เข้าสู่ระบบแชร์
ข่าวลือ 1
วันที่เผยแพร่:
2026-02-12 07:17:04
บทล่าสุด
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ชะตาสมพงศ์ 4
"ที่จริงมีมากกว่านี้นะ แต่ข้าจำได้ไม่มาก" ฉีจู้เฉิงว่า "แต่แค่นี้คงพอที่จะทำให้สถานการณ์พลิกผันได้อยู่บ้าง"ซื่อเซี่ยยี่พยักหน้าอย่างเข้าใจ เพียงแค่นี้ก็พอแล้ว"เช่นนั้นเรามาซ้อมกันเถอะ!" นางบอกเขาด้วยความกระตือรือร้น"โดยเฉพาะท่ากดนอน!" ฉีจู้เฉิงกระตือรือร้นไม่แตกต่าง "ยิ่งปูเบาะไว้เต็มเช่นนี้เหมาะจะฝึกเป็นอย่างยิ่ง!"ซื่อเซี่ยยี่ฉวยจังหวะที่เขาพูดกระชากสาบเสื้อเขาและจับเขาทุ่มลงตามที่เขาเพิ่งสอนไป "ลามก!!""อูย...เวลาถูกทุ่ม อย่าลืมก้มศีรษะเก็บคางชิด จะช่วยลดอาการบาดเจ็บได้...แอ่ก!" พูดไม่ทันจบนางก็ใช้สาบเสื้อรัดเขา"หนอย...ลามกแล้วยังมาสอนกลบเกลื่อนอีกนะ!""เซี่ย...เอ๋อร์..." เขาตีแขนนางเบาๆ "หายใจไม่..."ซื่อเซี่ยยี่ทำหน้ายักษ์เข้าใส่แล้วค่อยคลายมือออก แต่เขากลับนอนนิ่ง นางตีแก้มเขา "ฉีจู้เฉิงงงงงงงง...."มือใหญ่คว้ามือเล็กไว้แล้วพลิกกายขึ้นคร่อม "ถึงศัตรูจะสลบก็อย่าพึงประมาท""เจ้าคนตอแหล ปล่อยข้านะ ไอ้เราอุตส่าห์ห่วง!" นางดิ้นขลุกขลักไปมา"โอ๋ๆ อย่าโกรธน่า"เขาว่าพลางตรึงข้อมือนางไว้อย่างเหนียวแน่น จังหวะที่คิดว่าจะก้มลงไปฟัดแก้มฟูเหรินสักทีสองที สะโพกเขากลับลอยขึ้นเมื่อนางถีบเอ
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ชะตาสมพงศ์ 3
ฉีจู้เฉิงดีดนิ้วเข้าที่หน้าผากนางทีหนึ่งแล้วยิ้ม "เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าจะต้องประลองกับหลิวหลิวป๋อไห่?""...ไม่ลืม..." นางลูบหน้าผากตัวเองป้อยๆ"ไม่ลืมอะไร แล้วบอกว่าตัวเองไม่รู้จะทำอะไรต่อคืออะไร?" เขายิ้มบอก "ไป ไปฝึกกัน ข้าจะเป็นคู่ซ้อมให้เจ้าเอง"ซื่อเซี่ยยี่ยู่ปาก แต่ก็ปล่อยให้เขาจูงมือนางกลับไปที่ห้องเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วไปที่ลานฝึกทว่าวันนี้ลานฝึกดูแปลกตาไปกว่าที่เคยที่พื้นมีฟูกที่อัดนุ่นจนค่อนข้างแข็งปูอยู่ ซื่อเซี่ยยี่ลองขึ้นไปเหยียบๆแล้วเงยหน้ามอง "ทำไมต้องปูฟูกด้วย?""การฝึกนี้ถ้าฝึกบนพื้นแข็ง จะอันตรายกับหลังแล้วก็ศีรษะ เลยปูฟูกเอาไว้น่ะ" เขาว่า "มา ข้าจะอธิบายให้ฟัง"ซื่อเซี่ยยี่นั่งขัดสมาธิฟังเขา เหมือนกับตัวเองกลับไปเป็นนักเรียนใหม่ๆ"จูจิตสึเป็นศิลปะการต่อสู้ของพวกวาโค ที่พวกทหารวาโคเรียนกันเพื่อใช้เป็นศิลปะการต่อสู้ด้วยมือเปล่า โดยอาศัยแรงของคู่ต่อสู้ทำร้ายคู่ต่อสู้เอง"คราวนี้นางยกมือ "ตรงนี้ข้าไม่เข้าใจ อาศัยแรงคู่ต่อสู้ทำร้ายคู่ต่อสู้เอง?""อืม...นั่นสินะ ถ้าอธิบายด้วยปากคงเข้าใจลำบาก" เขายิ้มแล้วฉุดนางให้ลุกขึ้นยืน "ลุกขึ้นสิ เซี่ยเอ๋อร์ แล้วพุ่งโจมตีเข้ามาให้เ
