Share

ตอนที่ 4/1

last update Tanggal publikasi: 2025-02-15 15:24:53

ตอนที่ 4/1

ย้อนกลับไปเมื่อคืน....

22.00 น.

‘แหม กินอิ่มแล้วก็จะชิ่งเลยนะ ทำให้กินแล้ว ขอบคุณสักคำก็ไม่มี’

‘ขอบใจนะ ยัยเด็กแรด...’

‘เคลียร์ข้างล่างเสร็จก็ล็อคบ้านให้ด้วยล่ะ จะนอนละ’

แปะๆ ๆ

‘ดีๆๆ ดีมากเลย วู้ว! ใช้ลี่อย่างกับเป็นคนใช้แหนะ เยี่ยมจริงๆ เลยนะ’

‘ก็ช่วยไม่ได้ ทีหลังถ้าไม่อยากโดนใช้งานก็อย่ามาบ้านนี้อีก’

‘ม่ายยย! ลี่จะมา จะมาทุกวัน! มาจนเฮียเลิกรำคาญแล้วยอมรับลี่ได้สักที แบร่ๆ’

อัครเดชได้แต่ส่ายหัวให้กับความดื้อรั้นของอีกฝ่าย เขาคร้านจะต่อปากกับคนอย่างลีลี่ ก่อนจะตัดความรำคาญด้วยการเดินหนีเข้าห้องและไม่ลืมลงกลอนประตูให้หนาแน่น เผื่อวันดีคืนดี ยัยเด็กใจแตกนั่นโผล่เข้ามาในห้องของเขาอีก

ซึ่งเหตุการณ์มันก็เคยเกิดขึ้นมาแล้ว

24.00 น.

กว่าที่ลีลี่จะเก็บของและทำความสะอาดบ้านของเฮียอรรถเสร็จ นี่ก็ถึงเที่ยงคืนแล้ว เธอกล่อมเจ้าจู๋ให้มันเข้านอน พร้อมกับไม่ลืมเทอาหารเอาไว้ให้มันก่อนที่ตนเองจะออกมา บ้านเฮียอรรถถูกล็อคกลอนให้หนาแน่น หญิงสาวคว้าเอาสมาร์ทโฟนออกมาจากถุงกางเกง พร้อมกับรีบเปิดโหมดไฟฉายทันที เมื่อมองไปยังเป้าหมายทางคือบ้านของตนเองที่ตอนนี้ถูกใครบางคนปิดไฟมืดสนิท

“ม๊านะม๊า ไม่รู้หรือไงว่าลี่กลัวผี” เธอบ่นพึมพำก่อนจะค่อยก้าวเดินทีละนิด ไม่ลืมชะเง้อหน้าและมองหลัง กลัวทั้งผีทั้งคนไปหมดแล้วในตอนนี้

หนำซ้ำคนในบ้านตัวเองยังปิดไฟตัดหน้าอีก คงไม่มีใครรู้ว่าลี่ยังไม่เข้านอน แถมยังติดอยู่ที่บ้านของเฮียอรรถ

“รู้งี้อุ้มเจ้าจู๋มาด้วยดีกว่า....”

อากาศยามเย็นในช่วงค่ำคืน เป็นเหตุให้คนขี้กลัวนึกถึงสัตว์เลี้ยงอารมณ์ดีอย่างเจ้าจู๋

อย่างน้อยหากอุ้มมันมาด้วยก็คงจะหายเกร็ง

งื้อออ... ม๊าจ๋า ปิดไฟทำไมเนี่ย ลี่กลัว!

ใบหน้าสวยหันไปมองทางเดินเข้าบ้านตนเองอีกครั้ง ตอนขามาเธอเดินเข้าฝั่งประตูเล็กข้างบ้านที่เชื่อมต่อกันระหว่างบ้านเฮียอรรถกับบ้านของตัวเอง ซึ่งมันก็สะดวกและรวดเร็ว

ทว่าขากลับเธอต้องเดินอ้อมไปยังประตูรั้วใหญ่ที่อยู่ฝั่งหน้าบ้านซึ่งคาดว่ามันยังไม่ล็อค หญิงสาวได้แต่ภาวนาให้เป็นเช่นนั้น เพราะตัวเลือกที่ดีที่สุดอย่างประตูเล็กข้างๆ นี้ มันถูกใครบางคนล็อคเรียบร้อยแล้ว ซึ่งถ้าหากเดาไม่ผิดก็คงจะเป็นม๊าสุดที่รักของเธอเอง

โห่ง!

