เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 8 ความรู้สึกดี ๆ ที่ต้องเลือก
ปรับปรุงล่าสุด:
2025-12-01 23:28:35ตอนที่ 8 ความรู้สึกดี ๆ ที่ต้องเลือก
พอครบเวลาอชิรวิชญ์ก็เดินมาบอกให้หญิงสาวลุกขึ้น แต่เธอดันหน้ามืด จนคุณหมอต้องเข้ามาประคองร่างเอาไว้
“เป็นอะไรหรือเปล่าครับ..คุณวดี” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยถามด้วยความห่วงใย จนหญิงสาวรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
“วดีปวดหน่วง ๆ ที่ท้องน้อย แล้วก็หน้ามืดค่ะ” หญิงสาวซบไหล่คุณหมอก่อนที่เขาจะตัดสินใจอุ้มเธอไปนอนที่เตียงพักห้องข้าง ๆ และโทรตามชุติมนต์พยาบาลสาวให้เข้ามาดูแล ไม่นานนักชุติมนต์ก็รีบกลับมายังห้องตรวจ
“ต้องขอโทษทีนะคะ..คุณหมอ พอดีแอ้มมัวแต่ห่วงอาการของคุณพ่อไปหน่อย” พยาบาลสาวที่ทิ้งหน้าที่ของเธอไป รีบกล่าวขอโทษคุณหมอทันที
“ไม่เป็นไรครับ ผมฝากดูคุณภควดีด้วยนะครับ พอดีฉีดน้ำเชื้อแล้วเธอหน้ามืดไป”
“ค่ะ”
“แล้วคุณพ่อเป็นอะไรมาหรือเปล่า” คุณหมอเอ่ยถามพยาบาลสาวด้วยความเป็นห่วง
“ตอนนี้คุณพ่อยังไม่ได้เลยสติค่ะ”
“งั้นผมว่าคุณรีบไปดูท่านก็ได้นะ เดี๋ยวทางนี้หมอจัดการเองดีกว่า”
“ขอบคุณค่ะ..คุณหมอ” อชิรวิชญ์ที่ทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็เดินมาถามอาการของภควดีอีกครั้ง
“ตอนนี้คุณวดีเป็นอย่างไรบ้างครับ ดีขึ้นมั้ย” คุณหมอหนุ่มยิ้มกว้างแล้วเอ่ยถาม
“ตอนนี้ก็ยังปวดท้องหน่วงๆ อยู่ค่ะ ซ้ายทีขวาที สลับกันเลยค่ะ..คุณหมอ”
“งั้นคุณวดีนอนพักไปก่อนนะครับ”
“แล้วคุณหมอจะเลิกงานแล้วเหรอคะ”
“ก็ถ้าเคสของคุณเสร็จ หมอก็จะกลับเลยครับ เพราะเป็นเคสสุดท้ายของวันนี้แล้ว”
“อ๋อ..ค่ะ เลยต้องมารบกวนคุณหมอแย่เลย”
“ไม่เป็นไรครับตามสบาย หมอกลับบ้านเย็นนู่นแหละ”
หญิงสาวรู้สึกอาการดีขึ้นมากแล้ว แต่เธอก็ยังอยากอยู่กับคุณหมอต่อ เธอจึงเป็นฝ่ายชวนเขาคุย
“แล้ววดีจะทราบผลอีกครั้งเมื่อไหร่ค่ะ”
“ถ้าผ่านไปแล้วสักสองสัปดาห์ คุณวดีก็ทำการทดสอบการตั้งครรภ์ได้เลยครับ”
“วดีมาให้คุณหมอตรวจให้ได้มั้ยคะ”
“ก็ได้นะครับ..ถ้าคุณวดีสะดวก แต่อันที่จริงคุณวดีสามารถซื้อที่ตรวจการตั้งครรภ์มาตรวจเองที่บ้านได้เลยครับ” อชิรวิชญ์อธิบาย
“ก็ที่วดีอ่านมา คุณหมอจะต้องทำการอัลตราซาวด์ ติดตามการเจริญเติบโตของไข่ไม่ใช่เหรอคะ”
“อ๋อ อันนั้น เป็นกรณีที่ไข่โตเต็มที่แล้วครับ”
“อื้ม..แต่วดีก็ไม่มั่นใจอยู่ดีละค่ะ ยังไงวดีขอมาให้หมอตรวจได้มั้ยคะ”
