MasukShare
บทที่ 7 เกมลวง
Tanggal publikasi:
2026-01-09 12:48:55มือถือส่งสัญญาณ พิชัยหยิบแล้วหลุบตามองเบอร์หน้าจอ ก่อนระบายยิ้มเมื่อรู้ปลายสายคือใคร ร้อยวันพันปีแทบไม่เคยติดต่อ โทรหาแต่ละครับก็คุยกับแทบไม่เกินสามนาที ปล่อยให้พ่อต้องทนคิดถึง
“ว่าไงยัยเรศ!” คนเป็นพ่อทัก น้ำเสียงแช่มชื่น
พรรณเรศตัวสั่น ไม่รู้ควรทำอย่างไรกับสถานการณ์นี้ดี ไม่กล้าไปพบหน้าคนรัก
“พ่อคะ... ช่วยเรศด้วย” พรรณเรศสะอื้นน้ำตาเริ่มไหล
“เกิดอะไรขึ้นเป็นอะไร!”
ริมฝีปากบางเม้มสนิท ร่างกายเธอมันยังรับรู้สัมผัสที่เพิ่งผ่านมาไม่นาน มันยิ่งทำให้เธอกลัว
“เรศ.... ท้องค่ะพ่อ”
คนเป็นพ่อนิ่งงัน ราวกับถูกสาป
“ท้องงั้นเหรอ?”
“เรศท้องกับคุณธัชค่ะพ่อ คุณธัชเขาจะรับผิดชอบ แต่คุณอาธเนศไม่ยอม เรศจะทำยังไงดีคะ เรศไม่อยากท้องป่องโดยไม่ได้แต่งงาน!” หญิงสาวระบายออกมา
“ใจเย็น เรื่องนี้พ่อจะคุยให้ ยังไงลูกในท้องแกก็คือหลานของธเนศมัน มันคงไม่ใจไม้ไส้ระกำหรอก”
“แต่อาธเนศก็รู้เรื่องนี้นะคะพ่อ แต่เขาไม่ยอมรับเรศอยู่ดี”
“อะไรนะ มันรู้เรื่องนี้ด้วยเหรอ!”
“ค่ะพ่อ”
เขาขบกรามแน่น สีหน้าขุ่นเคือง ลูกสาวเขาไม่ใช่ผู้หญิงข้างถนน กล้าดียังไงถึงได้ทำร้ายกันขนาดนี้ ยัยเรศทำอะไรผิดในเมื่อเด็กในท้องก็ช่วยกันสร้างเขาขึ้นมา ยังกล้าปฏิเสธอีกเหรอ
“ไม่เป็นไร เรื่องนี้พ่อจัดการเอง พ่อจะคุยกับธเนศเอง แล้วตอนนี้แกอยู่ที่ไหน”
“เรศอยู่ที่คอนโดค่ะพ่อ”
“กลับบ้านเถอะลูก อย่าอยู่คนเดียวเลย พ่อเป็นห่วงแกมากนะ ยัยพิมพ์ก็ถามถึงแกทุกวัน”
ได้ฟังชื่อน้องสาวทำเอาพรรณเรศกัดฟันแน่น
“จะมาถามถึงเรศทำไม ยัยพิมพ์มันคงไม่เห็นหัวพี่มันหรอก!”
“ทำไมแกคิดแบบนั้น”
“ก็มันเก่งกว่าเรศไงพ่อ ใครก็ชอบแต่มัน จะให้เรศกลับไปถูกเปรียบเทียบเหรอคะ!” พรรณเรศส่งเสียงไม่พอใจ
คนเป็นพ่อระบายลมหายใจ
“ยัยพิมพ์ไม่ได้คิดแบบนั้น น้องไม่ได้สนใจอะไรพวกนี้เลย แค่น้องสนุกกับงานก็เท่านั้นเอง”
“เพราะแบบนี้ไงเรศถึงได้ถูกเปรียบเทียบว่าสู้น้องไม่ได้ตลอดเวลา!”
“เอาเถอะลูก กลับมาบ้านก่อนดีกว่าไหม ถ้าหากอาธเนศมา เวลาพ่อคุยกับเขาแล้วถ้าอาธเนศจะขอเรศให้ลูกชาย เรศจะได้อยู่คุยด้วยกันเลย”
พรรณเรศครุ่นคิดตามคำพูดบิดา
“ก็ได้ค่ะพ่อ” หญิงสาวรับคำ พร้อมความหวังเล็กในหัวใจ
เสียงรถยนต์จอดเทียบ ธเนศก้าวลงมาเจ้าของบ้านออกมาต้อนรับสีหน้ายิ้มแย้ม สองคนเดินเคียงกันเข้ามายังห้องรับแขก ธเนศทรุดกายลงบนโซฟาสีดำ สาวใช้นำน้ำผลไม้มาเสริฟ์พร้อมขนมไทย แล้วหลีกหายไป เหลือไว้เพียงเจ้านายพูดคุยกันเท่านั้น
“ฉันว่าจะนัดนายอยู่พอดี ไม่คิดว่าจะมาหากันไว้ขนาดนี้” เจ้าของบ้านเอ่ยทัก
ธเนศระบายลมหายใจแล้วเอนกายพิงพนักเก้าอี้
“ฉันอยากมาคุยกับนายอีกรอบเรื่องหนูพิมพ์”
สีหน้าพิชัยเปลี่ยนไป มันเครียดขึ้นในทันที
“แต่ธัชรักอยู่กับยัยเรศ จะให้ฉันทำร้ายจิตใจยัยเรศได้ยังไงกัน!”
เขาหัวเราะในลำคอ “แน่ใจแล้วเหรอ ว่าพรรณเรศมีลูกชายฉันเพียงคนเดียว”
พิชัยขมวดคิ้วสีหน้าเครียด เข้าใจว่าเหตุใดธเนศถึงไม่ยอมรับในตัวบุตรสาว แต่เขาก็ยังมั่นใจในตัวพรรณเรศ ว่าลูกไม่มีทางนอกใจธัชพลไปหาใครที่ไหนแน่
“ลูกสาวฉันไม่ได้มีนิสัยแบบนั้น”
ตุบ!
ไม่ทันหมดคำพูดรูปมากมายถูกโยนไว้ตรงหน้า พิชัยชะงักจ้องมองแววตาเปลี่ยนไปเป็นวิตก เอื้อมมือมาหยิบแล้วมองภาพนั้นอย่างชัดเจน ก่อนช้อนสายตามองไปยังเพื่อนตนเอง
“นี่มัน...”
“ลูกสาวที่นายบอกว่าไม่มีใครนอกจากลูกชายฉันไง แต่กลับถูกดาราที่เล่นละครด้วยกันหิ้วขึ้นคอนโด”
พิชัยส่ายหน้าราวกับไม่เชื่อสายตา
“ไม่จริง ยัยเรศไม่มีทางทำแบบนั้นแน่!”
“ถ้าอยากยืนยันให้แน่ ฉันก็พร้อม เพราะฉันได้ภาพจากกล้องวงจรปิดในชั้นที่เป็นของดาราชื่อพลรบ ลูกสาวนายเข้าไปในห้องนั้นกับนายพลรบ”
สีหน้าคนเป็นพ่อซีดเผือด เขาไม่อยากเชื่อเรื่องที่เพื่อนพูดเลย ยัยเรศไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้แน่เขาแน่ใจ แต่ทำไมภาพที่ออกมามันถึงค้านสายตา
“ฉัน...” เขาพูดไม่ออก ไม่รู้จะบอกเพื่อนยังไง แล้วเด็กในท้องของลูกสาว ใครเป็นพ่อเด็กคนนี้กันแน่
“ฉันเข้าใจพิชัย แต่นายก็ต้องเข้าใจฉันด้วย ฉันคงยอมรับลูกสาวนายในตอนนี้ไม่ได้ เอาไว้คลอดแล้วตรวจดีเอ็นเอกันอีกที”
พิชัยขบกรามแน่น จำต้องทนกล้ำกลืน เพราะลูกสาวพลั้งพลาดไปแล้ว
“ฉันเข้าใจแล้วธเนศ” เขาตอบรับเสียงเบา
ธเนศยิ้มบางๆ แล้วหยิบน้ำผลไม้มากระดกดื่ม
“ฉันมีอีกเรื่องที่อยากบอก ฉันยังยืนยันว่าอยากได้หนูพิมพ์มาเป็นสะใภ้”
พิชัยดวงตาเบิกกว้าง สีหน้าแดงขึ้น
“มันไม่มากไปหน่อยหรือไงธเนศ พิมพ์กับเรศเป็นพี่น้องกันนะ!”
