Masuk“จะให้ช่วยอะไรก็บอกเราได้นะ แต่ก่อนอื่นเราขอจัดการกับยัยลาบเลือดนั่นก่อ
“สรุปยังไงผมก็ต้องแต่งงานใช่ไหมครับ งั้นรอไปงานแต่งผมได้เลย แต่ใครจะมาเอาผม ก็ในเมื่อผมหล่อราวเทพบุตรขนาดนี้ ยากนักที่ผู้หญิงจะกล้ามาจีบ” พายุทำเป็นพูดเล่น“แด๊ดดี้ พอลี่จา...ปาย...นอนกับคุน...ตาน๊า...คะ...” หนูน้อยวิ่งมาบอกผู้เป็นพ่อ“ครับผม” พอลก้มลงคุยกับลูกสาว“เซนด้วยน๊า...ก๊าบ...แด๊ด...จา...ปาย...นอนกาบ...ตาชาติ...” เซนก็มาขอพ่อกับแม่เช่นกัน“ก๊าบ...สุดหล่อ” ไบรอันยิ่งชอบเมื่อลูกปล่อยให้ตนนอนกับภรรยาเพียงสองคน หาเวลาต่อแขนตาขาลูกยาก โอกาสมาแล้วต้องรีบตกลงเมื่อพ่อกับแม่ไม่ได้ห้ามอะไร หนูน้อยทั้งสองก็รีบวิ่งไปหาคุณตากับเพื่อนที่กำลังยืนคุยกันพร้อมกับส่งแขกที่มาร่วมงานแต่งงานในค่ำคืนนี้ งานแต่งจบลงด้วยความสนุกและความเหนื่อยล้าของแต่ละคน ส่วนคู่บ่าวสาวทั้งสองก็ยังไม่ยอมเข้าห้องหอ ก็ตอนนี้กำลังพูดคุยกับเพื่อนๆ ด้วยความสนุกเมื่อถึงฤกษ์งา
งานแต่งที่คู่บ่าวสาวทั้งสองคู่ตั้งตารอถูกจัดขึ้นในตอนเย็น ซึ่งจัดในสวนยางพาราของนายหัวเสือที่ขึ้นชื่อว่ารวยที่สุดในกระบี่ แม้จะจัดในสวนยางพารา แต่ก็ยังยิ่งใหญ่เป็นงานใหญ่งานดัง เจ้าสาวและเจ้าบ่าวใส่ชุดสบายๆ สไตล์วินเทจ ออกแนวหวานๆ แขกเหรื่อทุกคนที่มาร่วมงานมีแต่คนใหญ่โต คนดังของจังหวัดทั้งนั้น ก็นายหัวเสือแต่งสะใภ้ทั้งทีต้องเอาให้คนลือ ส่วนคู่ของพอลและรัตนาก็แต่งตัวสบายๆ จนเหมือนชาวสวนไปเลย โดยมีลูกสาวตัวน้อยยืนอยู่เคียงข้างบนเวที“ในที่สุด ลูกชายผมก็ถูกสอยลงจากคาน อุตส่าห์เกาะคานมานาน ตอนนี้ก็มีสาวมายิงตกแล้ว ผมอยากบอกว่าดีใจมากที่ในที่สุดลูกชายผมก็จะได้มีเมียสักที”นายหัวเสือประกาศให้แขกในงานรับรู้ว่าตนดีใจแค่ไหน “และยิ่งไปกว่านั้น ผมได้เจอเพื่อนรักที่ไม่ได้เจอกันนาน รักชาติเพื่อนผมเองครับทุกท่าน” ว่าแล้วก็ผายมือไปทางเพื่อนรัก“สวัสดีครับ ผมรักชาติเป็นผู้ใหญ่ทางฝ่ายหญิง ผมเองก็ดีใจที่ได้เจอเพื่อนอีกครั้งครับ”
รัตนาเพิ่งอาบน้ำเปลี่ยนชุดเสร็จกำลังจะล้มตัวลงนอน แต่ก็ดันมีเสียงเคาะประตูดังขึ้นเสียก่อน จึงเดินไปเปิดดู พอเปิดออกก็เจอกับสามีของตนที่ยืนตาแดงๆ เหมือนเพิ่งจะร้องไห้มาอยู่ตรงหน้าประตู แถมในอ้อมอกยังมีลูกสาวตัวแสบติดมาด้วย หญิงสาวจึงยิ้มรับสองพ่อลูก พร้อมกับเปิดประตูให้เข้ามาในห้องนอนใหญ่“มีอะไรจ๊ะสองพ่อลูก” เมื่อเข้ามาพร้อมหน้ากันนั่งบนเตียงด้วยกัน หญิงสาวเลยถามสองพ่อลูก เพราะคิดในใจว่าทั้งสองคงเข้าใจกันดีแล้ว“มี๊เตร่าขา...