บรู๊ววววว~~

บวู๊ววว!!

“ฮึ้ยยย! อย่าหอนแบบนี้สิเจ้าหมาจร”

ลีลี่ชะโงกหน้ามองถนนใหญ่ที่มีเสาไฟฟ้าตั้งอยู่ ตรงนั้นมันเป็นแหล่งมั่วสุ่มชั้นดีของสุนัขจรจัดของซอยนี้ มันส่งเสียงเห่ากันหลายตัว จนชวนหลอน ขณะเดินยังเดินทางไม่ถึงไหน ด้วยความกล้าๆ กลัวๆ ลีลี่ต้องกอดตัวเองเอาไว้

จนกระทั่งลีลี่เดินผ่านฝูงสุนัขจรมาได้ ยังพอมีแสงสว่างจากเสาไฟฟ้าที่พวกมันรวมตัวกันอยู่และยังเห่ามองมาที่เธอไม่หยุด คงเป็นเพราะมันเห็นแสงจากไฟฉายในมือถือของเธอก็เลยคิดว่าเป็นสิ่งแปลก

บวู๊ววววว!

“อย่าหอนสิ ชู่ววว! เงียบๆ ฉันไม่ใช่โจรนะ”

ร่างบางหันไปดุพวกมัน ก่อนจะเดินเข้าไปยังประตูใหญ่ เพ่งสายตาให้ชัดมองไปที่โซ่ใหญ่ที่คล้องกันเอาไว้หลายตลบ บวกกับแม่กุญแจ...ที่ตอนนี้มันถูกล็อคเอาไว้แล้วอย่างแน่นหนา

“ฮื้อออ! แล้วจะล็อคทำไม ลี่กลัว ฮืออออ!” จากเดิมที่แค่ตัวสั่นเพราะความกลัว แต่ตอนนี้หญิงสาวกลับปล่อยโฮออกมาท่ามกลางเสียงฝูงสุนัขที่ร้องเห่าออกมาประสานกันไม่เป็นจังหวะ

ติ๊ดๆๆ!

ขณะที่ยังไม่หยุดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทเจ้ากรรมก็ดังขึ้นอีก พร้อมๆ กับแสงไฟฉายมันดับลง หญิงสาวพลิกหน้าจอมือถือของตนเองขึ้นมาดู ปรากกฎว่าแบตเตอรี่ต่ำ ทำเป็นเหตุให้ไม่สามารถเปิดไฟฉายจากมือถือได้อีก ลีลี่ตัดสินใจลองโทรเข้าเบอร์ของทุกคนในบ้าน ทว่าก็ยังไม่มีใครรับสาย รวมทั้งลองโทรเบอร์ของเฮียอรรถก็แล้ว แต่ไม่มีใครรับสายเลยสักคน

รู้แบบนี้แล้วยิ่งร้องไห้ไปกันใหญ่

“อึก! ฮือออ... แงงง ม๊า! ป๊า! ออกมารับลี่หน่อย ลี่อยู่นี่ ฮืออออ~”

โฮ่งๆๆ! บรู๊วววว~

ทั้งเสียงร้องของคน และเสียงร้องของเหล่าสุนัขต่างกันสอดประสานกันขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง และเริ่มดังขึ้นจากเดิม

ไม่น่าไปฟังเดอะโกสต์กับเจ้หนานเลย ฮือออ...

เมื่อคืนก่อนหญิงสาวไปนอนห้องพี่สาว และได้ฟังพอตแคสช่องรายการผีช่องหนึ่งด้วยกัน พี่สาวเธอทำงานเป็นพยาบาล อยู่โรงพยาบาลเดียวกันกับหมอสันต์ ซึ่งเป็นพ่อของเฮียอรรถ ซึ่งแน่นอนว่าพี่สาวของเธอไม่กลัวผีและก็ชอบฟังเรื่องผีๆ จากทุกช่องสื่อเป็นแบบนี้อยู่แล้ว

หญิงสาวลองเปิดใจนอนฟังรายการนั้นกับพี่ตนเอง แต่แล้วนับตั้งแต่วันนั้นมาก็รู้สึกหลอนแล้วก็เก็บมาคิดในชีวิตประจำวันของตัวเองตลอด

ฮึกกก... ใครก็ได้ออกมารับลี่หน่อย งือออ

หมั่บ!