Bab terbaru
ต้องกลรัก บทที่ 79 แสงสว่างของชีวิต
แม้เวลาล่วงเลยไป แต่การเสียสกายไป ทำให้ครอบครัวเจ็บปวดมากเหลือเกิน เด็กไม่มีความผิดเลย ถ้าจะผิด ก็คงเพราะเกิดมาเป็นลูกของพี่สาวเธอ“คุณธัชคะ ฉันปวดท้อง”คนถูกปลุกลุกพรึบ“ปวดแบบไหนเหรอพิมพ์ ปวดมากไหม”“ปวดบีบ ๆ น่ะค่ะ เหมือนจะคลอด”“งั้นเราไปโรงพยาบาลกันครับ!”พิมพ์จันทร์ถูกพาตัวเข้าห้องคลอดทันที เพราะปากมดลูกเปิดเกือบสิบเซ็นแล้ว ว่าที่คุณพ่อเดินกระวนกระวายหน้าห้องคลอด จนกระทั่งพยาบาลมาตาม ชั่วโมงกว่าทุกคนพากันออกมาด้านนอก ธัชพลเข็นเตียงเฝ้าภรรยาไม่ห่าง พอถึงห้องพักฟื้น วีดีโอคอลหาปู่ของหลานทันที ธเนศมองหน้าหลานชาย แล้วยิ้มกว้าง ในที่สุดความหวังของเขาก็เป็นจริงเสียทีผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ อาการธเนศดีขึ้น เริ่มลุกนั่งได้ เชื้อมะเร็งไม่ได้ลุกลาม แต่สภาพร่างกายไม่ค่อยดีนัก เพราะถูกกินไปมาก พิมพ์จันทร์อุ้มลูกน้อยในอ้อมแขน พาไปยังรถเพื่อเยี่ยมตา ถึงบ้านซึ่งเคยอาศัยอยู่แต่ก่อน พิชัยในสภาพร่วงโรยตามกาลเวลา ออกมาต้อนรับด้วยความยินดี เห็นหน้าหลานแล้วน้ำตาซึมออกมา“พ่อคะ เป็นยังไงบ้างคะ”“พ่อสบายดีพิมพ์”“ถ้าพ่อเหงา พ่อไปอยู่กับพิมพ์ดีไหมคะ” เธอเอ่ยถาม ด้วยความห่วงใย“คงไม่ดีหรอกมั้งลูก”“ไม่ดีได้
ต้องกลรัก บทที่ 78 แสงสว่างของชีวิต
แพทย์ทำการผ่าตัด ออกจากห้อง หลังผ่านไปหกชั่วโมง ท่าทางทุกคนเหนื่อยอ่อน พลรบรีบตรงเข้าหาหมอ สีหน้ากังวล เวลานานขนาดนี้ อาการลูกชายหนักหนาสาหัสแค่ไหนกันแน่ หมอมองดูญาติผู้ป่วยแววตาหม่น เพราะไม่ได้รัดเข็มขัด ทำให้อาการของเด็กหนักมาก“หมอครับ ลูกชายผมเป็นยังไงบ้างครับ” เขาถามน้ำเสียงสั่นเครือหมอส่ายหน้า “หมอพยายามเต็มที่แล้วครับ แต่น้องทนพิษบาดแผลไม่ไหว เสียชีวิตแล้วครับ”เหมือนฟ้าถล่มลงมา พลรบทรุดกายลงกองกับพื้น พิชัยจับหน้าอกแน่น เหมือนตัวเองกำลังจะตายเสียให้ได้ ชายชราหล่นจากเก้าอี้ในทันที เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลรีบเข้ามาช่วยปฐมพยาบาลอย่างเร่งด่วนพรรณเรศกัดริมฝีปากแน่น ทันทีที่เห็นเจ้าหน้าที่โรงพยาบาล เดินเข้ามาในห้องเพื่อตรวจอาการ อยากรู้ว่าลูกชายเป็นอย่างไรบ้าง หน้าห้องมีแต่ตำรวจเฝ้าเต็มไปหมด“หมอคะ ฉันอยากรู้ว่าลูกฉันเป็นยังไงบ้าง” เธอถาม หมอสบตาแววตาแข็งขึ้น ข่าวดังในโรงพยาบาล ผู้หญิงคนนี้คือแม่ของเด็ก ช่างน่าสงสารนัก“ถามทำไมคะ คุณเป็นแม่ของเด็ก แต่คุณกลับขับรถคิดฆ่าคนอื่น ทั้งที่ลูกตัวเองไม่ได้สวมเข็มขัดนิรภัย คุณคิดไหมว่า น้องจะได้รับอันตรายมากแค่ไหน!”คนฟังสะอึก “ฉันถามคุณหมอก็ตอ
