Se connecterPartager
บทที่ 17
Date de publication:
2026-07-30 03:03:14
Dernier chapitre
ติดอยู่ในวังวนรักชั่วข้ามคืนกับแฟนเก่า บทที่ 22
เสียงสัญญาณชีพจากเครื่องวัดการเต้นของหัวใจดังก้องสะท้อนไปทั่วห้องหน่วยเฝ้าระวังผู้ป่วยหนัก (ไอซียู) ของโรงพยาบาลอินเตอร์เนชันแนล แกรนด์ เมดิกา กลิ่นยาฆ่าเชื้อที่เข้มข้นปะปนกับความเย็นของเครื่องปรับอากาศทางการแพทย์ ตรงกลางห้องที่มีผนังกระจกหนา คาเมเลียนอนนิ่งอยู่บนเตียงเหล็กท่อใสและสายไฟจำนวนมากต่อพ่วงอยู่กับร่างกายของเธอ เครื่องช่วยหายใจทำงานผลักลมเข้าไปในลำคอ เพื่อบังคับให้ปอดขยายและหดตัวแทนการทำงานตามธรรมชาติ ใบหน้าที่เคยผ่องใสและเต็มไปด้วยอำนาจ ตอนนี้ซีดเผือดราวกับหินอ่อนเย็นยะเยือก นิ้วมือที่ไร้ชีวิตห้อยลงมาบนผ้าปูเตียงสีขาว ไม่มีการขยับเขยื้อนแม้แต่นิดเดียวด้านนอกกระจกห้องไอซียู โนอาห์ยืนจับราวกั้นแน่นจนข้อนิ้วขาวโพลน ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธและการอดนอน ขณะจ้องมองคาเมเลียที่สภาพแย่ลงอย่างน่าเวทนาประตูกระจกอัตโนมัติเปิดออก หัวหน้าคณะแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านพิษวิทยาในชุดแฟชั่นสีเขียวเดินออกมา พร้อมถอดถุงมือ"คุณหมอ! เธอเป็นอย่างไรบ้างคะ?!" โนอาห์ก้าวเข้าไปจับแขนแพทย์ทันทีแพทย์หายใจลึกแล้วค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออกมา "คาเมเลียอยู่ในภาวะอันตรายอย่างยิ่ง ผลตรวจเลือดพบว่าเธอได้รับสารพิษสังเค
ติดอยู่ในวังวนรักชั่วข้ามคืนกับแฟนเก่า บทที่ 21
แสงแดดตอนเที่ยงวันสาดส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่ในห้องทำงานของคาเมเลีย บนชั้นสูงสุดของอาคาร นูซันตารา เฮอริเทจ ห้องที่ตกแต่งด้วยไม้เนื้อแขกและหินอ่อนสีขาวอบอุ่นสบาย บนโต๊ะทำงานไม้มะฮอกนีเรียบร้อย กองเอกสารแผนขยายธุรกิจและรายงานทรัพย์สินของแม่ผู้ล่วงลับค่อยๆ ลดน้อยลง—เป็นเครื่องพิสูจน์ความพยายามอย่างไม่หยุดยั้งตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมาก๊อก! ก๊อก!เสียงเคาะประตูไม้เนื้อแขกดังขึ้นสองครั้งอย่างสุภาพ เลขานุการเดินเข้ามาช้าๆ พร้อมกล่องใสทรงสี่เหลี่ยมแข็งแรงผูกด้วยริบบิ้นผ้าไหมสีน้ำเงินเข้ม"ขอโทษทีค่ะคุณคาเมเลีย" เธอกล่าวพร้อมก้มศีรษะเล็กน้อย "มีผู้จัดส่งพัสดุพิเศษมาจากยานพาหนะทางการของบริษัท เออร์แลงก้า โฮลดิ้งส์ ส่งของนี้มา บอกว่าสำคัญมากและต้องวางบนโต๊ะทำงานของคุณโดยตรงเท่านั้น"คาเมเลียละสายตาจากคอมพิวเตอร์ แววตาของเธอขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ทันทีที่เห็นตราประทับสีทองของ เออร์แลงก้า โฮลดิ้งส์ ที่มุมกล่อง รอยสงสัยก็จางหายไป"วางไว้บนโต๊ะได้ ขอบคุณ" คาเมเลียตอบอย่างสงบเมื่อเลขานุการออกไปและปิดประตูเรียบร้อย คาเมเลียหยุดพิมพ์งาน เธอจ้องมองกล่องสักครู่ ภายในบรรจุดอกโบตั๋นสีขาวนำเข้าจากต่างประเทศบา
