Masuk“ไปครับ แต่พี่สองคนจะไปให้หมอแสงเหนือคนเดียวเท่านั้น”“คนบ้า”แสงเหนือต่อว่าทั้งสองคนด้วยท่าทีเง้างอน กว่าเธอจะรู้ตัวว่าโดนหลอก อารมณ์และความต้องการของเธอก็เริ่มไปไกลจนกู่ไม่กลับ“อ๊ะ อื้มมมม”ไนท์เอนตัวพิงบนหัวเตียง แล้วดึงร่างเล็กให้โน้มตัวตามมา ก่อนจะตะโบบจูบดูดนมทั้งสองเต้าหายเข้าไปในปาก โดยที่แ
“งั้นหันหน้ามานี้ครับ แล้วอมมันเข้าไปให้พี่หน่อย”ไนท์ที่เห็นว่าคนตัวเล็กเสร็จนำไปก่อน และคิดว่าแสงเหนือพร้อมที่จะรับตัวตนของพวกเขาแล้ว ก็จับร่างบางพลิกเข้าหาตัวเองมือหนาบีบคางเล็กเล็ก ๆ ให้เธออ้าปากออก ก่อนจะดันแท่งเอ็นร้อนขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนเข้าไปในโพรงปากอ่อนนุ่มนั้นทันที“อ่าส์
“อย่าใจร้ายกับผัวเลยนะครับ”ไนท์กับเดย์กลับหัวเราะในลำคอพร้อมกัน เสียงทุ้มต่ำแบบนั้นทำให้หัวใจเธอเต้นแรงจนเหมือนจะหลุดจากอก“หนูไหวครับ แต่พี่ไม่ไหว”ทันทีที่พูดจบ เดย์ก็อุ้มเธอขึ้นทั้งตัว ด้วยเรียวแขนแกร่ง ร่างเล็กของเธอถูกอุ้มจนตัวลอย ก่อนถูกวางลงบนผ้าปูเตียงสีขาวสะอาดแสงเหนือเผลอขยับถอยจนติดหัวเ
เสียงเพลงจากงานอาฟเตอร์ปาร์ตี้ค่อย ๆ เลือนหายไปและเบาลงจนแทบไม่ได้ยิน เมื่อเดย์เดินนำขึ้นบันไดหินอ่อนออกมา ก่อนจะเดินตรงเข้ามาในลิฟต์เพื่อกลับขึ้นไปยังห้องสวีทที่ใช้เป็นห้องหอในคืนนี้ทว่าประตูลิฟต์ยังไม่ทันได้ปิดลง ฝ่ามือหนาของไนท์ก็มาขวางเอาไว้ซะก่อน“กูไปด้วย”“หึ”ร่างสูงของคนสองก้าวออกมาจากประต
หลังจากพิธีการจบลงและแสงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า แสงไฟสีทองอ่อน ๆ ก็เปิดขึ้นทั่วห้องจัดเลี้ยงที่ถูกเนรมิตให้กลายเป็นโซนอาฟเตอร์ปาร์ตี้สุดหรู แท่งไฟยาวประดับด้วยดวงดาวคริสตัลหลายพันดวง ทำให้บรรยากาศเหมือนอยู่กลางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยแสงของออโรร่าจริง ๆ แสงเหนือ อยู่ในชุดเดรสสีขาวไข่มุกสั้นเหนือเข่า ปั
เสียงไวโอลินบรรเลงเพลงหวานแผ่วเบา ประกายแสงสะท้อนจากคริสตัลที่แขวนเรียงกันเป็นม่านใส ๆ เป็นคลื่นซ้อนกันคล้ายกับแสงออโรร่า หรือแสงเหนือทางเดินยาวปูด้วยดอกกุหลาบสีขาว ตั้งแต่บันไดหินอ่อนด้านหน้าไปจนถึงซุ้มพิธีที่ล้อมรอบด้วยม่านผ้าชีฟองสีขาวสวยงามลงตัวราวกับฉากแต่งงานในเทพนิยายที่หลายคนใฝ่ฝันถึง งดงา
ห้องพักผู้ป่วยตึกVVIP“ติ๊ด… ติ๊ด…”เครื่องวัดชีพจรเต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เสียงนั้นดังขึ้นอย่างต่อเนื่องท่ามกลางความเงียบสงัดในห้องพักฟื้นผู้ป่วย พร้อมกลิ่นยาฆ่าเชื้ออ่อน ๆ ลอยคลุ้งในอากาศแสงเหนือค่อย ๆ ลืมตาขึ้นทีละนิด ดวงตากลมโตลืมตามองแสงไฟสีขาวจากเพดานที่สว่างจ้าจนต้องหลับตากลับไปชั่วครู่ ร่างก
“จัดการ…แบบไหน” “แค่จัดการผู้หญิงคนหนึ่ง ให้มันชดใช้ทุกอย่างที่ทำไว้กับเมียของฉัน”ปลายสายถอนหายใจเบา ๆ อย่างโล่งอก เมื่อมินตราแน่ใจว่าไม่ได้เผลอไปสะดุดขาใครจนทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจ เพราะเธอจะไม่ได้มีฐานะดีนัก แต่ก็เป็นคนกล้าได้กล้าเสีย และพร้อมรับงานจัดการปัญหาบางอย่างให้คนกลุ่มคนเหล่านั้นอยู่เสมอเพ
“กล้าแตะต้องคนของกู มึงคงรู้ใช่ไหมว่าต้องเจอกับอะไร”ไนท์ปรายตามองภีมที่กำลังมองหาทางหนีเพื่อเอาตัวรอด ด้วยสายตาดุดัน เรียวขาแกร่งก้าวเดินตรงเข้าไปช้า ๆ พร้อมกับลากเก้าอี้ไม้เก่า ๆ ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากมือ“มึงจะทำอะไร อย่านะเว้ย”“…”ภีมละล่ำละลักบอกด้วยน้ำเสียงที่สั่นไหว ปลายประโยคขาดห้วงราวกับยังห
“เลิกร้องสักทีสิวะ”“ปล่อยนะ ไอ้ชั่ว ไอ้คนเลว ไอ้หน้าตัวเมีย ไอ้ชาติชั่ว”“มึงด่ากูเหรอ”เพี๊ยะ!!ฝ่ามือหนาฟาดลงใบหน้าเล็กอย่างเต็มแรง ใบหน้าชาหนึบจนไม่รู้สึกใด ๆ และมีเลือดไหลออกมาที่มุมปากเล็ก ๆ “อย่าฤทธิ์เยอะให้มากนัก ที่อ้าขาให้พวกมันสองคนมึงยังทำได้ ก็อ้าให้กูอีกคนจะเป็นอะไรไป”“ปล่อยนะไอ้คนสา







