เข้าสู่ระบบ
ตอนที่โอเมก้าชุดใหม่มาถึงโอไรออนแพ็ค เอซร่ามีกฎสำคัญสองข้อ ที่ฝังอยู่ในสมองเขา
ขั้นแรก ก้มหน้าก้มตาและอย่าถามอะไร. ข้อสอง อย่าข้ามอัลฟา มีการย้ำกฎหลายครั้งหลายหนว่าแม้แต่เด็ก ๆ ก็รู้จักกฎเหล่านั้นทีละคำ. เอษ ราได้เชื่อฟังพวกเขาในวิธีดีที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้. คอยก้มหัวให้ตลอด และหลีกเลี่ยงอัลฟ่าที่น่ากลัว โลกนี้มีอยู่สามประเภท ที่ด้านบนเป็นอัลฟ่า สูง มีอำนาจ เกิดมาเพื่อนำ พวกเขามีอำนาจเบ็ดเสร็จและทุกคนอาศัยอยู่ภายใต้พวกเขา แล้วก็มีโอเมก้า สวยงาม อ่อนโยน และล้ำค่า เหมือนของหายาก โอเมก้าหายาก ดังนั้นสถานะของอัลฟ่ามักจะวัดได้จากจำนวนโอเมก้าที่อยู่ด้านข้างของเขา และสุดท้าย ก็มีเบต้า ที่พบบ่อยที่สุดในบรรดาทั้งหมด เบต้าไม่มีฟีโรโมน พวกเขาไม่ได้อยู่ในความร้อน พวกเขาทำงาน, ทำตามคำสั่ง, และทำให้ฝูงวิ่งต่อไป. คนอย่างเอซร่าใช้เวลาทั้งชีวิตทำอย่างนั้นจริงๆ มันไม่ใช่การดำรงอยู่ที่มีเสน่ห์ แต่มันดีกว่าการดึงความสนใจไปที่ตัวเอง ในฝูงนี้ การล่องหน เป็นทางเดียวที่จะอยู่รอด แต่การมองไม่เห็นไม่ได้เทียบเท่ากับความไม่รู้. คุณเรียนรู้ที่จะฟังโดยไม่มีใครเห็น "อัลฟ่ากำลังจะได้โอเมก้าใหม่" หนึ่งในเบต้าการ์ดกล่าวว่าเสียงของเขาเป็นส่วนผสมของ ความชื่นชมและความปรารถนา แต่สำหรับคนที่มีสถานะของเขา เขาไม่สามารถเป็นเจ้าของโอเมก้าได้ "หนึ่งในชนิดที่ดีที่สุด" อีกหนึ่งเพิ่ม "จากสลัม ฉันได้ยินว่าพวกเขามีสิ่งที่ดีที่สุดเสมอ" อากาศหายไปจากห้องเมื่อความทรงจำที่น่ากลัวนั้นเต็มอยู่ในใจของเขา แก้วที่เขาถือไว้ กระแทกพื้นเสียงดังแล้วตาทุกคู่ก็หันมาหาเขา เอษ ราไม่สนใจสายตาของพวกเขาขณะที่เขาคุกเข่าเพื่อเก็บชิ้นส่วนต่าง ๆ. "วีรโด้" หนึ่งในผู้คุมพึมพำด้วยความรังเกียจ แต่เอซร่าไม่สนใจคำพูดของเขา เขารวบรวมชิ้นส่วนและหนีออกจากห้อง หัวใจเต้นแรงอยู่ในอกของเขา โอเมก้าจากสลัมหมายถึงปัญหาสำหรับเขา เอซร่าทำท้องร่วง เขาใช้เวลาหลายปี ฝังส่วนนั้นของตัวเอง เขาไม่ได้กำลังจะปล่อยให้คนแปลกหน้า ลากมันกลับเข้าไปในแสง "เอซร่า" เสียงแหลมตะโกนมาจากทางเดิน เท้าของเขาหยุดขยับและเขาหันไปเห็นอัลฟ่าตัวใหญ่ที่ปลายทางเดิน