“ได้ครับ”
“วดีค่อยยังชั่วแล้ว คุณหมอจะกลับเลยก็ได้นะคะ”
“แล้วคุณจะกลับตอนนี้เลยมั้ยครับ”
“ค่ะ แต่วดีต้องรอสามีเลิกงานแล้วค่อยมารับ เค้าเลิกงานประมาณห้าโมงก็น่าจะมาถึงนี่ประมาณห้าโมงครึ่งค่ะ
“อ๋อ งั้นรออยู่ในห้องนี้ก่อนก็ได้ครับ พอดีหมอกลับช้า”
“งั้นวดีขออนุญาตรอในห้องนี้นะคะ จะได้พักด้วย”
“ตามสบายครับ” จากนั้นคุณหมอก็นั่งเขียนแฟ้มของคนไข้รายอื่นไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งอติรุจสามีโทรมาบอกภควดีว่าวันนี้เขามีประชุมด่วนและบอกให้เธอขึ้นรถเมล์กลับไปก่อน ภรรยาสาวเลยตัดสินใจว่าจะขึ้นรถเมล์กลับคอนโดด้วยตัวเอง
อชิรวิชญ์ตัดสินใจเดินไปเยี่ยมอาการป่วยบิดาของชุติมนต์ที่ล้มหัวฟาดพื้น ก่อนจะเดินเข้าไปให้กำลังใจเธอภายในห้องผู้ป่วย แล้วจู่ ๆ เธอก็โผเข้ากอดคุณหมอแล้วร้องไห้
“ช่วงนี้คุณอย่าเพิ่งเครียดนะครับ เรื่องงานถ้าคุณไม่ไหวก็บอกผม”
“ขอบคุณค่ะ คุณหมอ” อชิรวิชญ์ลูบหลังเบา ๆ
“แล้วคืนนี้จะอยู่เฝ้าคุณพ่อหรือเปล่า” มือหนาประคองไหล่สองข้างแล้วก้มหน้าลงมาถาม
“เดี๋ยวแม่แอ้มจะมาค่ะ ก็คอยเปลี่ยน ๆ กันเฝ้า” นิ้วโป้งเกลี่ยน้ำตาบริเวณแก้มออกให้เธอเบา ๆ
“ถ้าคุณมีอะไรให้ผมช่วยก็บอกนะครับ”
“ค่ะ..ขอบคุณ ๆ หมอมากเลย”
“ผมไปก่อนนะครับ แล้วพรุ่งนี้จะแวะมาเยี่ยมใหม่”
บทล่าสุด
ถึงจะร่านแต่ก็รัก ตอนที่ 30 ตอนจบ
ตอนที่ 30 ตอนจบทางด้านภควดี หลังจากที่เธอได้เคลียร์ใจกับภูริชและเด็กหนุ่มก็ยอมลบคลิปให้เธอแล้ว เธอก็โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง จะเหลือก็เพียงแค่อภิรักษ์ ผู้อำนวยการโรงเรียนที่คอยตามตื๊อขอมีอะไรกับเธออยู่บ่อยๆ ซึ่งพอหลังจากวันนั้น เธอก็ไม่เคยยอมที่จะมีอะไรกับเขาอีกเลย เพราะเธอไม่อยากรู้สึกผิดไปมากกว่านี้ ภควดีจึงตัดสินใจขอยื่นคำขาดเพราะถึงยังไงอภิรักษ์ก็ไม่ได้มีคลิปที่จะเอามาขู่เธอได้อีกแล้ว ตอนแรกเธอคิดว่าจะลาออกจากครูอัตราจ้างไปสอนที่โรงเรียนอื่นแทนด้วยซ้ำ แต่เธอมาสอบได้ครูผู้ช่วยเสียก่อน..และระหว่างรอเรียกตัวเข้ารับราชการครู เธอก็คิดว่าจะอยู่ที่นี่ให้ครบกำหนด ซึ่งก็คือไม่เกินสิ้นเดือนนี้“ที่พี่เรียกวดีมาพบวันนี้ ก็อยากจะพูดเรื่องที่จะเลี้ยงส่งวดีนั่นแหละ”“ขอบคุณค่ะ แต่..วดีว่าเรากินเลี้ยงกันแค่ในโรงเรียนก็ได้นี่คะ” ภควดีรีบเสนอเพราะไม่ไว้ใจอภิรักษ์“ได้ยังไงกันล่ะ เลี้ยงส่งวดีทั้งทีพี่ก็ต้องทำให้เต็มที่สมกับที่เราเคยร่วมสุขกันมาสิจ๊ะ” เขาไม่วายพูดตอกย้ำเธอ สิ้นเสียงหนุ่มใหญ่ก็ไม่รอช้ารีบลุกจากเก้าอีกของตัวเองมาลวนลามครูสาวที่ยืนอยู่ทันที“วดีขอให้ ผอ..มองวดีในฐานะเจ้านายกับลูกน้องเหมือนอ
