LOGINShare
นกปีกหัก
publish date:
2026-07-29 19:45:24
Latest chapter
ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters พยัคฆ์ที่กินเยอะเกินไป
ห้องนอนชิงหลี คฤหาสน์ตระกูลหยาง | เวลา 06:00 น.แสงรำไรของเช้าวันใหม่เริ่มสาดส่องลอดผ้าม่านเข้ามา ชิงหลีขยับเปลือกตาอันหนักอึ้งตื่นขึ้นเมื่อสัมผัสได้ว่าหยางเป่ยกำลังขยับกายออกจากตัวเธอ เธอพลิกตัวหันไปมองคนตัวโตด้วยสายตาแง่งอนเจือความตัดพ้อ ที่เมื่อคืนเขาทำเธอเจ็บ... และมันไม่ได้จบแค่รอบเดียวตามที่เขาสัญญาไว้ตอนแรกหยางเป่ยที่ลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง เมื่อเห็นสีหน้าของเมียสาวเขาก็เข้าใจในทันที ชิงหลีร้องขอให้เขาหยุดตั้งแต่จบบทรักรอบที่สอง แต่ความโหยหาที่สะสมมานานทำให้เขาหน้ามืดตามัวและเอาแต่ใจจนเกินไป จากที่ง้อสำเร็จในตอนแรก ตอนนี้ดูเหมือนเขาต้องมาเริ่มนับหนึ่งใหม่เสียแล้ว“มึง... เจ็บแขนอยู่ไหม?” หยางเป่ยเอ่ยถามเสียงเบาอย่างเป็นห่วง ฝ่ามือหนาลูบไล้อย่างแผ่วเบาไปตามแนวไหล่ของเธอ“คุณก็รู้นี่ ว่าแขนฉันเพิ่งจะหาย... อย่าลืมนะว่ากระสุนนั่นมันมาจากคุณ” ชิงหลีพูดออกมาเสียงสั่น นี่เป็นครั้งแรกที่เธอหยิบยกเหตุการณ์ในวันนั้นขึ้นมาพูดต่อหน้าเขา ก่อนจะสะบัดตัวหันหลังให้หยางเป่ยทันทีหยางเป่ยรู้สึกเหมือนถูกกระสุนนัดเดิมนั้นย้อนกลับมาฝังเข้าที่กลางอก เขาแทบกระอักเลือดกับคำพูดตอกย้ำความผิดของเธอ ทั้ง
ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters เงาสะท้อนเพลิงสวาท
ห้องนอนชิงหลี คฤหาสน์ตระกูลหยางต่อ...พยัคฆ์ร้ายคลี่ยิ้ม เขาโน้มร่างกายกำยำลงไปจับข้อเท้าของเธอแล้วยกขึ้นขามาขึ้นชิดกันอยู่ที่หน้าอกแกร่ง ฝ่ามือหนาจับตัวตนความเป็นชายที่ปูดโปนบวมพองรอคอยการปลดปล่อย เขาถูไถหัวหยักมนสีเข้มกับหลืบเนื้อนุ่มสีหวาม และกดส่วนปลายเข้าไปข้างในของใจกลางความสาว แล้วออกแรงกระแทกแก่นกายมโหฬารเข้าไปจนมิดลำปึก!!เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้อง“อ๊ะส์... คุณ!” ชิงหลีหวีดร้องออกมาลั่นห้อง เมื่อความใหญ่โตเข้ามากระแทกจุดที่ลึกที่สุด ความรู้สึกทั้งจุกทั้งเสียวจนสมองขาวโพลน ปลายนิ้วเรียวเกาะเบาะนุ่มโซฟาไว้แน่น นิ้วเท้างอเกร็งด้วยความรู้สึกผสมปนเป“อื้ม... จะแบบไหนก็แน่น” พยัคฆ์หนุ่มคำรามเสียงต่ำออกมา ผนังเนื้อนุ่มอุ่นร้อนที่โอบรัดตัวตนที่ยิ่งใหญ่กำลังดูดรัดรีดเร้นอย่างหนัก ชายหนุ่มเริ่มออกแรงขยับเอวหนา ส่งแรงกระแทกกระทั้นที่ดุดันตอกตรึงความใหญโตเข้าไปในช่องทางที่แสนจะคับแคบ ความร้อนรุ่มที่โอบรัดสร้างความรัญจวนให้เขาจนลมหายใจติดขัด เขาจึงยิ่งโถมแรงตอกอัดเข้าไปจนร่างบางสั่นคลอนใบหน้างามผุดผาดของชิงหลีเหยเกด้วยความซาบซ่าน แก่นกายที่แข็งขืนดังเหล็กกล้าที่ร้อนลวกกระแทกกระทั้น
ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters พยัคฆ์ร้ายที่เขินอาย 2
ห้องนอนชิงหลี คฤหาสน์ตระกูลหยาง | เวลา 00:20 น. ต่อ...หยางเป่ยยิ้มออกมา ก่อนจะก้มลงบดขยี้ริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วง แทรกลิ้นสากหนาเข้าไปในโพรงปากนุ่มอุ่น กวาดต้อนความหวานล้ำอย่างหิวกระหาย เขาก้าวเท้าให้แผ่นหลังของชิงหลีแนบชิดกำแพงเย็นเฉียบ ฝ่ามือหนาข้างหนึ่งเอื้อมลงไปจับแก่นที่ปูดโปนไปด้วยเส้นเลือด เขาใช้หัวหยักสีเข้มไปถูไถกับร่องสวาทที่เริ่มเปียกชื้นด้วยน้ำหวาน ใช้แขนแกร่งอีกข้างโอบเอวคอดกิ่วไว้แน่นแล้วกดสะโพกมนให้แนบชิดไปกับกายแกร่งของเขาชิงหลีรู้สึกเสียวแปลบและชาวาบไปทั้งตัว เมื่อความใหญ่โตที่ร้อนระอุบุกรุกเข้ามาอย่างป่าเถื่อนหลังจากห่างหายไปนานนับสัปดาห์ ขนาดที่เกินมาตรฐานทำให้เธอรู้สึกแสบแปลบจนต้องขบฟันแน่นด้วยใบหน้าเหยเกปั่ก!เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นเมื่อหยางเป่ยกดเอวชิงหลีลงมาอย่างแรงจนมิดท่อนเอ็นที่แข็งขืนเหมือนแท่งเหล็กร้อน“อื้อ...” ชิงหลีครางในลำคอ เมื่อโดนกดกระแทกลงมาอย่างแรง ท่อนเอ็นขนาดใหญ่เข้าไปกระแทกจุดที่ลึกที่สุด ความรู้สึกเหมือนนั่งลงบนแท่งเหล็กหลอมร้อนหยางเป่ยผละออกจากริมฝีปากบางแล้วก้มลงกัดลำคอขาวอย่างแรงเพื่อระงับความพลุ่งพล่านในอก ผนังเนื้อนุ่มที่โอบรัดแก่
ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters พยัคฆ์ร้ายที่เขินอาย
คฤหาสน์ตระกูลหยางต่อ...“ทำไมไม่เปิดประตูให้ฉัน!” ชิงหลีหันไปเล่นงานลูกน้องคนสนิทของเขาต่อ “ในเมื่อพวกคุณขนหุ่นฟิกเกอร์ตัวเบ้อเริ่มนั่นเข้ามาในบ้านได้ ทำไมถึงไม่เปิดประตูให้ฉันออกไปเดินเล่นข้างนอกบ้าง!”ปานันยืนอึกอักหน้าซีดเผือดสลับเขียวคล้ำ เขาหันไปมองสบตาหยางเป่ยเพื่อขอความช่วยเหลือ ในใจคิดเพียงว่า 'จะให้ผมตอบว่าอะไรเล่าครับนายหญิง! ขืนผมเปิดให้เฮียก็ฆ่าผมสิ!' ไม่ว่าจะตอบทางไหน ปานันก็เห็นแต่ทางตันหยางเป่ยเห็นท่าไม่ดีและไม่อยากให้ปานันกลายเป็นที่ระบายอารมณ์ไปมากกว่านี้ เขาจึงก้าวเข้าประชิดแล้วช้อนอุ้มร่างบางของชิงหลีขึ้นแนบอกทันที“กูเหนื่อยมาทั้งวันแล้วชิงหลี ไปคุยกันในห้อง!” หยางเป่ยไม่สนการดิ้นรนของเธอ สาวก้าวอย่างมั่นคงตรงกลับไปที่ห้องนอน ทิ้งปานันให้ยืนอยู่ตรงนั้นเอามือลูบอกเบาๆ พลางถอนหายใจยาวเหยียดอย่างรอดตาย“เฮ้อ...ไม่ว่าคำตอบไหนก็มีค่าเท่ากับใบลาออกชัดๆ” ปานันพึมพำก่อนจะรีบเผ่นไปที่ห้องพักของตัวเอง ทิ้งให้เจ้าของบ้านไปเคลียร์ปัญหาครอบครัวกันเอาเอง──── 𓆩 🖤 𓆪 ────ห้องนอนชิงหลี คฤหาสน์ตระกูลหยาง | เวลา 00:20 น.หยางเป่ยวางร่างบางลงบนโซฟาอย่างนุ่มนวล ท่วงท่าการประคับปร
ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters ชู้พยัคฆ์ 2
บนเรือสำราญ "The Empress of the Sea" | เวลา 21:00 น.ต่อ...“ต้าเกอ... ผมเข้าประจำจุดที่ชั้น 5 แล้ว” หยางเป่ยกระซิบผ่านไมโครโฟนจิ๋วที่ซ่อนอยู่ในปกเสื้อ( “ดี... ไอ้ต้านมันซ่อนตัวอยู่ที่ห้องสวีทฝั่งกราบขวา มันเตรียมเรือชูชีพไว้พร้อมเผ่นตลอดเวลา แกต้องกดดันมันให้ลงมาที่คลังสินค้าชั้นใต้ท้องเรือ” ) เสียงหยางต้าเก้อตอบกลับมาอย่างใจเย็น******เพียงเวลาผ่านไปไม่นาน...ก็เกิดเหตุการณ์ชุลมุนขึ้น ทั้งเสียงปืนและเสียงหวีดร้องของแขกบนเรือ หยางเป่ยไล่ล่าหยางต้านตามแผนที่วางไว้ ไม่นานเขาก็ต้อนมันลงไปที่ใต้ท้องเรืออย่างรวดเร็ว และลูกน้องของหยางตงก็กรูเข้ามา ล็อกตัวหยางต้านไว้ได้ในที่สุดหยางเป่ยเดินไปกระชากกระเป๋าเอกสารจากแม่ของหยางต้าน เขามองดูหญิงสาวที่อายุน้อยกว่าเขาสองปีพลางเอ่ยกล่าว “ฉันไม่รู้หรอกนะว่าทำไมคุณถึงยอมทนทุกข์ให้ไอ้แก่สกปรกนั้นย้ำยีร่างกาย แต่ฉันอยากจะบอกเธอไว้อย่างหนึ่ง ผู้หญิงแซ่เซี่ยไม่ควรเป็นแบบนี้ ถ้าภรรยาของฉันมาเห็นว่าญาติผู้พี่ของเธอมีสภาพอยู่ไม่สู้ตายแบบนี้ เธอคงจะลงมือฆ่าคุณด้วยมือของเธอเอง”เฉียนเว่ย หรือเซี่ยเว่ยดวงตาเบิกกว้าง สั่นระริกไปด้วยความหวาดกลัว ความลับเรื่องแซ
ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters ชู้พยัคฆ์
คฤหาสน์ตระกูลหยาง | เวลา 09:30 น.หลังจากจัดการมื้อเช้าที่แม่บ้านเตรียมไว้ให้ในตู้แช่จนอิ่มหนำ ชิงหลีก็ตัดสินใจเดินมุ่งหน้าไปยังห้องฟิกเกอร์เพื่อหาอะไรทำแก้เซ็ง ทันทีที่ผลักประตูเข้าไป เธอก็หลุดกรีดร้องออกมาลั่นคฤหาสน์ด้วยความตกใจอย่างสุดขีด เพราะมีร่างสูงใหญ่กึ่งเปลือยยืนตระหง่านอยู่กลางห้อง! แต่พอตั้งสติได้แล้วขยี้ตาดูให้แน่ใจอีกรอบ... หัวใจที่เกือบจะกระดอนออกมานอกอกก็เปลี่ยนเป็นความหมั่นไส้“ไอ้หุ่นตัวปัญหานี่เอง!”เธอมองฟิกเกอร์ขนาดเท่าตัวจริงของหยางเป่ยที่สวมเพียงกางเกงว่ายน้ำตัวเดียว ตัวต้นเหตุที่ทำให้เธอโดนเขาอาละวาดใส่จนเกิดอุบัติเหตุต้องห้อยแขนมานานถึงหกวันเต็ม ถึงแม้ว่าวันนี้อาการปวดเริ่มทุเลาจนเกือบจะเป็นปกติ แต่ความรู้สึกเสียวแปลบเวลาขยับยังเตือนสติเธออยู่เสมอชิงหลีเดินเข้าไปสัมผัสมันแผ่วเบาก่อนจะหลุดยิ้มออกมา เพราะในที่สุดมันก็มาถึงมือเธอจนได้ ทั้งที่ตอนแรกเกือบจะถูกหยางเป่ยสั่งทำลายทิ้งไปแล้วเชียว เธอรีบทิ้งตัวลงยืนเท้าสะเอว ชี้หน้าด่าฟิกเกอร์หยางเป่ยอย่างจริงจังราวกับมันมีชีวิต“คุณมันบ้า! กล้าดียังไงมาขังฉันไว้ในบ้านคนเดียวแบบนี้ห๊ะ! ไอ้คนเผด็จการเอ๊ย!”ด่าไปด่ามาเธอก
You May Also Like
