ログイン“ไปครับ แต่พี่สองคนจะไปให้หมอแสงเหนือคนเดียวเท่านั้น”“คนบ้า”แสงเหนือต่อว่าทั้งสองคนด้วยท่าทีเง้างอน กว่าเธอจะรู้ตัวว่าโดนหลอก อารมณ์และความต้องการของเธอก็เริ่มไปไกลจนกู่ไม่กลับ“อ๊ะ อื้มมมม”ไนท์เอนตัวพิงบนหัวเตียง แล้วดึงร่างเล็กให้โน้มตัวตามมา ก่อนจะตะโบบจูบดูดนมทั้งสองเต้าหายเข้าไปในปาก โดยที่แ
“งั้นหันหน้ามานี้ครับ แล้วอมมันเข้าไปให้พี่หน่อย”ไนท์ที่เห็นว่าคนตัวเล็กเสร็จนำไปก่อน และคิดว่าแสงเหนือพร้อมที่จะรับตัวตนของพวกเขาแล้ว ก็จับร่างบางพลิกเข้าหาตัวเองมือหนาบีบคางเล็กเล็ก ๆ ให้เธออ้าปากออก ก่อนจะดันแท่งเอ็นร้อนขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนเข้าไปในโพรงปากอ่อนนุ่มนั้นทันที“อ่าส์
“อย่าใจร้ายกับผัวเลยนะครับ”ไนท์กับเดย์กลับหัวเราะในลำคอพร้อมกัน เสียงทุ้มต่ำแบบนั้นทำให้หัวใจเธอเต้นแรงจนเหมือนจะหลุดจากอก“หนูไหวครับ แต่พี่ไม่ไหว”ทันทีที่พูดจบ เดย์ก็อุ้มเธอขึ้นทั้งตัว ด้วยเรียวแขนแกร่ง ร่างเล็กของเธอถูกอุ้มจนตัวลอย ก่อนถูกวางลงบนผ้าปูเตียงสีขาวสะอาดแสงเหนือเผลอขยับถอยจนติดหัวเ
เสียงเพลงจากงานอาฟเตอร์ปาร์ตี้ค่อย ๆ เลือนหายไปและเบาลงจนแทบไม่ได้ยิน เมื่อเดย์เดินนำขึ้นบันไดหินอ่อนออกมา ก่อนจะเดินตรงเข้ามาในลิฟต์เพื่อกลับขึ้นไปยังห้องสวีทที่ใช้เป็นห้องหอในคืนนี้ทว่าประตูลิฟต์ยังไม่ทันได้ปิดลง ฝ่ามือหนาของไนท์ก็มาขวางเอาไว้ซะก่อน“กูไปด้วย”“หึ”ร่างสูงของคนสองก้าวออกมาจากประต
หลังจากพิธีการจบลงและแสงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า แสงไฟสีทองอ่อน ๆ ก็เปิดขึ้นทั่วห้องจัดเลี้ยงที่ถูกเนรมิตให้กลายเป็นโซนอาฟเตอร์ปาร์ตี้สุดหรู แท่งไฟยาวประดับด้วยดวงดาวคริสตัลหลายพันดวง ทำให้บรรยากาศเหมือนอยู่กลางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยแสงของออโรร่าจริง ๆ แสงเหนือ อยู่ในชุดเดรสสีขาวไข่มุกสั้นเหนือเข่า ปั
เสียงไวโอลินบรรเลงเพลงหวานแผ่วเบา ประกายแสงสะท้อนจากคริสตัลที่แขวนเรียงกันเป็นม่านใส ๆ เป็นคลื่นซ้อนกันคล้ายกับแสงออโรร่า หรือแสงเหนือทางเดินยาวปูด้วยดอกกุหลาบสีขาว ตั้งแต่บันไดหินอ่อนด้านหน้าไปจนถึงซุ้มพิธีที่ล้อมรอบด้วยม่านผ้าชีฟองสีขาวสวยงามลงตัวราวกับฉากแต่งงานในเทพนิยายที่หลายคนใฝ่ฝันถึง งดงา
“ไปครับ แต่ขอเวลาอีกนิดได้ไหม”ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะได้เดินออกไปจากตรงนั้น ครอบครัวของทั้งสองฝ่าย รวมถึงเพื่อนสนิทของเขา ก็ตีวงล้อมเข้ามาใกล้ พร้อม ๆ กับที่ทั้งสองแฝดที่ยังคงคุกเข่าลงตรงหน้าผู้หญิงที่เขารักด้วยความรู้สึกประหม่า ไม่ต่างกับตอนที่กำลังสารภาพความผิดเลยสักนิดตุ๊กตากระต่ายสีขาวตัวเล็ก ๆ
สามปีต่อมาบริเวณลานหน้าคณะเต็มไปด้วยผู้คน เสียงแสดงความยินดีดังเป็นระลอก ทั้งช่อดอกไม้ ตุ๊กตา ท่ามกลางความภูมิใจของบัณฑิตและครอบอครัวที่มาร่วมยินดีให้กับความสำเร็จของลูกหลานตัวเอง แต่สำหรับเดย์และไนท์ ไม่ว่าจะมีผู้คนรายล้อมมากแค่ไหน สายตาของเขากลับมองไปทางผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างแสงเหนือเพียงคนเดียว
วงแขนของไนท์ค่อย ๆ คลายออก ปล่อยให้ร่างบางที่ยังหอบหายใจแรงนอนราบลงบนเตียง เสียงหายใจถี่ระรัวของแสงเหนือดังชัดเจนในห้องเงียบ ๆ เธอยกมือปิดหน้าไว้ครึ่งหนึ่งเพื่อซ่อนความเขินอาย ทว่า...ดวงตากลมก็ยังลอบมองลอดซอกนิ้ว ไนท์เหลือบสายตาไปมองคู่แฝดเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะขยิบตาให้ และเดย์ก็เข้าใจ
“อื้อ...พี่ไนท์”แสงเหนือหวีดลั่นเมื่อยอดถันถูกลิ้นร้อนตวัดเลียวนซ้ำไปมา ความเสียวซ่านทะลุปลายประสาทจนเธอเผลอแอ่นแผ่นหลังลอยไม่ติดเตียง สองมือขยุ้มผ้าปูแน่นเพื่อต้านทานความซ่านสยิว ไนท์ดูดแรงขึ้น จังหวะสลับกับการขบกัดเบา ๆ ก่อนจะละออกเพียงนิดเพื่อเป่าลมเย็นจัดใส่ปลายถันแข็งชัน ทำเอาคนใต้




![[Bad Boy’s Heart] โคตรพลาดที่ทิ้งเธอ](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