ลุงพอลเปน...แด๊ดดี้ตริงๆ ...หรา...คะ...” หนูน้อยงงกับคำถามของแม่“จริงสิจ๊ะ พอลี่ไม่อยากมีพ่อเหมือนเซนเหรอลูก ต่อไปนี้เรียกลุงพอลว่าแด๊ดดี้นะ เพราะเขาเป็นคนที่ทำให้พอลี่เกิดมา หากไม่มีแด๊ดดี้พอล แม่ก็จะไม่มีพอลี่น้อยเหมือนในวันนี้ ลองเรียกแด๊ดดี้สิลูก” หญิงสาวอธิบายง่ายๆ ให้ลูกสาวเข้าใจ“ตริงๆ ...น๊า...มี๊อย่าโตหก...พอลี่น๊า...เย้!!!” หนูน้อยร้องดีใจกอดรัดผู้เป็นพ่อแน่
เมื่อเหลือกันสองต่อสองหญิงสาวก็เอ่ยขึ้น “พี่พอลจะเอายังไงเรื่องพอลี่ ต่อกลัวว่าพอลี่จะไม่รับพี่เป็นพ่อ” ตอนนี้รัตนากลัวใจของลูกสาวคนสวยของตนจริงๆ“อย่ากลัวในเรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้นสิน้องต่อ พี่จะใช้ความรักที่พี่มีทั้งหมดทำทุกอย่างให้พอลี่ยอมรับในตัวพี่” พอลเชื่อว่าความรักที่ตนมีให้ลูกสาวจะช่วยให้หนูน้อยยอมรับในตัวของตนได้ ถึงในใจจะแอบกังวลนิดๆ “พี่ว่าน้องต่อขึ้นไปพักผ่อนเถอะ บ่ายๆ พี่จะพาน้องต่อไปตรวจว่าท้องจริงไหม ถ้าท้องจะได้ฝากท้องด้วยเลย”“ไม่ต้องไปตรวจหรอกค่ะ ต่อท้องจริงๆ ประจำเดือนเลยกำหนดมานานแล้ว ต่อว่าฝากท้องเลยดีกว่า” จากประสบการณ์ที่ผ่านมา หญิงสาวรู้ว่าตัวเองตั้งครรภ์จริง ก็ด้วยสัดส่วนที่อวบอิ่มขึ้นมากกว่าแต่ก่อนเหมือนกับตอนที่ตั้งครรภ์พอลี่ไม่มีผิด แถมประจำเดือนก็เลยกำหนดมานานแล้ว ไม่ตั้งครรภ์จะเป็นอะไรไปอีกเล่า“อย่าหลอกพี่นะ ท้องคนนี้พี่ขออยู่ดูแลตลอดอายุครรภ์จนกว่าจะคลอด เพราะพี่พลาดไปแล้วครั้งหนึ่ง ครั้งนี้พี่ไม
“สำหรับผม ผมรักน้องต่อเสมอมา ไม่เคยคิดจะตัดสัมพันธ์รัก เรื่องราวทุกอย่างที่ผ่านมา ผมคงไม่มีคำใดจะมาอธิบายได้เท่าคำว่า ‘ขอโทษ’ ถึงมันจะเป็นเพียงคำสั้นๆ ง่ายๆ ซึ่งใครก็สามารถพูดออกมาได้ แต่สำหรับผมในคำว่าขอโทษคำนี้ มันแฝงไปด้วยความรัก ความรักที่ผมมีให้น้องต่อ ขอโทษที่ทำไม่ดี ขอโทษที่ทำให้เสียน้ำตา ขอโทษที่ปล่อยให้เลี้ยงดูลูกเพียงลำพัง ขอโทษที่ไม่สามารถอยู่เคียงข้างตลอดระยะเวลาห้าปีที่ผ่านมา ต่อไปนี้เวลาที่เหลือของชีวิตพี่จะเป็นของน้องต่อและลูกๆ ของเรา และสุดท้ายที่อยากบอกที่สุดคือ ‘ผมรักน้องต่อครับ อดีตเป็นยังไงไม่สำคัญ สำคัญที่ว่าตอนนี้หัวใจผมวางอยู่ตรงหน้าน้องต่อแล้ว ตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าน้องต่อจะหยิบมันขึ้นมาดูแลหรือจะปล่อยมันไป ผมก็พร้อมจะยอมรับทุกการกระทำของน้องต่อครับ’ มีเยอะกว่านี้ที่ผมอยากจะพูดกับน้องต่อ แต่ผมหวังว่าน้องต่อจะเลือกหยิบหัวใจผมขึ้นมาดูแล และเมื่อนั้นแหละผมจะเฝ้าร้องรำพึงให้ฟังทุกคืนว่ารักนี้มันดียังไง” เป็นพอลเองที่เปิดปากพูดก่อน
