ดาวเคียงเดือน

"ช่วยไปเดินไกลๆ หน่อยได้มั้ย เดี๋ยวคนก็เข้าใจผิดกันหมด"เด็กหนุ่มรุ่นพี่แค่ปีเดียววัยมัธยมปลาย หน้าตาโดดเด่นขวัญใจสาว ๆ ที่เดินเคียงคู่มากับสาวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้ม ซึ่งหญิงสาวเป็นที่หมายปองของใครหลาย ๆคนในโรงเรียน แต่สายตาของเธอนั้นมีไว้เพื่อมองเด็กหนุ่มรุ่นพี่ที่เดินอยู่ข้าง ๆ เท่านั้น"ก็ดีสิ รินก็อยากให้เขาเข้าใจแบบนั้น""แต่ฉันไม่ชอบ!" เขาตวัดสายตามามองเธอทันที"พี่ซันอ่ะ ใจร้ายกับรินอีกแล้ว""รู้ว่าฉันใจร้าย ก็ไม่ต้องมายุ่ง ถ้าแม่ไม่ขอฉันไม่ให้เธอมาด้วยหรอก!"หญิงสาวหน้าหงอยลงทันที ก่อนจะเหวี่ยงกระเป๋าขึ้นพาดไหล่ แล้วเดินเบี่ยงไปอีกทางดารินทร์ สาวน้อยผู้สดใส เธอหลงรักหนุ่มขี้เก๊กข้างบ้านมาตั้งแต่เด็ก ๆ เธอเป็นคนเปิดเผย เธอมักจะบอกเขาว่าเธอชอบเขา แต่ก็โดนเขาปฏิเสธมาตลอด แต่เธอก็ไม่เคยยอมแพ้ พยายามทำดีกับเขาทุกอย่าง เพื่อให้เขาสนใจ วันใดที่เขามีแฟน เธอจะถอยออกมายืนมองในที่ของเธอห่าง ๆ แต่หากวันใดเขาโสด เธอจะรุกเขาหนักมาก"ริน!! ทางนี้"เพื่อนสาวที่นั่งรออยู่ตรงม้าหินใต้ต้นไม้ใหญ่กวักมือเรียก ก่อนเธอจะหันไปส่งยิ้มแล้ววิ่งไปหา"มาไวจังวันนี้""พอดีแม่มีธุระ เลยรีบมาส่งเราก่อน" หญิงสาว

"โอ๊ยยยย แม่เบา ๆ หน่อยรินเจ็บ""เจ็บแล้วไม่เคยจำ"ดารินทร์ร้องโอดโอยเมื่อโดนทรายแก้ว แม่ของเธอทำแผลให้ แผลที่เกิดจากเมื่อตอนที่เขาไปช่วยศศิน ไม้ฟาดโดนกระเป๋าจัง ๆ ก็จริง แต่ด้วยความแรงมันเลยแฉลบมาโดนที่ไหล่ของดารินทร์จนเป็นแผล"ก็พวกนั้นมันหมาหมู่อ่ะ ถ้ารินไม่เข้าไปช่วยพี่ซันก็เสียเปรียบนะสิ""ยังจะมาปากดี เดี๋ยวเถอะ"ดารินทร์เม้มปากเข้าหากันทันที เมื่อแม่ยกมือขึ้นจะฟาด เขารู้ว่าแม่ไม่ทำจริง ๆ หรอก แค่ทำให้เธอหวาดเสียวแค่นั้น แม่ของเธอขี้บ่นที่หนึ่ง เพราะความเงี้ยวของลูกสาวเธอจึงหนักใจอยู่ไม่น้อย"เสียงดังอะไรไปถึงข้างนอก"ดนัยที่เพิ่งกลับจากโรงพัก มาถึงเขาก็ได้ยินเสียงโวยวายระหว่างภรรยาสุดที่รักกับลูกสาวสุดดวงใจเถียงกันไม่หยุดหย่อน"พ่อคะ แม่อ่ะ บ่นรินอย่างเดียวเลย""แล้วไปทำอะไรให้แม่ต้องบ่นล่ะ""รินแค่ไปช่วยพี่ซัน โอ๊ยยย แม่เบา ๆ ซี๊ด!"ด้วยความหมั่นไส้ลูกสาว ทรายแก้วจึงแกล้งกดสำลีลงไปที่แผลแรง ๆ"วันนี้ได้แผลมาด้วย" ดนัยเลิกคิ้วถามลูกสาว"แฮะๆ นิดหน่อยเองค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็หายแล้ว เนอะแม่เนอะ"เธอพยายามหาแนวร่วม ทุกครั้งที่เธอมีเรื่องมา คนเป็นพ่อจะชอบมาโอ๋เธอ ส่วนแม่จะบ่น ๆ ตลอด

