Flower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์

Flower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์

last updateHuling Na-update : 2026-03-21
By:  Noir87Kumpleto
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
69Mga Kabanata
263views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

คืนนี้พวกเราจะตอกและย้ำให้เธอได้รู้ซึ้งว่าร่างกายและหัวใจของเธอน่ะเป็นได้แค่ของพวกเราตลอดไป

view more

Kabanata 1

ตอนที่ 1

크리스마스이브, 병원에서 전화 한 통 걸려왔는데 의사가 몹시 착잡한 목소리로 내게 말했다.

“보영 씨, 도윤이 상태가 악화돼서 지금 긴급 치료를 받고 있어요! 임선우 씨가 도통 연락이 안 되네요. 지금 빨리 병원에 오셔야 할 것 같습니다!”

나는 뭘 더 정리할 겨를도 없이 부랴부랴 병원에 달려갔다. 전에는 늘 내가 옆에서 병간호하다가 오늘 잠깐 시간을 내서 도윤이 먹일 국을 끓이려고 집에 왔는데...

사실 오늘은 임선우가 병간호할 차례였다. 그는 분명 아이를 돌보겠다고 나와 약속했었다.

하지만 지금 대체 어디로 간 걸까?

병원으로 가는 길에서 나는 끊임없이 임선우에게 전화를 걸었지만 이 인간이 도통 받지를 않았다.

분노에 휩싸인 나는 온몸을 파르르 떨면서 그에게 카톡을 보냈다.

[임선우! 오늘 밤에 애 본다며?! 도윤이 지금 응급조치 받고 있대!]

병원에 도착하자마자 나는 미친 듯이 응급실로 달려갔지만 의사가 그런 나를 덥석 막고 어두운 표정으로 말했다.

“보영 씨... 마음의 준비를 하시는 게...”

나는 의사를 밀치고 머리를 마구 흔들었다.

“아니야! 아닐 거야! 어제까지 잘만 지냈잖아!”

의사는 내 어깨를 꽉 잡아주었다.

“도윤의 상태가 원래 불안정했어요. 병실에 모니터가 있지만 옆에 있는 가족만이 제일 먼저 이상 징후를 감지할 수 있어요. 오늘 밤 도윤의 곁에 아무도 없어서... 저희도 한 발 늦었습니다. 정말 죄송합니다.”

이 소식을 들은 나는 그대로 바닥에 주저앉았다. 휴대폰을 꽉 잡은 채 심장이 갈기갈기 찢어지고 제대로 숨 쉴 수조차 없었다.

“임선우!”

얼마나 기다렸을까. 수술실 불이 꺼지고 의사가 걸어 나왔다.

“임도윤 씨 가족분, 도윤이랑 마지막 크리스마스이브를 함께 보내세요...”

마지막이라...

어떻게 이럴 수가...

임종실에 돌아온 후 임도윤은 겨우 눈을 뜨고 주위를 둘러보았다.

“엄마, 아빠가 크리스마스 선물을 주는 거 맞죠? 그런 거죠?”

나는 아이의 손을 꼭 잡고 비통한 마음을 겨우 추슬렀다.

“그래, 맞아. 아빠 크리스마스엔 꼭 오실 거야...”

고개를 숙이고 무기력하게 휴대폰을 내려다보았지만 임선우는 여전히 종무소식이었다.

SNS를 열었더니 한유리가 피드를 하나 올렸는데 초코에 관한 내용이었다.

[초코가 사라졌다. 질식해 죽을 것만 같아... 초코야, 대체 어디 간 거니?]

크리스마스 분위기로 가득 찬 길거리에서 임선우가 착잡한 얼굴로 그녀 대신 초코를 찾아 헤매는 사진도 한 장 첨부되었다.

초코는 한유리가 키우는 강아지였다.

정말 이보다 더 풍자적인 상황이 또 있을까?

아들이 사경을 헤매는데 아빠란 자는 첫사랑을 위해 개나 찾아 헤매고 다닌다니.

나는 울화가 치밀어 피드에 댓글을 남겼다.