“โอเคสิเพื่อน งั้นตามนี้ เอาแบบลูกชายเพื่อนว่าก็แล้วกันนะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วขอตัวพาลูกไปเตรียมงานก่อน ข้าวชงข้าวเช้าไม่กินมันแล้วตื่นเต้นว่ะเพื่อน จะมีสะใภ้และไม่นานก็จะมีหลานให้อุ้ม แค่คิดก็สนุกแล้วสิ” งานแต่งงานนี้เป็นของสิงห์หรือของพ่อกันแน่ เริ่มไม่แน่ใจแล้วสิ ก็ในเมื่อนายหัวใหญ่ตื่นเต้นออกนอกหน้าขนาดนี้“งานแต่งผมหรืองานแต่งพ่อกันครับ” ลูกชายเอ่ยแซวพ่อบ้าง เมื่อคิดถึงวันที่เจอเอมมี่ครั้งแรก พ่อเขาแสดงความไม่พอใจออกนอกหน้ามาก พอเห็นว่าเอมมี่เป็นคนตรง และขยันแค่นั้นแหละ เปลี่ยนแปลงไปอย่างคนละคน แถมรักลูกสะใภ้ตั้งแต่ยังไม่แต่งเข้าบ้าน แบบนี้ใครจะอยู่ข้างเขา ในเมื่อพ่อก็ไปอยู่ข้างเอมมี่“งานแก แต่ลูกสะใภ้ฉัน จบไหมไอ้ลูกชาย ไปๆ รีบกลับ อย่ามัวมาเสียน้ำลายให้มาก รีบกลับกระบี่เตรียมงาน จะเอาไหมเมียเนี่ย” สมแล้วที่เป็นนายหัวปกครองคนทั้งเกาะที่ปักษ์ใต้ “ไปก่อนนะเพื่อน เจอกันวันงาน ส่วนข้าวเช้าขอไปกินที่สนามบินก็ได้ไม่ยากอะไร ตอนนี้ใจร้อนอยากได้ลูกสะใภ้ ที่ดีใจที่สุดคือมีคน
“นายจะทำอะไร กลับเถอะ ขอบคุณนะที่ช่วยพามาส่ง” หล่อนถามด้วยความสงสัย รู้สึกประทับใจที่อยู่ดีๆ มีชายหนุ่มมาถอดรองเท้าให้“คุณเจ็บเท้าไม่ใช่เหรอ ผมจะนวดให้หายเจ็บไง มียานวดไหม” ถามด้วยเสียงอ่อนโยน&ld
ไม่ใช่ว่าตนรังเกียจชายตรงหน้า แต่เพราะยังไม่มั่นใจตัวเองเหมือนกันว่าคิดยังไงกับอีกฝ่ายชายหนุ่มเอื้อมมือไปคว้ามือบางที่วางไว้บนตักหญิงสาวมายังอกซ้ายของตน “เพียงแค่คุณเชื่อ และไว้ใจผม ว่าผมจะรักเพียงคุณ มองเพียงคุณ ไม่เหลียวแลหญิงอื่นเลย ผมขอแค
“ใช่จ้ะที่รัก ดูแลกันให้ดีๆ นะครับ ผมคิดว่าเธอคงเจ็บเท้าเดินไม่ได้ คุณต้องอุ้มเธอแล้วแหละครับ” สามีของหญิงสาวเอ่ยแนะนำคู่สามีกำมะลอ“เออ!...ดิฉันเดินเองได้ค่ะ” เอมมี่แย้ง“ไม่ได้หรอกที่รัก เด
หนึ่งอาทิตย์แล้วที่ไม่ได้เจอหน้างามๆ สวยๆ หวานๆ แววตาอมเศร้าของเธอ กลับมาจากที่ทำงานทุกครั้งชายหนุ่มมักจะเข้ามานั่งในห้องนอนที่ตนกับหญิงสาวเคยนอนด้วยกัน แต่เวลานี้ไม่มีแม้แต่เงาของเธอ จะทิ้งเหลือเพียงแต่กลิ่นกายหอมๆ ของสาวเจ้าเท่านั้น ชายหนุ่มไม่ให้ใครมาทำความ







