แชร์

ตอนที่ 5 เสน่ห์แรง

ผู้เขียน: เฮียกังฟู
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-05 20:07:43

ตอนที่ 5 เสน่ห์แรง

ใกล้ครบหนึ่งอาทิตย์ ชุติมนต์พยายาลสาวก็ได้โทรมาเตือนภควดีและสามีของเธอว่าวันพรุ่งนี้มีนัดมาเก็บน้ำเชื้ออสุจิที่โรงพยาบาล พอเช้าวันรุ่งขึ้นทั้งคู่ก็เดินทางมาที่โรงพยาบาลตามใบนัด

พอมาถึงทั้งสองก็ยื่นใบนัดที่หน้าห้องตรวจ จากนั้นชุติมนต์พยาบาลสาวหน้าห้องตรวจของคุณหมอก็พาอติรุจเดินไปที่ห้องเก็บน้ำเชื้อ พอไปถึงห้องเธอก็แนะนำอุปกรณ์ทุกอย่างภายในห้องและชี้ไปที่จอมอนิเตอร์

 “คุณอติรุจสามารถใช้วิดีโอและหนังสือพวกนี้ดูเพื่อสร้างอารมณ์ได้ค่ะ แล้วนี่ก็เป็นกระป๋องเก็บน้ำเชื้อนะคะ” อติรุจรับกระป๋องเก็บเชื้อมาถือไว้ ก่อนจะรีบบอกกับชุติมนต์พยาบาลสาว

 “เอ่อ..คุณพยาบาลครับ คืองี้นะครับ...คือผมชินกับการที่ภรรยาเป็นคนทำให้เสร็จ ถ้ายังไงผมจะรบกวนคุณพยาบาลช่วยไปตามภรรยาผมให้เข้ามาอยู่ในห้องนี้ได้มั้ยครับ” 

 “อ๋อได้ค่ะ แต่การทำให้อสุจิออกมาจะต้องใช้ได้แค่มือเท่านั้นนะคะ” พยาบาลสาวรีบบอกทันที

 “อย่างอื่น..นี่ไม่ได้เลยใช่มั้ยครับ” 

 “ไม่ได้เลยค่ะ แล้วคุณก็อย่าลืมบอกให้ภรรยาล้างมือให้สะอาดก่อนทำด้วยนะคะ” 

 “เอ่อ...แล้วมันต้องระวัง..แบบไหนอีกบ้างมั้ยครับ ผมจะได้บอกกับภรรยา กลัวจะทำไม่ถูกวิธีเข้าน่ะครับ” 

 “ก็ใช้มืออย่างเดียวค่ะ ห้ามใช้ปากเด็ดขาด” พยาบาลตัดสินใจบอกตรง ๆ จนอติรุจยิ้มออกมา

 “อ๋อ..ขอบคุณครับ เข้าใจแล้วครับ” 

 “ค่ะ..งั้นตามสบายนะคะ เดี๋ยวดิฉันจะไปบอกภรรยาคุณให้” พยาบาลสาวไม่รู้ว่าเขาแกล้งโง่เพื่อจะถามเธอหรือว่าเป็นเพราะเขาไม่รู้จริง ๆ กันแน่ แต่เธอก็ไม่กล้ามองหน้าอติรุจอีก ก่อนจะรีบเดินออกมาแล้วไปตามภรรยาของเขา

ภควดีกำลังนั่งคุยกับคุณหมออชิรวิญช์อยู่ภายในห้อง คุณหมอกำลังอธิบายเรื่องการฉีดน้ำเชื้อเข้าสู่โพรงมดลูก

 “แล้วตอนสอดเข้าไปมันจะเจ็บมากมั้ยคะ..คุณหมอ” 

 “ไม่เจ็บครับ มันเป็นแค่ท่อเล็ก ๆ แล้วถ้าพังผืดไม่ใหญ่ก็ไม่เจ็บเลยครับ” 

 “คุณหมออย่าโกหกวดีนะคะ ถ้าทำไปแล้วเป็นอะไรขึ้นมาวดีไม่ยอมจริง ๆ ด้วย” 

 “รับรองเลยครับ คุณวดี” 

