MasukShare
ทั้งเจ็บ ทั้งจุก
Terakhir Diperbarui:
2025-12-19 17:23:03“คุณต้องรับผิดชอบ คุณทำผมทั้งเจ็บทั้งจุก”
“วิธีเบบี๋มันก็เจ็บคลาสิกๆ แบบนี้แหละ” เธอพูดอย่างสะใจ
เขายืดตัวขึ้น ปลดซิปกระโปรงของเธอแล้วดึงออก มือหนาลูบคลำบนผ้าเรียบลื่น
“อย่านะ ไอ้บ้า” เธอด่าเป็นภาษาไทยขณะยันตัวขึ้น จะผลักเขาออก แต่ก็ถูกกดตัวลงไป เขารีบยืดตัวไปดึงกางเกงในเธอออก แล้วกระชากขาเธอพาดไหล่หนา จนตัวเธอไถลมาตามที่นอน
“คิดอะไรกับผมหรือเปล่า ทำไมแฉะแบบนี้” เขามองดอกไม้งามสีระเรื่อที่แพรวพรายชุ่มฉ่ำด้วยน้ำค้างกลางหาว
“จะบ้าเหรอคุณ ฉันจะไปคิดอะไรกับ...อื้อ”
โกหกออกไปทั้งที่มีหลักฐานประจานอยู่ตรงหน้าเขา เธอพูดไม่ทันจบก็กรีดร้อง เมื่อลิ้นร้อนจรดลงมาลงสิ่งสงวน เขาไล้เลียกลางรอยแยกแย้มของกลีบดอกไม้ ไชชอนทุกซอกมุม แวะยีเม็ดทับทิมสีแดงจัดตูมเต่ง ความรู้สึกแปลกใหม่แนบชิดพาให้ใจสั่น เธอขยำผ้าปูที่นอนแน่น สะโพกดีดขึ้นลงอย่างห้ามไม่ได้ หน้าท้องขยับเป็นลอนคลื่นกับความซาบซ่านหวามไหว เสียงหวานใสคร่ำครวญคลอไปกับเสียงคำรามของคนที่กำลังดื่มกินน้ำหวานของเธอ
“คุณเอเดรียน ฉันไม่ไหว พอออออออ หยุด” เธอร้องขอ ไม่อยากอายหากถึงสวรรค์เพราะเขา
ตัวเธอสั่นไปหมด แต่เขาก็ไม่ฟัง สอดแทรกลิ้นเข้าไปในช่องทางรัก รุกเร้าภายในจุดไฟให้เธอสมยอม ยิ่งเธอร้องดังเขาก็ยิ่งตวัดลิ้นระรัวกระทั่งเธอตอดอยู่บนลิ้นของเขา...
เพชรพลอยกัดฟันแน่นขณะร่างกายกำลังเสพสุขอย่างที่สุด...ในที่สุดเธอก็ไปถึงจุดนั้นเพราะเขาจนได้
เขาทิ้งช่วงให้เธอซึมซับความเสียวชั่วครู่ จึงกวาดเลียน้ำหวานที่หลั่งรินออกมาอีกมากมาย แล้วขยับมาพูดกับเธอ
“อันนี้เป็นบทลงโทษที่ทำให้ผมคอยนาน ส่วนคืนนี้...”