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ชะตาสมพงศ์ 2
"ดูจากท่าที...ก็เดาไม่ถูกนะ แต่ตอนรับกระดาษเขียนฤกษ์มือไม้สั่นเทาเชียว คงยังไม่หายดีหรอก""เฮ้อ หายก็ไม่หาย ยังจะกลับมาอีก" แม่สื่อร่างอวบระยะสุดท้ายสะบัดหน้าไปมา "ว่าแต่ แล้วโหวเหย๋ล่ะเจ้าคะ?""ก็คงจะอยากแต่งปีหน้านั่นแหละ บอกให้ข้าดูดวงปีหน้าให้ แต่ท่านแม่ทัพก็จะเร่งเอาปีนี้ให้ได้""สงสารก็แต่โหวเหย๋ สีหน้าไม่สู้ดีเลย""หรือว่าแต่งงานบังหน้าเพื่อจะเอาอนุชายที่พามาด้วยเข้าบ้าน?" สือเหนียงเอ่ย "ข้าเห็นพวกเขากลับมาพาเด็กหนุ่มหน้าตาบื้อๆมาคนนึง ท่าทางจะถูกใจ เพราะดูสนตะพายได้ง่ายกว่า""เจ้าว่าอย่างไรนะ!?" ซินแสจางทำท่าหูผึ่ง "เช่นนี้เด็กในท้องนางเป็นลูกใครกันแน่ล่ะ?!""เจ้าหนุ่มนั่นผมหยักศกน้อยๆเสียด้วย ไว้รอนางคลอดก็มาลุ้นกันว่าคุณหนูตัวน้อยแห่งจวนโหวคลอดมาผมจะเป็นเช่นไร?"ซินแสจางพยักหน้าหงึกๆ "จริงสิ แล้ววันนี้เจ้าจะมาดูดวงสมพงศ์ให้คู่ไหนกันรึ?""โอ๊ย มีคนเขาฝากมาอีกทีเจ้าค่ะ" นางว่าพลางหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากอกเสื้อแล้วอ่าน "แม่นางเสวี่ยหลิง กับ คุณชายหลิวลู่เฉิน""แล้วอีกสองใบนั่นเล่า?!" ซินแสจางชี้ไปที่มืออีกข้างของสือเหนียง"อ้อ ฝากมาด้วยกัน" ว่าพลางคลี่กระดาษอีกสองใบนั้นออกด
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ชะตาสมพงศ์ 1
"ไม่มี?!" เสียงสองเสียงดังขึ้นพร้อมกัน ทั้งยังตกใจมากอีกด้วย โดยหนึ่งเสียงเป็นของซื่อเซี่ยยี่ และอีกหนึ่งเสียงย่อมเป็นของฉีจู้เฉิงจะไม่ให้ตกใจได้อย่างไร ในเมื่อเขากับซื่อเซี่ยยี่นำวันเวลาตกฟากมาให้ซินแสคำนวณหาฤกษ์งามยามดีสำหรับงานแต่งของพวกเขา แต่ซินแสจาง ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นซินแสมือหนึ่งของฉางอันบอกพวกเขาว่าพวกเขานั้นดวงสมพงศ์กันดี แต่ทว่า ไร้ฤกษ์ยามเหมาะสมที่จะได้แต่งงานกัน"จะไม่มีได้อย่างไรกัน?!" ซื่อเซี่ยยี่ทวนถามซ้ำอีก"ซินแส ข้าขอร้องท่าน ดูฤกษ์แต่งงานของเราสองคนอีกสักหนเถอะขอรับ""ข้าพยายามสุดความสามารถแล้วขอรับ แต่ยังไงช่วงนี้ก็ยังไม่มีฤกษ์แต่งงานที่เหมาะสมสำหรับพวกท่านทั้งสองจริงๆ" ซินแสเองก็อดโอดครวญไม่ได้ แต่ชะตาฟ้ากำหนดมิอาจขัดขืนได้จริงๆ"ช่วงนี้ไม่มี แล้วช่วงไหนมีล่ะเจ้าคะ?" ซื่อเซี่ยยี่ถามอย่างนึกร้อนใจ อยู่กับฉีจู้เฉิงมาสองปีไม่แต่ง ตอนอยากจะแต่งกลับไม่มีฤกษ์ให้แต่งไปเสียนี่!"ใช่ๆ ปีหน้าล่ะขอรับ พอจะมีหรือไม่?" ฉีจู้เฉิงช่วยถามอีกแรง"เดี๋ยวข้าขอดูอีกที" ซินแสเปิดดูตำราในมือตนอีกครั้ง "อีกสักหกเดือน ยังพอมีฤกษ์แต่งได้อยู่""จริงๆหรือเจ้าคะ?!" ซื่อเซี่ยยี่ตาลุกวาว ก