ชุติมนต์พยาบาลสาวก้าวเข้ามาในห้องตรวจ ก่อนจะเอ่ยขึ้นกับภควดี

 “คุณภควดีคะ พอดีสามีคุณให้ไปหาที่ห้องเก็บน้ำเชื้อค่ะ” 

 “อ๋อ!! เค้าโทรมาแล้วค่ะ แต่เผอิญว่าดิฉันคุยกับคุณหมออยู่ ขอบคุณนะคะ” 

 “แอ้มต้องเตรียมอะไรอีกมั้ยคะคุณหมอ” พอภควดีเดินออกจากห้องไปพยาบาลสาวก็เอ่ยขึ้นกับคุณหมอ

 “น่าจะครบหมดแล้วครับ ถ้ายังไงผมฝากคุณแอ้มโทรนัดรายต่อไปของวันพรุ่งนี้เลยก็ได้ครับ” อชิรวิชญ์อธิบาย และก็กำลังเตรียมอุปกรณ์ทุกอย่างให้พร้อม

จากนั้นพยาบาลสาวก็ถามคุณหมอขึ้น ระหว่างที่อยู่ในห้องกันสองคน

“เลิกงานเย็นนี้คุณหมอ ไปฟิสเนสหรือเปล่าคะ”

“ก็ถ้าไม่มีอะไร ก็ไปครับ”

“เย็นนี้แอ้มอยากชวนคุณหมอไปวิ่งด้วยกันแทนการไปเล่นฟิสเนสสักวัน”

“วิ่งที่ไหนหรือครับ เพราะถ้าไกลจากคอนโด ผมน่าจะไม่สะดวก”

“ไม่ไกลเลยค่ะ ใกล้ ๆ กับคอนโดของคุณหมอเลย แอ้มเตรียมชุดมาเปลี่ยนด้วย ยังไงขอไปเปลี่ยนที่ห้องคุณหมอได้มั้ยคะ”

“อ๋อ ก็ได้ครับ” อชิรวิชญ์ไม่รู้จะปฏิเสธชุติมนต์ยังไงจึงตอบตกลงไป

“พอดีกลุ่มเพื่อนชวนกันไปวิ่งการกุศลน่ะค่ะ แอ้มก็เลยอยากซ้อมเอาไว้สักหน่อย ยังไงคุณหมอช่วยแนะนำแอ้มบ้างนะคะ”

“ครับ”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ถึงจะร่านแต่ก็รัก   ตอนที่ 30 ตอนจบ

    ตอนที่ 30 ตอนจบทางด้านภควดี หลังจากที่เธอได้เคลียร์ใจกับภูริชและเด็กหนุ่มก็ยอมลบคลิปให้เธอแล้ว เธอก็โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง จะเหลือก็เพียงแค่อภิรักษ์ ผู้อำนวยการโรงเรียนที่คอยตามตื๊อขอมีอะไรกับเธออยู่บ่อยๆ ซึ่งพอหลังจากวันนั้น เธอก็ไม่เคยยอมที่จะมีอะไรกับเขาอีกเลย เพราะเธอไม่อยากรู้สึกผิดไปมากกว่านี้ ภควดีจึงตัดสินใจขอยื่นคำขาดเพราะถึงยังไงอภิรักษ์ก็ไม่ได้มีคลิปที่จะเอามาขู่เธอได้อีกแล้ว ตอนแรกเธอคิดว่าจะลาออกจากครูอัตราจ้างไปสอนที่โรงเรียนอื่นแทนด้วยซ้ำ แต่เธอมาสอบได้ครูผู้ช่วยเสียก่อน..และระหว่างรอเรียกตัวเข้ารับราชการครู เธอก็คิดว่าจะอยู่ที่นี่ให้ครบกำหนด ซึ่งก็คือไม่เกินสิ้นเดือนนี้“ที่พี่เรียกวดีมาพบวันนี้ ก็อยากจะพูดเรื่องที่จะเลี้ยงส่งวดีนั่นแหละ”“ขอบคุณค่ะ แต่..วดีว่าเรากินเลี้ยงกันแค่ในโรงเรียนก็ได้นี่คะ” ภควดีรีบเสนอเพราะไม่ไว้ใจอภิรักษ์“ได้ยังไงกันล่ะ เลี้ยงส่งวดีทั้งทีพี่ก็ต้องทำให้เต็มที่สมกับที่เราเคยร่วมสุขกันมาสิจ๊ะ” เขาไม่วายพูดตอกย้ำเธอ สิ้นเสียงหนุ่มใหญ่ก็ไม่รอช้ารีบลุกจากเก้าอีกของตัวเองมาลวนลามครูสาวที่ยืนอยู่ทันที“วดีขอให้ ผอ..มองวดีในฐานะเจ้านายกับลูกน้องเหมือนอ

