H.O.Darknessの小説

โซน Multi-Millionaire Row | ‘The Dragon’s Lair’ต่อ...บอดี้การ์ดหนุ่มตวัดสายตามองไปยังลูกน้องบอดี้การ์ดอีกห้าชีวิตอย่างหงุดหงิดใจ ก่อนจะหันกลับมามองใบหน้าผุดผาดของนายหญิงเล็กที่เวลานี้แดงระเรื่อฉ่ำไปด้วยฤทธิ์น้ำเมา ทว่ากลับประดับรอยยิ้มแสนเจ้าเล่ห์และดื้อรั้นเอาไว้บนเรียวปากฉ่ำวาวนั่นแทน ‘แม่ง... ใครเป็นคนปล่อยให้นายหญิงดื่มหนักขนาดนี้วะเนี่ย... แม่งเอ๊ย แววตาฉ่ำปรือซะขนาดนั้น ไหนจะรอยยิ้มอวดดีนั่นอีก เฮียลงมาเห็นจะฆ่าล้างโคตรกูไหมเนี่ย’ ปานันก่นด่าในใจด้วยความหวาดเสียวคำขู่ของหยางเป่ยที่ผ่านปากคนสนิททำเอาชิงหลีชะงักมือที่กำลังเขี่ยชิปคาสิโนบนโต๊ะเล่น หญิงสาวตวัดนัยน์ตาหวานฉ่ำกลับมามองปานันด้วยความหงุดหงิดขัดเคืองที่ถูกขัดจังหวะความสำราญ “เชอะ... ไหนบอกให้ฉันเล่นได้เต็มที่ไงคะปานัน... ทำไมเจ้านายคุณถึงชอบผิดคำสัญญาแบบนี้ล่ะ”ปานันรีบยืดตัวตรงพลางลอบถอนหายใจยาว “นายหญิงครับ... ออกไปเล่นข้างนอกโซนนี้เถอะครับ... อย่าให้เฮียต้องลงมาเองเลย”ชิงหลีสะบัดหน้าหนีอย่างขัดอกขัดใจ เธอยกแขนเรียวสวยขึ้นมากอดอกเน้นย้ำความอวบอัด จ้องมองปานันด้วยสายตาเอาเรื่อง “ลงมา... ลงมาแล้วยังไงต่อล่ะ...”ปานันย

คาสิโนตระกูลหยาง ‘The Dragon’s Lair’ ต่อ...เหล่าลูกน้องที่สังเกตเห็นอาการนั่งแข็งทื่อของนายหญิงต่างพากันมองตากันอย่างงงงวย แต่ไม่นานก็มีข้อความจากปานันสั่งให้พวกเขาบังคับนายหญิงทานด้วยการแกะเนื้อปูและหั่นชิ้นเนื้อให้เธอ พวกเขาเข้าใจในทันทีว่าหากไม่มีใครขยับ ชิงหลีก็คงจะทำเพียงเขี่ยผักในจานไปมาอย่างเหมือนที่เธอกำลังเริ่มทำอยู่ในตอนนี้“ช่วยจัดการแกะอาหารทะเลให้นายหญิง ตัดเนื้อสเต็กให้เธอด้วย!” บอดี้การ์ดที่ได้รับข้อความจากปานัน รีบเข้าไปกระซิบบอกผู้ช่วยผู้จัดการเสียงเข้มบริกรและผู้ติดตามรีบกุลีกุจอจัดการแกะเปลือกปูและสไลด์เนื้อวากิวให้พร้อมทาน เพราะพวกเขารู้ดีว่าชิงหลีถูกฝึกมาให้รอรับคำสั่งจากหยางเป่ยเท่านั้น หากไม่มีใครนำเนื้อมาคอยปรนนิบัติวางไว้ตรงหน้า หรือเฝ้ารอประชดประชันยามที่หยางเป่ยโยนชิ้นสเต็กลงบนจาน เธอก็แทบจะไม่แตะต้องโปรตีนใด ๆ เลยหลังจากถูกปรนเปรอจนอิ่มหนำ ชิงหลีที่เริ่มกลับมามีเรี่ยวแรง และเริ่มเมาค็อกเทลอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าแดงระเรื่อ เธอกลับเติมลิปสติกเข้าไปหลังมื้ออาหาร จนริมฝีปากบางฉ่ำวาวอย่างยั่วยวน และขบวนก็ถูกนำเที่ยวชมความยิ่งใหญ่ของรังมังกรต่อทว่าสายตาของเธอ

