Romances de ปรากฏการณ์

“แม่ขา น้องอายุเท่าไร” น้องไข่มุกไม่รู้ว่าต้องเรียกอย่างไร เคยได้ยินแต่อายุที่นับเป็นเดือนเป็นปี “ครึ่งวันค่ะ” เพชรพลอยหันไปหอมหน้าผากลูกสาวที่เงยหน้ามาถาม“โอ้โห ครึ่งวัน!” น้องไข่มุกทำตาโต “จี๊ดเดียวเอง”“ก็น้องเพิ่งคลอดนี่คะ”“มุกอยากอุ้มน้องจังแม่ขา” เด็กหญิงเริ่มโอดครวญ“มุอุ้ม” น้องดอริสอ้าแขนมาจากอีกฝั่งหนึ่ง“น้องมุกอุ้มลูกทะเลไปก่อนนะครับ ลูกคลื่นยังเล็กเกินไป” คนเป็นพ่อให้เหตุผลพลางลูบศีรษะลูกสาว“ถ้าลูกคลื่นโตกว่านี้อีกหน่อยแม่ให้อุ้มนะคะ”“มุอุ้มเย” น้องดอริสพยักหน้าหงึกๆ ยังอ้าแขนไม่ยอมหุบ อยากเล่นกับพี่สาวแล้ว“ก็ได้ แต่ว่าลูกทะเลตัวใหญ่แล้ว พี่อุ้มได้นิดเดียวนะ” น้องไข่มุกปีนลงจากเตียง วิ่งอ้อมไปอีกด้าน เอเดรียนรีบวิ่งตามไปก่อนที่น้องไข่มุกจะลากดอริสลงมาฟาดพื้นเสียก่อน“ลูกฉันกลายเป็นลูกฝรั่งหมดเลย” เพชรพลอยจับแขนเอเดรียนที่เดินกลับมาหาเธอและลูกคนเล็ก“ทุกคนตาสวยเหมือนคุณนะ ถึงจะตาสีเดียวผม แต่ดูยังไงก็เป็นคุณ”“ขอบคุณนะคะ ที่ยังเหลือไว้ให้ฉันบ้าง” เธอจับแก้มเขาดึงอย่างมันเขี้ยวเสียงเคาะประตูดังขึ้น พอดีกับที่ลูกคลื่นอิ่มนม เอเดรียนจึงรับมาอุ้มพาดบ่าอย่างระมัดระวัง และ

“วันแรกผมรักคุณอย่างไร วันนี้ผมก็รักคุณอย่างนั้น ไม่มีเพิ่มขึ้นหรือลดลง เพราะผมรักคุณสุดหัวใจตั้งแต่วันแรกแล้ว” เขายกมือข้างหนึ่งลูบศีรษะเธออย่างแสนรัก “ไม่เวอร์เกินไปใช่ไหม ที่จะบอกว่าวันแรกที่ผมรักคุณ คือวันที่ผมเจอคุณในร้านทอง”“ไม่ค่ะ ฉันเชื่อคุณ ถึงฉันจะรักคุณแค่หกปี แต่ฉันก็รักคุณหมดหัวใจเหมือนกันนะ”“ครับ ผมก็เชื่อคุณเช่นกัน”ทั้งสองยืนดื่มด่ำกับอ้อมกอดครู่หนึ่ง จนกระทั่งลมพัดแรงขึ้นพร้อมกลิ่นฝนจางๆ“เข้าไปข้างในกันเถอะ ลมพัดกระโปรงฉันเปิด”“ถอดกระโปรงสิครับจะได้ไม่เปิด” เอเดรียนบอกวิธีแก้ปัญหา“เดี๋ยวคุณเห็นกางเกงในฉัน” เพชรพลอยขุดมุกโบราณมาพูด“คุณก็ถอดกางเกงในสิครับ ผมจะได้ไม่เห็น” เอเดรียนมั่นใจว่ามุกของเขาเชยกว่า แต่ก็เข้ากันดี“คุณก็เห็นจิมิฉันน่ะสิ”เอเดรียนรับรู้ได้ถึงแรงกระเพื่อมจากการหัวเราะของหญิงสาว“ผมทำมากกว่าแค่มองอยู่แล้ว พูดแล้วคอแห้ง ต้องใช้หลอดส่วนตัวดูด เข้าข้างในกันเถอะ” เขาไม่ปล่อยให้เธอต่อปากต่อคำอีกต่อไป จัดการช้อนตัวภรรยาคนสวยเข้าไปด้านใน เธอดีดดิ้นเป็นบ้า เหมือนวันแรกไม่มีผิดแล้วเขาก็โยนเธอลงบนเตียงอย่างวันแรกที่เขาทำกับเธอ เอเดรียนปล่อยให้ร่างบางกระเ

“ลับหลังแอนนาละดี๊ดี ต่อหน้าทำไมดุเอาๆ” เป็นเสียงของปรางค์ทิพย์ที่เห็นหยกแหย่แอนนาจนชินตา แต่จริงๆ แล้วนางก็เห็นว่าหยกดูแลแฟนสาวดีมาก“มันเป็นสไตล์ปะแม่ เนี่ย เอาวะ ไหนๆ หลานก็มาทั้งที คืนนี้ชวนแอนนาค้างที่นี่ช่วยแม่เลี้ยงหลานดีกว่า” ว่าแล้วก็เหนี่ยวเจ้าแก้มยุ้ยมาหอมอีกทีหนึ่ง“ลูกทะเลกินแอปเปิลไหม” น้องไข่มุกวิ่งเอาแอปเปิลที่หวานปอกและเอาเข้าเครื่องปั่นจนละเอียดมาให้น้อง“หม่ำๆ” น้องดอริสพยักหน้าอ้าปากหวอ“น้าป้อนให้ ตัวเล็กไปทำขนมขายพ่อเถอะ” หยกรับถ้วยมาจากหลานสาว “มาหอมน้าก่อนไปด้วย”หยกทำแก้มพองลมให้น้องไข่มุกหอม สาวน้อยก็ทำตามอย่างว่าง่ายก่อนจะวิ่งกลับไปช่วยแม่ทำขนมที่ถูกบรรจุไว้เป็นเมนูซิกเนเจอร์ของร้านถึงแม้ในครัวจะมีแต่ความวุ่นวาย เสียงถกเถียงกัน แต่ก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม เพชรพลอยรู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก ที่หยก อดีตน้องชายที่ติดเกมจนเรียนซ้ำชั้นกลายเป็นชายหนุ่มที่มีความรับผิดชอบ ขยันขันแข็ง รู้จักการใช้ชีวิตเพชรพลอยหันไปมองปรางค์ทิพย์ เธอเคยโกรธแม่มาก แต่ก็เข้าใจทุกอย่าง ชีวิตมันไม่ง่าย แต่การให้อภัยมันก็ไม่ยาก ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ที่ท