“คืนนี้ก็ห้องใครห้องมัน ไปค่ะ” เธอผลักเขาออก ปกปิดความเขินอายด้วยการลุกลี้ลุกลนจะลุกขึ้น “เราไปเที่ยวกันดีกว่า”
“เดี๋ยว” เขาจับไหล่เธอไว้ ไล้สายตาสำรวจเรือนร่างที่เขาอยากครอบครอง ฉกจูบอย่างรวดเร็วบนปานสีจางขนาดประมาณครึ่งเซนติเมตรตรงลำคอระหง และยิ้มร้ายกาจตรงมุมปากที่เห็นเธอยังหอบ “คืนนี้...มันจะไม่เกิดขึ้น ถ้าคุณไม่เต็มใจ”
“ขอบคุณนะคะที่ยังปรานีฉัน”
“แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่าผมอยากได้คุณ ผมยินดีจ่าย”
“ฉันไม่ได้มีค่ามากมายขนาดนั้น”
“มันอยู่ที่ว่าใครเป็นคนประเมิน เป็ดน้อย”
พูดจบเขาก็จับปลายคางเธอให้แหงนหน้าขึ้นมารับจูบจากเขา
“ผมไม่เคยจูบใคร ไม่เคยออรัลให้ใคร แต่กับคุณ...ผมมีความปรารถนาที่จะกลืนกินไปทั้งตัว”
เพชรพลอยดำดิ่งเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลอ่อนคู่คม ความปรารถนาที่เขาประกาศออกมามันเปล่งประกายอยู่ในนั้น เธอรู้สึกตกใจที่ความรู้สึกพิเศษมันเกิดขึ้นกับตัวเธอจากคำพูดของเขาแค่ไม่กี่คำเท่านั้นเอง
*********
“คุณนี่กินเก่งเหมือนกันนะ แต่ไม่ยักอ้วน สงสัยไปลงที่...” เขาไล้สายตาลงไปที่หน้าอกของเธอ
เธอไม่อยากด่า จึงรีบตัดบท “ไม่เคยเจอผู้หญิงตะกละแบบฉันละสิ ฉันใช้พลังงานเยอะ คุณรู้เปล่านี่เป็นมื้อแรกของวันนี้เลยนะ แล้วกินหมูกระทะเนี่ย เราต้องกินให้คุ้ม อัดๆๆๆ ลงท้องให้เกือบอ้วกไปเลย” เธอพูดไปเรื่อยๆ พลางคีบปลาหมึกที่สุกได้ที่เอื้อมไปใส่ชามเขา
“ทำไมคุณไม่หาอะไรรองท้องก่อนมาล่ะ” เขานำปลาหมึกไปแตะน้ำจิ้มน้อยๆ แล้วส่งเข้าปาก ปล่อยให้เธอบริการย่างเนื้อสัตว์ให้
“วันนี้ฉันต้องออกจากบ้านตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น รีบไปที่บริษัทเพื่อมากับรถของที่นั่น ฉันชินแล้วละ กินนอนไม่เป็นเวลา เหอะ นอนที่สนามบินก็บ่อยเวลาที่เครื่องมันดีเลย์ คุณรู้ไหม ที่ท่าเรือกับที่สนามบิน ฉันหลับตาเดินยังได้เลย บนถนนตรงไหนมีท่อ ตรงไหนมีหลุมฉันรู้หมด” เธอพูดติดตลก
“คุณต้องรับส่งแขกทุกวันหรือเปล่า”
“ไม่หรอก วันไหนที่ไม่ได้ทำ ฉันก็ไปรับของมาขาย ฉันเป็นแม่ค้าออนไลน์ด้วยนะคุณ”
“ทำไมถึงต้องทำงานหนักขนาดนี้ คุณมีภาระมากเหรอ” เขารู้มาจากเพื่อนว่าเธอทำงานตัวเป็นเกลียว ลำพังแค่เงินเดือนไม่พอใช้ จึงต้องลาออกจากงานไปรับจ๊อบ เพราะจะได้เงินเยอะกว่า
เพชรพลอยชะงักตะเกียบที่กำลังคีบกุ้งส่งไปใส่ชามเขา
“นั่นสิเนอะ วาสนาฉันมันน้อย แต่กรรมมันเยอะ” เธอไม่ยอมตอบคำถามของเขา “ต้องขอบคุณตัวเองที่ยังใฝ่ดี สอบชิงทุนจนจบปริญญาตรีมาได้ ไม่งั้นฉันคงไม่มีวิชาความรู้มาเป็นไกด์ให้คุณได้หรอก”