ติดอยู่ในวังวนรักชั่วข้ามคืนกับแฟนเก่า บทที่ 20
"สองร้อยพันล้าน ใช้ชีวิตที่เหลือของเธอให้หมดไป แต่จงทำให้ดูราวกับว่าหัวใจของเธอหยุดเต้นลงอย่างกะทันหัน"บากัสการ่าโยนกระเป๋าหนังเก่าและสีซีดลงบนโต๊ะไม้ที่หักพัง เสียงเงินจำนวนมากดังก้องสะท้อนไปทั่วห้องแคบๆ ที่เต็มไปด้วยควันและกลิ่นยาสูบราคาถูกในท่าเรือร้าง ภายใต้แสงไฟสลัวที่กะพริบพร่า กองเงินสีแดงดูราวกับกำลังลุกโชนออกมาจากซิปกระเป๋าที่เปิดอยู่อีกฝั่งหนึ่งของโต๊ะ ชายชราผิวซีดที่มีแผลเป็นจากไฟไหม้ยาวตั้งแต่ขมับถึงลำคอไม่ขยับตาแม้แต่นิดเดียว นิ้วผอมเพรียวและแห้งกร้านที่เปื้อนคราบสารเคมีสีดำหยิบขวดเล็กขนาดไม่ใหญ่กว่านิ้วหัวแม่มือขึ้นมา ภายในบรรจุของเหลวใสไม่มีสีเคลื่อนไหวอย่างนิ่ง—ดูธรรมดาแต่เต็มไปด้วยความตาย"สารพิษชนิดนี้เป็นสารสังเคราะห์คุณบากัสการ่า" เสียงของชายคนนั้นแหบพร่าราวกับกระดาษสีกระทบกัน "ไม่มีกลิ่น ไม่มีรส และจะระเหยไปในอากาศเมื่อถูกความร้อน เมื่อสูดดมเข้าไป มันจะค่อยๆ บีบรัดเส้นเลือดและกล้ามเนื้อ ภายในสิบสองชั่วโมง ร่างกายจะแข็งเกร็ง ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง อวัยวะทั้งหมดจะหยุดทำงาน แม้แต่แพทย์นิติเวชที่เก่งที่สุดก็จะสรุปเพียงว่าหัวใจหยุดเต้นเฉยๆ"บากัสการ่ารับขวดเล็กมาด้วยม
ติดอยู่ในวังวนรักชั่วข้ามคืนกับแฟนเก่า บทที่ 19
"ศาลอุทธรณ์ตัดสินจำคุกวิเวียน คลาริสซาอย่างเป็นทางการ หลังจากค้นพบหลักฐานใหม่เกี่ยวข้องกับการพยายามทำร้ายร่างกายและการวางยาพิษที่วางแผนไว้เป็นอย่างดี ในขณะเดียวกัน ทรัพย์สินทั้งหมดของนางซาสโตรผู้ล่วงลับซึ่งมีมูลค่าหลายพันล้านเปโซ ได้ถูกส่งคืนกลับมาอย่างสมบูรณ์ผ่านการดำเนินการทางกฎหมายของทีมทนายความของคุณคาเมเลีย ส่วนสินทรัพย์ของกลุ่มบริษัทบากัสการานั้นไร้มูลค่าทางการเงินไปแล้ว หลังจากการล้มละลายอย่างสมบูรณ์..."คาเมเลียไม่ละสายตาจากแท็บเล็ตที่ถืออยู่ นิ้วเรียวของเธอเลื่อนอ่านข่าวเศรษฐกิจระดับประเทศที่ต่อเนื่องกันไปอย่างสงบจากหนังสือพิมพ์ระหว่างประเทศ ภาพของเธอ—ในชุดเบลเซอร์สีขาวเรียบหรูและสายตาที่เด็ดเดี่ยว—ปรากฏอยู่บนหน้าปกนิตยสารธุรกิจชั้นนำมากมาย สื่อไม่ได้เรียกเธอว่า "ผู้หญิงเลว" หรือ "คนทำลายครอบครัว" อีกต่อไป แต่กลับยกย่องให้เธอเป็นต้นแบบของนักธุรกิจหญิงที่เข้มแข็งและมีอิทธิพลมากที่สุดในยุคปัจจุบันก๊อก! ก๊อก!"เข้ามาได้โนอาห์" คาเมเลียกล่าวโดยไม่หันมองประตูไม้เนื้อแขกสลักลวดลายงดงามค่อยๆ เปิดออก โนอาห์เดินเข้ามาพร้อมกับแฟ้มหนาเอกสารการโอนกรรมสิทธิ์ที่ศาลพาณิชย์เพิ่งลงความเห็นช
ติดอยู่ในวังวนรักชั่วข้ามคืนกับแฟนเก่า บทที่ 18