“พู่ๆ” น้องดอริสก้มลงเป่าที่นิ้วแม่ตามพี่สาว และวิ่งหน้าตาแตกตื่นไปหาพ่อพร้อมตะโกนเรียก “ป้อ”เพชรพลอยลุกขึ้นนั่ง “ไม่เป็นไรค่ะ น้องมุกหอมแม่ แม่ก็หายแล้ว ไหนมาหอมหน่อยซิ”น้องไข่มุกรีบปฏิบัติทันที เสร็จแล้วเด็กหญิงก็ไปอุ้มน้องดอริสที่เดินมากับพ่อให้มาหอมแม่บ้าง“ลูกทะเลหอมแม่ซิ แม่จะได้หายเจ็บ”ฟอด ฟอดพอน้องดอริสหอมเสร็จแล้ว เอเดรียนก็โน้มตัวลงไปหอมบ้าง และได้ค้อนวงใหญ่จากเธอตอบกลับมา จากนั้นเขาก็ลงมือทำแผลให้ภรรยา โดยมีผู้ช่วยตัวเล็กสองคนช่วยกัน ซึ่งทำให้ขั้นตอนการทำแผลยากและยาวนานขึ้น“ฉันจะขึ้นมาพาลูกๆ ลงไปที่ค็อฟฟี่ช็อปข้างล่าง คุณจะได้ทำงาน” เพชรพลอยบอกหลังจากเขาทำแผลเสร็จเขาพาครอบครัวมาพักผ่อนก็จริง แต่ที่นี่คือที่ทำงานของเขา เอเดรียนจึงอดไม่ได้ที่จะทำงานไปด้วย แต่ก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับงานมากไปกว่าครอบครัว“หายงอนผมแล้วใช่ไหม วันนี้วันที่เจ็ดแล้ว” เขาโอบไหล่เธอ เมื่อน้องไข่มุกจูงน้องดอริสไปเล่นในห้องของแกแล้ว“คืนนี้แต่งตัวหล่อๆ มาง้อฉันนะ” แม้เธอจะไม่ตอบคำถาม แต่เขากลับพอใจกับคำสั่งของเธอ เธอเหลือบตามองเขาขณะดึงมือหนามาทำแผลให้บ้าง ร่างกายของเธอมีปฏิกิริยาเมื่อเห็นรอยยิ้มที

“พ่อว่าน้องมุกเล่นเป็นเจ้าหญิงอื่นดีไหมครับ ที่ไม่ต้องให้เจ้าชายมาจุ๊บน่ะ อย่างเช่นซินเดอเรลล่า” เอเดรียนนำเสนอ เรื่องอะไรจะให้เด็กผู้ชายมาจูบแก้มนุ่มๆ ของลูกสาวเขา“งั้นแม่เป็ดน้อยก็ต้องเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายใช่ไหมคะ”“ครับ” เอเดรียนละคำว่า ‘ใจร้ายกับผัว’ ไว้ในใจ“แล้วมุกก็ต้องถูบ้าน ล้างจานใช่ไหมคะ”“ครับ อยู่แต่ในบ้านเลยครับ และเด็กดีก็ต้องหลับตั้งแต่สองทุ่ม จะได้ไม่ต้องไปทำรองเท้าหลุดในงานเลี้ยง” อีกนัยหนึ่งคือลูกหลับ เขาจะได้จัดการปราบพยศแม่ของลูก“แล้วมุกจะเจอเจ้าชายได้ยังไงล่ะคะ” เด็กหญิงประท้วง “มุ มุ” เสียงหนึ่งดังมาก่อนตัว และดังขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเด็กน้อยตัวอวบอ้วนสีขาวอมชมพูในชุดคนแคระเสื้อแดงใส่แว่นกลมๆ ที่จะหลุดมิหลุดแหล่เดินมาหาพี่สาวและพ่อ“ด๊อก” น้องไข่มุกสวมบทสโนว์ไวท์ร้องเรียกชื่อคนแคระทันควัน “เอาแอปเปิลมาให้สโนว์ไวท์เร็ว ด๊อกกินไม่ได้นะ” น้องไข่มุกแบมือขอพอใกล้จะถึงพ่อ ดอริสก็เปลี่ยนจากค่อยๆ เดินเป็นซอยเท้าถี่ยิบ โถมตัวเข้ามาในหว่างขาของเอเดรียน “แอปเพิ่ล” ดอริสชูแอปเปิลให้พ่อ พอเอเดรียนจะรับ เจ้าหนูก็ดึงกลับมาและใช้ฟันที่มีอยู่สองสามซี่กัดลงไปบนแอปเปิล เอเดรียนพิจ

“เหยอ ฉองขีกมีน้องเหยอ” น้องไข่มุกถามซ้ำตามประสาเด็ก“ครับ ถ้าขีดเดียวน้องยังไม่มา น้องมุกอยากให้มีกี่ขีดครับ”“ฉองๆๆๆ”เอเดรียนรวบเอวเพชรพลอยมากอด อีกแขนก็โอบน้องไข่มุกไว้ ขณะรอผลอย่างตื่นเต้น และในที่สุดก็...“ป้อก๋า อันนั้นมีฉองขีก มุมีน้องแย้ว” น้องไข่มุกมองเห็นที่เทสต์อันหนึ่งขึ้นสองขีดก่อนใคร ก่อนที่อันอื่นๆ จะค่อยๆ ปรากฏขีดที่สองตามมาติดๆ “อันนั้นก็ฉองขีก นั่นก็ฉอง มุมีน้องหลายอันเยย”“ครับ น้องมุกมีน้องแล้ว น้องนอนอยู่ในท้องของแม่แล้ว” ทั้งเอเดรียนและลูกสาวพากันลูบท้องแบนๆ ของเพชรพลอยคนเป็นพ่อน้ำตาไหลทันที “ผมว่าแล้ว คุณไม่รู้ตัวหรอกว่าสองสัปดาห์มานี้คุณเปลี่ยนไป คุณกลายเป็นเป็ดน้อยขาวีน เจ้าอารมณ์ หงุดหงิดง่าย ขี้เกียจอาบน้ำ” เอเดรียนจูบบนหน้าผากเธอ “ดูสิ เก้าโมงกว่ายังอยู่ในชุดนอนอยู่เลย”เพชรพลอยยังอึ้งอยู่ ตอนท้องน้องไข่มุกเธอมีอาการพะอืดพะอมตั้งแต่ยังไม่ไปเป็นลมที่สำเพ็ง แต่ท้องนี้เธอไม่รู้สึกถึงความผิดปกติในร่างกายเลย“ฉันท้องเหรอ” เพชรพลอยพึมพำราวกับคนละเมอ เอามือลูบท้องร่วมกับน้องไข่มุกและเอเดรียน ปากก็ยังพร่ำพูดไปเรื่อยๆ น้ำตาเริ่มซึม “ที่ฉันไม่ยอมอาบน้ำมันเป็นเพราะว