“คุณมีพี่น้องไหม” เขาตบเข้าเรื่องที่อยากรู้
เธอวางกุ้งใส่ชามเขา ตามด้วยเนื้อหมู
“มี น้องแท้ๆ คนนึง ส่วนอีกสองคนเพิ่งรู้ว่ามีก็วันที่พ่อฉันเสีย”
“คุณก็เลยต้องหาเงินเลี้ยงน้องๆ”
“นั่นก็ส่วนหนึ่ง มากกว่านี้ฉันไม่อยากพูด” เธอยิ้มเศร้าๆ ให้เขา
“โอเค ผมจะไม่ละลาบละล้วง คุณมีอะไรให้ผมช่วยไหม”
“ฉันทำงานแลกเงิน ไม่อยากได้อะไรฟรีๆ เอาเป็นว่าฉันรับจ้างกินดื่มเที่ยวกับคุณแล้วกัน โอเคไหม”
“คุณไม่กลัวผิดกฎบริษัทแล้วเหรอ”
“พี่วัฒน์บอกว่าคุณคือคนพิเศษ” เธอชูมือให้เขา เอเดรียนยื่นมือไปแปะกับมือเธอ เป็นอันตกลงร่วมกัน
“เมื่อกี้ตอนที่นั่งรถตุ๊กๆ มา ผมเห็นตามข้างทางมีโต๊ะขายอะไรสักอย่างที่คล้ายดอกบัว มันคืออะไรเหรอ”
“อ๋อ วันนี้วันลอยกระทง คืนนี้หน้าโรงแรมก็มีอีเวนต์ มีกระทงไว้ให้ลูกค้า เดี๋ยวเราไปลอยที่นั่นกันก็ได้”
“น่าสนุกนะ แต่ตอนนี้ผมเผ็ดจังเลย”
“ตายแล้ว ปากคุณแดงไปหมด” เธอหยิบแก้วน้ำเขามาดู “อุ๊ย ฉันนี่แย่จริงๆ เดี๋ยวไปเติมน้ำให้นะคะ”
เอเดรียนรอไม่ไหว เขาคว้าแก้วน้ำของเธอไปดูดระหว่างที่หญิงสาวเดินไปเติมน้ำ พอเธอหันกลับมาอีกทีก็พบว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียว มีหญิงชราจูงชายชราตาบอดมายืนร้องเพลงอยู่ที่โต๊ะ
เธอรีบเดินกลับมา หยิบแบงก์ยี่สิบจากกระเป๋าสตางค์ใส่ลงไปในถ้วยเก่าๆ จากนั้นหญิงชราก็พาชายตาบอดเดินจากไป
“ส่วนใหญ่ร้านหมูกระทะตามข้างทางก็แบบนี้ละค่ะ เอื้อเฟื้อกัน ไม่มีใครอยากเป็นขอทานหรอก”
เธอเห็นสายตาของเขายิ้มอยู่เหนือแก้วน้ำแข็งที่กำลังกิน
Bab terbaru
ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน ชีวิตที่สมบูรณ์แบบ (อวสาน)
“แม่ขา น้องอายุเท่าไร” น้องไข่มุกไม่รู้ว่าต้องเรียกอย่างไร เคยได้ยินแต่อายุที่นับเป็นเดือนเป็นปี “ครึ่งวันค่ะ” เพชรพลอยหันไปหอมหน้าผากลูกสาวที่เงยหน้ามาถาม“โอ้โห ครึ่งวัน!” น้องไข่มุกทำตาโต “จี๊ดเดียวเอง”“ก็น้องเพิ่งคลอดนี่คะ”“มุกอยากอุ้มน้องจังแม่ขา” เด็กหญิงเริ่มโอดครวญ“มุอุ้ม” น้องดอริสอ้าแขนมาจากอีกฝั่งหนึ่ง“น้องมุกอุ้มลูกทะเลไปก่อนนะครับ ลูกคลื่นยังเล็กเกินไป” คนเป็นพ่อให้เหตุผลพลางลูบศีรษะลูกสาว“ถ้าลูกคลื่นโตกว่านี้อีกหน่อยแม่ให้อุ้มนะคะ”“มุอุ้มเย” น้องดอริสพยักหน้าหงึกๆ ยังอ้าแขนไม่ยอมหุบ อยากเล่นกับพี่สาวแล้ว“ก็ได้ แต่ว่าลูกทะเลตัวใหญ่แล้ว พี่อุ้มได้นิดเดียวนะ” น้องไข่มุกปีนลงจากเตียง วิ่งอ้อมไปอีกด้าน