เขาเปลี่ยนไปอย่างไม่สบายใจภายใต้สายตาที่จ้องมองเขา "มานี่" เสียงสั่งและเอซร่าก็เชื่อฟังโดยไม่มีข้อสงสัย นั่นเป็นกฎที่ไม่ได้พูดออกมา เมื่ออัลฟ่าโทรมา นายทำตามคำสั่ง ไม่ต้องถาม อัลฟ่าเขาพึมพำในเสียงเล็ก ๆ "หน้าที่ของเจ้าจะถูกเปลี่ยน" เขาประกาศ และเอซร่าก็แข็งกระด้าง "เธอจะถูกมอบหมายให้ไปโอเมก้าใหม่" หัวเอซร่าผงกหัวขึ้นและเขาได้พบกับดวงตาของอัลฟ่า อัลฟ่าเฝ้าดูเขา รอคอยการประท้วงซึ่งไม่เคยมา เอซร่าก้มหัวลง "ฉันจะทำตามที่แนะนำ"เขาบังคับให้ออกเสียงสุภาพ "ดี นี่เป็นของขวัญสำหรับจ่าฝูง ดังนั้นคุณจึงดูแลเขาด้วยความระมัดระวังเป็นพิเศษ" "เข้าใจ" เขา gritted และหันไปออก "คุณจะไปไหน" โอเมก้ามาถึงแล้ว และต้องการผู้เข้าร่วม อย่าเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว" อีกครั้งหนึ่ง เอษ ราพยักหน้า และเช่นนั้นแหละ เขาเปลี่ยนทิศทาง. ยามคนหนึ่งตามหลังเอษ ราอย่างใกล้ชิดขณะที่เขาปีนบันไดทีละขั้น. ยิ่งพวกเขาปีนสูงเท่าไหร่ มันก็ยิ่งเงียบมากขึ้นเท่านั้น มียามน้อย คนรับใช้น้อย ที่ด้านบนประตูที่หนักหน่วงถูกเปิดและทางเดินยืดออกยาวและเงียบสงบ "ลงมี"ยามกล่าวว่าหยาบและประตูที่ถูกดึงปิดด้านหลังของเขา อากาศที่นี่หนาวขึ้น หนักขึ้น เอซร่าพยายามที่จะหากลิ่น แต่รู้ว่ามันไร้ประโยชน์ เขาแย่มาก มีบางสิ่งบางอย่าง ง่ายเหมือนกลิ่นเป็นไปไม่ได้สำหรับเขา เขาค่อย ๆ เข้ามาใกล้ประตูและจากนั้นเขาก็เปิดมัน "ฉันรอมาเป็นชั่วโมงเพื่อใครสักคนมาที่นี่" เสียงคร่ำครวญดังไปถึงหูของเอซร่าเมื่อประตูเปิดออก ร่างผอมเพรียวยืนตรงข้ามกับเขา ผมสีบลอนด์น้ำผึ้งร่วงลงมาชุ่มชื้นเหนือไหล่ของเขา ยังคงเปียกจากการอาบน้ำเมื่อไม่นานมานี้ ลมหายใจของเอซร่าจับได้แล้ว จากคนทั้งหมดที่ถูกลากมาจากสลัม ต้องเป็น คิท เขาดูแตกต่างจากสิ่งที่เอซร่าจำได้ แต่สิ่งที่โอเมก้าควรจะเป็น และคิทก็อยากเป็นแบบนี้มาตลอด คิทก้มหัวลง สายตาจับจ้องไปที่เอซร่าโดยไม่ปริปาก จากนั้นริมฝีปากเขาก็โค้งเป็นรอยยิ้ม "ของฉันของฉัน นี่ใช่เอซร่าผู้ยิ่งใหญ่หรือเปล่า" "ใครจะคิดว่าคุณจะจบลงด้วยการเสิร์ฟโอเมก้าชนิดเดียวกับที่คุณมองลงไป" เอษ ราเก็บเงียบขณะที่คิทเดินเข้ามาใกล้. "แล้วพวกเขาส่งคุณมาบริการฉันจริง ๆ เหรอ? โลกช่างแคบอะไรอย่างนี้" เอษ ราเดินเข้าไปในห้องและเริ่มรวบรวมเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น แกล้งทำเป็นไม่ได้ยินเสียงหัวเราะเยาะของกิต. "อะไร ไม่มีอะไรจะพูดเหรอ" คิทก้าวเข้ามาใกล้ๆ "คุณเคยทำตัวเหมือนคุณดีกว่าคนอื่น" ขากรรไกรของเอซร่าตึงขึ้น คิทก็ยิ้มกริ่ม "ดูเหมือนพ่อนักพนันของคุณ จะทำลายชีวิตของคุณ" คิทคลิกลิ้นของเขา "เขาใช้เงินทั้งหมดนั่น ยัดยาใส่คุณ หวังว่าคุณจะเป็นโอเมก้า แต่คุณก็ยังล้มเหลว" เมื่อพูดถึงพ่อของเขา เอษ ราชะงักงัน. คิทแค่ยิ้มกว้างขึ้นเท่านั้น "คุณเคยทำเหมือนว่า การเป็นโอเมก้า เป็นสิ่งที่แย่ที่สุดในโลก แต่คนจะฆ่าเพื่อสิ่งนี้" เขากางแขนและชำเลืองมองไปรอบๆ ห้องหรูหรา "มองมาที่ฉันตอนนี้ ฉันเป็นโอเมก้า โอเมก้าตัวผู้หายาก ฉันมีทุกอย่างที่ฉันต้องการ" เสื้อผ้า อาหารน่ะ และถูกเลือกโดยอัลฟ่าผู้ยิ่งใหญ่" รอยยิ้มของเขากว้างขึ้นด้วยความภาคภูมิใจ "คุณควรเห็นความอิจฉาบนใบหน้าของทุกคน" สายตาของคิทจับจ้องเอซร่าตั้งแต่หัวจรดเท้า "คุณจะต้องรู้สึกจริงๆเช่นความล้มเหลว"เขา taughted "กลายเป็นไม่มีอะไรนอกจากคนรับใช้เบต้าสกปรก ที่เหมาะสมเพียงที่จะคุกเข่าและถือรองเท้าของฉัน." นั่นเป็นตอนที่เอซร่ามองเขาในที่สุด "และคุณ?" เสียงของเขาสงบ ``เธอต้องภูมิใจมากแน่ๆ ที่ได้เป็นสัตว์เลี้ยงให้อัลฟ่าผู้ร่ำรวยแก่ๆ ฉันแน่ใจว่าพ่อแม่ของคุณตื่นเต้นกับอนาคตแบบนั้นของลูกของพวกเขา" คิทคำรามด้วยความโกรธ ใบหน้าของเทวดาของเขาบิดเบี้ยวกลายเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจ "แท้จริงพ่อของฉันพยายามที่จะขายฉัน."ดวงตาของเอซร่าเป็นเย็น "ดูเหมือนคุณจะทำสำเร็จนะ" "คุณกล้า? คนรับใช้เบต้าพูดกับฉันแบบนั้นเหรอ" ชุดถูกเยาะเย้ย "โอ้ และเรื่องไร้สาระทั้งหมดที่คุณกำลังคุยโม้เกี่ยวกับ? ไม่มีอะไรที่เป็นของคุณ มันเป็นของอัลฟ่า เคจ คุณเป็นเพียงสัตว์เลี้ยงที่อาศัยอยู่ในปัจจุบันนี้เท่านั้น" "และสัตว์เลี้ยงนั่นอาจจะเป็นคุณ" หรือใครก็ตาม" หน้าคิทหมองคล้ำ เอซร่าก้าวเข้ามาใกล้อีกก้าว จากนั้น ด้วยความขยะแขยงที่เกินความจริง