คาสิโนตระกูลหยาง ‘The Dragon’s Lair’ | เวลา 19:00 น. The Dragon's Lair Lobbyต่อ...ชิงหลีก้าวเดินผ่านพรมกำมะหยี่นุ่มเท้าด้วยท่าทางที่ดูสง่าทว่าแฝงด้วยความเย้ายวน แววตาอันพราวระยับด้วยความตื่นเต้นของหญิงสาวที่ถูกกักขังมานานพลันส่องประกายโลดแล่นทันทีที่เรียวเท้าแตะลงบนพื้น ทุกก้าวย่างของเธอสะกดสายตาคนรอบข้างที่สวมสูทและเดรสหรูหรา ทุกคนต่างพากันเหลียวมองเธออย่างตระหนกปนสงสัยว่านกยูงตัวนี้มาจากไหน ทว่าความสนใจที่ล้นหลามนั้นกลับแฝงไปด้วยความยำเกรง เมื่อทุกคนสังเกตเห็นรองผู้จัดการทั้งสามและบอดี้การ์ดร่างยักษ์อีกห้าชีวิตที่เดินตามหลังเธอมาอย่างนอบน้อม ทำให้ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะเอ่ยปากทักทายชิงหลีบรรยากาศภายใน 'The Dragon's Lair' อบอวลไปด้วยความหรูหราที่เคลือบแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายอันตราย ชิงหลีก้าวเดินไปหยุดที่หน้าโต๊ะ Roulette สายตาจ้องมองวงล้อไม้ขัดเงาวาววับที่กำลังหมุนวนอย่างรวดเร็ว ในจังหวะหยุดหายใจ ดีลเลอร์ขานก้องว่า “No more bets” เสียงลูกเหล็กกลมเกลี้ยงวิ่งกระทบขอบเหล็กดังกังวาน ก่อนจะกระดอนตกลงในช่องสีดำหมายเลข 24 อย่างแม่นยำ เสียงเฮดังสนั่นหวั่นไหวจากนักพนันกลุ่มข้างๆ ที่โชคเข้าข้างทำ

โถงหน้าห้องทำงานสี่พี่น้องสายตรงตระกูลหยาง คาสิโน ‘The Dragon’s Lair’ | เวลา 17:00 น.ต่อ...ชิงหลีเงยใบหน้างามที่แดงซ่านลามไปถึงใบหูขึ้นมา แสร้งทำหน้างอง้ำประชดประชันใส่สามีทันทีด้วยความแง่งอน “คุณ! ... ทำไมคุณถึงได้ใจร้ายใจดำแบบนี้! ทั้งหมดที่เป็นสภาพแบบนี้มันไม่ใช่เพราะความป่าเถื่อนของคุณหรือไงกัน! ฉัน...” หญิงสาวรีบก้มหน้าหลบสายตาคมปราดราวมัดมีดโกนของเขาด้วยความเอียงอายลึก ๆ “ฉัน... ฉันขอพัก... อีกสักหนึ่งชั่วโมงฉันค่อยลงไปเดินเล่นได้ไหมคะ! นะคะ...”เธอช้อนสายตากลมโตฉ่ำน้ำขึ้นมองพยัคฆ์หนุ่มอีกหนอย่างวิงวอนสุดชีวิต แม้ในใจลึกๆ อยากจะเบี่ยงกายหลบแล้วเดินสะบัดหน้ากลับเข้าไปในห้องพักด้วยตัวเองเพื่อกู้ศักดิ์ศรีความจองหองคืนมาใจจะขาด ทว่าความจริงอันโหดร้ายทางร่างกายคือ หากเธอผละออกจากอ้อมอกแกร่งและฝ่ามือหนาที่ช่วยพยุงอยู่ในตอนนี้ เธอคงล้มพับลงไปพังพาบกับพื้นดินเหมือนนกปีกหักไร้ทางสู้เป็นแน่แท้หยางเป่ยปรายสายตาเย็นชาดุจน้ำแข็งมองรองผู้จัดการทั้งสามคน ที่ยังคงยืนเนื้อตัวสั่นเทาเป็นลูกนกตกน้ำ ก่อนจะหันไปสั่งงานด้วยน้ำเสียงที่แปรเปลี่ยนเป็นเข้มงวดดุดัน “พวกมึงสามตัว... ไปคัดสรรหาคนที่พวกมึ