“ทำตอนไหนเหรอ” ปานดวงใจถาม ในใจเดาว่าต้องเป็นตอนมาถึงบ้านพักแล้วปราบง่วงนอน เฟย่าจึงพาไปนอนในห้องพักแน่ๆ พอออกมาตรงปิ้งย่าง เฟย่าก็เอาใส่รถเข็นคลุมมุ้งมาด้วยเพื่อป้องกันแมลงระหว่างที่จับกลุ่มกินอาหาร“ก็ที่เข้าไปนอนในห้องเมื่อตอนบ่ายแก่ๆ แล้วให้น้องปิ่นนอนเป็นเพื่อนไง”“มีลายแบบเสือสมิงของแท้เลยนะ” พลอยใสเดินเข้ามาดูใกล้ๆ จับผมที่หยิกเป็นลอนใหญ่ๆ ตั้งแต่เกิด จนได้ฉายาว่าเสือหยิกดึงไปดึงมา ใครๆ ก็ชอบผมของปราบซึ่งได้สิ่งนี้มาจากพ่อของเฟย่าเต็มๆ“แอ๊” ปราบหัวเราะชอบใจที่พลอยใสกับแพรสวยแย่งกันจับแก้มตนเอง เจ้าหนูย่ำเท้าบนขาของภูผา ย่อตัวเด้งไปเด้งมา“ข่ายปู” ปิ่นมุกวิ่งกลับมาที่ชามข้าวของตัวเองและกินต่อ“พี่ๆ ล่ะคะเสือโหย” พยัคฆ์ถามสาวน้อยตากลมโต ซึ่งหน้าเปรอะทั้งข้าวทั้งปู“เย่นเป๋า”“ตายแล้ว เมย์เข้าไปดูก่อนนะ ไม่งั้นรื้อเสื้อผ้าออกหมด แล้วเอาน้ำมนต์ใส่กระเป๋าลากไปลากมาอีกแน่” ปานดวงใจรีบลุกไปจากวงทันทีปานดวงใจหายเข้าประตูไป เสียงร้องไห้ของปราบก็ดังขึ้นลั่นคลอง“แอะ แง้ๆๆๆๆ” ร้องอย่างเจ็บปวดเหมือนโดนมดกัด“น้องปราบก็อย่าดึงผมตัวเองสิ” แพรสวยแกะมือกลมป้อมที่เผลอจับผมหยิกๆ ของตัวเองดึงโด

“พี่เหรอมีข่าวดี ไม่มีนะ” เฟย่าทำหน้าประหลาดใจ หยิบป๊อปคอร์นก้นถ้วยมากรอกปาก และแก้ฝืดคอด้วยน้ำส้มคั้น“เดี๋ยวเอาน้องวัวไปเก็บบ้านแล้วผมไปซื้อที่ตรวจครรภ์มาให้พี่เฟย่าดีกว่า” ภูผาเอะใจกับคำพูดของปานดวงใจ“เหรอ” เฟย่าดึงกระเป๋าสะพายที่ปิ่นมุกกำลังรื้ออย่างเอาเป็นเอาตายมาใกล้ตัว หยิบจุกนมฟันเหยินส่งให้ลูกเสร็จก็หยิบบางสิ่งออกมา “นี่หรือเปล่าคะหมอผา” เฟย่ายิ้มเขินอายภูผาปรี่มาดึงสิ่งที่เขาบอกว่าจะไปซื้อจากมือเฟย่า สัตวแพทย์หนุ่มตาโต...มันขึ้นสองขีด“เยบเข้ ในที่สุดๆๆๆ” ภูผากระโดดตัวลอย ดีใจจนพูดได้แค่นี้“ยินดีด้วยนะหมอผา” พยัคฆ์เดินมาแสดงความยินดีที่รั้วกั้นคอก“ยูกฉาว” ปกป้องวิ่งมาเกาะรั้วข้างๆ พ่อ เพื่อเอาข่าวมารายงานคนที่อยู่ด้านนอกของคอก“ยูกฉาว” น้ำมนต์วิ่งมาบอกด้วย“ยูกฉาว” นะโมก็พลาดไม่ได้“พี่พลอยกับน้องแพรตั้งชื่อให้แล้วจ้ะแม่เมย์” พลอยใสเดินตามมา“ชื่ออะไรคะ” ปานดวงใจถาม“เจสสิก้าจ้ะ” แพรสวยตอบ“พี่พลอยกับน้องแพรคะ อาเฟย่ากำลังจะมีน้องให้ปิ่นมุก จะเปิดรับสมัครสมาชิกเข้าแก๊งเสือสมิงเพิ่มอีกสักคนจะได้ไหมคะ” เฟย่าส่งสายตาอ้อนวอนให้รับสมาชิกเพิ่ม ไม่อยากให้ลูกอีกคนตกสำรวจ เพราะเด็

แพรสวย ปกป้อง นะโม และน้ำมนต์รีบมายืนเบียดพลอยใส นะโมกับน้ำมนต์ตัวเตี้ย พี่สาวจึงลดโทรศัพท์ลงเพื่อให้ทุกคนได้เห็นเต๋าเต้ย สองบ่าของเต๋าเต้ยเองก็มีทาโร่กับนีโม่เกยคางอยู่“โห พี่เต่าเต่าสวยอีกแล้ว” พลอยใสอุทาน“โย่ โม่” ปกป้องเรียกเพื่อน“โปก” สองหนุ่มอีกฝั่งเรียกปกป้อง“พ่อฉลามก็ทำสีผม แล้วก็ทำไข่แมวไว้บนหัวสองเม็ด หล่อมากๆ เลยนะ แต่พ่อฉลามบอกว่าหล่อแค่ไหนก็รักแม่อุ๋งคนเดียวไม่ต้องห่วง”“เหรอ มีไข่แมวบนหัวด้วยเหรอ น้องปกเคยบีบไข่แมวของคนงานตอนมันหลับ แมวตกใจลุกมาตะปบ น้องปกก็เลยต่อยแมว แมวก็เลยตะปบๆๆๆ แรงขึ้น น้องปกร้องไห้เลย” พลอยใสพูดถึงวีรกรรมของปกป้องเมื่อไม่นานมานี้“เหรอ พี่เต่าเต่าชอบลูบไข่แมว น่ารักดี พ่อฉลามก็เลยทำผมทรงไข่แมวให้พี่เต่าเต่าลูบแทน แต่ของพี่เต่าเต่าเป็นทรงซาลาเปา” เต๋าเต้ยดึงฉลามเข้ามาในกล้อง ให้สองสาวได้ดูไข่แมวบนหัวของฉลามทั้งฉลามและเต๋าเต้ยซึ่งผมแสกกลางเหมือนกัน ทำผมสีเดียวกันคือฝั่งหนึ่งเป็นสีน้ำตาลทอง อีกฝั่งเป็นสีดำ ของเต๋าเต้ยมัดสองข้างเป็นจุกกลมๆ แบบอาหมวย ส่วนฉลามผมสั้น จุกกลมๆ สองข้างจึงเล็กจิ๋ว ไม่ว่าทั้งสองคนจะทำสีไหน ทรงไหนก็ดูเข้ากับใบหน้าไปหมด ส่ว