ต้องกลรัก บทที่ 77 แสงสว่างของชีวิต
“ได้ครับ ผมอนุญาต”เสียงฝีเท้าดัง พลรบตรงเข้าหา สีหน้าตื่นตระหนก“พ่อครับ!”“พล”“สกายเป็นไงบ้างครับพ่อ มันเกิดอะไรขึ้น!” เขาถามเสียงเครียด“พ่อไม่รู้เลย เรศเองก็เจ็บตัวไม่น้อย สกายเกิดอุบัติเหตุพร้อมเรศ อาการสกายค่อนข้างหนัก หมอยังไม่ออกมาบอกอะไรพ่อเลย”คนเป็นพ่อเดินวน ยกมือกุมขมับ หัวใจเหมือนกำลังถูกควักออกมา น้ำตาค่อยเอ่อ มันสุดกลั้น เขาจะทำเช่นไร หากสกายเป็นอะไรไป มันทำใจไม่ได้หรอก ตำรวจสาวเท้ามาหา พลรบจ้องมองสีหน้าสับสน เช่นเดียวกับพิชัย“สวัสดีครับ”“ครับ” พลรบตอบรับ“พอดีผมมาสืบสวนเรื่องอุบัติเหตุที่โรงพยาบาล เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ได้นำคลิปอุบัติเหตุให้ผมดูแล้ว ตอนนี้คุณพรรณเรศเป็นผู้ต้องหาในคดีนี้นะครับ”“อะไรนะครับ!” พิชัยร้องลั่น “ผมไม่เข้าใจ เกิดอะไรขึ้น ทำไมลูกสาวผมถึงเป็นผู้ต้องหาได้!”“เพราะคุณพรรณเรศ จงใจขับรถชนคุณพิมพ์จันทร์กับสามีครับ”ไม้เท้าในมือพิชัยร่วงหล่นกับพื้น ไม่รู้เลยว่าลูกสาว ทำเลวทำชั่ว ถึงขนาดแก้แค้นโดยไม่ห่วงชีวิตลูกตัวเอง“ผมไม่รู้เรื่องนี้เลย ไม่รู้ว่าลูกสาวผม จะทำเลวแบบนี้!” น้ำเสียงคนเป็นพ่อสั่นเครือ น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้ม“ผมจำเป็นต้องแจ้งไว้น่ะ
ต้องกลรัก บทที่ 76 สิ่งที่เหลือในใจ
เดือนต่อมา งานแต่งถูกจัดขึ้น เจ้าบ่าวเจ้าสาวหลังจากทำพิธีเรียบร้อย ต่างนั่งพักบนเตียงในห้องหอ ธัชพลกุมมือภรรยาไว้แน่น ใบหน้าแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มตลอดเวลา“ฉันมีอะไรเซอร์ไพรส์คุณด้วยค่ะ”คนฟังชะงัก สีหน้าแปลกใจ“อะไรเหรอครับ”เธอลุกจากเตียง แล้วเดินไปตู้เสื้อผ้า หยิบแผ่นกระดาษในกระเป๋าออกมา แล้วยื่นให้สามี เขารับมาแล้วเปิดดูด้านใน ดวงตาเบิกกว้าง“คุณท้องเหรอพิมพ์!” เขาตะโกนลั่น กระโดดโลดเต้นด้วยความสุข“ค่ะ ท้องได้สองเดือนแล้ว”ชายหนุ่มครุ่นคิด “หรือว่า ครั้งนั้น”เธอพยักหน้า “น่าจะเป็นอย่างนั้นค่ะ”“ผมไม่นึกเลยว่า น้ำยาผมมันดีขนาดนี้ ครั้งเดียวติดเลย”มือตีเข้าแขนแผ่วเบา “พูดอะไรออกมาคะ น่าอาย”ชายหนุ่มรั้งร่างบางมากอดไว้แนบกาย สูดกลิ่นหอมของผมนุ่ม ไม่คาดคิดมาก่อนเลย ตอนนี้พิมพ์ท้องแล้ว ครอบครัวกำลังจะสมบูรณ์ไปอีกขั้น หากพ่อรู้เรื่องนี้ คงดีใจมากเลยรุ่งเช้า สองร่างเดินลงบันได โดยมีเขาประคองไม่ห่าง พอถึงห้องอาหาร ป้านวลผ่องแม่บ้านเข้ามาดูแล“พ่อไปไหนเหรอครับ ยังไม่ตื่นเหรอ” เขาถาม แล้วมองหา“คุณท่านอาการไม่ค่อยดีค่ะ เมื่อคืนคุณสุรชัยพาไปหาหมอ”“อะไรนะ!” ธัชพลลุกยืนสีหน้าตระหนก หยิบมือถื
