แชร์

ตราตรีเถื่อน NC25++

ผู้เขียน: เลดี้ ปลาวาฬ✿
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-08-22 00:43:03

-------------

"ดูท่าเธอจะไม่กลัวฉันเลยสินะ"

"!!!"

ข้อมือเล็กทั้งสองข้างถูกตรึงไว้เหนือหัว ใบหน้าหล่อร้ายขยับเข้ามาใกล้จนปลายจมูกเฉียดแก้มเนียน

"บอกไว้ก่อนบนเตียงน่ะ ฉันไม่ทำให้เธอเคลิ้มหรือมีความสุขหรอกนะ ฉันทำก็เพื่อสนองความต้องการของตัวเองเท่านั้น และฉันจะคิดบัญชีเรื่องที่เธอยั่วฉันในงานเมื่อกี้ด้วย" ดูแววตาของยัยหน้าหมวยคนนี้สิ ตั้งแต่ในงานเลี้ยงเมื่อกี้แล้ว เธอมักจะยิ้มหวานคุยกับคนนั้นคนนี้ไปทั่ว โดยไม่วางท่าทีตามสถานะอย่างที่ฉันเปล่าประกาศเอาซะเลย แถมยังนั่งไขว่ห้างโชว์เนื้อขาจนแทบเห็น...หึ ไอ้การที่ทำแบบนั้นไม่เรียกว่าอ่อยจะเรียกว่าอะไรได้อีกล่ะ ไม่รู้เพราะฤทธิ์เหล้าหรือเพราะการอ่อยของมนทิรา ทำเอาฉันขาดสติสั่งไอ้เรดเปิดห้องเพื่อจะมาลงโทษตีตรายัยหมวยขี้อ่อยอย่างในตอนนี้

"ทำไม เริ่มรู้สึกกลัวฉันขึ้นมาแล้วหรือไง"

ลมหายใจร้อนผ่าวกระทบเนื้อแก้มแดงระเรื่อ ไม่เพียงแค่ฮิวโก้ที่ได้รับผลกระทบของแอลกอฮอล์ทิราเองก็เหมือนกัน ร่างกายของเธอมันตอบสนองอยากหลับนอนกับฆาตกรฆ่าสามีเธอใจจะขาด ไม่รู้เพราะผีตัวไหนเข้าสิงเธอจึงได้วางแผนเร้าอารมณ์ทำให้มาเฟียหนุ่มคลั่ง

"ฉันในตอนนี้ดูเหมือนจะกลัวคุณเหรอ
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • ตีตราเถื่อนคุณนายตกอับ   END เลื่อนขึ้นเป็นที่หนึ่งของเสี่ย NC25++

    --------"เสี่ยขาชอบไหม" "ชอบค่ะ ชอบมากหนูสวยมากจริงๆ" "สวยขนาดไหนคะ" "ขนาดที่เสี่ยยอมยกทุกอย่างที่มีให้หนู ยอมยกหนูอยู่เหนือหัวไงคะ" "เสี่ย!!!" ร่างเล็กที่กำลังขยับเอวขย่มจุดอ่อนไหวของวินเทจถูกรวบรั้งเอวยกร่างขึ้นไปอยู่บนใบหน้าคมคราม สายตาทั้งสองสบจ้องมองกันอย่างจัง คิ้วเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะละสายตาจ้องมองกลีบดอกไม้อวบอูมที่มันชุ่มและเปียกไปด้วยหยาดน้ำเชื่อม "ดูเหมือนว่าของหนูมันก็ต้องการความช่วยเหลือเหมือนกันนะ เดี๋ยวเสี่ยช่วยหนูเองค่ะ" "งะ งึกก!" ร่างเล็กสั่นเกร็งไม่เป็นจังหวะ เรียวลิ้นร้อนลากตวัดเกี่ยวไล้โลมเกสรดอกไม้งาม เอวบางแอ่นขย่มโหมใส่ลิ้นแต่เมื่อความเสียวซ่านมาเยือนมากเกินไป เธอกลับหลบหลีกพาส่วนอ่อนไหวหนีห่าง ทว่ามันไม่เป็นผลเมื่อถูกเงื้อมือหนารวบรั้งต้นขากักกันไม่ให้เธอเคลื่อนหนีห่าง "เสี่ยใจร้าย! จะ ใจร้ายที่สุด" "หึ"เขาเพียงตอบโต้เธอด้วยเสียงหัวเราะในลำคอ ระหว่างที่กำลังเคลิ้มไปกับห้วงราคะเสียงเคาะประตูหน้าห้องกลับดังขึ้น "หนูนาร่าเป็นไงบ้าง รู้สึกดีขึ้นหรือยัง?" "ปะ ป้า!" ป้ารพีเป็นแขกไม่ได้รับเชิญ เธอเคาะประตูเรียกถามหญิงสาวเกรงว่านาร่าจะไม่สบายหนัก ห