“ปกทำอะไรอยู่ครับ” พยัคฆ์ตะโกนถาม เพราะได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง ก่อนที่เด็กๆ จะหัวเราะกันจนเขารู้สึกผวา“ทำพามดี หย่อ ช่วยเหยือฉังคม” ปกป้องพูดเสียงแข็งขันเสียงปกป้องสิ้นสุดก็มีอีกเสียงดังขึ้น“ปก เอาน้องขึ้นไปไว้แบบนั้นได้ยังไง หยุดๆๆ” เสียงปานดวงใจแหวเข้ามาในห้องน้ำ “นะโมด้วย ลงมาเดี๋ยวนี้”“อ้าวๆ น้องปิ่นลูกแม่ โถๆๆๆ จะหัวเราะหรือร้องไห้ดีล่ะคราวนี้” เฟย่าไม่รู้ว่าเช้านี้ตนเองยกมือทาบอกไปกี่ครั้งแล้ว และนี่เป็นอีกครั้ง“ฮึก ฮึก แงงงงงงงงงงงงง” ปิ่นมุกเลือกได้แล้วว่าจะทำอะไรดีเฟย่าเดินจิกปลายเท้าลงบนพื้นบริเวณที่ไม่เปื้อน ตรงดิ่งไปหาลูกสาวซึ่งคว่ำอยู่บนโรบอทถูพื้นขนาดใหญ่ ความเคลื่อนไหวและแรงสั่นสะเทือนที่พาไปชนตรงนั้นตรงนี้ทำให้หนูน้อยกลัว ในขณะที่นะโมซึ่งอยู่บนโรบอทอันใหญ่กว่าหัวเราะอย่างสนุกสนาน“มั่งๆ” น้ำมนต์วิ่งไปขวางหน้านะโม“ม่าย โน่นๆ” นะโมชี้ไปยังโรบอทที่ปิ่นมุกเพิ่งถูกยกขึ้นไป“ปี้โปกด้วย” ปกป้องเข้าไปดันนะโมออก อยากจะขึ้นไปเล่นอันของนะโมพยัคฆ์ออกมาเห็นภาพดังกล่าวก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากส่ายหัว“เฮียไปส่งลูกๆ เถอะ เดี๋ยวเมย์จัดการเอง” ปานดวงใจบอกอย่างปลงๆ“ปีหน้าปกเข้าโรงเ

“ทาหน้าแบบแม่แม ทาทู้กคน หย่อยด้วย” ปกป้องดูจะภูมิใจกับสิ่งที่ทำลงไป“โอ้โห เละสุดๆ” แพรสวยสวมชุดไทยสวยงามเหมือนจะประกวดนางสงกรานต์ชักเท้าที่ก้าวเข้ามาในห้องกลับทันทีที่เห็นสภาพห้องและน้องๆ“ปี้แพ” นะโมอยู่ใกล้ประตูที่สุดเดินไปหา“หยุดๆ อย่าเข้ามา เดี๋ยวเปื้อน” แพรสวยยกมือบัง“ฉวยฉุๆ” ปกป้องบอก“เสือสมิงคนเล็กสวยพอหรือยังล่ะน้องแพร พี่พลอย” พยัคฆ์ถามแพรสวย และเอี้ยวตัวไปมองคนที่ยืนอึ้งอยู่นอกประตูอีกคน ทั้งสองทำปากยื่นกับผลงานสุดเละ“โอ้ว สวย หล่อ และปังสุดๆ ไปเลย” เฟย่ายกมือทาบอก ยิ้มเจื่อนๆ แต่ก็อดหัวเราะไปด้วยไม่ได้“ทายาย้า” นะโมวิ่งไปวิ่งมาโชว์ ทำท่าเหมือนซูเปอร์แมนปานดวงใจยืนอย่างสงบนิ่งขณะข่มอารมณ์ไว้ ชั่วครู่ก็เดินออกไปยังห้องเก็บอุปกรณ์ทำความสะอาด วันนี้แม่บ้านต้องไปตรวจตามนัดที่โรงพยาบาล จะเข้ามาสายหน่อย ปานดวงใจทนเห็นสภาพนี้จนถึงเวลานั้นไม่ได้ เก็บกวาดล่วงหน้าไปคร่าวๆ ก่อนก็ยังดี“เฟย่าเอาของไปเก็บที่รถแป๊บนะ เดี๋ยวมาช่วยเมย์เก็บกวาด” เฟย่าตะโกนตามหลังปานดวงใจ นางแบบสาวต้องเดินขึ้นเดินลงห้องของปานดวงใจสองรอบ เพราะเสื้อผ้าที่เอามาให้ลองและเครื่องประดับมีมากเหลือเกิน “พี่

“ไปกันเสือเหี้ยม” แพรสวยหันมาดึงน้ำมนต์ก่อนจะวิ่งตามพลอยใสไป ส่วนคนที่คลุมโปงอยู่ก็เปิดผ้าออกมา“โปกเป็นเฉือฉมีนะ ฮึกๆๆ” ปกป้องกอดพยัคฆ์“ครับ ไม่มีใครออกจากแก๊งครับ ปกยังเป็นเสือสมิงเหมือนเดิม” พยัคฆ์กำหมัดให้ปกป้องต่อยแสดงคำมั่นสัญญา จากนั้นเด็กชายก็ขยับไปหาปานดวงใจ“แม่แม ดาบๆๆ” เมื่อกี้ปกป้องได้ยินว่าพี่สาวเอาโทรศัพท์ไปคุยกับเต๋าเต้ย แต่ตัวเองยังไม่เสร็จธุระจึงไม่ยอม“ดาบ ดาบ” นะโมก็เป็นไปกับเขาด้วย“เอาของพ่อเสือก็ได้ มาครับเด็กๆ พ่อเสือสั่งเป็น” เขาล้วงโทรศัพท์ขึ้นมา ลูกๆ จึงย้ายจากปานดวงใจที่ซู้ดปากเพราะความเจ็บไปหาพ่อหลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมงความวุ่นวายในบ้านก็กลับมาเป็นปกติ ปานดวงใจกับพยัคฆ์ต้องใช้น้ำเย็นเข้าลูบ แบ่งปันความรักให้เท่ากันทุกคน ไม่ให้ลูกรู้สึกว่ารักใครคนใดคนหนึ่งมากกว่ากัน ซึ่งทั้งสองก็รับมือได้ดี พวกเขาเครียดกันแทบตายเรื่องกำไลของปิ่นมุก แต่พอเล่าให้เฟย่ากับภูผาฟัง ทั้งสองได้แต่หัวเราะด้วยความเอ็นดู เฟย่าบอกว่ายังไม่เอากำไลข้อเท้าคืนจนกว่าปกป้องจะเบื่อ จึงกลายเป็นว่าตอนนี้ปกป้องกับปิ่นมุกใส่กำไลกันคนละวงแต่ปิ่นมุกก็ได้เป็นสาวน้อยสวยมากในเช้าตรู่วันศุกร์ที่เฟย่าเ

“ชุบมะเขือเทศ” ตามฝันยื่นถ้วยที่มีมะเขือเทศสีแดงสวยงามลอยอยู่ในน้ำไปให้ขนมผิง“อันนี้เป็นเมล็ดมะเขือเทศที่พี่ขวัญไปซื้อกับแม่ที่ตลาดนัดใช่ไหมคะ” ขนมผิงถาม“ใช่ค่ะ” ตามฝันพยักหน้าแรงๆ “ปอดถารพิษ”“เก่งมากค่ะ” ขนมผิงลูบหัวทุยๆ ของลูกสาว“แกงถ้มมะระ” ตามฝันยกชามที่มีมะระตุ้งติ้งให้ไม้ซุง“พ่อขอเปลี่ยนกับน้องขุมได้ไหมครับแม่ค้า” ไม้ซุงชี้ไปที่ชามใส่ผักบุ้งที่ถูกเด็ดเป็นท่อนเล็กๆ ตามประสาคนไม่ชอบกินมะระ“ได้ๆ ผักบุ้งไพแดง” ตามฝันสลับชามให้พ่อ แล้วยื่นชามใส่มะระตุ้งติ้งให้ขุมทรัพย์ขุมทรัพย์เป็นลูกค้าที่ดีที่สุด สมจริงที่สุด เด็กน้อยจับมะระส่งเข้าปาก ใช้ฟันที่เริ่มโผล่ออกน้อยๆ มากัดอย่างคันเหงือก กัดๆ ขบๆ เพียงเสี้ยววินาทีก็ทำหน้าเหยเก มะระในมือถูกโยนทิ้ง ปากก็พ่นน้ำลายออกมา พอไม่หายขมก็แผลงฤทธิ์“แงงงงงงง”“ไม่ร้องนะลูก ขมเป็นยา” ไม้ซุงปลอบลูก“ขมเป็นยา ทำไมพี่ซุงไม่กินเองล่ะ” ขนมผิงหยิบน้ำมาให้ลูกกินพรื้อออออพอรับน้ำเข้าไป ขุมทรัพย์ก็พ่นออกมาทันที“โอ๋ๆ พี่ผันพาไปทำไร่เอาไหม” ตามฝันจับแขนน้องเขย่า และชี้ไปที่แปลงผัก ซึ่งไม้ซุงได้ยกดินขึ้นมาเป็นแปลงสามแถว มีทางเดินระหว่างแปลง “ทำไร่ ขุมไ

“ถวัดดีค่ะ คูโหง” ตามฝันยกมือไหว้พร้อมกับถอนสายบัวแทบติดพื้นอย่างที่โรงเรียนเตรียมอนุบาลสอน“โถๆๆ แม่คุณ แต่งหน้าซะด้วยแม่ฉุยฉายน้อยของครู” ครูหงส์หยิบผ้าแดงเดินเข้าไปหาตามฝัน ครั้นเหลือบเห็นขุมทรัพย์ที่ไม้ซุงเพิ่งปล่อยลงพื้นก็จับแก้มยุ้ยๆ อย่างเอ็นดู “พี่ฝันแต่งหน้าให้เหรอลูก”“แท่บๆ แท่บๆ” เด็กน้อยตอบ “อะไรติดอยู่ในปากหรือเปล่าคะคุณพ่อ น้องขุมถึงร้องแท่บๆ” คราวนี้ครูหงส์จับสองแก้มยีเบาๆ อย่างมันเขี้ยว“เปล่าหรอกครับ เขาพูดว่าแซ่บๆ ตามพี่ฝัน” ไม้ซุงอธิบาย มือก็คอยคว้ามืออวบๆ ที่ยื่นไปเหนี่ยวผ้าแดงมาจะใส่ปาก“โจงกระเบนของพี่ฝันค่ะลูก อมไม่ได้น้า” ครูหงส์พยายามปลดผ้าสีแดงออกมาจากมือเด็กน้อย“กล้วยบดมาแล้วคร้าบน้องขุม” ขนมผิงเดินถือถ้วยลายการ์ตูนเข้ามาขุมทรัพย์ได้ยินเสียงแม่ก็ปล่อยผ้าแดงทันที เด็กน้อยโผตัวจะหาแม่ ไม้ซุงจึงรับถ้วยมาถือเพื่อให้ขนมผิงได้อุ้มลูก ขนมผิงพาลูกไปนั่งที่โต๊ะเด็ก เธอจะเอากล้วยบดมาป้อนทุกครั้งเวลาที่ครูหงส์มาซ้อมรำให้ตามฝัน“ตายแล้ว พี่ฝันนี่ซนจริงๆ” ขนมผิงบ่นเบาๆ เมื่อได้มองหน้าลูกชายซึ่งเลอะเทอะด้วยเครื่องสำอางใกล้ๆ“เล่นกันสนุกๆ น่า อย่าไปว่าดุลูกนะ”ไม้ซุง

หลังจากส่งตามฝันเข้านอนในห้องนอนส่วนตัวที่เต็มไปด้วยโดราเอม่อน และแวะดูขุมทรัพย์ซึ่งอยู่ในห้องนอนใหญ่แต่มีฉากกั้นให้เป็นห้องเด็กผู้ชายน่ารักๆ แล้ว ก็ถึงเวลาของพ่อแม่ที่ได้เอนหลังบ้าง“ผิง”“คะ”“ขอบคุณนะครับ ที่ตามจีบพี่แบบมาราธอน”“ผิงทั้งอ่อยทั้งยั่วจนเหนื่อยจนท้อเลย”“พอรู้ตัวว่าถูกผิงเท พี่ใจหายวาบ ตอนนั้นแหละพี่ถึงรู้ว่าชีวิตนี้พี่ขาดผิงไม่ได้ จึงต้องวางแผนสารพัดเพื่อให้ผิงกลับมาเป็นของพี่”“ผิงไม่เคยตัดใจจากพี่ได้ ผิงตื่นเต้นแค่ไหนพี่ไม่รู้หรอกที่ได้เจอพี่ตอนไปเป็นพริตตี้งานมอเตอร์โชว์”“พี่ก็ดีใจ ใจเต้นแรง ไปเฝ้าผิงทุกวัน เพิ่งรู้ว่ารักครั้งแรกมันอารมณ์แบบนี้นี่เอง พี่เข้าใจความรู้สึกของผิงเลย แล้วก็โคตรหวงตอนไอ้นาวินมันจีบผิง”“ได้ข่าวเขามั่งไหมคะว่าตอนนี้เป็นยังไง”“หลังจากมันกับจันทร์ถูกฟ้องและเสียเงินเสียทองไปอื้อ จันทร์ก็ยังทุ่มให้มันอยู่ เหมือนว่าบริษัทกำลังเจ๊งเพราะเอาทุนไปถมให้ไอ้แมงดานั่นไม่หยุด”“สร้างเวรสร้างกรรมเองเนอะ”“ใช่ แต่มันยังสร้างเวรอยู่นะ ได้ข่าวว่าไปเฝ้านักศึกษา ตกเย็นก็พากันซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ไปไหนๆ”“เอาข่าวมาจากไหนคะ”“กำปั้น”“คุณกำปั้น!!!”“อือ คนจัด

