ และด้วยการพัฒนาของวงแหวนเวทจึงทำให้ประสาทสัมผัสการรับรู้ของเขาพัฒนาขึ้นตามไปด้วย“แบบนี้เองสินะ” ใครก็ตามที่อยู่ในรัศมีของวงแหวนเวท เขาจะรับรู้ได้อย่างทันท่วงที แต่ไม่สามารถรับรู้ตำแหน่งแบบเฉพาะเจาะจงได้ ไม่สามารถระบุตำแหน่งนั้นออกมาได้ไม่นานนัก เขาก็ไม่สามารถรับรู้ถึงบุคคลปริศนานั้
Baca selengkapnya
บทที่ 8 : การประลอง?
อาคุมุที่แอบดูอยู่ในจุดลับสายตา ซึ่งก็คือบริเวณต้นไม้ใหญ่หลังพุ่มไม้ ตำแหน่งของเขาในตอนนี้นั้นมีระยะห่างจากตำแหน่งขององค์ชายชูยะกับอากิระมากพอสมควร แต่เขาก็ยังคงมองเห็นทุกการกระทำได้ซึ่งเขาเห็นบางสิ่งที่เขาไม่เคยได้เห็นมาก่อนทั้งในโลกก่อนความตายของเขาและในโลกนี้ ถึงแม้จะยังใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้ได้ไม่นานนักก็ตาม แต่ตอนนี้เขาได้เห็นมันแล้ว“มหาศาลชะมัด”ซึ่งนั่นก็คือทอง เพชร อัญมณี และของล้ำค่าต่าง ๆ ที่ดูระยิบระยับเป็นอย่างมากในสายตาของเขา จึงทำให้เขาตาเป็นประกายได้ในทันทีอากิระนั้นควบคุมดูแลการขนย้ายทรัพย์สินออกมาจากอุโมงค์ ซึ่งมันมีมากเกินกว่าที่จะขนย้ายเพียงไม่กี่รอบก็เสร็จสิ้นได้ จากที่อาคุมุนั้นเห็นคือกลุ่มคนนับหลายสิบคนต่างขนย้ายของมีค่าเหล่านั้นด้วยรถเข็น และขนย้ายขึ้นรถม้าอีกครั้งหนึ่ง รถม้านั้นก็มีจำนวนมากอีกเช่นกัน ราวกับว่าเตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้ว“จะว่าไป ที่ลุงอากิระบอกว่าคนจากตระกูลใหญ่นั้นออกตามหาของล้ำค่า แต่ทำไมที่ฉันเห็นตรงนี้กลับเป็นองค์ชายกับตัวเขาเองแล้วก็คนของเขาล่ะเนี่ย”ทันใดนั้นอาคุมุก็นึกสงสัยอีกว่าขนย้ายแบบนี้ไม่กลัวการลอบโจมตีเลยก็คงจะเป็นไปไม่ได้ เขาจึงคิด
Baca selengkapnya
บทที่ 9 : บุคคลปริศนา
ในเมื่อตัวตนขององค์ชายชูยะนั้นไม่ค่อยชัดเจน แต่ด้วยความไม่ชัดเจนนี้นั่นเองที่ทำให้อาคุมุต้องการหาคำตอบ แต่ในตอนนี้มีสิ่งที่ต้องทำนั่นก็คือแข็งแกร่งขึ้นเพื่อไปต่อสู้และล่ารางวัล... รวมถึงล่าแต้ม B ไปในตัวด้วย แน่นอนว่าเขาไม่รอช้าที่จะอยากทำให้สำเร็จ“สร้างวงแหวนเวท!” ว่าแล้วเขาก็ใช้การเคลื่อนที่ด้วยวงแหวนเวทแล้วมุ่งหน้ากลับไปที่บ้าน ซึ่งระหว่างทางนั้นกลับได้พบเจอปีศาจเวทมนตร์อยู่ตรงหน้า แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นปีศาจเวทมนตร์ที่หลงมาตัวเดียวปีศาจเวทมนตร์ตนนั้นมีรูปร่างผอมบาง ความสูงเพียงประมาณ 1 เมตร ผิวหนังสีน้ำตาลเข้ม ดวงตาสีแดง ใบหน้าคล้ายกับมนุษย์แต่มีจมูกที่แหลมยาว ใบหูคล้ายกับมนุษย์ มีฟันที่แหลมคม รอบ ๆ ตัวมีออร่าสีขาวค่อนข้างที่จะเบาบาง และสิ่งที่โดดเด่นคือกรงเล็บบริเวณมือสองข้าง ซึ่งแต่ละข้างมีเพียงอันเดียว เป็นกรงเล็บที่มีความแหลมคมพร้อมกับมีออร่าสีฟ้าอ่อนปกคลุมอยู่“ได้โอกาสทดสอบฝีมือพอดีเลย อยากรู้เหมือนกันว่าฉันจะทำอะไรมันได้บ้าง”พูดจบเขาก็หาตำแหน่งที่เหมาะสมในการโจมตีระยะไกล เพราะในตอนนี้เขายังไม่มีอาวุธหรือทักษะการโจมตีระยะประชิด แน่นอนว่ามันคือสิ่งที่สำคัญเป็นอย่างมาก หลังจา
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status