  • ตีตราเถื่อนคุณนายตกอับ   บดเอวหวานกับลำจรวดใหญ่ NC25++

    ----------"น่ากลัวจังเนอะ" "คนที่น่ากลัวคือเสี่ยต่างหาก" หลังจากเดินออกจากโรงหนังเสียวินเทจเกี่ยวแขนซบไหล่เล็กเดินแนบกายไม่ห่าง ราวกับชายเดียงสาทั้งที่ทุกอย่างมันคือแผนการของเขาทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นการเลือกที่นั่งด้านบนสุดเพื่อไม่เป็นจุดสนใจต่อสายตาคนอื่น หรือจะเป็นการเลือกดูหนังผีเพื่อที่จะได้ซบไหล่อิงแอบร่างหญิงสาว ทั้งที่จุดประสงค์แท้จริงนั้นคือการได้แต๊ะอั๋งเรือนร่างที่เขาพยายามข่มอารมณ์กดความอยากเอาไว้เพื่อรอวันที่เธอเอ่ยปากว่าต้องการ ครั้งแรกของเธอทั้งเจ็บปวดและทรมาน ผมไม่อยากทำให้เธอต้องเจ็บปวดแบบนั้นอีกครั้ง เลยต้องรอเวลาให้เธอพร้อมและมอบมันให้ผมด้วยตัวเอง "อะไรกัน ไหนว่าเป็นหนึ่งในนักแข่งไง" "ไอ้ฮาร์ด" ดูเหมือนแขกไม่ได้รับเชิญจะปรากฏตัว ฮาร์ดพยายามกลั้นเสียงหัวเราะเอาไว้ให้ได้มากที่สุด ปกติเพื่อนของเขาออกจะขรึมสร้างมาดชายเท่อยู่ตลอดเวลา ไหงตอนนี้ถึงได้เหมือนแมวเชื่องตัวหนึ่งกันนะ "สวัสดีค่ะคุณฮาร์ด" "ดีจ้ะ เป็นไงล่ะมึงอาหารแมวอร่อยไหม" "อาหารแมวพ่องมึงอ่ะ" "ฮ่าๆ กูล่ะเชื่อมึงเลยว่ะไอ้วิน มึงไม่เคยเป็นแบบนี้กับใครเลยจริงๆ" ไม่วายฮาร์ดเอ่ยปากแซวไม่พัก ถึงแบบนั้นวินเ