ต้องกลรัก บทที่ 75 สิ่งที่เหลือในใจ
น้ำตาคนฟังไหลรินออกมา “เรศออกมา เรศก็อยากใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วไป แต่มันกลับทำไม่ได้เลย ผู้คนเอาแต่นินทาว่าร้ายเรศ เปรียบเทียบกับพิมพ์ตลอดเวลา เรศแค่อยากให้รู้ว่า ต่อให้พิมพ์อยู่สูงแค่ไหน แต่ผู้ชายของพิมพ์ ก็ยังมองคนต่ำ ๆ อย่างเรศเลย!”“แล้วคุณทำไหมเรศ คุณได้ทำผิดหรือเปล่า สิ่งที่คุณทำ ไม่มีใครไม่รู้ คนพวกนั้นย่อมมองคุณเป็นธรรมดา แต่พอเวลาผ่านไป เชื่อผมสิ ทุกคนจะลืมมัน ไม่ได้สนใจมันอีก ถ้าคุณอดทน!”“ใครมันจะทน ที่ทำงานคุณ ก็นินทาเรศเหมือนกัน ทุกคนมองเรศเป็นคนขี้คุก ผู้หญิงไร้ยางอาย หน้าด้าน!”“ทำไมคุณถึงแคร์คนพวกนั้น มากกว่าแคร์คนที่รักคุณกันเรศ!” ชายหนุ่มตัดพ้อเสียงสั่น ตนเองทุ่มเทให้ถึงขนาดนี้ กลับไม่เห็นค่า มองแต่คนอื่นที่เขาไม่เคยสนใจเธอเงียบไป เมื่อเห็นแววตา พลรบดูแลเอาใจใส่มาตลอด ตั้งแต่ออกจากคุก มีเขาแค่คนเดียวที่คอยถามไถ่ ห่วงใยเสมอ ทว่าหัวใจ มันกลับไม่ยอมฟังเอาเสียเลย มันทรมาน เจ็บแค้น ไม่อาจปล่อยวาง เวลาเห็นน้องสาวต่างสายเลือดมีความสุข ข้างในมันเดือดขึ้นมา อย่างทำให้สองคนนั้นพินาศลงด้วยมือตัวเอง“เรศเข้าใจที่คุณพูด แต่มันทำไม่ได้”เขาสูดลมหายใจเข้าปอด หรือต้องปล่อยไปจริง ๆ“ท
ต้องกลรัก บทที่ 74 สิ่งที่เหลือในใจ
“พวกแกเสือกอะไรด้วย นี่มันเรื่องของฉัน!”“รู้ทั้งรู้ว่าคุณธัชกำลังจะแต่งงานกับคุณพิมพ์ ยังหน้าด้านมายุ่งกับเขาอีก!” เสียงตะโกนดังขึ้นจากคนนอก“แล้วพวกแกมายุ่งอะไรด้วย!”พิมพ์จันทร์ทอดสายตามอง แววตาว่างเปล่า พรรณเรศดิ้นรนจนกระทั่งสบตาน้องสาว กัดริมฝีปากแน่น แววตาคู่นั้นแสนเกลียด มันทำให้รู้สึกต่ำต้อยด้อยค่า พิมพ์กำลังดูถูกเธอ ดั่งของไร้ค่า“ลากตัวออกไป แล้วห้ามผู้หญิงคนนี้เข้ามาที่นี่อีก!”“ครับ” พนักงานรับคำ แล้วพาตัวพรรณเรศออกไปพรรณเรศมองน้องสาวแววตาอาฆาต จะทำให้ยังไงให้ธัชพลติดกับดัก เธออยากให้สองคนพินาศไปด้วยกัน ในเมื่อเธอไม่มีความหวัง ทั้งหน้าที่การงาน คนรัก ก็อยากจัดการคนที่มันทำให้เธอ ต้องอยู่ในสถานะนี้ ล้มลงด้วยกันตุบ!ถูกเหวี่ยงไว้ด้านนอกตึก พรรณเรศลุกยืนปัดเสื้อผ้า กระทืบเท้าสีหน้าไม่พอใจ รอบกายเริ่มมีคนมามุงดู พร้อมถือโทรศัพท์ถ่ายวีดีโอ พรรณเรศหันเผชิญหน้า“มามุงอะไรกัน ไปให้พ้น!” เธอตวาดไล่“มาดูคนหน้าด้านไร้ยางอาย คนอะไรเข้าคุกมาแล้ว แทนที่จะกลับตัวได้ ดันคิดแย่งสามีน้องสาวอีก ทั้งที่น้องสาวช่วยเหลือ!” หนึ่งในไทยมุงต่อว่า“พวกแกไม่รู้เรื่อง ก็อย่ามาเสือก!”“คนดีกับคนไม่ด