[도윤이 죽으면 너희 둘 천벌 받을 거야. 지구 끝까지 쫓아가서라도 너희 둘 죽여버린다 내가!]

이때 임도윤이 내 손을 어루만졌다.

“엄마, 왜 울어요?”

나는 겨우 머리를 들고 눈 앞을 가린 눈물을 쓱 닦았다. 이 눈물은 도윤이를 향한 자책과 아쉬움, 그리고 또 임선우를 향한 원망과 증오가 섞여 있었다.

그래도 이젠 즐거운 마음으로 도윤이 마지막 가는 길을 함께해줘야 한다.

나는 휴대폰을 끄고 흘러내리는 눈물을 닦으며 아들에게 말했다.

“엄마 너무 기뻐서 그래. 오늘 크리스마스이브야. 우리 도윤이 엄마랑 같이 아늑한 밤 보내자.”

이때 마침 임선우의 전화가 걸려왔다. 임도윤을 위해서라도 이 전화는 받아야만 했다.

전화기 너머로 그는 여전히 버럭버럭 화내고 있었다.

“야, 반보영! 어딜 뚫린 입이라고 말 함부로 내뱉어?!”

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
69 Kabanata
ตอนที่ 1
ในอดีตนานมาแล้วมีคนเคยเล่าว่าในโลกของเรามีประตูอยู่หนึ่งบานที่ถูกเก็บเป็นความลับ ประตูนั้นเป็นประตูที่เชื่อมโยงโลกอีกฝั่งที่เป็นคู่ตรงข้ามกับโลกของมนุษย์ ว่ากันว่าหลังบานประตูมีสิ่งลี้ลับมากมาย ทั้งเทพ มังกร ภูติ และปีศาจอาศัยอยู่ ซึ่งประตูนั้นเป็นประตูที่เหล่าปีศาจและเทพที่มีพลังมากเท่านั้นที่สามารถเปิดใช้เพื่อเดินทางเข้าออกระหว่างทั้งสองโลกได้ มนุษย์ธรรมดา หรือ อมนุษย์ที่ไม่ได้มีพลังมากมายถึงจะเคยพบเห็นประตูบานนั้นก็จะเห็นเป็นแค่ประตูสำหรับตกแต่งผนังธรรมดาที่ไม่สามารถเปิดออกได้ และที่สำคัญประตูบานนี้จะเคลื่อนย้ายไปที่ต่างๆตามกาลเวลาซึ่งไม่มีใครรู้ว่ามันจะวนกลับมาที่เดิมเมื่อไหร่ รู้ก็เพียงแค่ไม่ว่ายังไงประตูก็จะวนกลับมาในที่มันเคยอยู่มาแล้วราวกับว่ารอเวลาให้ผู้ที่เหมาะสมมาเปิดมันออก ลียง ประเทศฝรั่งเศส เวลา 7.30น.“ฮ้าววววว” เสียงคนตัวเล็กหาววอดๆ อยู่หน้ามหาลัยคาทอลิค ชื่อดังของเมืองในเขต Place Bellecour เพราะตื่นเต้นกับการที่จะได้เข้าเรียนมหาลัยที่ใฝ่ฝันถึงขนาดดรอปเรียนมาตั้งสองปีหลังจากที่เรียนจบมัธยมมาเพื่อให้ได้มาเรียนที่นี่โดยเฉพาะ เพราะว่าเป็นสถานที่ที่สำคัญที่ทำให้พ่อกับแ
Magbasa pa
ตอนที่ 2
10.00น. กิ๊งก่อง กังก่อง เสียงนาฬิกาเรือนเก่าส่งเสียงก้องดังเป็นสัญญาณให้นักศึกษาเริ่มเข้าคราสเรียนตามตารางของตัวเองที่ระบุเลขห้องตามแต่วิชาไว้ให้แล้ว คนร่างเล็กรีบวิ่งขึ้นอาคารเรียนไปที่หน้าห้องเรียนของตัวเองที่มีป้ายเลขห้องตรงกับตารางสอนของตัว ซึ่งตอนนี้คนอื่นๆได้เข้าห้องเรียนไปหมดแล้ว