เขาจึงหันหัวออกไป "และจริงจัง? ทำไมคุณยังคงกลิ่นเหมือนสลัม?" จมูกของเขามีรอยย่น "คุณเพียงแค่รอ! อัลฟ่าจะได้ยินเกี่ยวกับมันและฉันจะทำให้แน่ใจว่าคุณได้รับการลงโทษ!" "จริงเหรอ? คุณควรที่จะประสบความสำเร็จในการทำให้เขาสัมผัสคุณก่อน หรือคุณจะจบลงเหมือนก๊าซโอเมก้า (อัลกุรอาน) ที่มาหาเจ้า (มุฮัมมัด) " หน้าของคิทแดงก่ำด้วยความโกรธ "เขาเลือกฉันเป็นของขวัญของเขา" เขาตะโกนหลังจากเอซร่าหันหลังกลับและเดินออกไป เมื่อเขาออกจากชั้นบนสุด เอซร่าสูดลมหายใจลึกๆ ครั้นแล้วความเสียใจก็ท่วมท้นเอษ ราขณะที่เขาเดินไปตามทางต่อไป. ทันทีที่เขาเห็นหน้าคิทอย่างใจจดใจจ่อ ความระมัดระวังทั้งหมดก็หายไป นั่นมันโง่มากและสะเพร่า ถ้าข่าวไปถึงตัวอัลฟ่า เกี่ยวกับพฤติกรรมของเขา...เขาได้ลิ้มรสการลงโทษอันฉาวโฉ่ของอัลฟ่า เคจ ไพร์ม อัลฟ่า เคจ เอซร่าไม่เคยเห็นเขาคนรับใช้ส่วนใหญ่ไม่ เรื่องเล่าบอกว่าเขาโหดร้ายและโหดเหี้ยม บางคนอ้างว่าเขาชอบดูการลงโทษ คนอื่นๆ สาบานว่าเขาฆ่าศัตรูด้วยมือเปล่า เอซร่าไม่รู้ว่าเรื่องไหนเป็นเรื่องจริง แต่เขาจินตนาการถึงอัลฟ่า เหมือนกับที่คนอื่นๆคิด หน้าแก่ๆ หน้าตาน่าเกลียด บางทีอาจจะท้องอืดเพราะความหรูหรายาวหลายปี และสะสมโอเมก้า แบบที่คนรวยสะสมไวน์ราคาแพง เอซร่าถอนใจ เขาได้ปล่อยให้ความโกรธของเขาได้รับดีกว่าของเขาและเขาอาจจะจ่ายสำหรับมันเร็ว ๆ นี้พอ เขากลับไปยังมุมที่เงียบสงัด ร่างกายตึงเครียดตลอดทั้งวันขณะที่รอคำเรียกให้ลงโทษ แต่มันไม่เคยมา พอตกเย็น เอซร่าก็ได้โน้มน้าวตัวเองว่า คิทไม่บ่น หรือไม่สำคัญพอที่จะรับฟัง เมื่อความมืดปกคลุมท้องฟ้า เอซร่าแอบออกมาจากบ้านฝูง ทางเทคนิคแล้ว คนรับใช้ไม่ควรจะออกไปโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่คืนนี้มันต่างออกไป ถ้าเรื่องราวครึ่งหนึ่งเป็นเรื่องจริง อัลฟ่าคงจะยุ่งมากเกินไป กับของเล่นชิ้นใหม่ที่แวววาวของเขา หรือแคร์ ความคิดนั้นทำให้เขาเดินเร็วขึ้นเล็กน้อย เท้าของเขาเดินไปตามทางที่คุ้นเคย ที่เขาใช้เวลาหลายคืนไปยังทะเลสาบลับที่เขาพบโดยบังเอิญ แสงของดวงจันทร์สาดส่องลงมาเหนือน้ำ ทำให้มองเห็นมันได้อย่างน่าอัศจรรย์ เอษ ราถอดเสื้อผ้าของตนและหย่อนตัวลงในน้ำ. ความเยือกเย็นห่อหุ้มรอบตัวเขาในทันที เขาหายใจออกช้า ๆ เขาเดินป่าเบา ๆ ที่ธนาคารและจากนั้นเขาเริ่มที่จะล้างตัวเอง เป็นครั้งแรกตลอดทั้งวันที่ปมระหว่างไหล่ของเขาคลายออก เอซร่าหลับตาลง ที่นี่เป็นที่เดียว ที่เขาไม่ต้องแกล้งทำ เสียงกิ่งไม้หักอยู่ข้างหลังพระองค์ทำให้เอษ ราแข็งตัว. เอซร่าหันช้า หัวใจเต้นแรง หมาป่าตัวใหญ่ยักษ์ยืนนิ่งอยู่ที่ขอบป่า ดวงตาสีแดงจ้องเขม็งอยู่ที่มัน ร่างของเอซร่าขยับไม่ได้ เขาตัวแข็งในน้ำเย็น แขนขาเปลี่ยนเป็นหินขณะที่เขาจ้องกลับมาที่หมาป่าที่น่ากลัว จากนั้นกลิ่นก็มา อย่างท่วมท้น และเมามาย ความร้อนพลุ่งพล่านไปทั่วร่างกายของเขา เผาภายในของเขา ประสาทสัมผัสของเขาเฉียบคมขึ้นเมื่อบางสิ่งบางอย่างที่ไม่คุ้นเคยตื่นขึ้นมาภายในตัวเขา แล้วเอซร่าก็ได้ตระหนักว่า หมาป่าตัวใหญ่ ที่ยืนตรงข้ามกับเขา กำลังปล่อยฟีโรโมนอัลฟ่า และมันกระตุ้นความร้อนของเขา เอซร่าเชื่อมาตลอดว่าเขาไม่สามารถเข้าสู่ความร้อนได้ โอเมก้าที่ล้มเหลว แต่มันไม่เคยเป็นความผิดของเขา เขาแค่ไม่เคยเจออัลฟ่าตัวจริง และตอนนี้ เอซร่ารู้สึกเหมือนมีชีวิตชีวา ภายใต้กลิ่นของฟีโรโมนอัลฟ่าเอษ ราเดินไปตามความยาวห้องเล็ก ๆ ของเขา. การหายใจของเขาพร่ามัวเมื่อความคิดของเขาแล่นฉิว เกิดอะไรขึ้นที่ออฟฟิศของอัลฟ่า กรงส์ คิทว่าไงบ้าง? พ่อเขาพูดว่าไงนะ? และที่แย่กว่านั้น จะเกิดอะไรขึ้นกับเขา? พ่อของเขาได้ก่ออาชญากรรมร้ายแรงโดยการเปลี่ยนชั้นเรียนของเขาด้วยยาเสพติด พวกเขามีเหตุผลบางอย่างที่ผิดกฎหมาย เขาตัวแข็งเมื่อประตูเปิด อัลฟ่า เคจ เดินเข้าไปในห้องของเขา และเขาก็สูดฟีโรโมนที่มากับเขาอย่างโลภ "A-Alpha" เขาพูดติดอ่างขณะที่เขามองไปที่การแสดงออกที่เป็นกลางของ Alpha Cage "นั่ง" คำสั่งของบริษัทมา เอซร่าลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเขาก็เดินถอยหลังและนั่งอยู่บนขอบเตียง อัลฟ่าเคจไม่ได้นั่ง เขายืนอยู่หน้าโอเมก้าซึ่งเปลี่ยนเป็นสีขาวในใบหน้าของเขา เสียงหัวใจของเขาเต้นดังก้องในห้องยิ่งเฝ้าดูเขายิ่งนาน เขารำคาญตัวเอง มีคำถามที่เขาควรจะถามในตอนแรก แต่เขาหลงไปกับความรู้สึกของโอเมก้ามากเกินไป และพาเขาขึ้นเตียงอย่างถาวร ซึ่งเขาได้ลืมไปแล้วทั้งหมด "ฉันต้องการความจริงจากเธอ เอซร่า" อัลฟ่า เคจพูดในที่สุด เขาก็ตัวสั่น "ไม่ใช่ข้อกล่าวหา ที่คิทพูด หรือข้อสันนิษฐาน ที่เกิดขึ้นตั้งแต่คุณเปลี่ยนแ