เอเดรียนรีบวิ่งตามไปก่อนที่น้องไข่มุกจะลากดอริสลงมาฟาดพื้นเสียก่อน“ลูกฉันกลายเป็นลูกฝรั่งหมดเลย” เพชรพลอยจับแขนเอเดรียนที่เดินกลับมาหาเธอและลูกคนเล็ก“ทุกคนตาสวยเหมือนคุณนะ ถึงจะตาสีเดียวผม แต่ดูยังไงก็เป็นคุณ”“ขอบคุณนะคะ ที่ยังเหลือไว้ให้ฉันบ้าง” เธอจับแก้มเขาดึงอย่างมันเขี้ยวเสียงเคาะประตูดังขึ้น พอดีกับที่ลูกคลื่นอิ่มนม เอเดรียนจึงรับมาอุ้มพาดบ่าอย่างระมัดระวัง และ
ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน ลูกคลื่น
“วันแรกผมรักคุณอย่างไร วันนี้ผมก็รักคุณอย่างนั้น ไม่มีเพิ่มขึ้นหรือลดลง เพราะผมรักคุณสุดหัวใจตั้งแต่วันแรกแล้ว” เขายกมือข้างหนึ่งลูบศีรษะเธออย่างแสนรัก “ไม่เวอร์เกินไปใช่ไหม ที่จะบอกว่าวันแรกที่ผมรักคุณ คือวันที่ผมเจอคุณในร้านทอง”“ไม่ค่ะ ฉันเชื่อคุณ ถึงฉันจะรักคุณแค่หกปี แต่ฉันก็รักคุณหมดหัวใจเหมือนกันนะ”“ครับ ผมก็เชื่อคุณเช่นกัน”ทั้งสองยืนดื่มด่ำกับอ้อมกอดครู่หนึ่ง จนกระทั่งลมพัดแรงขึ้นพร้อมกลิ่นฝนจางๆ“เข้าไปข้างในกันเถอะ ลมพัดกระโปรงฉันเปิด”“ถอดกระโปรงสิครับจะได้ไม่เปิด” เอเดรียนบอกวิธีแก้ปัญหา“เดี๋ยวคุณเห็นกางเกงในฉัน” เพชรพลอยขุดมุกโบราณมาพูด“คุณก็ถอดกางเกงในสิครับ ผมจะได้ไม่เห็น” เอเดรียนมั่นใจว่ามุกของเขาเชยกว่า แต่ก็เข้ากันดี“คุณก็เห็นจิมิฉันน่ะสิ”เอเดรียนรับรู้ได้ถึงแรงกระเพื่อมจากการหัวเราะของหญิงสาว“ผมทำมากกว่าแค่มองอยู่แล้ว พูดแล้วคอแห้ง ต้องใช้หลอดส่วนตัวดูด เข้าข้างในกันเถอะ” เขาไม่ปล่อยให้เธอต่อปากต่อคำอีกต่อไป จัดการช้อนตัวภรรยาคนสวยเข้าไปด้านใน เธอดีดดิ้นเป็นบ้า เหมือนวันแรกไม่มีผิดแล้วเขาก็โยนเธอลงบนเตียงอย่างวันแรกที่เขาทำกับเธอ เอเดรียนปล่อยให้ร่างบางกระเ
ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน ทำเพราะรัก
“ลับหลังแอนนาละดี๊ดี ต่อหน้าทำไมดุเอาๆ” เป็นเสียงของปรางค์ทิพย์ที่เห็นหยกแหย่แอนนาจนชินตา แต่จริงๆ แล้วนางก็เห็นว่าหยกดูแลแฟนสาวดีมาก“มันเป็นสไตล์ปะแม่ เนี่ย เอาวะ ไหนๆ หลานก็มาทั้งที คืนนี้ชวนแอนนาค้างที่นี่ช่วยแม่เลี้ยงหลานดีกว่า” ว่าแล้วก็เหนี่ยวเจ้าแก้มยุ้ยมาหอมอีกทีหนึ่ง“ลูกทะเลกินแอปเปิลไหม” น้องไข่มุกวิ่งเอาแอปเปิลที่หวานปอกและเอาเข้าเครื่องปั่นจนละเอียดมาให้น้อง“หม่ำๆ” น้องดอริสพยักหน้าอ้าปากหวอ“น้าป้อนให้ ตัวเล็กไปทำขนมขายพ่อเถอะ” หยกรับถ้วยมาจากหลานสาว “มาหอมน้าก่อนไปด้วย”หยกทำแก้มพองลมให้น้องไข่มุกหอม สาวน้อยก็ทำตามอย่างว่าง่ายก่อนจะวิ่งกลับไปช่วยแม่ทำขนมที่ถูกบรรจุไว้เป็นเมนูซิกเนเจอร์ของร้านถึงแม้ในครัวจะมีแต่ความวุ่นวาย