ตรงทางเดินไม่เหลือนักศึกษาเดินอยู่ซักคนและที่สำคัญเธอก็กำลังจะเข้าเรียนสายเพราะมัวออกไปเดินเล่นเพลินไปหน่อย เมื่อถึงประตูหน้าห้องเรียนที่เขียนตามแผนที่ห้องที่เธอได้รับมาในวันที่ลงทะเบียนรายงานตัวนักศึกษาครั้งแรกก็ได้พบว่าประตูที่ปรากฎอยู่ตรงหน้ามี ขนาดใหญ่กว่าตัวเธอถึงสองเท่า เป็นประตูบานไม้โอ๊คเก่าขอบบานเป็นหินอ่อนแกะเป็นลวดลายเถาวัลย์ดอกไม้ด้านบนของขอบบานถูกประดับด้วยรูปปั้นหินอ่อนรูปร่างคล้ายๆเทพปกรนัมสาวสวยที่รายล้อมไปด้วยหมู่มวลบุปผาหลายสายพันธุ์ ซึ่งก่อนที่ฟีโลน่าจะเปิดประตูก็ได้จัดแจงเช็คเสื้อผ้าหน้าผมของตัวเองให้พร้อมก่อนที่จะตัดสินใจเปิดประตูตรงหน้าทันใดนั้นขณะที่เธอเปิดประตูและกำลังจะก้าวผ่านธรณีประตู อยู่ๆ ก็มีลมวูบใหญ่พัดคนตัวเล็กเข้ามาภายในห้องและประตูถูกกระแทกปิดลงอย่างแรงในทันที
Magbasa pa
ตอนที่ 3
และในระหว่างที่เธอคิดนั้นร่างสูงตรงหน้าก็ได้ตอบเธอว่า “จริงๆ มันก็คือมหาลัยเซนต์คาทอลิคเนี่ยแหละแต่มันเป็นชื่อที่มนุษย์เรียกกันน่ะ แต่สำหรับฝั่งนี้มันคือมหาลัยเซนต์เดม่อน ต้องขอบอกไว้ก่อนว่ามันก็ไม่ใช่ที่เดียวกันซะทีเดียวหรอกนะ เรียกว่าอยู่คนละฝั่งมากกว่า” เมื่อคนตัวเล็กได้ฟังก็เริ่มรู้สึกร้อนๆหนาวๆ กับสิ่งที่ได้ยิน และรู้สึกสับสนไปหมดกับคำว่าคนละฝั่ง ‘หมายถึงอะไร?ถ้าเซนต์คาทอลิคเป็นชื่อที่มนุษย์เรียก แล้วเซนต์เดม่อนล่ะอย่าบอกนะว่าเป็นชื่อที่...’ พลางกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอไปอย่างยากลำบาก “ใช่ เป็นอย่างที่เธอคิดนั่นแหละ โลกฝั่งนี้คือโลกคู่ขนานกันกับโลกมนุษย์ และเป็นที่อยู่ของปีศาจและสิ่งลี้ลับ แต่...” ออทัสพูดยังไม่ทันจบก็สังเกตได้ว่าคนตัวเล็กค่อยๆ เดินถอยหลังกลับไปตรงประตูที่พึ่งเปิดเข้ามาและพยายามเอื้อมมือไปเปิดประตูนั้นอีกครั้งนึง และเมื่อเธอเปิดออกไปก็พบว่าด้านนอกห้องดูเปลี่ยนไปจากเดิม ทางเดินที่เป็นแบบร่วมสมัยในตอนแรก กลับกลายเป็นโถงบันไดทอดยาว วนลงไปด้านล่าง เธอเบิกตากว้างขึ้นตกใจกับสิ่งที่เห็นตรงหน้าว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร แล้วเธอควรจะทำอย่างไรต่อไปดี และพอคิดเท่าไหร่ก็ค
Magbasa pa
ตอนที่ 4
