مشاركة

บทที่ 211

مؤلف: Prince_White
last update تاريخ النشر: 2025-07-22 12:55:10
อวี้เหวินเหยียดนิ้วเรียวขึ้นแตะคางเบาๆ ดวงตาสีเข้มทอประกายแห่งความคิด “ข้อนี้… เมฆาคราม…” เขาพึมพำกั
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 249

    “ตราผนึกอักขระเช่นนี้... ลึกล้ำปานท้องนภาที่ไร้ขอบเขต” ชายชราพึมพำพลางถอนหายใจยาว แววตาที่จ้องมองพู่กันนั้นเต็มไปด้วยความอาวรณ์ทว่าก็แฝงด้วยความยอมรับในวาสนา เขาค่อยๆ ประคองพู่กันเล่มนั้นคืนสู่มือของอวี้เหวินอย่างทะนุถนอม “พู่กันเล่มนี้มีจิตวิญญาณของมันเอง... เมื่อครู่ข้าลองหยั่งเชิงดูแล้ว แม้แต่ข้

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 248

    ใบหน้าของตาเฒ่าจูที่เคยบูดบึ้งถมึงทึง ปรับเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มยินดีดุจดอกไม้บานในฤดูใบไม้ผลิ แม้ในใจจะแอบฉงนสงสัยอยู่บ้างว่าเหตุใดเด็กหนุ่มผู้จองหองผู้นี้ถึงได้เปลี่ยนใจกะทันหันปานพลิกฝ่ามือ ‘หึ... คงเห็นท่าไม่ดี หรือไม่อยากให้ตาเฒ่าจางต้องปะทะกับข้าจนบาดเจ็บกระมัง’ เขาครุ่นคิดพลางปัดความสงสัยทิ้งไปเ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 247

    พริบตาที่เสียงตวาดก้องดังมาจากด้านนอก อวี้เหวินสะบัดข้อมือคราหนึ่ง พู่กันไม้โบราณที่แฝงกลิ่นอายเร้นลับพลันหายวับเข้าไปในแหวนมิติอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาคมกริบของเขาประสานเข้ากับดวงตาที่สั่นไหวของจางเซวียนเพียงวูบเดียว ทั้งคู่ต่างเข้าใจในเจตนาของกันและกันโดยไร้คำพูด โครม! ประตูแสงค่ายกลถูกกระแทกเปิดออ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 246

    ‘นี่มิใช่การจองจำ... แต่คือการทดสอบจิตวิญญาณ’ อวี้เหวินรำพึงในใจ เขาหลับตาลง นิ่งสงบดุจพระพุทธองค์ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เขาเลิกใช้เนตรเปล่งมองดูอักขระบนโซ่ แต่ใช้ ‘ดวงจิต’ สัมผัสถึงจังหวะการเต้นของค่ายกล เขาพบว่าอักขระเหล่านั้นมิได้หยุดนิ่ง แต่มันเปลี่ยนรูปร่างไปตามลมหายใจของเขา อวี้เหวินเริ่มขยับป

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 245

    ชายชรามองดวงตาที่สงบนิ่งทว่าแฝงด้วยความทะเยอทะยานของเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงกึ่งเล่น “ในเมื่อเจ้าเลื่อมใสในตัวหม่าเทียนหลัวถึงเพียงนี้... เจ้าสนใจจะเดินตามรอยเท้าอันลึกลับของเขา มุ่งสู่เส้นทางที่ใช้ 'สติปัญญา' สยบใต้หล้าอย่างนั้นหรือ?” “ข้าสนใจขอรับ” อวี้เหวินตอบโดยมิต้องค

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 244

    ผู้อาวุโสหานเดินนำอวี้เหวินขึ้นสู่เบื้องบน ยิ่งผ่านแต่ละชั้น กลิ่นอายรอบกายก็ยิ่งหนักอึ้งและบริสุทธิ์ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงโถงทางเดินไม้หอมที่เงียบสงัดที่สุดของชั้นที่เจ็ด สุดทางนั้นมีประตูบานใหญ่แผ่ไอพลังจางๆ ออกมา มันมิได้ทำจากเหล็กกล้าหรือศิลา หากแต่เป็น ประตูแสงค่ายกล ที่ร้อยเรียงขึ้นจากอักข

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 173

    การปะทะยังคงดำเนินอย่างดุเดือด ฝ่ามือปะทะหมัด อากาศโดยรอบสะเทือนระลอก ๆ ครู่เวลาล่วงเลยไป... ท่ามกลางการปะทะอันรวดเร็วปานสายฟ้าฟาด อวี้เหวินพลันสังเกตเห็นเส้นสายยันต์ ณ จุดหนึ่งสั่นไหวผิดปกติ ราวกับเส้นไหมที่กำลังจะขาดสะบั้นด้วยลมหายใจเพียงแผ่วเบา "ตรงนั้น!" ดวงตาคมกริบเปล่งประกายเจิดจ้า ร่างกายท

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 172

    อ๋าวหยินห่าวซึ่งยืนประจันหน้าเบื้องหน้าอวี้เหวิน ดวงตาดุดันประหนึ่งเหยี่ยวทมิฬ ร่างกายสูงใหญ่ปานพยัคฆ์แผ่ไอกรุ่นกร้าวแทรกซึมอากาศ เขายกมือขึ้นช้า ๆ ฝ่ามือที่ปูดโปนด้วยมัดกล้ามแน่นราวแกะสลักศิลาถูกระเบิดพลังกายออกมาอย่างรุนแรง "เคล็ดอินทรีโลกันต์กำราบพยัคฆ์!" เสียงตะโกนของเขาดังสนั่น ราวพายุฤดูหนาว

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 171

    อ๋าวหยินห่าวหัวเราะในลำคอ เสียงต่ำทุ้มดุจหินผาถล่ม ฝ่ามือแกร่งบีบกล่องหยกแน่นจนเกิดเสียงลั่นเปรี๊ยะ เศษหยกแตกละเอียดปลิวว่อนในอากาศ เผยให้เห็นแผ่นยันต์ค่ายกลขนาดเท่าฝ่ามือ ลวดลายสลักเสลาวิจิตรพิสดาร ราวมังกรเงินเลื้อยพันเกี่ยวเถาวัลย์โบราณ ส่องประกายลึกลับน่าค้นหา "ในเมื่อเจ้าประสงค์จะท้าทายถึงเพีย

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 170

    ร่างสูงใหญ่ราวพญาหมีของอ๋าวหยินห่าว แผ่พลังกร้าวกราดออกมาจนพื้นหินแตกร้าวเป็นเส้นสาย ใต้เท้าเขาเกิดเป็นรอยแยกขนาดเล็กหลายสาย เส้นเลือดสีม่วงคล้ำปูดโปนไปทั่วมัดกล้ามดั่งเส้นเถาเหล็ก ดวงตาเปล่งประกายดุจอินทรีโซรมเหยื่อ เปลวไอกดดันจากร่างกายลุกฮือแผ่ซ่านปกคลุมทั่วลานประลอง จนกระทั่งเหล่าผู้ชมที่อยู่ห่า

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status