ดวงตาของคิทส่องประกายด้วยความมุ่งร้าย เอซร่าซ่อนความลับอันยิ่งใหญ่ และเขาสะดุดมันง่ายมาก ยังไงเขาก็พูดถูกอยู่ดี ไอ้เบต้านั่นใช้ยาผิดกฎหมาย ริมฝีปากของเขากว้างขวางด้วยรอยยิ้มแห่งชัยชนะ "ผมบอกคุณแล้ว เธอจะอยู่จุดสูงสุดได้ไม่นานหรอก "คิท" เอซร่าโทรมาอย่างสงบ "ฉันได้ยินทุกอย่างที่กล่าวว่า" คิทถ่มน้ำลายด้วยความรังเกียจ "เด็กคนนี้เป็นใคร" บิดาของเอษ ราถามจากด้านหลัง โดยไม่รู้ว่าเรื่องนี้มีความหมายอย่างไรสำหรับทั้งสองคน. "เธอจะต้องถูกลงโทษเอซร่า" รอยยิ้มของเขากว้างขึ้น "และฉันจะมีความสุขกับทุกวินาทีที่เธอตกจากที่สูง" เอซร่ากลืนลงไป อัลฟ่า เคจ จะต้องรู้ให้ได้ ว่าคุณโกหกแค่ไหน "คุณเข้าใจผิดแล้ว คิท พ่อกับฉันคุยกันแค่ "Kit Scoffed" "คุยเหรอ? ฉันไม่ได้โง่นะโว้ย ฉันรู้ว่าฉันได้ยินอะไร" "มาเร็วไอ้หนู มันไม่ใช่..." "หยุดเถอะ" เอซร่า ฟาดใส่พ่อของเขา ทั้งหมดเป็นความผิดของเขา พวกเขาคงไม่รับมือกับเรื่องวุ่นวายนี้หรอก ถ้าเขาไม่โผล่ไปที่บ้านนั่นตั้งแต่แรก "เกิดอะไรขึ้นที่นี่?" ยามปรากฏตัวขึ้นและคิทมองข้ามไหล่ของเขา "อัลฟ่าต้องอยู่ที่นี่" เขาตะโกน "สองคนนี้ พวกเขากำลังวางแผน..."คิท" เอซร่า
เอซร่ายืนตัวแข็ง ตอนที่เขาเฝ้าดูชายที่เขาเรียกว่าพ่อ รอยยิ้มกว้างบนใบหน้าของเขาขณะที่การต่อสู้ของเขากับทหารยามยังคงดำเนินต่อไป เอซร่าไม่ขยับ ขาของเขารู้สึกหนักเกินไป สายตาเขาพร่ามัว "เอซร่า..." พ่อของเขาเรียกเสียงดังขึ้นและยามหันเล็กน้อย "คุณรู้จักเขาไหม" คนหนึ่งถาม แต่เอซร่าไม่ตอบทันที. เขาต้องการปฏิเสธมัน ซื้อบางอย่างบอกเขาว่า นั่นจะไม่ทำให้พ่อของเขาต้องจากไป เขามองไปที่เสื้อผ้าโกโรโกโสและรองเท้าที่เก่าแก่มาก ผมสีเทาในสถานที่ที่ไม่ควรมี พ่อของเขาดูแก่กว่าครั้งสุดท้ายที่เขาเห็นเขา ``ใช่ซิ''เขาพูดพลางรู้สึกเป็นภาระและดวงตาของพ่อก็สว่างขึ้น ยามปล่อยตัวเขา และเขาก็ตรงขึ้น "ผมบอกคุณว่าผมรู้จักเขา เขาต้องการลูกชายของฉัน พ่อของเอซร่า พึมพำอย่างงุ่มง่าม ขณะที่เขาผลักผ่านยาม "ดูแกสิ ไอ้หนู" เหมือนที่ฉันอยากให้เธอเป็น A."