  • ถึงจะร่านแต่ก็รัก   ตอนที่ 29 หยุดรักครั้งนี้ต้องทำยังไง

    ตอนที่ 29 หยุดรักครั้งนี้ต้องทำยังไงหนึ่งอาทิตย์ต่อมา มินตราก็ได้โทรบอกภควดีว่านายประเสริฐบิดาของอติรุจได้เสียชีวิตแล้ว ภควดีเดินทางมางานศพ เพราะมินตราไม่เหลือใครแล้วจริง ๆ เธออยู่กับแม่ซึ่งก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร หลังจากนั้นมินตราก็ขอติดตามภควดีมาที่กรุงเทพฯ เพื่อจะบอกข่าวกับอติรุจที่ถูกต้องโทษอยู่ในเรือนจำมินตราพอเข้ามาในกรุงเทพฯ เธอก็ไม่อยากกลับไปอยู่บ้านนอก จึงบอกกับภควดีว่า เธออยากย้ายมาเรียน ม.4 ที่กรุงเทพฯ โดยเธอบอกว่าจะหางานทำไปด้วย เพราะรายได้หลักของครอบครัวก็มาจากการที่เธอดูแลประเสริฐบิดาของอติรุจ“มิ้น!! แต่หนูจะเสียเวลาเริ่มเรียน ม.4 ใหม่เลยนะ”“ไม่เป็นไรค่ะ มิ้นอยากมาเริ่มเรียน ม.4 ใหม่ที่นี่”“น้าว่ามันจะเสียเวลาเอานะ มิ้นไปกลับไปเรียนให้จบหกแล้วค่อยมาต่อมหาลัยที่นี่ไม่ดีกว่าเหรอ”“แต่ตอนนี้มิ้นก็ไม่มีรายได้อะไรเลยนะคะ”“เดี๋ยวน้าจะช่วยมิ้นเป็นรายเดือน แล้วพอช่วงปิดเทอมมิ้นก็ค่อยหางานทำงานดีมั้ย อดทนเรียนให้จบอีกแค่ปีกว่า ๆ เองนะ” ภควดีสงสารเธอเพราะไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร“งั้นถ้าจบม.6 แล้ว มิ้นขอมาพักกับน้าวดีได้มั้ยคะ”“อ๋อ ได้สิ”“ขอบคุณค่ะ”วันนี้ ภูริชคะยั้นคะยอให้ภคว