เมื่อออทัสเห็นว่าเด็กสาวเริ่มไว้วางใจ เขาก็ได้กางปีใหญ่สีดำสนิทออกมา และยื่นมือไปยังฟีโลน่า ซึ่งเธอก็ยื่นมือไปจับแต่โดยดีถึงแม้ว่าจะมีแววตากังวลอยู่เล็กน้อย ออทัสได้ช้อนตัวร่างเล็กขึ้นกระชับเข้ากับอกกว้างก่อนที่จะโผบินออกมาทางหน้าต่างมุ่งตรงลงด้านล่างอย่างรวดเร็วทำเอาร่างบางกรีดร้องออกมาเสียงดังอย่างใจหาย ก่อนที่จะชะลอตัวค่อยๆลงพื้นอย่างนุ่มนวล “หึๆ ตัวสั่นเชียว กลัวรึ?” ออทัสเอ่ยแซวอย่างขบขันกับคนตัวเล็กที่กำลังตัวสั่นเป็นลูกนกพึ่งเกิดก็ไม่ปาน “กลัวสิคะ นึกว่าจะตายซะแล้ว คนอุตส่าไว้ใจทำไมมาแกล้งกันแบบนี้ล่ะคะคุณออทัส”ฟีโลน่าเมื่อตั้งสติได้ก็โวยวายใหญ่ “ฮ่าๆๆๆ ก็คนมันอยากแกล้งนี่นา ว่าแต่เธอเรียกฉันว่าพ่อดีกว่า เพราะหลังจากนี้ฉันจะแนะนำเธอกับคนอื่นว่าเธอเป็นลูกบุญธรรมของฉัน ปีศาจตนอื่นๆจะได้ไม่สงสัยในกลิ่นของเธอด้วย”ออทัสหัวเราะออกมาอย่างเปิดเผยก่อนที่จะบอกให้ฟีโลน่าเปลี่ยนสรรพนามในการเรียกตัวเองว่า พ่อแทน เพื่อเป็นการช่วยปกป้องเธออีกทาง เพราะเขาพอจะเดาได้แล้วว่ากลิ่นหอมๆ ที่เต็มไปด้วยพลังบางอย่างที่อยู่ในตัวเด็กสาวผู้นี้คืออะไรกันแน่ “ได้ค่ะ คุณออ เอ้ย!! คุณพ่อ”ฟีโลน่าตอบ จา
Magbasa pa
ตอนที่ 5
ก๊อก ก๊อก ออทัสเคาะประตูหน้าห้องพัก และบอกให้คนตัวเล็กยืนรออยู่เงียบๆข้างๆเขา จนซักพักก็มีคนเปิดประตูออกมา แอ๊ด~ ร่างที่ปรากฎออกมาหลังจากประตูบานนั้นทำเอาฟีโลน่าถึงกับอึ้ง เขามีผิวขาวซีด หน้าตาจัดได้ว่าหล่อราวเทพบุตร ผมสีเทาหม่นยาวระคอ ถูกเซตอย่างลวกๆ เหมือนคนพึ่งตื่นนอน ดวงตาสีเงินวาววับ แต่แฝงไปด้วยความเย็นชาและความดื้อรั้น คิ้วที่ดูขมวดเข้าหากันเล็กน้อยมองมายังออทัสก่อนที่จะเลื่อนสายตามาหยุดมองหน้าของคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆ ร่างเล็กที่เห็นว่าคนที่ออกมาเป็นผู้ชายแทนที่จะเป็นหญิงสาวเหมือนตนเองก็มุ่ยหน้าแสดงความไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน และหันไปสะกิดออทัสเพื่อเป็นการถามกลายๆ ว่าตกลงคือมันยังไงกันแน่ แต่ร่างสูงกับไม่สนใจเธอเลย มัวแต่ทำลอยหน้าลอยตาแสดงที่ท่าพอใจกริยาที่สาวน้อยแสดงออกมา“มาถึงที่นี่มีธุระอะไร ท่านออทัส ปกติท่านไม่เห็นเคยจะแวะมาที่นี่ด้วยตัวเองเลยนี่”ชายหนุ่มเจ้าของห้องเอ่ยถาม “ฉันมีบางอย่างอยากให้นายกับแฟรงค์ช่วยหน่อย”น้ำเสียงของออทัสที่พูดกับคนตรงหน้าดูเรียบคล้ายกับจะบอกว่า ไม่ได้ขอร้องแต่ว่าบังคับว่าต้องทำ ทำเอาชายหนุ่มตรงหน้าเดาะลิ้นขึ้นอย่างไม่ค่อยพอใจนัก กับป