ตื๊อรักแม่ทัพสาว เมื่อความรักสุกงอม 4
"ก็แมวตัวนี้ชอบหนีไปเล่นซน ก็ต้องขังแล้วทำโทษ" เขากดเน้นย้ำที่ปลีน่องอวบตึงแล้วสอดลึก..."เพ้ย!!! ตาบ้า!!" ซื่อเซี่ยยี่พลิกร่างหันมาโวยทันที นางเกือบจะพับขาเสยเข้ายอดหน้าเขาเข้าแล้ว"ทำไมล่ะ" ถ้าเขาหลบไม่ทันนี่ได้เสียโฉมแล้วนะ"จั๊กจี้!!" นางหน้าแดง"จั๊กจี้หรืออะไร หืม?" เขาพลิกนางนอนหงายแล้วจูบไล้ที่แก้มแดงเรื่อแต่นางกลับเอาสองมือมาดึงแก้มเขา "ต้องให้ข้าพูดออกมาด้วยรึ?! เจ้าคนลามก!!""เอ็บ...(เจ็บ)..." เขาพูดไม่ชัดจนนางปล่อยมือ "มือหนักจริงเลย""ถ้าไม่ทำให้เจ็บก็ได้ใจสิ!"คราวนี้เขางัดสายตาลูกหมาเข้าอ้อนซื่อเซี่ยยี่อมยิ้มแต่ยังทำเสียงจิ๊จ๊ะ "ยัง ยังไม่เลิกทำทะเล้นอีก""น่านะ เซี่ยเอ๋อร์คนดี" เขาว่าแล้วจูบนางทีหนึ่ง"ฮื้อ ไม่เอา!"เขาจูบนางอีก คราวนี้เขางับริมฝีปากนาง "น่านะ...""ไม่เอา...""น่า...""อื้อ..."ฉีจู้เฉิงอดยิ้มออกมาไม่ได้ เห็นนางเข้มแข็งใจเด็ดแบบนี้ แต่ก็แพ้ลูกอ้อนเขาทุกทีไป เขายิ้มเมื่อนางยินยอมแต่โดยดี เขาพลิกกายลงนอน มองดูหมู่ดาวที่เกลื่อนพราวระยับเต็มท้องฟ้าซื่อเซี่ยยี่เห็นเขาถอนตัวก็ยิ้มกริ่ม ขยับเข้าไปนอนหนุนแขนเขา มือโอบอกกว้างไว้หลวมๆ "คืนนี้ดาวสวยจังเลย"ฉีจ
ตื๊อรักแม่ทัพสาว เมื่อความรักสุกงอม 3
"...ข้าไม่อยากถาม" หลิวลู่เฉินว่า ไปถามชายคนนั้นก็จะได้หัวเราะเยาะว่าเขาเป็นไก่อ่อนน่ะสิ!"ฮุ่ยหลิน ไปเอาตำราในตะกร้ามา เล่มที่หน้าปกสีดำ มีลายดอกไป๋หลาน (จำปี) ตรงมุมล่าง" เฟิงหวงบอกลูกศิษย์น้อยเด็กน้อยพยักหน้า รีบเดินไปที่ตะกร้าแล้วหยิบตำราที่ต้องการมา เฟิงหวงพยักเพยิดให้เอาไปให้หลิวลู่เฉินมือปราบหนุ่มรับหนังสือเล่มนั้นจากฮุ่ยหลิน พลันเปิดมาหน้าแรกก็ตาเบิกกว้าง แทบโยนทิ้ง แต่ซื่อเซี่ยยี่กลับมือไว คว้าไปก่อนที่มันจะตกพื้นนางเปิดหนังสือแล้วหัวเราะะร่า "หนังสือดี!""พี่สาวสัปดนนัก!!" หลิวลู่เฉินดึงผ้าห่มมาปิดหน้า"ไหนเจ้าคะ?" หลิงเอ๋อร์ก้มเก็บแล้วเปิดอ่าน ใบหน้าแดงเรื่อขึ้น แต่ไม่ถึงขั้นโวยวายอย่างของเล่นสัปดนของฉีจู้เฉิง"ศึกษาเอาไว้ อย่าให้ดีแต่ปาก ไม่อย่างนั้นหลิงเอ๋อร์คงทิ้งเจ้าแน่" ซื่อเซี่ยยี่บอกยิ้มๆ แล้วหมุนตัวออกจากห้องไป"อ้อ แต่อย่าเพิ่งเอามาใช้ ไว้ฟื้นตัวดีแล้วค่อยไปศึกษาด้วยกัน" เฟิงหวงเอ่ยแล้วเรียกให้ฮุ่ยหลินออกไปด้วยกันทั้งนายทั้งบ่าว ไม่ต่างกันเลย!หลิงเอ๋อร์ถอนใจน้อยๆ นางค่อยๆดึงผ้าห่มที่ปิดหน้าหลิวลู่เฉิน "ท่านมือปราบเจ้าคะ""อาเฉิน""เจ้าค่ะ อาเฉินก็อาเฉิน""ข้าห
