บทนำ 1

"ช่วยไปเดินไกลๆ หน่อยได้มั้ย เดี๋ยวคนก็เข้าใจผิดกันหมด"

เด็กหนุ่มรุ่นพี่แค่ปีเดียววัยมัธยมปลาย หน้าตาโดดเด่นขวัญใจสาว ๆ ที่เดินเคียงคู่มากับสาวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้ม ซึ่งหญิงสาวเป็นที่หมายปองของใครหลาย ๆคนในโรงเรียน แต่สายตาของเธอนั้นมีไว้เพื่อมองเด็กหนุ่มรุ่นพี่ที่เดินอยู่ข้าง ๆ เท่านั้น

"ก็ดีสิ รินก็อยากให้เขาเข้าใจแบบนั้น"

"แต่ฉันไม่ชอบ!" เขาตวัดสายตามามองเธอทันที

"พี่ซันอ่ะ ใจร้ายกับรินอีกแล้ว"

"รู้ว่าฉันใจร้าย ก็ไม่ต้องมายุ่ง ถ้าแม่ไม่ขอฉันไม่ให้เธอมาด้วยหรอก!"

หญิงสาวหน้าหงอยลงทันที ก่อนจะเหวี่ยงกระเป๋าขึ้นพาดไหล่ แล้วเดินเบี่ยงไปอีกทาง

ดารินทร์ สาวน้อยผู้สดใส เธอหลงรักหนุ่มขี้เก๊กข้างบ้านมาตั้งแต่เด็ก ๆ เธอเป็นคนเปิดเผย เธอมักจะบอกเขาว่าเธอชอบเขา แต่ก็โดนเขาปฏิเสธมาตลอด แต่เธอก็ไม่เคยยอมแพ้ พยายามทำดีกับเขาทุกอย่าง เพื่อให้เขาสนใจ วันใดที่เขามีแฟน เธอจะถอยออกมายืนมองในที่ของเธอห่าง ๆ แต่หากวันใดเขาโสด เธอจะรุกเขาหนักมาก

"ริน!! ทางนี้"

เพื่อนสาวที่นั่งรออยู่ตรงม้าหินใต้ต้นไม้ใหญ่กวักมือเรียก ก่อนเธอจะหันไปส่งยิ้มแล้ววิ่งไปหา

"มาไวจังวันนี้"

"พอดีแม่มีธุระ เลยรีบมาส่งเราก่อน" หญิงสาวตอบพลางหยิบสมุดขึ้นมา "การบ้านเสร็จยัง ขอลอกหน่อย"

ดารินทร์ไม่ได้อิดออดรีบหยิบสมุดขึ้นมาวางบนโต๊ะให้เพื่อนทันที เธอไม่ได้เป็นคนเรียนเก่ง แต่เธอเป็นคนขยัน มักจะตั้งใจไม่ว่าจะทำอะไร

"วันนี้พี่ซันใจร้ายกับเราอีกแล้ว"

เป็นความเคยชินของเพื่อนสนิทอย่างเมย์วดี ที่เธอต้องมานั่งฟังเรื่องท้อแท้ใจของดารินทร์ ทั้งคู่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่มัธยมต้น จนดารินทร์ไว้ใจ เล่าเรื่องราวทุกอย่างให้ฟัง

"แกก็เลิกชอบไปสิ ใจร้ายขนาดนั้น เป็นเรานะ ยอมคบกับพี่เกรฟ ไปนานละ หล่อขนาดนั้น ตามจีบแกมานานแล้วนี่ ทำไมไม่เป็นเรานะ"

"ไม่อ่ะ ใครจะหล่อเท่าพี่ซัน"

เมย์วดีได้แต่มองบนให้กับเพื่อนของหล่อน หล่อนมักพูดให้ดารินทร์เลิกชอบหนุ่มข้างบ้านอยู่บ่อยครั้ง แต่ก็ไม่เคยสำเร็จสักที

หลังเลิกเรียนทุกคนต่างก็แยกย้ายกลับบ้าน มีเพียงดารินทร์ที่มัวชะเง้อมองไปทางโรงยิมส์ เพราะเธอกำลังรอชายหนุ่มที่เธออาศัยติดรถมาโรงเรียนด้วยทุกวัน ที่เธอไม่เข้าไปเพราะศศินเคยห้ามไม่ให้เธอไปยุ่งกับเขา หากจะกลับด้วยให้รอ เขามาตอนไหนก็ไปตอนนั้น จริง ๆ แล้ว ศศินไม่ชอบให้เธอมาด้วยหรอก แต่เพราะดารากานต์ แม่ของเขาบังคับให้รับเธอมาด้วย เขาจึงต้องยอมเชื่อฟังผู้เป็นแม่

"เห็นพี่ซันมั้ย"

ดารินทร์ถามหนุ่มรุ่นพี่อีกคนที่เดินผ่านมาทางด้านที่เธอยืนอยู่

"เห็นเดินกันไปทางหลังโรงเรียนกับไอ้วินน่ะ น่าจะมีเรื่อง"

"ห๊ะ ว่าไงนะคะ"

"น่าจะมีเรื่องกันกับห้องสี่"

ดารินทร์ไม่รอช้าวิ่งไปยังสถานที่ที่คาดว่าเป็นสถานที่นัดหมายทันที ซึ่งตรงนี้เป็นมุมอับของโรงเรียน หากมีเรื่องอะไรมักไม่มีใครรู้ใครเห็น