  • ตีตราเถื่อนคุณนายตกอับ   ตามติดแจ

    --------แสงแดดยามสายทอแสงส่องลงมาสะท้อนพื้นสนามหญ้า สายลมอ่อนผ่านพัดใบไม้เกิดเป็นเสียงกระทบกันทำให้รู้สึกผ่อนคลาย ร่างเล็กในชุดแม่บ้านสีดำขาวกวาดใบไม้ตกหล่นใต้ต้นไม้ใหญ่กองรวมกัน เป็นอีกวันที่เธอทำงานตามหน้าที่ของตัวเองเฉกเช่นทุกวัน"วันนี้อากาศดีจังเนอะว่าไหม" "ค่ะ" ไม่วายโดนเสี่ยร่างแกร่งเดินตามไม่ห่าง และเป็นแบบนี้มานานนับเดือนตั้งแต่คืนวันนั้น จุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่เกินเลย เสี่ยวินเทจแสนเย็นชากลับกลายเป็นแมวเชื่องๆ ตัวหนึ่ง เมื่อไม่กี่วันก่อนก็ไล่พริตตี้อดีตนางบำเรอเบอร์หนึ่งออกจากบ้านไป เพียงเพราะหล่อนมายั่วยวนให้ท่าตนต่อหน้าเด็กสาวเท่านั้น การกระทำที่เปลี่ยนไปของเสี่ยวินเทจจึงเป็นที่พูดถึงไปทั้งบ้าน รวมไปถึงแวดวงสังคมที่เขารู้จัก "ว่าแต่อยากไปห้างสะ---" "ขอโทษนะคะเสี่ย ช่วยขยับออกไปหน่อยค่ะจะกวาดใบไม้ตรงนั้น" "อะ เออโทษที" เพียงคำขอร้องเล็กๆ น้อยๆ จากนาร่าวินเทจกลับกระตือรือร้นที่จะทำในทันที "จะไม่ไปกับพี่จริงๆ เหรอวันนี้จองตั๋วหนัง vip เอาไว้ด้วยนะ" "ไม่ได้หรอกค่ะ นาร่ามีงานที่ต้องรับผิดชอบ ถ้านาร่าไม่ทำแล้วใครจะทำล่ะคะ" "เดี๋ยวฉันให้คนอื่นทำแทน" "แบบนั้นก็ไม่

  • ตีตราเถื่อนคุณนายตกอับ   เสี่ยขาของนาร่า NC25++

    ----------บรรยากาศบ้านหลังใหญ่ในยามค่ำคืนนั้นช่างเงียบเหงาและวังเวงในเวลาเดียวกัน ลานน้ำพุมีรถคันหรูขับแล่นเข้ามาด้วยความเร็ว ก่อนจะเหยียบเบรกบริเวณหน้าประตูบ้าน เมื่อเปิดประตูลงมาร่างแกร่งของเสี่ยวินเทจเดินจ้ำอ้าวปรี่ตรงเปิดประตูรถฝั่งข้างคนขับ ร่างเล็กในชุดราตรีนั่งโงนเงนแทบไม่ได้สติ บริเวณรอบริมฝีปากอวบอิ่มนั้นเปื้อนเปรอะไปด้วยคราบลิปสติกสีแดงรวบตัวเธอขึ้นในท่าเจ้าหญิง "อือ จะพาไปไหนเหรอคะ หรือว่าเมื่อกี้ยังแกล้งนาร่าไม่พอ ของเสี่ยมันพุ่งปรี๊ดเข้าในปากเลย ฮ่าๆ" เด็กสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงสนุกสนานสีหน้าเคลิ้มพริ้มราวกับจะหลับให้ได้ ทว่าสีหน้าคนพี่กลับดูเรียบนิ่งกว่าปกติสายตาดุดันตวัดมองไปรอบบ้าน มีเพียงแสงสว่างรำไรให้ความสว่างเล็กน้อยพอนำทาง"ไม่แน่เธออาจจะโดนมากกว่าไอ้นั่นพุ่งเข้าปากอีกนะ ตั้งตารอไว้ให้ดีล่ะนาร่า" "......." ชั่วขณะร่างเล็กถึงกับแน่นิ่งราวกับว่าได้สติ คำขู่เมื่อครู่มันจะไม่เป็นคำขู่อีกต่อไปเมื่อร่างแกร่งพาเธอเดินขึ้นยังชั้นสอง โดยมีสายตาของป้าแม่บ้านจ้องมองตามหลังจนลับสายตา "เฮ้อ ยังอายุน้อยอยู่แท้ๆ ต้องมาเจออะไรแบบนี้" "อ๊ะ!"ร่างเล็กถูกโยนลงบนเตียงอย่างแรง ชายก