อึก!

ผี?

“กรี๊ดดดด!!”

ร่างบางนั่งทรุดลงกับพื้น ขณะที่มือเรียวเล็กก็ปิดบังใบหน้าของตนเองเอาไว้พลางหลับตาสนิท ความกลัวในใจมันเริ่มก่อตัวมากขึ้น เมื่อมีบางอย่างสัมผัสที่ไหล่ของขวาของเธอ

ลีลี่ไม่กล้าพอที่จะลืมตาหันไปมอง บางอย่างที่อยู่หลังหลังในตอนนี้ ร่างกายมันสั่นและขนลุกไปทั้งตัว

“….”

“กรี๊ดดดดๆ”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   The end

    THE ENDสองเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว และในที่สุดวันนี้ก็มาถึง มันเป็นวันสำคัญที่ลีลี่และเฮียอรรถจะได้เริ่มต้นชีวิตคู่ด้วยกันสักที ในวันแต่งงานของพวกเขาที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น และความสุข ความยินดี จากแขกเหรื่อที่มาร่วมงานในห้องแต่งตัวของลีลี่ ดอกไม้หลากสีถูกจัดวางไว้รอบๆ พร้อมแสงจากหลอดไฟที่ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นและโรแมนติก ลีลี่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ดั่งที่เธอเคยจินตนาการฝันใฝ่ เธอยืนหน้ากระจก ดูตัวเองในชุดนี้และนึกถึงเรื่องราวทั้งหมดที่นำพาเธอมาที่นี่ได้แม่ของลีลี่ที่ยืนข้างๆ ยิ้มอย่างมีความสุข เมื่อเห็นลูกสาวเติบโตมาเป็นผู้หญิงที่งดงามและแข็งแกร่ง“ลูกสวยมากนะ” แม่พูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่น“ก็ลี่ถอดแบบม๊ามาเต็มๆ ไงล่ะ” ลีลี่ตอบด้วยรอยยิ้ม ยีนส์เด่นขนาดนี้จะไม่สวยเหมือนแม่ตัวเองแล้วจะเหมือนใครกันในขณะที่อีกฝั่งหนึ่ง เฮียอรรถยืนรอในห้องพิธี เขาสวมชุดสูทสีดำที่ดูเรียบหรูเหมาะสมกับงานของเขา แต่ความรู้สึกในใจกลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและตื่นตัว เขามองไปที่หน้าประตูของห้องด้วยความหวังว่าเจ้าสาวจะปรากฏตัวออกมาในอีกไม่ช้าเมื่อพิธีเริ่มต้นขึ้น เสียงเพลงเริ่มเล่นและบรรยากาศของงานแต่งงานกลายเ

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   ตอนที่ 19/3

    ตอนที่ 19/3ยามเย็นแสงอาทิตย์สีส้มทองฉาบไปทั่วท้องฟ้า เฮียอรรถขับรถพาลีลี่มายังสวนสุขภาพที่อยู่ติดกับอ่างเก็บน้ำ มองไปรอบๆ มีภูเขารายล้อม มีต้นดอกเฟื่องฟ้าสวยๆ รายรอบสองข้างทางที่วิ่งผ่าน บรรยากาศยามเย็นสดชื่นด้วยสายลมที่พัดเอาของน้ำเย็นๆ แตะเข้าปลายจมูก“เหนื่อยหรือยัง?” เฮียอรรถวิ่งเยาะๆ ข้างๆ กับหญิงสาว ถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง เพราะเห็นว่านานทีปีหนคนอย่างลีลี่ถึงจะออกมาวิ่งกับเขาทีลีลี่มองไปรอบๆ ก่อนจะยิ้มพร้อมกันกับที่ชูสองนิ้วขึ้นมาให้เขามอง “แฮ่ก ๆ เหนื่อยสิ แต่ลี่สู้ไหว!”“แต่พักก่อนดีกว่า เพิ่งมาวิ่งครั้งแรกกล้ามเนื้อจะฉีกเอา” เขาพูดอย่างเป็นห่วง ก่อนที่ทั้งคู่จะค่อยๆ ลดความเร็วลง กระทั่งพากันเดินมานั่งอยู่ตรงซีเมนส์ที่กั้นขอบอ่างเก็บน้ำสายลมเย็นพัดผ่านช่วยลดความเหนื่อยหลังจากการวิ่ง ลีลี่เอื้อมมือไปหยิบขวดน้ำจากกระเป๋าแล้วส่งให้เฮียอรรถ“ดื่มน้ำก่อนเฮีย”เขารับขวดน้ำมาแล้วยิ้ม “ขอบใจนะ”หลังจากพักจนหายเหนื่อย เฮียอรรถหันไปมองหน้าลีลี่ “ยืนมือมาหน่อยสิ” เขาบอกพลางบังคับด้วยสายตา ลีลี่แม้ว่าจะยังมึนงง แต่ก็ยอมยื่นมือออกมาหาเขาเฮียอรรถหยิบกระเป๋ากีฬาใบเล็กขึ้นมาเปิดซิป ค้นหาอ