สามเดือนต่อมาตีห้าปุ๊บก็มีเสียงตะบันหมากดังมาจากนอกห้อง ขณะที่ห้องครัวซึ่งอยู่ใต้ห้องของขนมผิงพอดีมีเสียงตำน้ำพริก เธอพลิกตัวไปหาคนข้างๆ ความว่างเปล่าบนที่นอนทำให้นึกขึ้นได้ว่าไม้ซุงไปดูเรือตังเกที่จะเข้าท่าตั้งแต่ตีสอง“แม่ทะ” เสียงตามฝันดังขึ้นตรงประตู“ขา” ขนมผิงลุกไปเปิดประตูให้ลูกสาวที่ไปนอนห้องทวดเมื่อคืน“พ่อหม่ำหมากของทวด” ตามฝันฟ้อง ชี้ไปทางพ่อซึ่งกำลังเอาช้อนขอดก้นครกตำหมาก และส่งช้อนเข้าปาก“ออเหรอ” ขนมผิงตามลูกไปนั่งแหมะที่เชี่ยนหมาก“เอ้า ถุงเก่าหมดแล้ว เปิดถุงใหม่เลย” ทวดหยิบถุงยาเส้นออกมาจากถุงก็อบแก็บ โยนใส่ตักไม้ซุงให้จัดการเปิดเอง“พี่”“ครับ” เขาขานรับขณะแกะถุงที่ทวดโยนมาให้ แล้วดึงยาเส้นออกมาสีฟัน“นึกยังไงถึงกิน”“เปรี้ยวปาก ไปท่าฉลอมมามีแต่กลิ่นคาวปลา พอกลับมาเห็นลูกกำลังตำหมากพอดี เลยแซงคิวทวด” เขาหยิบกระโถนที่ย่าเอามาวางไว้ให้ จัดการบ้วนน้ำหมากลงไป“แปลกๆ นะพี่เนี่ย ครั้งก่อนบอกว่าไม่เอาแล้ว”ขนมผิงส่ายหัว ตามองลูกสาวที่กำลังเริ่มต้นตำหมากครกใหม่ โดยมีทวดเป็นคนใส่วัตถุดิบต่างๆ ลงไปในครกตามลำดับ“ขวานตำให้ทวดใหม่ พ่อห้ามหม่ำ” แกดันครกไปไว้อีกด้าน หันหลังให้พ่อ

ชีวิตหลังแต่งงานช่วงแรกขลุกขลักพอสมควร ขนมผิงพาตามฝันมาอยู่คอนโดฯ ของไม้ซุง จากเดิมที่เดินไปทางไหนก็มีธรรมชาติให้เด็กน้อยได้เก็บเกี่ยวความสุข ตอนนี้หลายอย่างขาดหายไป บางอย่างถูกลดขนาดลง เหลือเพียงห้องสี่เหลี่ยมสูงเทียมฟ้า ตอนแรกตามฝันก็ตื่นเต้นกับรถไฟฟ้า ห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่กว่าเดิม ละลานตาด้วยของเล่นเยอะกว่าเดิม แต่ผ่านไปไม่กี่วันก็คิดถึงบ้าน“อยากปูกผัก อยากยดน้ำผัก”“พ่อพาไปซื้อดิน ซื้อกระถาง ซื้อเมล็ดผักไหมคะ แล้วก็เอามาปลูกที่ระเบียง” เขาชี้ไปที่ระเบียงคอนโดฯ ซึ่งมีพื้นที่ว่างพอจะวางกระถางได้สี่ห้าใบ“ไม่ท่ะ ปูกที่บ้าน” ใบหน้าจิ้มลิ้มบิดเบ้“น้องฝันนอนหลับก่อนไหมคะ พรุ่งนี้พ่อกับแม่พากลับบ้าน” ไม้ซุงตบตูดลูก กล่อมให้ลูกนอน ตอนนี้เที่ยงคืนแล้ว เขากลับมาก็พบว่าลูกสาวยังไม่ยอมนอน“ขวานจะนอนกับทวด” เริ่มสะอึกสะอื้น“ตอนนี้ดึกแล้ว ขับรถมันอันตราย” ขนมผิงให้เหตุผล“ไม่ พ่อกับดึก พ่อขับยดไม่อันตาย” ตามฝันแย้ง เพราะทุกคืนไม้ซุงกลับดึก แต่ก็มาถึงอย่างปลอดภัย ส่วนแกอยู่ที่คอนโดฯ กับแม่สองคน“ตอนนี้ทวดนอนแล้วนะคะ” ขนมผิงโน้มน้าว “พรุ่งนี้เราซื้อขนมไปฝากทวดกัน ทวดต้องดีใจแน่ๆ”“ขวานคิดถึงท

ชุดที่ตามฝันสวมขึ้นมาเป็นชุดพริตตี้ที่ไปเต้นในงานมอเตอร์โชว์เมื่อสามเดือนก่อน ที่แท้พริตตี้แม่ลูกก็คือลูกเมียของวิศวกรที่สร้างชื่อเสียงให้บริษัทนี่เอง พวกที่มาจากบริษัทของไม้ซุงพากันลุกจากโต๊ะ เดินไปยืนดูใกล้ๆ เวที“น้องตามฝันจะมาแสดงอะไรคะ” ความน่ารักของเด็กน้อยทำให้พิธีกรหนุ่มอดไม่ได้ที่จะพูดคะขา“เต้นพิตี้ท่ะ”“เต้นพริตตี้เหรอคะ”“ท่ะ”“น้องตามฝันเคยเต้นที่งานมอเตอร์โชว์ใช่ไหมคะ”“ท่ะ เต้นกับแม่ ให้พ่อถุงดูท่ะ”“เอ งั้นก็ต้องให้แม่มาเต้นด้วยสิคะ น้องฝันให้แม่มาเต้นด้วยไหมเอ่ย” พิธีกรกะแกล้งเจ้าบ่าว เสียงเชียร์จากเพื่อนๆ ดังผสมโรง“ได้ท่ะ” รับปากเสร็จก็ร้องเรียกแม่ใส่ไมค์ “แม่มาเต้นพิตี้ท่ะ”ไม้ซุงมองเพื่อนอย่างเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันเมื่อขนมผิงทิ้งเขา แล้วเดินไปหน้าเวทีตามเสียงเรียกของลูกสาวเสียงดนตรีเพลงเดียวกับที่ใช้ในงานมอเตอร์โชว์ดังขึ้น พริตตี้แม่ลูกก็เริ่มเต้น ปากเล็กๆ ของตามฝันร้องไปตามเพลง ตัวก็โยกย้ายดุ๊กดิ๊ก ส่วนขนมผิงกลายเป็นเจ้าสาวที่แซ่บที่สุดด้วยการยักย้ายส่ายสะโพก เต้นขยี้หัวใจหนุ่มๆ ที่เข้าไปยืนใกล้ขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่รู้ตัว“พวกมึงกลับไปนั่งโต๊ะ” เจ้าบ่าวเดินไปด้านหน้าเ