  • ตีตราเถื่อนคุณนายตกอับ   เสี่ยครางกระเส่า NC20++

    ------------"งานเลี้ยงต้อนรับการกลับมาของลูกสาว ต้องขอขอบคุณแขกทุกท่านที่เดินทางมาร่วมต้อนรับ" "ขอบคุณทุกท่านนะคะ" โฮมลูกสาวคนโตของบ้านเป็นตระกูลนำเข้ารถหรูรายใหญ่ของประเทศ แขกเข้ามาร่วมแสดงความยินดีเป็นจำนวนมาก เช่นเดียวกันกับเสี่ยวิจเทจเพื่อนสนิทน้องชาย "คิดว่าจะเบี้ยวกูซะละ" "อือ ไปหาอะไรกินก่อนสิ" "อ๋อค่ะ" หญิงสาวร่างเล็กในชุดราตรีสีฟ้าขาวยกยิ้มพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินออกไปยังโซนอาหารตามคำแนะนำเสี่ย สายตาจ้องมองจนเธอหายลับเข้าไปในกลุ่มผู้คน ทำเอาเพื่อนสนิทอย่างฮาร์ดถึงกับหัวเราะขำขัน "ฮ่าๆ อะไรกันวะมันไม่เหมือนเสี่ยวินคนเดิมเลยนี่หว่า" "อะไรของมึง" "มึงไงวิน ปกติมึงเคยพกคนใช้ที่บ้านไปไหนมาไหนด้วยเหรอวะ แถมนี่ยังซื้อชุดราตรีให้ใส่อีก กูว่าคนนี้ต้องไม่ปกติ" "คนที่ไม่ปกติคงจะเป็นมึงมากกว่านะไอ้ฮาร์ด จ้องจับผิดชีวิตกูยิ่งซะกว่าผู้เป็นพระเจ้า""ถ้าเป็นแบบนั้นพระเจ้าคงไม่มีจริงหรอก ไม่งั้นผู้ชายที่ชอบหักอกผู้หญิงอย่างวินคงจะไม่ถูกรายล้อมไปด้วยผู้หญิงแบบนี้" "พี่โฮม" ทำเอาเสี่ยวินเทจถึงกับหน้าถอดสี การเผชิญหน้ากับพี่สาวเพื่อน ทั้งยังเป็นอดีตแฟนเก่าที่จบความสัมพันธ์กันไม่ดีสักเ

  • ตีตราเถื่อนคุณนายตกอับ   ถูกหมายหัว

    ----------"พริตตี้! ทำอะไรของหล่อน" "อุ๊ป!! โทษทีนะคะป้าพอดีตรงนี้มันค่อนข้างร้อน ไม่รู้ว่าเกิดจากเด็กที่มันแก่แดดอยากมีผัวตั้งแต่อายุยังน้อยๆ หรือเปล่า พริตตี้ก็แค่อยากจะดับไฟร่านให้เด็กเท่านั้นเอง" น้ำเสียงกระแนะกระแหนสีหน้าเย้ยหยันแถมเหล่าแม่บ้านคนอื่นๆ ยังจ้องมองมาที่นาร่าด้วยสายตาดูถูกดูแคลน สถานที่แห่งนี้ไม่ต่างไปจากสนามรบเลยสักนิด "จำใส่หัวเอาไว้ คนที่จะได้ขึ้นเป็นเมียเสี่ยวินเทจคือฉันคนนี้ ถ้าไม่อยากเจ็บตัวรีบไสหัวออกไปซะ" "อึก!" เข้าทำงานได้แค่วันเดียวกลับถูกหมายหัวจากเบอร์หนึ่ง แม้จะกลัวเพราะคำขู่แต่เธอไม่อาจจะถอยหลังกลับไปได้แล้ว ทั้งหมดก็เพื่ออนาคตของตัวเอง "ใครเป็นคนบอกว่าเธอจะได้ขึ้นเป็นเมียฉัน" "สะ เสี่ย!!" ไม่เพียงแค่เสียง ร่างแกร่งเจ้าของคฤหาสน์หลังนี้ปรากฏตัวขึ้น สีหน้าเคร่งขรึมสายตาดุดันจ้องมองพริตตี้สาวใช้ผู้ช่ำชองดั่งกับกำลังคาดโทษหล่อนเอาไว้ "นาร่ามาหาฉัน" "ค่ะ" เด็กสาวหลุบสายตาไม่กล้าแม้แต่จะจ้องมองพริตตี้ สาวใช้ร่างเพรียวสูงหน้าหมวยตาเฉี่ยว หล่อนดูจะโกรธนาร่าไม่น้อยแม้ว่าตัวเองจะเป็นคนเริ่มก่อสงครามครั้งนี้ก็ตาม"วันนี้ก่อนหกโมงเย็นอาบน้ำไปหาฉันที่ห

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status