Magbasa pa
ตอนที่ 6
ระหว่างนั้นเองด้านนอกอาคาร หลังจากที่ออทัสไล่ฟีโลน่าเข้าไปในห้องพัก เขาก็ชวน เรออนออกมาคุยตรงส่วนกลางของอาคารหอพัก เพื่ออธิบายถึงเรื่องราวของคนตัวเล็กที่เขาพามา “ท่านออทัส มีอะไรจะอธิบายก็รีบๆ พูดมา เราไม่เชื่อหรอกนะว่าผู้หญิงคนนั้นจะเป็นลูกของท่าน เพราะกลิ่นของเธอนั้นแปลกมาก แถมหอมมากอีกต่างหาก ท่านไปเก็บยัยตัวเล็กนั่นมาจากไหนกันแน่”เรออนเปิดประเด็นขึ้นทันที “ก็กำลังจะบอกอยู่นี่ไง ไฉนเจ้าใจร้อนอย่างนี่ล่ะเนี่ย ไม่ใช่ว่ากายอันเย็นชืดนั้นจะทำให้ใจเจ้าเย็นด้วยรึ บุตรของผู้เป็นอมตะ แต่เจ้าก็เก่งนะที่รู้ว่าไม่ใช่ลูกของข้า ขนาดข้าให้เครื่องรางกับเด็กคนนั้นเพื่อกลบกลิ่นหอมๆ นั้นแล้วเชียว” ออทัสแขวะกลับก่อนที่จะพูดต่อ “แต่ก็เพราะกลิ่นหอมๆ นั่นแหละที่ต้องทำให้นำเด็กคนนั้นมาฝากไว้ที่นี่ เธอมาจากอีกฝั่งของประตูและที่สำคัญเธอก็เป็นมนุษย์ ฉันก็ไม่รู้ว่าเธอเปิดมันได้อย่างไร รู้แค่ว่าเด็กคนนี้มีกลิ่นอายคล้ายๆกับ... เฮ้อ~ ช่างเถอะๆ เอาเป็นว่าฉันฝากให้คุ้มครองเธอด้วยในช่วงที่ฉันไม่อยู่ ในระหว่างนี้ก็ให้เด็กคนนี้เรียนที่นี่และพักอยู่กับพวกนายสองคนไปก่อน และจำไว้ด้วยว่าเธอนั่นพิเศษมากอย่าได้ให้ปีศา
Magbasa pa
ตอนที่ 7
เมื่อเรออนพูดจบร่างของเจ้าหมาตัวโตก็ค่อยแปลเปลี่ยนเป็นผู้ชายผิวสีแทน ขนที่เป็นสีน้ำตาลไหม้อันเป็นเอกลักษณ์ก็เปลี่ยนเป็นผมยาวประบ่า มัดเป็นจุกแบบลวกๆ แต่แฝงไปด้วยความมีสเน่ห์ ชายคนนี้มีดวงตาสีทองอร่ามแลดูเจ้าเล่ห์และทะเล้นนิดๆ เหมือนกับพวกคาสโนว่าล่าสาวก็ไม่ปานต่างกลับเรออนที่มีสายตาคมกริบดูเย็นชา “ฮ่าๆๆๆ สวัสดียัยตัวเล็ก เธอที่มันกลิ่นน่ากินชะมัดเลยรู้ตัวรึเปล่า ว่าแต่เธอเป็นใครมาจากไหนกันล่ะ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ ” แฟรงค์พูดพลางโน้มตัวเข้าไปใกล้ฟีโลน่าและใช้ปลายจมูกค่อยๆ สูดดมกลิ่นหวานตรงซอกคอขาวๆ ของคนตัวเล็กพลางเลียดลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเอง จนทำให้ร่างบางช็อกจนตัวแข็งทื่อกับการกระทำของผู้ชายตรงหน้าไปซะแล้ว ยิ่งไม่มีภูมิคุ้มกันพวกผู้ชายอยู่ด้วย เรออนที่เห็นอย่างนั้นก็ลากเจ้าเพื่อนตัวดีให้ออกห่างจากฟีโลน่า เพื่อที่จะอธิบายเรื่องทั้งหมดให้เจ้าหมาป่าคนสนิทฟังว่า ยัยคนตัวเล็กตรงหน้าเป็นใคร มาจากไหน ก่อนที่เพื่อนของเขาจะทำอะไรเกินเลยไปมากกว่านี้ เพราะเขาเองก็ต้องคุมสติของตัวเองอย่างยากลำบากเหมือนกันในตอนที่พบฟีโลน่าครั้งแรก เด็กบ้าอะไรก็ไม่รู้ หอมชะมัด ส่วนบุรุษหมาป่าที่ได้รู้เรื่อ
Magbasa pa
ตอนที่ 8
ห้องพักของฟีโลน่าที่แฟรงค์พาหญิงสาวไปดูนั้นเป็นห้องเล็กที่ว่างเพียงห้องเดียวที่เหลืออยู่ในห้องนี้ ส่วนภายในห้องนั้นถูกตกแต่งไปด้วยเตียงและตู้เสื้อผ้าไม้สีเข้มแบบโบราณ ตัดกับห้องสีขาวครีม แถมมีหน้าต่างบานใหญ่ที่สามารถมองออกไปเห็นธรรมชาติภายนอกที่สวยงามฟีโลน่าที่เห็นห้องของเธอแล้วก็ถึงกับฉีกยิ้มหวานออกมาอย่างลืมตัวพร้อมวิ่งเข้าไปสำรวจห้องของเธออย่างรีบร้อน และเธอก็ได้เห็นว่ามีกระถางต้นไม้เล็กๆตรงริมหน้าต่างอยู่ต้นนึงที่มีใบแห้งเหี่ยวอยู่ด้านใน เธอจึงหยิบกระถางขึ้นมามองดูใกล้ๆ ทันทีที่ลมหายใจของเธอสัมผัสเข้ากับต้นไม้ต้นนั้น จากที่ใบมันแห้งเหี่ยวก็กลับมามีใบที่เขียวสดและออกดอกบานสวยราวกลับมีเวทมนต์ สองหนุ่มที่ได้เห็นถึงกลับเบิกตากว้าง และหันมามองหน้ากันราวกับสงสัยว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง แต่ก็ไม่ได้ส่งเสียงพูดอะไรออกมา ต่างจากฟีโลน่าที่มีท่าทีเฉยๆ เพราะคิดว่าที่นี่เป็นโลกปีศาจ มันคงจะไม่แปลกอะไรที่อยู่ๆดอกไม้จะบานอย่างกระทันหันเสมือนกล่าวต้อนรับการมาของเธอได้ “เอาเป็นว่าเธออยู่ในห้องนี้ไปละกันนะ พวกเราขอออกไปทำธุระก่อน ถ้าหิวก็เปิดตู้เย็นหาอะไรกินเองละกัน แต่อย่าพึ่งออกไปไหนคนเดียวล่ะถ
Magbasa pa
ตอนที่ 9