คาเมเลียเดินลงไปยังรถเก๋งสีดำของเธออย่างสงบ กระเป๋าหนังแบรนด์เนมสะพายอยู่ที่แขนซ้าย ขณะที่มือขวาจับอยู่ที่กระเป๋าเสื้อเบลเซอร์เพื่อหยิบกุญแจบี๊บ-บี๊บไฟหน้ารถหรูสว่างวาบสองครั้ง ตัดผ่านความมืดในโรงรถ แต่ก่อนที่นิ้วของคาเมเลียจะสัมผัสที่จับประตู หูที่ไวของเธอก็ได้ยินเสียงรองเท้ากระทบพื้นปูนเปียกมาจากด้านหลังเสาใหญ่คาเมเลียหยุดยืน เธอไม่ได้ตะโกนหรือหันกลับด้วยความตกใจ เพียงแค่เอียงศีรษะเล็กน้อย ขณะจ้องมองเงาของชายร่างใหญ่สามคนที่ยืดยาวลงบนพื้นสะท้อนผ่านกระจกรถ"ออกมาเถอะ" คาเมเลียกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบที่ตัดความเงียบ ไม่มีร่องรอยความกลัวแม้แต่นิดเดียว "ฉันไม่มีเวลามาเล่นซ่อนหากับมือปืนรับจ้างราคาถูกพวกเจ้า"ชายร่างใหญ่สามคนก้าวออกมาจากหลังเสา สวมเสื้อแจ็คเก็ตสีดำสีซีดและปิดหน้าปิดตา แต่ละคนถือไม้และมีดที่แวววาว"หูเจ้าสรรเสริญจริงๆ สาวสวย" คนที่สูงที่สุดตรงกลางเยาะเย้ยขณะหมุนไม้ในมือ "แต่น่าเสียดาย มันช่วยรักษาใบหน้าสวยๆ ของเจ้าไม่ได้คืนนี้หรอก""ใครส่งพวกเจ้ามา?" คาเมเลียถามอย่างเย็นชา เธอถอยหลังไปสองก้าวอย่างระมัดระวัง วางกระเป๋าแบรนด์เนมของเธอไว้บนฝากระโปรงรถเพื่อปล่อยมือให้เป็น
ติดอยู่ในวังวนรักชั่วข้ามคืนกับแฟนเก่า บทที่ 17
ยืนคาเมเลียอยู่ข้างเคาน์เตอร์บาร์ส่วนตัว ขณะหมุนแก้วที่บรรจุของเหลวสีน้ำตาลอำพันร้อนๆ ในมือ เธอสวมชุดยาวผ้าไหมสีดำหลวมๆ ที่คลุมร่างกายอย่างนุ่มนวล ปล่อยให้ผมลอนอ่อนไหลลงมาประชิดไหล่ข้างหนึ่ง ใบหน้าที่ไม่แต่งหน้าอะไรมากนักแสดงออกถึงความสงบที่แปลกประหลาด—ความสงบของผู้ชนะที่ได้เห็นศัตรูตัวฉกาจของตนเองถูกคุมขังอยู่เบื้องหลังลวดกรงเหล็กเสียงกระแทก!เสียงประตูลิฟต์ส่วนตัวเปิดขึ้นดังก้องอย่างกะทันหัน ทำลายความเงียบในห้องคาเมเลียไม่ได้ตกใจหรือกระตุกตื่นแม้แต่นิดเดียว เพียงแค่เอียงศีรษะเล็กน้อยขณะฟังเสียงก้าวเดินที่หนักหน่วงบนพรมแพงหน้าประตู การก้าวเดินไม่ได้รีบร้อน แต่ทิ้งรอยเปียกชื้นชัดเจนลงบนพื้นหินอ่อนมอร์แกนยืนอยู่ที่ทางเข้าห้องตัวเปียกปอนไปทั้งตัว ชุดสูทสีเทาที่ปกติเรียบร้อยดูติดแน่นกับบ่าที่แกร่งกระชับ หยดน้ำฝนหยดจากผมสีเข้มที่ยุ่งเหยิง ไหลลงตามขากรรไกรที่เด่นชัด แล้วหยดลงบนพื้น แต่สิ่งที่ทำให้นิ้วมือของคาเมเลียหยุดหมุนแก้วไม่ใช่ลักษณะที่ยุ่งเหยิงของเขา—แต่เป็นสายตาของเขาความโกรธแค้นที่เคยลุกโชนในดวงตาได้หายไปแล้ว ความเกลียดชังที่ปรารถนาจะเอาชีวิตคนอื่นได้จางหายไป เหลือเพียงความเหน
Vous vous intéresseriez aussi à
ภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว281.8K VuesSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้231.4K Vuesหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย356.0K Vuesรวมเรื่องสั้นสุดฟิน
กาสะลอง315.4K Vuesคลั่งรักเด็กยี่สิบ
เม็ดขนุน184 Vuesเฮียซันคลั่งรัก
เม็ดขนุน149 Vuesสวีลี่ฟ่านย้อนเวลามาเป็นเถ้าแก่ร้านกาแฟ ยุค 80
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว120 Vuesอยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ
เด็กหญิงมอมแมม (I'm star)213 Vues