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ร่วมอภิรมย์ 2
"ปกติสตรีต้องดื่มแล้วเมาจนลำบากยอดบุรุษพากลับบ้านมิใช่รึ? เหตุใดข้ากลับต้องทำหน้าที่บุรุษแทนกันล่ะ?!" นางบ่นอุบขณะพยุงเขากลับจวนแม่ทัพ"นั่นสิ..." จู่ๆเขาก็สร่างเมาเมื่อถึงประตูจวนแม่ทัพ เขายืนตัวตรงแล้วช้อนตัวซื่อเซี่ยยี่ไว้ในอ้อมแขน "ขอบคุณที่เตือนข้า""เจ้า...!""จากนี้ไปเป็นหน้าที่ของ...บุรุษ""
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-17ตื๊อรักแม่ทัพสาว พบปะ 1
ซื่อเซี่ยยี่ครุ่นคิดอยู่ครึ่งค่อนวัน ไม่อาจหาคำตอบให้ตนเองได้ว่า คนพิลึกผู้นี้เหตุใดต้องการแต่งงานกับนางเพียงนี้ฟังจากที่เขาพูด หรือนางกับเขาจะเคยมีบุญคุณความแค้นต่อกัน?อีกประการหนึ่ง เขามีบรรดาศักดิ์ถึงชั้นเลี่ยโหว ซึ่งสูงกว่านางไม่กี่ขั้น เหตุใดนางจึงไม่เคยพบเห็นเขามาก่อน? ยิ่งคิดก็ยิ่งหาคำตอบให
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-17ตื๊อรักแม่ทัพสาว ทัณฑ์ทรมาน 1
ซื่อเซี่ยยี่รู้สึกตัวเมื่อมีกลิ่นหอมของวัตถุบางอย่างมาอังที่จมูก ดวงตากลมเบิกกว้าง ทว่ามองเห็นเพียงความมืดนี่ไม่ใช่ยามค่ำคืน แต่นางถูกปิดตาเอาไว้ เมื่อลองขยับมือเล็กน้อย ก็พบว่าทั้งแขนและขาก็ถูกมัดเอาไว้…//ท่านหมอ อาการแม่นางท่านนี้เป็นอย่างไรบ้าง?//เสียงชายหนุ่มที่ไม่คุ้นเคยดังขึ้นสติที่ยังคงอ
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-05ตื๊อรักแม่ทัพสาว มีภัย 3
"ใช่แล้ว ภักดี" นางว่า "ความลับที่พูดคุยกันในหอสุ่ยเซียนจะไม่มีวันแย้มพรายไปถึงผู้ใดโดยเด็ดขาด นั่นเป็นข้อที่หนึ่ง"ซื่อเซี่ยยี่มองอีกฝ่ายนิ่งจนอู๋เม่ยเหนียงประหลาดใจ "เป็นอะไรล่ะ เสี่ยวเมา ดื่มชาอีกหน่อยสิ"ซื่อเซี่ยยี่ชักสงสัยที่ถูกคะยั้นคะยอจนเกินเหตุ สัญชาตญาณระวังภัยเริ่มทำงาน จึงหันไปหยิบขนมม
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-05
บางทีคุณอาจจะชอบ
สวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น
Lailafun / เฉิงเอ๋อร์ / มอ.อาร์.ยอ27.3K viewsอ๋องใจร้ายกับพระชายาที่(ไม่)รัก
อิ่น เยว่24.8K viewsยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
หว่านชิงอิ๋น435.7K viewsบุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว80.4K viewsข้าก็แค่ผู้ถูกเนรเทศ
หนูเหมยจ้า3.6K viewsเกิดใหม่อีกครา วาสนาข้าน้อยนัก
ไรริล49 viewsสตรีไร้ค่าที่พวกท่านทอดทิ้ง คือยอดดวงใจของท่านอ๋องปีศาจ
นามปากกา กามินี830 viewsเมื่อนางร้ายฮึดสู้พ่อของลูก
เสี่ยวหลัน12 views