“ฮ้าวววว อื้อ~ นี่กี่โมงแล้วเนี่ย ทำไมถึงหลับสบายแบบนี้นะ” ฟีโลน่าหันไปดูนาฬิกาข้างหัวเตียงก็เห็นว่าบ่ายโมงแล้ว ก็ลุกออกจากเตียงและเดินออกมานอกห้อง เพื่อจะไปหาอะไรกินในห้องครัวซะหน่อย หิวจัง จะมีอะไรให้กินบ้างนะ“เอ…ว่าแต่มีอะไรพอจะทำอาหารได้บ้างไหมเนี่ย” ร่างบางพูดพร้อมเปิดดูของในตู้เย็นก็พบว่ามีพวกซอสกับเส้นสปาเก็ตตี้“งั้นทำสปาเก็ตตี้กินดีกว่า ง่ายดีด้วย ไม่รู้ว่าพวกนั้นจะทานอะไรหรือยังนะ อือ~ พวกเค้าจะกินอาหารแบบมนุษย์หรือเปล่านะ”ระหว่างที่ร่างบางทำอาหารอยู่ เรออนก็เดินเข้ามาในห้องครัวและยืนพิงขอบประตูมองร่างบางที่กำลังทำอาหารไปปากก็พูดถึงชายหนุ่มไป พลางยิ้มเอ็นดูกับคนตรงหน้า ที่นึกถึงคนอื่นว่ากินข้าวหรือยัง “ปกติฉันก็ทานได้นะอาหารธรรมดาน่ะ” ฟีโลน่าได้ยินที่ชายหนุ่มตอบก็เลยถามกลับไปว่า“แล้วนายจะกินด้วยไหมล่ะ จะได้ทำเผื่อ”“ไม่ต้องหรอก ตอนนี้ฉันอิ่มแล้ว” ชายหนุ่มตอบพลางยกแก้วเครื่องดื่มที่มีของเหลวสีแดงสดในแก้วให้ร่างบางดู “หลังจากนี้เรามีเรื่องต้องคุยกันนะ กินเสร็จแล้วมาที่ห้องนั่งเล่นด้วยล่ะ” เรออนบอกร่างบางก่อนเดินออกไปนั่งรอที่ห้องนั่งเล่นเมื่อฟีโลน่ากินข้าวเสร็จก็เดินเ
Magbasa pa
ตอนที่ 10
ตลาดนัดรัตติกาลที่ตอนนี้มีผู้คนเดินกันขวักไขว่แต่แท้จริงแล้วต้องเรียกว่าเหล่าภูติน้อย ภูติใหญ่ ปีศาจมากมายมาเดินซะมากกว่า การแต่งกายของคนที่นี่ไม่ได้แตกต่างจากมนุษย์ทั่วไปเลย แต่ที่จะต่างก็คือบางคนมีหู บ้างกูมีหางหรือผิวพรรณที่ละม้ายคล้ายสัตว์ชนิดต่างๆกันออกไป บางพวกก็มีปีกที่พับอยู่ด้านหลัง หรือแม้กระทั้งภูติตัวจิ๋วก็มีให้เห็นบินไปบินมาเลือกซื้อของกันเต็มไปหมด เป็นภาพที่หาดูยากมากสำหรับมนุษย์ธรรมดาอย่างฟีโลน่าทำให้เธอเอาแต่มองคนพวกนั้นมากกว่าของที่กำลังขายซะอีก“แม่หนูจ๊ะ สนใจทานโกโก้เจ็ดสีมั้ยจ๊ะ” ระหว่างที่ร่างบางกำลังเดินสำรวจอย่างเพลิดเพลินก็มีเสียงแม่ค้าทักฟีโลน่าและเรียกความสนใจไปที่ของในมือนั้น มันคือแก้วน้ำที่มีกลิ่นคล้ายโกโก้ร้อนๆ เพียงแต่มีสีสันเหมือนกับสายรุ้งที่ดูสวยงาม ยามเมื่อหญิงสาวจ้องมอง“โกโก้เจ็ดสีนี้หาทานยากมากนะหนู 100ปีจะมีซักหนที่ออกผลมาให้ทำเครื่องดื่มขายได้ แถมยังเป็นยาบำรุงพลังไหลเวียนได้ดีด้วยนะ สนใจรับซักแก้วมั้ย” แม่ค้าได้บรรยายสรรพคุณของโกโก้ออกมาอย่างยืดยาวในตอนร่างบางที่เอาแต่จดๆจ้องแก้วโกโก้นั้น เรออนก็เดินเข้ามาขนาบข้าง แล้วยื่นเงินให้ก่อนจะรับแก้
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status