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   ตอนที่ 19/2

    ตอนที่ 19/2‘ที่อรรถลงทุนซื้อรถราคาสี่สิบกว่าล้านเนี่ย ไม่ใช่เพราะต้องการจะอวดว่าตัวเองมีเงินหรอก แต่เป็นเพราะอรรถอยากให้ทั้งน้าจีและน้าหลุนเห็นว่าอรรถเองก็มีเงินพอที่จะเลี้ยงดูลี่ได้เหมือนกัน ไม่ใช่คนไม่เอาอ่าวเหมือนอย่างที่น้าหลุนชอบพูด แค่รถอรรถยังซื้อเงินสดได้เลย แล้วทำไมแค่ยอมให้ลี่แต่งงานกับอรรถถึงจะทำไม่ได้ น้าหลุนอยากได้สินสอดเท่าไหร่ว่ามาเลย อรรถจะหาให้’คำพูดของเฮียอรรถที่พูดกับพ่อของเธอยังคงดังก้องอยู่ในหัว ถึงแม้ตอนนี้จะแยกย้ายกันกลับบ้านไปแล้วก็ตามแต่ลีลี่นั่งอยู่ในห้องนอนของตัวเอง จ้องมองเพดานขาวด้วยความรู้สึกที่ตีกันยุ่งเหยิงในใจ คำพูดของเฮียอรรถยังดังก้องอยู่ในหัวเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า“ลี่จะเชื่อมั่นเฮียได้จริงๆ ใช่ไหม…” เธอพึมพำเบาๆ กับตัวเอง สิ่งที่เขาได้พูดและการกระทำที่บ่งบอกว่าเขาพร้อมดูแลผุ้หญิงคนนี้ที่เคยวิ่งไล่ตามความรักของเขามานานลีลี่รู้ดีว่าเฮียอรรถทำทุกอย่างเพื่อพิสูจน์ตัวเอง แต่ในใจก็อดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าทุกสิ่งที่เขาทำนั้นจะเพียงพอที่จะเปลี่ยนความคิดของพ่อเธอได้จริงหรือเปล่าเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขัดจังหวะความคิด ลีลี่หยิบมันขึ้นมาและเห็นชื่อของเฮียอรรถปรากฏบ

