All Chapters of ตรวนรักพญามาร: Chapter 1 - Chapter 10

“ผมไม่หย่าครับ และจะไม่มีวันหย่าด้วย ผมยอมให้น้องไปเรียนต่อก็ได้ แต่ระหว่างที่น้องไปเรียน ผมจะทำงานรอที่เมืองไทย และจะปรับตัวเป็นผู้ชายที่ดีและเพียบพร้อมสำหรับน้อง แต่ขออย่างเดียว อย่าบังคับผมหย่ากับหัวใจของผมเลย หากไม่มีน้องต่อ ผมก็ไม่รู้ว่าชีวิตนี้จะเป็นเช่นไร” พอลเองก็ยืนยันความต้องการ เขาเพิ่งจะรู้ใจตัวเองเมื่อเดือนที่แล้วเองว่ารักรัตนามากเพียงใดรัตนาที่แอบฟังอยู่ถึงกับไม่อยากเชื่อว่าพอลบอกรักตัวเอง บอกว่าตัวเองคือหัวใจของเขา แล้วที่ผ่านมามันคืออะไร ทำไมชายหนุ่มถึงทำกับเธอเหมือนกับว่าไม่มีตัวตนในสายตา ทำเหมือนเธอเป็นเพียงแค่อากาศธาตุในคฤหาสน์หลังใหญ่ของเขาเท่านั้น พอจะไปก็มารั้ง ไม่มีวัน เธอเจ็บแล้วจำ ในเมื่อตัดสินใจจะไปแล้วก็คือไป จะไม่หวนกลับมาอีกแล้ว หากไม่หย่าให้ก็ไม่เป็นไร หวังว่าเรียนจบกลับมา เขาจะยอมหย่าให้“วันเวลาจะทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้น หากวันใดพอลรู้ใจตัวเอง และน้องให้อภัยพอลหรือไม่ให้อภัย อนาคตข้างหน้า พ่ออยากให้พอลยิ้มรับกับสิ่งที่ตัวเองเป็นคนก่อขึ้น ส่วนเรื่องหย่ากันนั้น หากไม่หย่าตอนนี้ก็รอตอนลูกของพ่อเรียนจบกลับมาค่อยคุยกันอีกที และพ่อคงให้พอลเจอกับน้องไม่ได้หร

รักชาติได้ฟังปลายสายพูดก็รู้สึกเห็นใจ สงสาร หรือว่าเขาควรจะบอกความจริงลูกเขยไปดีว่าพอลี่นั้นเป็นของขวัญที่เขามอบให้รัตนาและเขาเมื่อ 5 ปีก่อน ตอนแรกเมื่อรู้ว่าลูกสาวตั้งครรภ์ก็คิดจะบอกพอล แต่ลูกสาวกลับห้ามไว้ ทุกอย่างจึงถูกปิดมาถึงทุกวันนี้“พ่อเข้าใจพอล เรื่องนี้พอลต้องสู้ พ่อเชื่อว่ายังไงต่อก็ต้องให้อภัยลูก”“ขอบคุณครับคุณพ่อ ที่ไม่โกรธ เกลียดผมเรื่องเมื่อห้าปีก่อน แต่ปัจจุบันนี้มีแต่พอลที่รักเดียวใจเดียว เฝ้ารอน้องมาตลอด ผู้ชายมักมาก ไม่รู้จักพอคนนั้นได้ตายหายไปจากโลกตั้งแต่ตอนที่หัวใจตีห่างแล้วครับ”“ในเมื่อสำนึกได้ พ่อก็พร้อมให้โอกาส แต่คนที่จะตัดสินใจคือลูกสาวของพ่อ” ก็ชายหนุ่มเป็นลูกชายของเพ็ญนภา เพื่อนรักเขา ในเมื่อเพื่อนรักกับสามีได้ฝากฝังลูกชายไว้กับเขาแล้ว เขาก็พร้อมจะดูแลช่วยเหลือตลอดเวลาคิดย้อนไปเมื่อ 7 ปีก่อน เพื่อนรักกับสามีประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ถึงแก่ชีวิต ขณะเดินทางไปสนามบิน หลังจากงานหมั้นของพอลกับรัตนาเสร็จ ทั้งสองไม่มีโอกาสได้เห็นงานแต่งงานของลูกชายเลยแม้แต่น้อย เพราะเหตุนี้ไงเล่า เขาถึงรักพอลเหมือนลูกชายอีกคน“ขอบคุณครับคุณพ่อ เดี๋ยวตอนเย็นผมเลิกงานจะไปรับน้องกล