‘สงสัยข้าวหลามจะสู้เข็มฉีดยาไม่ได้แล้วละม้างงง’ทันทีที่ได้รับข้อความทางไลน์ ใหญ่ก็รีบโทร.หานัตตี้“หมายความว่าไง”“นี่ ก็บอกแล้วไงว่าช่วงนี้ยายมิลค์กลับมาอยู่ที่คอนโดฯ”“ไม่ได้ลืม แต่น้องต้องทำงานกลุ่ม ต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบนี่ แล้วพอดีช่วงนี้ออร์เดอร์เยอะมาก ทำไม่ทันจนต้องปิดโรงเรียนชั่วคราว”“ตามใจ ทำแต่งาน มีคนไปตำแทนแล้วจะหาว่าไม่เตือน”“แล้วนัตอยู่ไหน ไปต่างจังหวัดอีกแล้วเหรอ”“ใช่ มาตรวจสต๊อกที่โรงงานภูเก็ต กลับอาทิตย์หน้า นี่งวงช้างก็ตามมานะ” ว่าแล้วก็เปิดสปีกเกอร์โฟน “นี่ๆ ไปดูมั่งนะ ไอ้หมอนั่นปักไปกี่เข็มแล้วก็ไม่รู้ คิกๆๆๆๆ”“กวนตีนนะนัต เข็มเล็กๆ นั่นงัดทีเดียวก็หัก”“แล้วเพื่อนยอมให้งัดปะล่ะ” เป็นเสียงช้าง“ไอ้สัตว์ช้าง”“เล็กสั้นขยันซอยว่ะใหญ่” นัตตี้ปั่นหัวเพื่อน“พวกมึงนี่เหี้ยทั้งคู่ สมกันแล้วละ”ด่าจบใหญ่ก็กดตัดสาย ต่อสายหามิลค์มือไม้สั่น.........“ซี้ด เสียว” มิลค์คราง สะโพกร่อนขึ้นลง บางจังหวะส่ายไปส่ายมา น้ำเสียวนองเตียงซ้ำแล้วซ้ำเล่าการดูหนังสือสอบกลายเป็นเล่นเสียว เมื่อค้นพบความจริงว่า ‘ไม่ต้องใหญ่เท่ากระบองของเชฟ’ มันก็ไม่ได้แย่ ถ้าจังหวะมันได้ และตำไม่หยุด

ชื่อและนามสกุลนี้เห็นครั้งเดียวก็จำได้ขึ้นใจ แต่วันนั้นพวกเขาไม่ได้มองใครเป็นพิเศษ แค่มองผ่านๆ จึงได้แต่คุ้นๆ ใหญ่เอนตัวเข้าไปใกล้นัตตี้ เล่าเรื่องคืนนั้นในผับให้ฟัง เพื่อให้เธอเตรียมรับบทพี่สาวที่ถูกสวมเขาโดยไม่รู้ตัว เผื่อไอ้หมอนั่นจะเปิดเกม“แหม เห็นนัตตี้กับใหญ่รักกันแบบนี้ ปู่ชื่นใจจริงๆ ใช่ไหมพ่อโปรด แม่วี” เขาถามลูกชายและลูกสะใภ้“จริงครับพ่อ” โปรดเป็นคนตอบ“เอ๊ะ น้องมิลค์ มือเป็นอะไรครับ” ตะวันคว้ามือมิลค์ที่วางบนโต๊ะมาดูใหญ่หันไปมองตาขวาง“ไม่เป็นไรค่ะ” มิลค์ชักมือออก แต่เขายื้อไว้ พิจารณาถ้วนทั่ว“เหมือนโดนของมีคมบาดลึก ร่องรอยเต็มไปหมด โดยเฉพาะตรงง่ามนิ้ว” ตะวันพูดตามที่เห็น“อุบัติเหตุนิดหน่อย ไม่มีอะไรหรอก มิลค์ลืมๆ มันไปแล้ว”“ยายมิลค์ ให้พี่เขาดูหน่อยสิ พี่เขาเป็นหมอนะ เป็นแผลเป็นไม่สวยนะลูก” วีช่วยสานสัมพันธ์“น้องมิลค์ หนูเดินมาหาพี่หน่อยสิคะ” ใหญ่พูดเสียงอาทร แต่จริงจัง การออกคำสั่งกับมิลค์ต่อหน้าผู้ใหญ่ดูจะง่ายที่สุดที่จะทำให้มิลค์เชื่อฟัง “คุณปู่ คุณพ่อคุณแม่ครับ ผมขออนุญาตนะครับ วันก่อนเกิดอุบัติเหตุในครัว แก้วบาดมือน้อง ผมต้องรับผิดชอบ”“อ้าวเหรอ ไปๆ ยายมิลค์” ว

“มิลค์ เย็นนี้ชมรมวิทยาศาสตร์จะสอนเป่าแก้ว สนเปล่า” น้ำหวานวางหนังสือลงบนโต๊ะกลุ่มใต้คณะนิเทศมิลค์นั่งคิด พรุ่งนี้เป็นวันเกิดของพี่ใหญ่ เธอนึกตั้งนานว่าจะหาอะไรให้เขา ของที่ซื้อด้วยเงิน ระดับเขาจะเนรมิตอะไรก็ได้ ดังนั้นแก้วเป่าน่าจะตอบโจทย์ได้ดี“นั่งยิ้มอยู่ได้ ทำอย่างกับอินเลิฟ” เสียงน้ำหวานดึงสติ“อะ..เออ ไปสิไป” มิลค์พยักหน้ารัวแล้วผลที่ได้คือดอกกุหลาบแก้วที่มีน้ำสีชมพูอ่อนอยู่ข้างในวันรุ่งขึ้นมิลค์ออกจากคอนโดฯ แต่เช้า เธอเรียกแท็กซี่ไปที่บ้านของใหญ่ เธอตั้งใจว่ามอบของขวัญให้เขาเสร็จ ซึ่งก็คือ ‘ตัวเธอ’ และ ‘กุหลาบแก้ว’ จากฝีมือเธอให้ใหญ่แล้วก็จะไปเรียนเธอถือกุหลาบแก้วไปอย่างทะนุถนอม ขณะกำลังเดินไปที่บ้านเขา ก็นึกขึ้นได้ว่าตอนนี้เขาน่าจะกำลังอบขนมอยู่จึงเปลี่ยนทิศทางไปที่ห้องครัวอบขนม......... “ใหญ่ดูอารมณ์ดีนะวันนี้ มีอะไรพิเศษหรือเปล่า” ฝ้ายเอ่ยถามหลังจากหยิบจับโน่นนี่ช่วยเหลือเขา ทั้งที่เขาก็ใช้ทั้งน้ำเสียงและกิริยา แสดงออกอย่างชัดเจนว่าเธอเกะกะ“เราคิดว่าเรากำลังมีความรัก” เขาตอบโดยไม่นึกถึงจิตใจของฝ้ายหญิงสาวสะตั๊นไป แต่เธอชินแล้ว และก็ไม่คิดจะยอมแพ้“ฝ้ายหูฝาดแน่ๆ ใหญ่