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   ตอนที่ 19/1

    ตอนที่ 19/1บรื้นนนนๆๆ“โอ้ย หนวกหูโว้ยยย! ใครมันมาเสียงดังแถวนี้วะ บ้านคนนะเว้ย ไม่ใช่สนามแข่งรถ”เสียงดังก้องกังวานมาจากทางหน้าบ้านตัวเอง หมวดหลุนที่กำลังพักผ่อนนั่งดูทีวีอยู่ในบ้านจำเป็นต้องออกมาดูว่าใครกันที่เอารถมาเร่งเครื่องเสียงดังอยู่หน้าบ้านของเขา เมื่อทนอยู่เฉยๆ ต่อไปไม่ได้ จึงต้องออกดูมาให้เห็นกับตาหมวดหลุนเดินออกมาพร้อมกับสีหน้าขึงขัง เขาสวมกางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดเก่าๆ ดูเป็นวันสบายๆ ที่เขาอยากจะพักผ่อน แต่เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มเหมือนท้าทายทุกความสงบในละแวกนั้นเมื่อประตูบ้านเปิดออก สายตาของหมวดหลุนก็ปะทะเข้ากับ Lamborghini Aventador สีน้ำเงินฉูดฉาดจอดอยู่ตรงข้ามถนน คนขับลดกระจกลง เผยให้เห็นใบหน้าของชายหนุ่มที่ดูมั่นใจและหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ ซึ่งเป็นลูกสาวของเขาเอง“ไอ้อรรถ! มึงเองเหรอ!” หมวดหลุนร้องเสียงดัง พร้อมชี้นิ้วไปที่รถหรูราวกับจะปลุกระดมให้ทุกคนในซอยออกมาดูเฮียอรรถลดแว่นกันแดดลงช้าๆ ยิ้มมุมปากพลางตอบกลับด้วยเสียงเรียบ ๆ แต่ฟังดูแฝงความยียวน“ใช่ อรรถเองน้า ขอโทษนะที่เสียงดัง พอดีว่ารถใหม่มันแรง”“หนอย... พ่องสิ! ไอ้เด็กเวรนี่ มึงไปขโมยรถใครมาขับ แล้วนี่ลี

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   ตอนที่ 18/3

    ตอนที่ 18/3หลังจากที่เฮียอรรถบอกเมื่อวานนี้ ลีลี่แทบจะไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองเลยว่าเขาจะลากเธอมาจนถึงเต็นท์รถจริงๆ แล้วแถมยังพามาไกลถึงกรุงเทพฯ อีกด้วย เดินทางสองชั่วโมงกว่า เธอแทบจะบ่นเขามาตลอดทางทีแรกก็คิดว่าเขาคงจะพูดเล่นๆ เพื่อเอาชนะ แต่ที่ไหนได้ตอนนี้กลับกลายมาเป็นลูกค้าของเต็นท์รถยุโรปยี่ห้อดังที่ใครๆ ต่างก็ใฝ่ฝันว่าจะอยากได้ครอบครองแล้วการแต่งตัวของเธอในวันนี้ มันช่างไม่ได้เข้ากับร้านรถหรูราคาแพงแบบนี้สักนิดเลยด้วยซ้ำ เฮียอรรถเองก็ไม่ต่างกัน เสื้อยืดสีเทากับกางเกงยีนส์ขาดๆ บวกกับรองเท้าแตะพากันเดินเข้ามาได้ถึงข้างในก็ดีแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ไล่กลับ ไม่มีสง่าราศรีเลยสักนิดว่าจะมีเงินซื้อ“เฮีย แน่ใจนะว่าพาลี่ไม่มาผิดร้านน่ะ?” เธอบ่นขณะที่กอดอกยืนมองรอบๆ เต็นท์รถ“อุตส่าห์ตื่นแต่เช้าพามา จะผิดร้านได้ไงล่ะ” เขาตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ พร้อมรอยยิ้มเล็กๆลีลี่ทำหน้ามุ่ย “ถ้าเฮียไม่ซื้อจริงลี่จะโกรธเลยนะ เสียเวลามาก”เฮียอรรถหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเอามือแตะหลังเธอเบาๆ พาเดินไปยังโซนรถที่จอดเรียงราย “โห พามาขนาดนี้ ยังจะว่าโกหกอีก”ลีลี่มองรถคันใหญ่คันเล็กที่จอดอยู่ตรงหน้า เธออดที่จะรู้สึกตื่