ต้องกลรัก บทที่ 56 ลางสังหรณ์
กระดาษถูกขยำทิ้งหลายแผ่น พิมพ์จันทร์วางสมุดออกแบบลงบนเตียงแล้วเดินมาตรงหน้าต่าง ทอดสายตามองพระจันทร์ ในหัวสมองมันสับสน เพราะมีหลายเรื่องให้ครุ่นคิด จนไม่มีอารมณ์ในการวาดงานแม้แต่น้อย ทำยังไงถึงจะผ่านพ้นวิกฤตินี้ไปได้ เธอเหนื่อยเหลือเกินเสียงรถยนต์จอด ร่างสูงก้าวลงมา คนด้านบนชะงักจ้องมองภาพนั้น เห็
ต้องกลรัก บทที่ 55 เบื้องหลังเงามืด
ร่างบางสาวเท้าตามความต้องการเข้าไปด้านในบ้าน ภายในดูทันสมัยสบายตา แถมยังสะอาด ดูท่าแล้วที่นี่คงมีคนอยู่แน่นอน เธอถูกพามายังห้องรับแขก เมื่อถึงที่นั้นพวกโจรพากันยืนคุมเชิงไม่ห่าง และให้เธอนั่งรอที่โซฟา เสียงฝีเท้าดังแว่วเข้ามา เธอหันมองเห็นชายรูปร่างสูง หน้าตาคมคาย กำลังก้าวเข้ามา รู้สึกคุ้นหน้าคุ้น
ต้องกลรัก บทที่ 54 เบื้องหลังเงามืด
ไสวเท้าเอวแววตาแข็งกร้าว“ขอโทษนะคุณพรรณเรศ คุณลืมไปหรือเปล่าว่าคุณไม่ใช่คนจ่ายเงินเดือนให้กับคนใช้ที่นี่ คนที่จ่ายคือคุณพิมพ์ ถ้าไสวไม่เห็นว่าคุณสกายเป็นหลานคุณท่านแล้วล่ะก็ ฉันรับรองได้จะไม่มีวันแตะต้องเด็ดขาด!”เสียงเอะอะลั่นบ้าน ทำให้หัวอกคนทำงานเดียวกันเริ่มเดินเข้ามาด้านใน ทุกคนมองพรรณเรศสีหน
ต้องกลรัก บทที่ 53 เบื้องหลังเงามืด
ราเมศร์หยิบภาพแบบเครื่องเพชรชุดท้องฟ้ายามค่ำคืนออกมา ทอดสายตามองมันด้วยความชื่นชม เขาแทบอยากทำเครื่องเพชรชุดนี้ออกมาเสียเอง หากไม่ติดว่าอาจเกิดปัญหาใหญ่ในภายหลัง เขาจะต้องทำให้พิมพ์จันทร์ยอมเซ็นสัญญายกงานออกแบบนี้ให้กับตนเองให้ได้เสียงกดกริ่งหน้าห้องทำชายหนุ่มชะงัก เดินมาหยุดยืนแล้วเปิดประตูออก เห
Anda juga akan menyukai
พราวกลิ่นบุปผาตัณหารัก
พะเนินเทินทึก78.2K Dibacaน้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว909.5K Dibacaเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์98.7K Dibacaรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง150.8K Dibacaยอมจำนนภายใต้อำนาจของพวกเขา: รวมเรื่องอีโรติกสำหรับผู้ใหญ่ 1
White Orchid 14 Dibacaเหลี่ยมร้ายหวนคืนรัก
ลั่นทมสีเลือด219 Dibacaเธอคนโตของผม
ไข่ทั้งสี่45 Dibacaใคร่รักเพลิงร้อนหลานเมีย
เลดี้ ปลาวาฬ✿440 Dibaca