เข้าไปข้างในกันเถอะ" เอซร่าหักอกและคว้ามือเขาไว้ ขณะที่เขาลากเขาผ่านทางเดิน และผ่านสายตาอยากรู้อยากเห็นที่ตามพวกเขามา หัวใจของเขาเต้นแรงในหน้าอกขู่ว่าจะกระโดดออกจากปากของเขา ห้องของเขาอยู่ไกลเกินไป แต่ใกล้กับจ่าฝูงมาก เขาไม่สามารถพูดคุยกับพ่อของเขาในสถานที่ที่สามารถ
วันเวลาผ่านไปในรูปแบบเดียวกัน และเช่นเดียวกับที่อัลฟา เคจได้กล่าวไว้ เอซร่าได้มีชีวิตที่ราบรื่นในวันที่ตามมาหลังจากพวกเขากลับมาจาก งานซันกาล่า ในตอนเช้าเต็มไปด้วยการอาบน้ำร้อนและน้ำมันหอมระเหย ถาดอาหารเช้าที่ล้นหลามพร้อมด้วยทางเลือกหลากหลายซึ่งเอษ ราไม่เคยได้รับสิทธิพิเศษในการชิมอาหารเลยตลอดชีวิตของเขา. เขาใช้เวลาช่วงบ่าย, lounging ในห้องของเขาหรือริมหน้าต่างของเขา basking ในแสงแดดในขณะที่ skimming ผ่านหนังสือและตอนเย็นเป็นเกือบซ้ำของตอนเช้า เอษ ราเป็นชีวิตที่สะดวกสบาย เป็นชีวิตที่เอษ ราไม่เคยคาดคิดมาก่อน. และขณะที่เอษ ราพยายามเพลิดเพลินกับมันอยู่นั้น เอษ ราก็รู้สึกแปลกประหลาด. เหมือนคนหลอกลวงในชีวิตที่ไม่ได้เป็นของเขา เขาไม่คุ้นเคยกับการอยู่เฉย ๆ นานเท่าที่เขาจำได้ เขาได้ทำงาน ไม่ว่าจะเป็นการวางอาหารไว้บนโต๊ะหรือช่วยพ่อของเขาให้พ้นจากหนี้สิน เขามักจะยุ่งอยู่เสมอ ดังนั้นจึงรู้สึกผิดที่จะไม่ทำอะไรเลย. แต่ไม่มีอะไรที่เขาจะทำได้ เนื่องจากมันเป็นคำสั่งของอัลฟ่า กรงส์ เสียงเคาะประตูทำให้เอษ ราตกใจและลุกขึ้นยืน. อาหารเช้าเพิ่งผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงเอง มันยังเช้าเกินไปสำหรับอาหารเช้า เขา
ลูปัส แพ็คเคล มาถึงลูปัส แพ็ค ตอน เช้าตรู่ เขาออกจากห้องที่กำหนดไว้ ณ งานกาล่าตะวัน ก่อนรุ่งสาง เร็วกว่าที่อัลฟ่าส่วนใหญ่ตื่นซะอีก "อัลฟาคาเอล" อัลฟามือขวาของเขา จูเลียนปรากฏตัวทันทีที่เขาลงจากม้าของเขา คา เอลมอบบังเหียนให้เบตาซึ่งยืนอยู่ใกล้ ๆ และมองดูจู เลียน. "สถานการณ์เป็นอย่างไรในขณะที่ฉันไม่อยู่?" "ผมเก็บป้อมลง ไม่มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้น" "ไม่มีการโจมตี?" จูเลียนส่ายหัวและเคลพยักหน้า