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   ตอนที่ 18/2

    ตอนที่ 18/2หลายวันผ่านพ้นไปจนใกล้จะถึงช่วงสิ้นปี สิ่งที่ลีลี่ยังคงได้รับต่อเนื่องคือความสม่ำเสมอจากเฮียอรรถที่เคยรับปากเอาไว้ ความสัมพันธ์ระหว่างเธอและเขาเริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ ท่ามกลางสายตาของผู้ใหญ่ลีลี่ยังคงเข้านอกออกในบ้านของเขาอย่างที่เคยทำ ส่วนเขาเองก็ไปมาหาสู่บ้านเธอด้วยเช่นกันคืนนี้มีงานกาชาดที่จัดขึ้นในช่วงส่งท้ายประจำปี เขาพาลีลี่ออกมาเดินเล่นหาของกินเล่นภายในงานแบบสองต่อสอง ทางม๊าของเธอก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่คนที่ยังมีท่าทีไม่พอใจก็คงมีแค่คนเดียวก็คือป๊าของลี่เอง“หนาวไหม? เสื้อแขนยาวก็ไม่ยอมเอามา” เขาว่าพลางมองค้อนใส่เธอก่อนหน้านี้เฮียอรรถนั่งรอลี่อยู่ที่บ้านระหว่างที่เธอเองกำลังอาบน้ำแต่งตัวอยู่ หลังจากที่ลงมาพร้อมกับชุดง่ายๆ สบายๆ อย่างเสื้อครอบกับกระโปรงยีนส์สั้นเหนือเข่า เขาก็เอาแต่ทำหน้าดุจนกระทั่งมาถึงงาน“ลี่บอกแล้วไงว่าไม่หนาว” อากาศเมืองไทยในมันจะหนาวได้แค่ไหนกับเชียว ลี่คิดในใจแบบนั้น“ดึกมาเดี๋ยวก็หนาว” กว่าจะเดินทั่วก็ดึกกันพอดี และกว่าจะถึงบ้านอีก อีกอย่างที่ทำให้เขาต้องบ่นก็เพราะชุดที่ลี่ใส่ออกมานี่แหละ ทั้งกระโปรงก็สั้นเกินไป ไหนเสื้อตัวเล็กที่หดรัดรูปจนนึกว่าเ

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   ตอนที่ 6/1

    ตอนที่ 6/1ลีลี่ขับนำทางสารวัตรปลื้มมาจนถึงหน้าร้านกาแฟของตน ร่างบางเดินลงมาจากรถมอเตอร์ไซค์พร้อมกับเข้าไปช่วยสารวัตรนำของลงจากท้ายรถของเขาทั้งคู่ถือของเข้ามาจนถึงด้านในร้าน สารวัตรปลื้มอาสาช่วยหญิงสาวแกะของเข้าที่ต่างๆ ก่อนที่ร้านจะเปิด เขาตั้งใจจัดของตามที่หญิงสาวคอยบอกว่าแต่ละชิ้นควรจะอยู่ไหนขอ

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   ตอนที่ 5/2

    ตอนที่ 5/2ทั้งคู่ยังยื้อฉุดกระชากกันอยู่สักพักใหญ่ ต่างฝ่ายต่างไม่มีท่าทีว่าจะยอมกันง่ายๆ เมื่อคนตัวโตลองออกแรงสะบัดผ้าออกจากตัวอีกครั้ง คราวนี้เขาทำสำเร็จทั้งตัวเขาเองและก็ลีลี่ต่างก็เป็นอิสระจากผืนผ้าห่มเจ้าปัญหา ทว่าเรื่องมันยังไม่จบเพียงเท่านี้ เมื่อคนตัวเล็กนึกสนุกแล้วกระโดดลุกจากเตียงนอนก่อน

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   ตอนที่ 5/1

    ตอนที่ 5/1แสงแดดอ่อนยามเช้าเริ่มเล็ดลอดเข้าในห้องนอนของชายหนุ่ม แต่แสงแดดเหล่านั้นมันก็ยังไม่ได้มากพอที่จะทำให้คนให้นอนรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาได้ เสียงลมหายใจที่ดังเข้าออกอย่างสม่ำเสมอของคนบนเตียง นั่นคือสิ่งที่ยืนยันได้ดีว่าเขานั้นหลับลึกมากเพียงใดแม้ว่าจะมีใครบางคนที่ยังมีความสุขกับการอยู่ ทว่าก็ยั

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   ตอนที่ 3/3

    ตอนที่ 3/3และแล้ววันที่อรรถรอคอยก็มาถึง ครูเอื้องกับหมอสันต์เดินทางกลับมาจากจันทบุรีภายในวันรุ่งรถเบนซ์ C Class รุ่น 2015 ถูกเคลื่อนตัวเข้ามาจอดด้านในบ้านอย่างสงบ แม้คันนี้มันจะตกเทรนไปแล้ว ทว่าความที่คนรักรถมากคนหนึ่งอย่างหมอสันต์ เขาดูแลและบำรุงรักษ์มันมาอย่างดี จึงไม่ได้ดูเก่าตามรุ่นครูเอื้อง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status