  • ถึงจะร่านแต่ก็รัก   ตอนที่ 28 ประชุมลับกับ ผ.อ. NC

    ตอนที่ 28 ประชุมลับกับ ผ.อ. NCอภิรักษ์ลุ่มหลงอยู่ในวังวนพิศวาส เขาปาดลิ้นร้อนเลียไปตามรอยแยก ก่อนจะดูดดื่มรสชาติความหวานของกายสาวที่เขาโหยหามาอย่างยาวนานเสียงเธอเร่งเร้าให้เขาชิดใกล้ เพื่อบดขยี้ปลายลิ้นร้อนในเรือนกายเธอ ครูสาวหมุนคว้างท่ามกลางคลื่นลมของความเสน่หา เธอปล่อยให้มันเป็นไปตามสัญชาตญาณความต้องอันร้อนแรงของตัวเอง“หวานเหลือเกิน...วดีจ๋า น่าเสียดายแทนไอ้รุจ ที่มีของดีอยู่แล้วแต่เสือกไม่เห็นค่า” อภิรักษ์พึมพำเสียงแหบห้าวดังกระหึ่มในลำคอ เขาห่อลิ้นเสียบลงไปในแอ่งสวาทที่ชุ่มโชก ก่อนจะดูดกินจนเธอดิ้นพล่าน ใบหน้าสวยสะบัดไปมาด้วยความทรมาน ก่อนที่มือเรียวบางจะดึงทึ้งเส้นผมของเขา“พี่รักษ์ขา วดีทรมานเหลือเกิน อื้อ”แม้จะได้ยินเสียงขอร้องแต่หนุ่มใหญ่ก็ยังคงทรมานครูสาวด้วยการเกร็งลิ้นเข้าออกเป็นจังหวะ เธอครางเสียงหวานใสไปหลายรอบ ลมหายใจหอบกระชั้น ขาเรียวงามแยกออกจากกันมากขึ้น อภิรักษ์กดลึกเร่งระรัว เนื้อตัวภควดีบิดเร่ารอรับคลื่นความสุขที่ถาโถมเข้ามา กล้ามเนื้อภายในเกร็งตอดรัด สะโพกอวบแอ่นหยัดขึ้นหาริมฝีปากของเขา กายสาวเกร็งกระตุกพร้อมปลดปล่อยความสุขสมออกมาให้เขากลืนกินอภิรักษ์หายใจก

  • ถึงจะร่านแต่ก็รัก   ตอนที่ 27 ครั้งเดียวก็เกินพอ NC

    ตอนที่ 27 ครั้งเดียวก็เกินพอ NC“วดีขอให้มันจบแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะคะ..” สิ้นเสียงหวานอภิรักษ์ก็สอดมือลงใต้ขอบกระโปรงของเธอ ก่อนจะหยุดปลายนิ้วที่ใจกลางความชุ่มฉ่ำ แค่เพียงขยับกรีดกรายเบาๆ ตามรอยแยก ตัวเธอก็สั่นสะท้าน“ผมไม่ขอรับปาก”“อื้อ!..อย่าค่ะ..แค่ครั้งนี้ครั้งเดียววดีก็รู้สึกผิดมากพออยู่แล้ว ได้โปรดเห็นใจเถอะนะคะ” แววตาเขาวับวาวเปี่ยมด้วยความต้องการอย่างท่วมท้น ต่อให้เธอห้ามเขาก็ไม่คิดจะหยุดอยู่แล้วมิเช่นนั้นคงไม่ออกอุบายพามาที่นี่หรอก แต่ก็พยายามพูดโน้มน้าวเธอให้คล้อยตามด้วยความยินยอมดีกว่าการขืนใจ“คุณไม่พูด ผมไม่พูด ใครมันจะรู้”“ก็เราไงคะที่รู้...รู้อยู่แก่ใจ วดีขอร้องเถอะค่ะ ขอให้จบแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว”“ผมทนความสวยเซ็กซี่ของคุณไม่ได้หรอก วดีจ๋า” พูดจบอภิรักษ์ก็มอบจูบแสนหวานให้เธออย่างเร่าร้อนพร้อมกับมือหนาที่ล้วงเข้าไปตะปบกรีดกลางร่อง“อ๊าห์!!!” เธอครางเสียงสั่นก่อนจะหนีบต้นขาเอาไว้แน่น ถ้าเขาไม่ตกลงเธอก็จะไม่ยินยอม“อย่าดื้อกับผมสิ แค่คุณให้ผมกินเวลาที่หิว มันก็ไม่เห็นจะยากเย็นอะไรเลย แล้วผมสัญญาว่าจะไม่บอกเรื่องนี้กับใคร” รอยยิ้มของช่างเจ้าเล่ห์นัก หญิงสาวเริ่มกังวลกั