"ค่ะคุณนลินี ตอนนี้เจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังเข้าจับกุมผู้ต้องหายาเสพติดในอยู่ในพื้นที่บ้านดอน ในเขตชุมชนนะคะ..." นักข่าวสาวภาคสนามรายงานต่อผู้สื่อข่าวผ่านสถานีโทรทัศน์ช่อง MBและข่าวที่เธอกำลังรายงานอยู่นั้นกำลังเป็นที่สนใจของประชาชนในประเทศ เพราะผู้ค้ารายนี้อาจจะเป็นกุญแจสำคัญที่นำไปสู่การจับกุมผู้ค้ารายใหญ่ แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อเสียงปืนดังขึ้น และแน่นอนว่ามีการต่อสู้เกิดขึ้นอย่างแน่นอน"คุณนลินีคะ ตอนนี้เกิดเหตุการยิงปะทะกันระหว่างเจ้าหน้าที่ตำรวจและผู้ต้องหาค้ายาเสพติด หากมีความเคลื่อนไหวเพิ่มเติมทางเราจะรายงานกลับไปอีกครั้งค่ะ"ดารินทร์ก็กล่าวจบการรายงานทันทีเธอบอกให้ทีมงานคนอื่น ๆรออยู่ตรงนี้ เพื่อความปลอดภัย และเธอก็แอบเข้าไปยังบริเวณเกิดเหตุเพื่อเก็บข้อมูลเพิ่มเติม สำหรับใช้รายงานข่าวในครั้งต่อไปตลอดห้าปีหลังเธอเรียนจบเธอพยายามฝึกฝน หาประสบการณ์ เพื่อเป็นนักข่าวภาคสนามที่มีคุณภาพ และเป็นที่ยอมรับของคนข่าวด้วยกัน หากแต่ความบ้าบิ่นของเธอกลับทำให้เพื่อนร่วมทีมต่างก็ต้องกุมขมับ เธอมักจะแฝงตัวเข้าไปทำภารกิจกับเจ้าหน้าที่ตำรวจอยู่เสมอ จนเมื่อปลายปีที่แล้วเธอถูกส่งมาประจำก

ตอนนี้ตำรวจกำลังเคลียร์พื่นที่อยู่ จึงมีการกันคนภายนอกไม่ให้เข้าไปในที่เกิดเหตุ เธอเดินหามาวินไปเรื่อย ๆ เนื่องจากเธอแขวนป้ายสำนักข่าวใหญ่ไว้ที่คอ เธอจึงสามารถเข้าออกในพื้นที่ได้สะดวกกว่าคนปกติทั่วไป จนเธอเห็นมาวินกำลังช่วยพยาบาลสาวจับคนเจ็บอยู่ เธอจึงเดินเข้าไปหา"พี่วิน"มาวินแหงนหน้าขึ้นไปมอง ก็เห็นดารินทร์ที่ยืนอยู่ เขาอ่านชื่อที่ป้ายก็พอจะนึกออกลาง ๆ เพราะถ้าจำไม่ผิด เพื่อนเขามักจะเรียกหญิงสาวคนนี้ว่าดารินทร์"ใช่รินที่อยู่ใกล้ ๆ บ้านไอ้ซันป่ะ""ใช่ๆ น้องรินคนนั้นแหละ"มาวินยิ้มตอบดารินทร์ทันที จนพยาบาลสาวที่มองอยู่ไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่นัก เพราะเธอกับมาวินกำลังคบหาดูใจกันอยู่ แต่อยู่ ๆ ก็มีผู้หญิงสาวสวยมาทักทายเขาต่อหน้าต่อตาเธอ แถมทั้งคู่ยังยิ้มให้กันอีก"เป็นไงตั้งแต่ย้ายออกไปก็หายไปเลยนะ เกือบสิบปีได้แล้วมั้ง""ใช่ค่ะ เกือบสิบปีแล้ว ขนาดพี่ยังลืมริน คงไม่ต้องถามถึงพี่ซัน"หลังจากดารินทร์ย้ายไป เธอพยายามติดต่อหาศศินทุกช่องทางแต่เขาไม่เคยติดต่อกลับหาเธอเลยสักครั้ง นานวันเข้าเธอจึงเก็บเขาไว้ในความทรงจำ"มันกำลังจะแต่งงาน"ดารินทร์เหมือนโดนฟ้าผ่าลงกลางใจ เธอไปต่อไม่ถูกไม่รู้จะถา

เมื่อถึงเวลาที่นัดหมายรถตู้ก็มาจอดหน้าคอนโดนักข่าวสาว ดารินทร์ที่นั่งรออยู่แล้วจึงเดินไปขึ้นรถ"น้องขึ้นรถผิดหรือเปล่าครับ" ผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงเบาะคนขับเอ่ยถาม"ไม่นะคะ ถูกแล้ว" ดารินทร์มองบรรยากาศในรถตู้ก่อนจะตอบแบบงง ๆ"เรามารับน้องดารินทร์สายบู๊ ไม่ใช่นางแบบสาวสวย""นี่แอบแซวกันใช่มั้ยคะ""ไอ้กาย มึงก็แกล้งน้อง" ลลิตาเอามือผลักหัวธนกฤตเบา ๆ แต่ไม่ลืมที่จะหันไปชมดารินทร์ "วันนี้ดูดีมากจนพี่เกือบจำไม่ได้แน่ะ"ทั้งสองคนเป็นทีมงานในสายบันเทิง รู้จักดารินทร์ดี เพราะก่อนเธอจะถูกส่งมา ข่าวลือของเธอก็แพร่สะบัดไปทั่ว ยิ่งได้เจอตัวจริง ข่าวลือก็คือความจริง เพราะเธอห่าวดองมาก"ฝีมือพี่นีค่ะ""รายนั้นถ้าไม่เป็นนักข่าว แน่นอนว่าต้องเป็นสไตล์ลิสต์""พร้อมไปท่องโลกมายาหรือยัง ถ้าพร้อมแล้ว Let's go"รถตู้ของสถานีถูกขับมุ่งไปยังโรงแรมแกรนด์อิงค์ในเวลาต่อมา...ในงานค่ำคืนนี้มีแต่ดาราไฮโซเหมือนที่รสรินได้บอกดารินทร์ไว้ แต่เพราะดารินทร์ไม่ค่อยสนใจข่าวพวกนี้เธอจึงไม่ค่อยรู้จักดารามากเท่าไหร่นัก ขณะเดินในงานหลายคนต่างก็หันมองเธอ ทำให้เธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อย"ทำไมคนมองรินจังคะพี่ตา" ดารินทร์กระซิบถามลลิ