เสียงถกเถียงกัน แต่ก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม เพชรพลอยรู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก ที่หยก อดีตน้องชายที่ติดเกมจนเรียนซ้ำชั้นกลายเป็นชายหนุ่มที่มีความรับผิดชอบ ขยันขันแข็ง รู้จักการใช้ชีวิตเพชรพลอยหันไปมองปรางค์ทิพย์ เธอเคยโกรธแม่มาก แต่ก็เข้าใจทุกอย่าง ชีวิตมันไม่ง่าย แต่การให้อภัยมันก็ไม่ยาก ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ที่ท
ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน เลี้ยงน้อง
“พู่ๆ” น้องดอริสก้มลงเป่าที่นิ้วแม่ตามพี่สาว และวิ่งหน้าตาแตกตื่นไปหาพ่อพร้อมตะโกนเรียก “ป้อ”เพชรพลอยลุกขึ้นนั่ง “ไม่เป็นไรค่ะ น้องมุกหอมแม่ แม่ก็หายแล้ว ไหนมาหอมหน่อยซิ”น้องไข่มุกรีบปฏิบัติทันที เสร็จแล้วเด็กหญิงก็ไปอุ้มน้องดอริสที่เดินมากับพ่อให้มาหอมแม่บ้าง“ลูกทะเลหอมแม่ซิ แม่จะได้หายเจ็บ”ฟอด ฟอดพอน้องดอริสหอมเสร็จแล้ว เอเดรียนก็โน้มตัวลงไปหอมบ้าง และได้ค้อนวงใหญ่จากเธอตอบกลับมา จากนั้นเขาก็ลงมือทำแผลให้ภรรยา โดยมีผู้ช่วยตัวเล็กสองคนช่วยกัน ซึ่งทำให้ขั้นตอนการทำแผลยากและยาวนานขึ้น“ฉันจะขึ้นมาพาลูกๆ ลงไปที่ค็อฟฟี่ช็อปข้างล่าง คุณจะได้ทำงาน” เพชรพลอยบอกหลังจากเขาทำแผลเสร็จเขาพาครอบครัวมาพักผ่อนก็จริง แต่ที่นี่คือที่ทำงานของเขา เอเดรียนจึงอดไม่ได้ที่จะทำงานไปด้วย แต่ก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับงานมากไปกว่าครอบครัว“หายงอนผมแล้วใช่ไหม วันนี้วันที่เจ็ดแล้ว” เขาโอบไหล่เธอ เมื่อน้องไข่มุกจูงน้องดอริสไปเล่นในห้องของแกแล้ว“คืนนี้แต่งตัวหล่อๆ มาง้อฉันนะ” แม้เธอจะไม่ตอบคำถาม แต่เขากลับพอใจกับคำสั่งของเธอ เธอเหลือบตามองเขาขณะดึงมือหนามาทำแผลให้บ้าง ร่างกายของเธอมีปฏิกิริยาเมื่อเห็นรอยยิ้มที
ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน ดอริส
“พ่อว่าน้องมุกเล่นเป็นเจ้าหญิงอื่นดีไหมครับ ที่ไม่ต้องให้เจ้าชายมาจุ๊บน่ะ อย่างเช่นซินเดอเรลล่า” เอเดรียนนำเสนอ เรื่องอะไรจะให้เด็กผู้ชายมาจูบแก้มนุ่มๆ ของลูกสาวเขา“งั้นแม่เป็ดน้อยก็ต้องเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายใช่ไหมคะ”“ครับ” เอเดรียนละคำว่า ‘ใจร้ายกับผัว’ ไว้ในใจ“แล้วมุกก็ต้องถูบ้าน ล้างจานใช่ไหมคะ”“ครับ อยู่แต่ในบ้านเลยครับ และเด็กดีก็ต้องหลับตั้งแต่สองทุ่ม จะได้ไม่ต้องไปทำรองเท้าหลุดในงานเลี้ยง” อีกนัยหนึ่งคือลูกหลับ เขาจะได้จัดการปราบพยศแม่ของลูก“แล้วมุกจะเจอเจ้าชายได้ยังไงล่ะคะ” เด็กหญิงประท้วง “มุ มุ” เสียงหนึ่งดังมาก่อนตัว และดังขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเด็กน้อยตัวอวบอ้วนสีขาวอมชมพูในชุดคนแคระเสื้อแดงใส่แว่นกลมๆ ที่จะหลุดมิหลุดแหล่เดินมาหาพี่สาวและพ่อ“ด๊อก” น้องไข่มุกสวมบทสโนว์ไวท์ร้องเรียกชื่อคนแคระทันควัน “เอาแอปเปิลมาให้สโนว์ไวท์เร็ว ด๊อกกินไม่ได้นะ” น้องไข่มุกแบมือขอพอใกล้จะถึงพ่อ ดอริสก็เปลี่ยนจากค่อยๆ เดินเป็นซอยเท้าถี่ยิบ โถมตัวเข้ามาในหว่างขาของเอเดรียน “แอปเพิ่ล” ดอริสชูแอปเปิลให้พ่อ พอเอเดรียนจะรับ เจ้าหนูก็ดึงกลับมาและใช้ฟันที่มีอยู่สองสามซี่กัดลงไปบนแอปเปิล เอเดรียนพิจ
ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน น้องมาแล้ว
“เหยอ ฉองขีกมีน้องเหยอ” น้องไข่มุกถามซ้ำตามประสาเด็ก“ครับ ถ้าขีดเดียวน้องยังไม่มา น้องมุกอยากให้มีกี่ขีดครับ”“ฉองๆๆๆ”เอเดรียนรวบเอวเพชรพลอยมากอด อีกแขนก็โอบน้องไข่มุกไว้ ขณะรอผลอย่างตื่นเต้น และในที่สุดก็...“ป้อก๋า อันนั้นมีฉองขีก มุมีน้องแย้ว” น้องไข่มุกมองเห็นที่เทสต์อันหนึ่งขึ้นสองขีดก่อนใคร ก่อนที่อันอื่นๆ จะค่อยๆ ปรากฏขีดที่สองตามมาติดๆ “อันนั้นก็ฉองขีก นั่นก็ฉอง มุมีน้องหลายอันเยย”“ครับ น้องมุกมีน้องแล้ว น้องนอนอยู่ในท้องของแม่แล้ว” ทั้งเอเดรียนและลูกสาวพากันลูบท้องแบนๆ ของเพชรพลอยคนเป็นพ่อน้ำตาไหลทันที “ผมว่าแล้ว คุณไม่รู้ตัวหรอกว่าสองสัปดาห์มานี้คุณเปลี่ยนไป คุณกลายเป็นเป็ดน้อยขาวีน เจ้าอารมณ์ หงุดหงิดง่าย ขี้เกียจอาบน้ำ” เอเดรียนจูบบนหน้าผากเธอ “ดูสิ เก้าโมงกว่ายังอยู่ในชุดนอนอยู่เลย”เพชรพลอยยังอึ้งอยู่ ตอนท้องน้องไข่มุกเธอมีอาการพะอืดพะอมตั้งแต่ยังไม่ไปเป็นลมที่สำเพ็ง แต่ท้องนี้เธอไม่รู้สึกถึงความผิดปกติในร่างกายเลย“ฉันท้องเหรอ” เพชรพลอยพึมพำราวกับคนละเมอ เอามือลูบท้องร่วมกับน้องไข่มุกและเอเดรียน ปากก็ยังพร่ำพูดไปเรื่อยๆ น้ำตาเริ่มซึม “ที่ฉันไม่ยอมอาบน้ำมันเป็นเพราะว
Anda juga akan menyukai
OBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat56.4K Dibacaบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก447.8K Dibacaเกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat53.0K Dibacaหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ85.5K Dibacaเสน่หาค่ำคืนนั้น
อิงวรา103 Dibacaโจฮันลวงรัก
ริตต้า619841 Dibacaตรวนรักพญามาร
ณิการ์98 Dibacaแม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย
Duangkwan366 Dibaca