  • ถึงจะร่านแต่ก็รัก   ตอนที่ 26 หลอกไปเชือด NC

    ตอนที่ 26 หลอกไปเชือด NCรุ่งเช้า ผู้อำนวยการได้โทรหาภควดี และบอกกับเธอว่าวันนี้ไม่ต้องเข้าไปที่โรงเรียน เดี๋ยวเขาจะเป็นคนมารับเธอที่หน้าคอนโด หลังจากวางสายผู้อำนวยการแล้วภควดีจึงรีบโทรบอกภูริชว่าไม่ต้องแวะมารับเธอ“งั้นเย็นนี้ คุณครูอย่าลืมไปเชียร์ผมแข่งบาสด้วยนะครับ”“จ้ะ..เดี๋ยวครูคงเสร็จจากงานที่เขตช่วงบ่าย ๆ จะแวะไปเชียร์นะ” วางสายจากเด็กหนุ่มไม่ถึงหนึ่งนาที ผู้อำนวยการก็โทรเข้ามาอีกรอบและว่าเขาจอดรถคอยเธออยู่ที่หน้าคอนโดแล้ว ภควดีเอื้อมดูนาฬิกาข้อมือเวลาก็เพิ่ง 07.15 น. ก่อนจะรีบคว้ากระเป๋าสะพายแล้วหอบแฟ้มเอกสารออกจากห้องมาด้วยความเร่งรีบ ระหว่างที่เดินออกมาเธอก็พลางนึกในใจด้วยความค่อนขอดว่า..ประชุมเขตเก้าโมงจะรีบไปไหนกันนักหนา!หญิงสาวกำลังเดินออกมาที่ลานจอดรถหน้าคอนโด มีกระเป๋าสะพายและหอบแฟ้มเดินมาที่รถ เธออยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนทรงปีกกว้างสีขาวลายทาง คอวีกว้างปิดกระดูกช่วงบ่าสวยเซ็กซี่ และสวมกระโปรงสีครีมทรงเอพร้อมด้วยเข็มขัดที่รัดเอวคอดกิ่วเอาไว้ด้วยความทะมัดทะแมง ชายสูงวัยถึงกับกลืนน้ำลายก่อนจะรีบวางโทรศัพท์เพื่อปิดคลิปของเธอที่กำลังดูอยู่ ก่อนที่ครูสาวจะก้าวเข้ามานั่งในรถร

  • ถึงจะร่านแต่ก็รัก   ตอนที่ 25 ปลาหมึกแถวบน

    ตอนที่ 25 ปลาหมึกแถวบนภควดีที่แต่งตัวเสร็จก่อนจึงรีบเดินมาปลดล็อกประตู ก่อนจะเห็นร่างท่วมของผู้อำนวยการยืนหน้าเครียดอยู่“เข้าไปทำอะไรกันในนั้น..คุณภควดี” เสียงเข้มเอ่ยถาม ภควดีรีบปาดเหงื่อออก และยืนเอาตัวบังไว้ แต่ภูริชก็ดันทะเล่อทะล่าออกมาพร้อมกับเอ่ยขึ้น“พอดี ผมไปเล่นบาสมาแล้วก็เข้าไปเปลี่ยนชุดครับ” เด็กหนุ่มหน้าซีดเผือดทันทีที่เห็นร่างของชายสูงวัยเจ้าของโรงเรียน“แล้วครูวดีล่ะ เข้าไปทำอะไรในนั้น” เสียงเข้มของชายสูงวัยถามขึ้น“วดีจะเข้าไปดูเด็ก ๆ ค่ะ ว่ากลับกันหมดหรือยัง” ครูสาวพูดได้ไม่ค่อยเป็นปากนัก ก่อนจะถูกเสียงเข้มตวาดกลับทันที“นั่นมันหน้าที่ของภารโรง..มันไม่ใช่หน้าที่ของครู” ภควดีก้มหน้ายอมรับผิด“ส่วนเธอก็กลับบ้านได้แล้วนายภูริช ไม่งั้นฉั้นจะฟ้องพ่อเธอ” ผู้อำนวยการ หันมาดุเด็กหนุ่มอีกครั้งเมื่ออ่านป้ายชื่อแล้วรู้จักบิดาของภูริชจากนามสกุลดัง เพราะว่าภูริชนั้นย้ายมากลางคันและพ่อของเขาเองที่พาลูกชายเข้ามาฝากเรียนที่นี่ โดยมอบเงินบริจาคไปหลายล้านบาท“ครับ” ภูริชรีบเดินจากไปเพราะกลัวผู้อำนวยการจะเอาเรื่องนี้ไปฟ้องบิดาสักครู่ ผู้อำนวยการ..ก็เอ่ยขึ้นกับครูสาวที่ยืนรับผิดอยู่“พร

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status