“จุ๊ๆ ยังไม่เริ่ม” เขาเย้าเธอ รีบชักดุ้นออกจากการบีบ ลดตัวลงมาดูดร่องที่กระตุกไม่หยุด สักพักก็กลับมาในท่าเดิม ค่อยๆ ดันเอ็นที่แข็งใหญ่ลงไป“หนึ่ง” เขาเริ่ม“ซี้ดดดดดดดดดด โอ้วววววว” เธอครางยาว“เสียวมากเหรอคะ” ใหญ่ถาม เริ่มกระบวนการวิดพื้น สาวเข้าออก ยกตัวขึ้นลงทุกจังหวะที่กระแทกลงมาเขาจะทิ้งจังหวะบดควานท่อนเอ็นในร่องนุ่มฉ่ำ“ยี่สิบแปด”มันหน่วงหนึบ ตึงแน่น ความเสียวไหลรวมกันที่โพรงอุ่น“สามสิบ” เสียงเขานับเขาเสียวไปทั้งลำ มันขยายใหญ่คับแน่นอยู่ในร่องที่ทั้งบีบรัดทั้งตอด“ห้าสิบอะ...เอ็ด ตอดเป็นบ้า จะไม่ไหว”เขากระแทกแรงขึ้นเมื่อช่องทางคับเกินไป เขากดเขาย้ำ“อ๊าก” เขาแตกอย่างไม่เป็นท่า ระบายความเสียวผ่านเสียงคำราม ฝืนตัวเท้าแขนไว้ขณะพ่นพิษทะลักทลายเต็มร่อง ก่อนเริ่มนับต่อ“ห้าสิบสอง”เขากระแทกหนัก“พี่ใหญ่” มิลค์ครางชื่อเขา ร่อนสะโพกตามติดในจังหวะที่เขาดึงออก ดูดเขาไว้ในร่อง“มิลค์ ใจเย็นๆ”ปึกๆๆๆ เขาปราม แต่ก็เป็นเขาเองที่กระแทกถี่ไม่ยั้ง น้ำใคร่ที่ปล่อยไว้ไหลสวนการสอดใส่นองพื้น“เสียว พี่ใหญ่ มิลค์เสียว ฮือ” เธอครางไม่เป็นภาษา ไม่สนใจเสียงนับ เธอแตกดับนับไม่ถ้วนเขาโจนจ้วงแล้วกดข

“มิลค์ มีอะไรหรือเปล่า” ใหญ่ก้มลงมาถามตรงหน้าผากมนที่ร้อนจี๋เธอไม่ตอบ ร้องไห้มากขึ้น มีแต่เสียง ‘อี๊ดๆ’ ดังเบาๆ จากการพยายามกลั้นเสียงไว้“มีอะไรให้พี่ช่วยไหมครับ” ใหญ่ใจคอไม่ดี ร้องไห้แบบนี้ไม่ใช่เพราะป่วยแน่“มะ...มิลค์ ปวดหัว อยาก นะ...นอน” เธอสะอื้น แต่ก็พูดจนจบในใจของเขาพลุ่งพล่านเป็นห่วง แต่ก็ต้องดูแลเธออย่างดีก่อน เขาประคองร่างเล็กที่ตัวร้อนจี๋ลงนอน ก่อนเดินไปหยิบยาบรรเทาปวดมาให้เธอกิน และเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้มิลค์หลับไปทั้งที่ยังสะอื้นน้อยๆ เขาเดินไปหยิบโทรศัพท์ของตัวเองแล้วออกไปโทร.ข้างนอก“มีอะไรหรือเปล่าใหญ่” เสียงนัตตี้ดังที่ปลายสาย“มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับมิลค์เหรอ” เขายิงคำถามทันที“อะไรของนาย ฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย” นัตตี้งง เธอไม่ได้เสแสร้ง“แม่เธอโทร.มา คุยกันสักพักก็วางสายไป แต่มิลค์ร้องไห้ใหญ่โต ถามก็ไม่ตอบ”“มิลค์อยู่กับใหญ่เหรอ เราขอคุยกับน้องหน่อยสิ”“เพิ่งกินยาหลับไป เขาไม่สบาย”“รอให้น้องสงบลงอีกหน่อย แล้วเราจะตะล่อมถามน้องเอง”“แล้วนัตจะกลับวันไหนล่ะ”“เอ้อ เราต้องสัมมนาจริงแล้วคราวนี้ คงไม่ได้กลับไปกรุงเทพฯ จนกว่าจะสิ้นเดือน เอาไงดี เป็นห่วงยายมิลค์จัง อีกตั

มิลค์กรีดร้องเมื่อแท่งทวนพุ่งเข้ามาในร่องเสียวโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว เขาจับแก้มก้นเธอสองข้างยึดไว้ขณะกระแทกลำ บดขยี้โคนตอให้ดุ้นอวบใหญ่กวาดควานทั่วร่องร้อน พอรู้สึกว่าถูกรัดก็ดึงออก แบะก้นเธอออกก็เห็นกลีบกุหลาบชั้นในตอดระรัว“พี่ใหญ่ ใส่เข้ามา” เธอร้องขอ กำลังจะเสร็จแต่ถูกทิ้งให้เคว้งคว้างเขาทาบตัวลงไปบนแผ่นหลัง ลำใหญ่ร้อนทาบบนร่องก้น มือบีบขยำสองเต้านุ่มแน่น “อยากได้ดุ้นพี่ ร้องขอดังๆ สิคะ”“ขอ พี่ใหญ่”“ขออะไร ดัง พูดให้ชัดเจน”“ขอดุ้น พี่ใหญ่ยัดดุ้นกระแทกหอยหนูหน่อย หนูเงี่ยนมาก เร็ว”“ดีมาก เด็กร่านของพี่”เขายืดตัว จับกระบองใหญ่เสียบเข้าไปในรูน้องมิลค์ เธอเท้าแขนขึ้นพยุงตัว แล้วกระแทกสะโพกสวนกลับ“โอ๊ะ” เขาคำรามเสียว ทรงตัวในท่ายืนเข่าเฉยๆ ให้เธอกระแทกตอให้หนำใจ ก่อนจะโน้มไปขยำนมใหญ่ๆ อีกครั้ง พอร่องเริ่มบีบรัดเป็นสัญญาณว่าเธอกำลังจะถึงสวรรค์เขาก็ทะลวงลำใส่ไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังกังวาน ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าเสียงครางของพวกเขา สะโพกเธอกระดกขึ้นลงเมื่อไม่อาจฝืนความเสียวไว้ได้อีกต่อไป เช่นเดียวกับเขาที่แตกทะลักอยู่ในตัวเธอใหญ่กดจมูกลงบนซอกคอและหัวไหล่มน ก่อนจะถอนท่อนเนื้อออก