ชายหนุ่มพาหญิงสาวกลับมาอยู่ยังคฤหาสน์เวย์เลอร์ด้วยกัน ต่อไปนี้คฤหาสน์จะไม่เงียบเหงาอีกแล้ว เมื่อมีหนูน้อยพอลี่มาอยู่ด้วย สาวใช้ในบ้านต่างดีใจเมื่อเห็นนายหญิงกลับมาอยู่บ้านด้วย หลังจากที่ไปอยู่เมืองนอกมาตั้ง 5 ปี พอลให้คนรับใช้นำกระเป๋าของรัตนาและลูกสาวไปไว้ที่ห้องนอนของตนที่เคยเป็นของเขาและหญิงสาว เวลานี้เจ้าของห้องได้กลับมาอยู่แล้ว “พอลไปไหนมาคะ”เสียงแหลมดังออกมาเมื่อได้ยินเสียงรถของเจ้าของบ้านเข้ามาจอด รัตนาและพอลี่มองตามเสียงแหลมที่วิ่งเข้ามาสวมกอดชายหนุ่มที่หล่อนเรียก พอลพยายามแกะมือปลาหมึกของหล่อนออก แต่พยายามเท่าไหร่ก็ไม่ออก จนเขาต้องปล่อยให้เลยตามเลย แต่พอหันมามองทางรัตนา เขากลับเห็นน้ำตาของหญิงสาวไหลออกมา ชายหนุ่มจึงผลักคนที่วิ่งมากอดตัวเองออก ‘บอกว่าปรับตัวเอง แล้วผู้หญิงคนนี้เป็นใคร โกหกทั้งเพ’ รัตนาเอ่ยว่าชายที่รักในใจ “เอมมี่...คุณมาทำอะไรที่บ้านผม และกรุณาอย่าตามตื๊อผม ลูกเมียผมกลับมาแล้ว อีกอย่างเราจบกันนานแล้ว ไม่มีอะไรต้องพูดคุยกันอีก ผมไม่ได้รักคุณ คนที่ผมรักคือน้องต่อและลูกของ

“ม่าย...แด๊ดอาบก่อนเลย เซนจาอาบกับมัม” เอ่ยจบก็กระโดดลงจากโซฟาเข้าไปในห้องนอน โดยไม่สนใจพ่อกับแม่อีก“แด๊ดไปอาบก่อนนะ อ้อ!...พี่เกือบลืม พรุ่งนี้เราจะนัดเตร่ากับหนูพอลี่มากินข้าวด้วยใช่ไหมจ๊ะที่รัก”“ค่ะที่รัก พรุ่งนี้เรานัดต่อไปกินข้าวด้วยกัน เซนจะได้หายคิดถึงพอลี่ด้วยไง อีกอย่างจะคุยเรื่องโรงเรียนของลูกกับต่อด้วย”“จ้า งั้นผมไปอาบน้ำก่อนนะที่รัก แต่ขาดคนถูหลัง พอมีตัวป่วนอ้อก็ไม่เคยมาอาบน้ำกับพี่เลย พี่อยากอาบน้ำพร้อมอ้อนะ จุ๊บ!...” เอ่ยพร้อมกับจุ๊บหน้าผากมนของภรรยา“พี่ไบรอันเดี๋ยวลูกก็เห็นหรอก เดี๋ยวเซนไปโรงเรียน อ้อจะอาบน้ำให้ทุกเช้าเลยค่ะ”“จริงๆ นะ อย่าโกหกพี่นะที่รัก”“ไม่โกหกหรอกค่ะ พี่รีบไปอาบน้ำเถอะ พี่อาบเสร็จ อ้อก็จะบังคับตัวป่วนของเราอาบน้ำเหมือนกัน”

พอลวิ่งตามรัตนาขึ้นมายังห้องนอน แต่ก็มาช้าไป เพราะตอนนี้หญิงสาวได้วิ่งหายเข้าไปในห้อง พร้อมกับล็อกห้องอย่างแน่นหนา พอลทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ร้องโวยวายอยู่หน้าห้อง“น้องต่อเปิดประตูให้พี่เดี๋ยวนี้นะ” ร้องสั่งคนข้างในให้เปิด“ไม่!...คนบ้าอำนาจ เผด็จการ ต่อจะไปอยู่บ้านกับคุณพ่อ ต่อจะฟ้องหย่า...ฮือๆ” หญิงสาวร้องบอกผ่านประตูหนาออกมา“โธ่เว้ย! ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยวะ!...” ชายหนุ่มร้องออกมาด้วยความโมโห ที่โมโหคือโมโหตัวเอง ที่ปรับตัวยังไม่ได้ ทั้งๆ ที่คิดว่าจะควบคุมอารมณ์ได้ แต่ก็ยังเป็นเหมือนเดิม เหมือนเมื่อ 5 ปีก่อน “ต่อไม่เปิด พี่พอลยังใจร้ายเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง พี่พอลไม่เคยเปลี่ยนแปลงตัวเองได้เลย...ฮือๆ ต่อไปนี้ไม่ว่าพี่พอลจะพูดอะไร จะทำดีแค่ไหน ต่อก็จะไม่หลงกลอีกแล้ว จะไม่รักพี่พอล จะเลิกรักพี่พอลให้ได้ จะลืมพี่พอล จะไม่มีอีกแล้วผู้ชายที่ชื่อพอล เวย์เลอร์ จะลืมทุกอย่างๆ...ฮือๆ”