Home / โรแมนติก / ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน / ชีวิตที่สมบูรณ์แบบ (อวสาน)

Share

ชีวิตที่สมบูรณ์แบบ (อวสาน)

last update Last Updated: 2026-01-22 12:15:05
“แม่ขา น้องอายุเท่าไร” น้องไข่มุกไม่รู้ว่าต้องเรียกอย่างไร เคยได้ยินแต่อายุที่นับเป็นเดือนเป็นปี

“ค
ปรากฏการณ์

เรื่องต่อไปของเล่มนี้คือ "ขีดเส้นใต้ที่คำว่ารัก" เป็นเรื่องของหยกกับแอนนาค่ะ

| 1
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน   ชีวิตที่สมบูรณ์แบบ (อวสาน)

    “แม่ขา น้องอายุเท่าไร” น้องไข่มุกไม่รู้ว่าต้องเรียกอย่างไร เคยได้ยินแต่อายุที่นับเป็นเดือนเป็นปี “ครึ่งวันค่ะ” เพชรพลอยหันไปหอมหน้าผากลูกสาวที่เงยหน้ามาถาม“โอ้โห ครึ่งวัน!” น้องไข่มุกทำตาโต “จี๊ดเดียวเอง”“ก็น้องเพิ่งคลอดนี่คะ”“มุกอยากอุ้มน้องจังแม่ขา” เด็กหญิงเริ่มโอดครวญ“มุอุ้ม” น้องดอริสอ้าแขนมาจากอีกฝั่งหนึ่ง“น้องมุกอุ้มลูกทะเลไปก่อนนะครับ ลูกคลื่นยังเล็กเกินไป” คนเป็นพ่อให้เหตุผลพลางลูบศีรษะลูกสาว“ถ้าลูกคลื่นโตกว่านี้อีกหน่อยแม่ให้อุ้มนะคะ”“มุอุ้มเย” น้องดอริสพยักหน้าหงึกๆ ยังอ้าแขนไม่ยอมหุบ อยากเล่นกับพี่สาวแล้ว“ก็ได้ แต่ว่าลูกทะเลตัวใหญ่แล้ว พี่อุ้มได้นิดเดียวนะ” น้องไข่มุกปีนลงจากเตียง วิ่งอ้อมไปอีกด้าน เอเดรียนรีบวิ่งตามไปก่อนที่น้องไข่มุกจะลากดอริสลงมาฟาดพื้นเสียก่อน“ลูกฉันกลายเป็นลูกฝรั่งหมดเลย” เพชรพลอยจับแขนเอเดรียนที่เดินกลับมาหาเธอและลูกคนเล็ก“ทุกคนตาสวยเหมือนคุณนะ ถึงจะตาสีเดียวผม แต่ดูยังไงก็เป็นคุณ”“ขอบคุณนะคะ ที่ยังเหลือไว้ให้ฉันบ้าง” เธอจับแก้มเขาดึงอย่างมันเขี้ยวเสียงเคาะประตูดังขึ้น พอดีกับที่ลูกคลื่นอิ่มนม เอเดรียนจึงรับมาอุ้มพาดบ่าอย่างระมัดระวัง และ

  • ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน   ลูกคลื่น

    “วันแรกผมรักคุณอย่างไร วันนี้ผมก็รักคุณอย่างนั้น ไม่มีเพิ่มขึ้นหรือลดลง เพราะผมรักคุณสุดหัวใจตั้งแต่วันแรกแล้ว” เขายกมือข้างหนึ่งลูบศีรษะเธออย่างแสนรัก “ไม่เวอร์เกินไปใช่ไหม ที่จะบอกว่าวันแรกที่ผมรักคุณ คือวันที่ผมเจอคุณในร้านทอง”“ไม่ค่ะ ฉันเชื่อคุณ ถึงฉันจะรักคุณแค่หกปี แต่ฉันก็รักคุณหมดหัวใจเหมือนกันนะ”“ครับ ผมก็เชื่อคุณเช่นกัน”ทั้งสองยืนดื่มด่ำกับอ้อมกอดครู่หนึ่ง จนกระทั่งลมพัดแรงขึ้นพร้อมกลิ่นฝนจางๆ“เข้าไปข้างในกันเถอะ ลมพัดกระโปรงฉันเปิด”“ถอดกระโปรงสิครับจะได้ไม่เปิด” เอเดรียนบอกวิธีแก้ปัญหา“เดี๋ยวคุณเห็นกางเกงในฉัน” เพชรพลอยขุดมุกโบราณมาพูด“คุณก็ถอดกางเกงในสิครับ ผมจะได้ไม่เห็น” เอเดรียนมั่นใจว่ามุกของเขาเชยกว่า แต่ก็เข้ากันดี“คุณก็เห็นจิมิฉันน่ะสิ”เอเดรียนรับรู้ได้ถึงแรงกระเพื่อมจากการหัวเราะของหญิงสาว“ผมทำมากกว่าแค่มองอยู่แล้ว พูดแล้วคอแห้ง ต้องใช้หลอดส่วนตัวดูด เข้าข้างในกันเถอะ” เขาไม่ปล่อยให้เธอต่อปากต่อคำอีกต่อไป จัดการช้อนตัวภรรยาคนสวยเข้าไปด้านใน เธอดีดดิ้นเป็นบ้า เหมือนวันแรกไม่มีผิดแล้วเขาก็โยนเธอลงบนเตียงอย่างวันแรกที่เขาทำกับเธอ เอเดรียนปล่อยให้ร่างบางกระเ

  • ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน   ทำเพราะรัก

    “ลับหลังแอนนาละดี๊ดี ต่อหน้าทำไมดุเอาๆ” เป็นเสียงของปรางค์ทิพย์ที่เห็นหยกแหย่แอนนาจนชินตา แต่จริงๆ แล้วนางก็เห็นว่าหยกดูแลแฟนสาวดีมาก“มันเป็นสไตล์ปะแม่ เนี่ย เอาวะ ไหนๆ หลานก็มาทั้งที คืนนี้ชวนแอนนาค้างที่นี่ช่วยแม่เลี้ยงหลานดีกว่า” ว่าแล้วก็เหนี่ยวเจ้าแก้มยุ้ยมาหอมอีกทีหนึ่ง“ลูกทะเลกินแอปเปิลไหม” น้องไข่มุกวิ่งเอาแอปเปิลที่หวานปอกและเอาเข้าเครื่องปั่นจนละเอียดมาให้น้อง“หม่ำๆ” น้องดอริสพยักหน้าอ้าปากหวอ“น้าป้อนให้ ตัวเล็กไปทำขนมขายพ่อเถอะ” หยกรับถ้วยมาจากหลานสาว “มาหอมน้าก่อนไปด้วย”หยกทำแก้มพองลมให้น้องไข่มุกหอม สาวน้อยก็ทำตามอย่างว่าง่ายก่อนจะวิ่งกลับไปช่วยแม่ทำขนมที่ถูกบรรจุไว้เป็นเมนูซิกเนเจอร์ของร้านถึงแม้ในครัวจะมีแต่ความวุ่นวาย เสียงถกเถียงกัน แต่ก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม เพชรพลอยรู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก ที่หยก อดีตน้องชายที่ติดเกมจนเรียนซ้ำชั้นกลายเป็นชายหนุ่มที่มีความรับผิดชอบ ขยันขันแข็ง รู้จักการใช้ชีวิตเพชรพลอยหันไปมองปรางค์ทิพย์ เธอเคยโกรธแม่มาก แต่ก็เข้าใจทุกอย่าง ชีวิตมันไม่ง่าย แต่การให้อภัยมันก็ไม่ยาก ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ที่ท

  • ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน   เลี้ยงน้อง

    “พู่ๆ” น้องดอริสก้มลงเป่าที่นิ้วแม่ตามพี่สาว และวิ่งหน้าตาแตกตื่นไปหาพ่อพร้อมตะโกนเรียก “ป้อ”เพชรพลอยลุกขึ้นนั่ง “ไม่เป็นไรค่ะ น้องมุกหอมแม่ แม่ก็หายแล้ว ไหนมาหอมหน่อยซิ”น้องไข่มุกรีบปฏิบัติทันที เสร็จแล้วเด็กหญิงก็ไปอุ้มน้องดอริสที่เดินมากับพ่อให้มาหอมแม่บ้าง“ลูกทะเลหอมแม่ซิ แม่จะได้หายเจ็บ”ฟอด ฟอดพอน้องดอริสหอมเสร็จแล้ว เอเดรียนก็โน้มตัวลงไปหอมบ้าง และได้ค้อนวงใหญ่จากเธอตอบกลับมา จากนั้นเขาก็ลงมือทำแผลให้ภรรยา โดยมีผู้ช่วยตัวเล็กสองคนช่วยกัน ซึ่งทำให้ขั้นตอนการทำแผลยากและยาวนานขึ้น“ฉันจะขึ้นมาพาลูกๆ ลงไปที่ค็อฟฟี่ช็อปข้างล่าง คุณจะได้ทำงาน” เพชรพลอยบอกหลังจากเขาทำแผลเสร็จเขาพาครอบครัวมาพักผ่อนก็จริง แต่ที่นี่คือที่ทำงานของเขา เอเดรียนจึงอดไม่ได้ที่จะทำงานไปด้วย แต่ก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับงานมากไปกว่าครอบครัว“หายงอนผมแล้วใช่ไหม วันนี้วันที่เจ็ดแล้ว” เขาโอบไหล่เธอ เมื่อน้องไข่มุกจูงน้องดอริสไปเล่นในห้องของแกแล้ว“คืนนี้แต่งตัวหล่อๆ มาง้อฉันนะ” แม้เธอจะไม่ตอบคำถาม แต่เขากลับพอใจกับคำสั่งของเธอ เธอเหลือบตามองเขาขณะดึงมือหนามาทำแผลให้บ้าง ร่างกายของเธอมีปฏิกิริยาเมื่อเห็นรอยยิ้มที

  • ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน   ดอริส

    “พ่อว่าน้องมุกเล่นเป็นเจ้าหญิงอื่นดีไหมครับ ที่ไม่ต้องให้เจ้าชายมาจุ๊บน่ะ อย่างเช่นซินเดอเรลล่า” เอเดรียนนำเสนอ เรื่องอะไรจะให้เด็กผู้ชายมาจูบแก้มนุ่มๆ ของลูกสาวเขา“งั้นแม่เป็ดน้อยก็ต้องเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายใช่ไหมคะ”“ครับ” เอเดรียนละคำว่า ‘ใจร้ายกับผัว’ ไว้ในใจ“แล้วมุกก็ต้องถูบ้าน ล้างจานใช่ไหมคะ”“ครับ อยู่แต่ในบ้านเลยครับ และเด็กดีก็ต้องหลับตั้งแต่สองทุ่ม จะได้ไม่ต้องไปทำรองเท้าหลุดในงานเลี้ยง” อีกนัยหนึ่งคือลูกหลับ เขาจะได้จัดการปราบพยศแม่ของลูก“แล้วมุกจะเจอเจ้าชายได้ยังไงล่ะคะ” เด็กหญิงประท้วง “มุ มุ” เสียงหนึ่งดังมาก่อนตัว และดังขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเด็กน้อยตัวอวบอ้วนสีขาวอมชมพูในชุดคนแคระเสื้อแดงใส่แว่นกลมๆ ที่จะหลุดมิหลุดแหล่เดินมาหาพี่สาวและพ่อ“ด๊อก” น้องไข่มุกสวมบทสโนว์ไวท์ร้องเรียกชื่อคนแคระทันควัน “เอาแอปเปิลมาให้สโนว์ไวท์เร็ว ด๊อกกินไม่ได้นะ” น้องไข่มุกแบมือขอพอใกล้จะถึงพ่อ ดอริสก็เปลี่ยนจากค่อยๆ เดินเป็นซอยเท้าถี่ยิบ โถมตัวเข้ามาในหว่างขาของเอเดรียน “แอปเพิ่ล” ดอริสชูแอปเปิลให้พ่อ พอเอเดรียนจะรับ เจ้าหนูก็ดึงกลับมาและใช้ฟันที่มีอยู่สองสามซี่กัดลงไปบนแอปเปิล เอเดรียนพิจ

  • ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน   น้องมาแล้ว

    “เหยอ ฉองขีกมีน้องเหยอ” น้องไข่มุกถามซ้ำตามประสาเด็ก“ครับ ถ้าขีดเดียวน้องยังไม่มา น้องมุกอยากให้มีกี่ขีดครับ”“ฉองๆๆๆ”เอเดรียนรวบเอวเพชรพลอยมากอด อีกแขนก็โอบน้องไข่มุกไว้ ขณะรอผลอย่างตื่นเต้น และในที่สุดก็...“ป้อก๋า อันนั้นมีฉองขีก มุมีน้องแย้ว” น้องไข่มุกมองเห็นที่เทสต์อันหนึ่งขึ้นสองขีดก่อนใคร ก่อนที่อันอื่นๆ จะค่อยๆ ปรากฏขีดที่สองตามมาติดๆ “อันนั้นก็ฉองขีก นั่นก็ฉอง มุมีน้องหลายอันเยย”“ครับ น้องมุกมีน้องแล้ว น้องนอนอยู่ในท้องของแม่แล้ว” ทั้งเอเดรียนและลูกสาวพากันลูบท้องแบนๆ ของเพชรพลอยคนเป็นพ่อน้ำตาไหลทันที “ผมว่าแล้ว คุณไม่รู้ตัวหรอกว่าสองสัปดาห์มานี้คุณเปลี่ยนไป คุณกลายเป็นเป็ดน้อยขาวีน เจ้าอารมณ์ หงุดหงิดง่าย ขี้เกียจอาบน้ำ” เอเดรียนจูบบนหน้าผากเธอ “ดูสิ เก้าโมงกว่ายังอยู่ในชุดนอนอยู่เลย”เพชรพลอยยังอึ้งอยู่ ตอนท้องน้องไข่มุกเธอมีอาการพะอืดพะอมตั้งแต่ยังไม่ไปเป็นลมที่สำเพ็ง แต่ท้องนี้เธอไม่รู้สึกถึงความผิดปกติในร่างกายเลย“ฉันท้องเหรอ” เพชรพลอยพึมพำราวกับคนละเมอ เอามือลูบท้องร่วมกับน้องไข่มุกและเอเดรียน ปากก็ยังพร่ำพูดไปเรื่อยๆ น้ำตาเริ่มซึม “ที่ฉันไม่ยอมอาบน้ำมันเป็นเพราะว

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status