การโจมตีชายแดนทางตอนเหนือของฝูงลูปัสเพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา คา เอลพยายามอย่างดีที่สุดที่จะปกป้องพื้นที่นั้น แต่เนื่องจากมีการก่อกบฏเพิ่มขึ้นในอัตราที่น่าตกใจ จึงแทบไม่มีอะไรทำได้เลยที่จะทำให้ประชาชนปลอดภัย. และไม่มีใครที่จะตำหนิได้นอกจากเคจ ถ้าเขาไม่ได้ขโมยสิ่งที่เป็นของเขา ฝูงลูปัสก็ไม่ต้องกังวลอะไร ที่ไร้ความหมายอย่างกลุ่มกบฏ ฟันของคาเอลสั่นด้วยความโกรธและจูเลียนรู้สึกถึงมัน "งานกาล่าไปได้สวยไหม" "งี่เง่าเหมือนเดิม" ฉันไม่รู้ว่าทำไมพวกเขาเป็นเจ้าภาพสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด เสียเวลาเปล่า ๆ เมื่อพวกเขาสามารถมุ่งความสนใจไปที่ประเด็นที่สำคัญกว่า" เหมือนกับการก่อกบฎ คาเอลหายตั
แสงแดดส่องเข้ามาทางหน้าต่างที่เปิดอยู่ เอษ ราครางเสียงดังขณะม้วนผ้าปูที่นอน จมอยู่ในกลิ่นตัวอัลฟ่าของเขา. เขาฝังจมูกของเขาลึกลงไป ไม่สามารถที่จะได้รับเพียงพอของมัน "ฉันยั่วยวนให้คุณอยู่บนเตียงตลอดเช้า"เสียงลึกของอัลฟ่า กรงส์คำรามและเขาแช่แข็ง เขาลุกขึ้นนั่งอย่างช้า ๆ ถือผ้าปูที่นอนรอบ ๆ กรอบเปลือยเปล่าของเขาและพบกับสายตาที่เคร่งเครียดของอัลฟ่า เคจ "อะ-อัลฟา... ฉันไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่นี่"เขาพึมพำอย่างเขินอาย "หืมมมม ชัดเจน ฉันจะต้องรอจนกว่าเราจะกลับมา มีคุณในแบบที่ฉันต้องการ"เขาสั่นภายใต้สายตาที่ร้อนแรงของเขา "แต่งตัวซะ" ผู้คุมจะพานายมาหาฉัน เราจะไปในสิบนาที อัลฟ่า เคจ กล่าวและหันกลับมา เอซร่าไม่เสียเวลาและปีนออกจากเตียง ตู้เสื้อผ้าเล็ก ๆ ถูกทำให้ว่างเปล่า ยกเว้นอุปกรณ์สำหรับขี่ เขาดึงพวกเขาบนและก้าวออกไปข้างนอกห้องที่ยามกำลังรออยู่ตามที่อัลฟาเคจกล่าว พูดไม่ออก เขาตามเขาออกไป พื้นที่ว่างเปล่าแม้จะมีรถม้าสองสามคันจอดอยู่ในที่โล่ง ทุกคนกำลังเตรียมตัวที่จะจากไป สายตาของเอซร่าจ้องไปที่อัลฟ่า เคจ ข้างๆม้าดำของเขา ข้างๆเขามีอัลฟ่าเมื่อวาน อัลฟ่า สเลด โอเมก้าอยู่ที่ไหนสักแห่งในสายตาแล


![นายบำเรอของมาเฟีย [Mpreg]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