โถงหน้าห้องทำงานสี่พี่น้องสายตรงตระกูลหยาง คาสิโน ‘The Dragon’s Lair’ | เวลา 17:00 น.บรรยากาศทางเดินส่วนตัวที่ตกแต่งอย่างหรูหราทว่าทอดยาวลึกเข้าไปสู่ห้องทำงานลับของสี่พี่น้องสายตรงตระกูลหยาง บัดนี้กลับตกอยู่ในความเงียบงันอันวังเวงปานันบอดี้การ์ดคนสนิทผู้ซื่อสัตย์ ยืนปักหลักยืดอกขวางประตูบานยักษ์สลักลายมังกรราวกับรูปปั้นหินผาที่ไม่ยอมไหวติงต่อสิ่งใด เบื้องหน้าของบอดี้การ์ดหนุ่มมีรองผู้จัดการคาสิโนสามคนที่ถูกเรียกตัวด่วน มายืนรอคอยพบเจ้าของรังมังกรแห่งนี้ชายวัยกลางคนทั้งสามยืนตัวสั่นระริกราวกับลูกนกต้องลมหนาว เหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผมจนชุ่มโชก ทั้งนี้ก็เพราะข่าวคราวการกวาดล้างหนอนบ่อนไส้อย่างโหดเหี้ยม รวมถึงการสั่งเก็บอดีตผู้จัดการใหญ่เมื่อครู่ ได้แพร่กระจายขยายวงกว้างไปทั่วทั้งคาสิโนปานันกวาดสายตาคมปราดมองคนทั้งสามพลางเอ่ยปากเตือนด้วยน้ำเสียงดุดัน เนื่องจากประสาทสัมผัสอันเฉียบคมของเขาแว่วได้ยินเสียงเปิดประตูกระแทกสลักดังโครมครามจากด้านใน คาดเดาได้ทันทีว่าเจ้านายของตนคงกำลังเปิดประตูห้องทำงานส่วนขนาดเล็กภายในห้องโถง “ยืนรออยู่ตรงนี้ ห้ามขยับ และห้ามเงยหน้าขึ้นมาเด็ดขาดถ้าไม่มีคำสั่ง!”

ห้องทำงานส่วนตัวหยางเป่ย คาสิโน ‘The Dragon’s Lair’ต่อ...พั่บ! พั่บ! พั่บ!เสียงเนื้อกระทบดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้องทำงาน แผ่นกระดาษเอกสารบนโต๊ะปลิวว่อนกระจัดกระจายไม่เป็นชิ้นดี เพลิงพายุสวาทโบยบินกวาดกลืนไปทั่วทุกอณูของพื้นที่อันคับแคบนี้ทุกตารางนิ้ว กลิ่นเหงื่อไคลคละคลุ้งผสมผสานกับกลิ่นอายแห่งราคะสาดกระจายเล็ดลอดออกไปยังห้องโถงด้านนอก จนไม่มีใครกล้าแม้แต่จะเฉียดกรายเข้าใกล้“อึกส์... คุณ มันจุก...” ชิงหลีหอบกระเส่า เชิดใบหน้างามขึ้นอย่างซ่านสยิว สะโพกกลมมนบดเบียดรองรับแก่นกายที่กระแทกกระทั้นเข้ามา ผนังภายในที่แสบร้อนถูกความเสียวซ่านกลบมิด ไฟสวาทในท้องน้อยกำลังลามเลียไปตามไขกระดูกสันหลัง ทำหัวสมองขาวโพลนว่างเปล่าหยางเป่ยเย้ยหยัน เขากระแทกเข้าไปอย่างเชื่องช้าทว่าหนักหน่วงเน้นย้ำ เพราะผนังเนื้อที่แสนคับแคบกำลังตอดรัดถี่ยิบ จนร่างกายกำยำถูกไฟแห่งราคะแผดเผาอย่างทรมานด้วยความซาบซ่าน ชายหนุ่มเกร็งมัดกล้ามไปทั่วร่าง “อ่าส์... แม่ง!! ข้างในของมึงมันจะบีบรัดกูให้ขาดเลยหรือไงวะ!” เขาคำรามสบถเสียงดัง ยามแรงบีบรัดกำลังเค้นหยาดน้ำอารมณ์ของเขาให้จวนเจียนจะระเบิด“อื้อ... อ้าส์...” ร่างบางบดเร้า