ถึงจะร่านแต่ก็รัก ตอนที่ 29 หยุดรักครั้งนี้ต้องทำยังไง
ตอนที่ 29 หยุดรักครั้งนี้ต้องทำยังไงหนึ่งอาทิตย์ต่อมา มินตราก็ได้โทรบอกภควดีว่านายประเสริฐบิดาของอติรุจได้เสียชีวิตแล้ว ภควดีเดินทางมางานศพ เพราะมินตราไม่เหลือใครแล้วจริง ๆ เธออยู่กับแม่ซึ่งก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร หลังจากนั้นมินตราก็ขอติดตามภควดีมาที่กรุงเทพฯ เพื่อจะบอกข่าวกับอติรุจที่ถูกต้องโทษอยู่ในเรือนจำมินตราพอเข้ามาในกรุงเทพฯ เธอก็ไม่อยากกลับไปอยู่บ้านนอก จึงบอกกับภควดีว่า เธออยากย้ายมาเรียน ม.4 ที่กรุงเทพฯ โดยเธอบอกว่าจะหางานทำไปด้วย เพราะรายได้หลักของครอบครัวก็มาจากการที่เธอดูแลประเสริฐบิดาของอติรุจ“มิ้น!! แต่หนูจะเสียเวลาเริ่มเรียน ม.4 ใหม่เลยนะ”“ไม่เป็นไรค่ะ มิ้นอยากมาเริ่มเรียน ม.4 ใหม่ที่นี่”“น้าว่ามันจะเสียเวลาเอานะ มิ้นไปกลับไปเรียนให้จบหกแล้วค่อยมาต่อมหาลัยที่นี่ไม่ดีกว่าเหรอ”“แต่ตอนนี้มิ้นก็ไม่มีรายได้อะไรเลยนะคะ”“เดี๋ยวน้าจะช่วยมิ้นเป็นรายเดือน แล้วพอช่วงปิดเทอมมิ้นก็ค่อยหางานทำงานดีมั้ย อดทนเรียนให้จบอีกแค่ปีกว่า ๆ เองนะ” ภควดีสงสารเธอเพราะไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร“งั้นถ้าจบม.6 แล้ว มิ้นขอมาพักกับน้าวดีได้มั้ยคะ”“อ๋อ ได้สิ”“ขอบคุณค่ะ”วันนี้ ภูริชคะยั้นคะยอให้ภคว
ถึงจะร่านแต่ก็รัก ตอนที่ 28 ประชุมลับกับ ผ.อ. NC
ตอนที่ 28 ประชุมลับกับ ผ.อ. NCอภิรักษ์ลุ่มหลงอยู่ในวังวนพิศวาส เขาปาดลิ้นร้อนเลียไปตามรอยแยก ก่อนจะดูดดื่มรสชาติความหวานของกายสาวที่เขาโหยหามาอย่างยาวนานเสียงเธอเร่งเร้าให้เขาชิดใกล้ เพื่อบดขยี้ปลายลิ้นร้อนในเรือนกายเธอ ครูสาวหมุนคว้างท่ามกลางคลื่นลมของความเสน่หา เธอปล่อยให้มันเป็นไปตามสัญชาตญาณความต้องอันร้อนแรงของตัวเอง“หวานเหลือเกิน...วดีจ๋า น่าเสียดายแทนไอ้รุจ ที่มีของดีอยู่แล้วแต่เสือกไม่เห็นค่า” อภิรักษ์พึมพำเสียงแหบห้าวดังกระหึ่มในลำคอ เขาห่อลิ้นเสียบลงไปในแอ่งสวาทที่ชุ่มโชก ก่อนจะดูดกินจนเธอดิ้นพล่าน ใบหน้าสวยสะบัดไปมาด้วยความทรมาน ก่อนที่มือเรียวบางจะดึงทึ้งเส้นผมของเขา“พี่รักษ์ขา วดีทรมานเหลือเกิน อื้อ”แม้จะได้ยินเสียงขอร้องแต่หนุ่มใหญ่ก็ยังคงทรมานครูสาวด้วยการเกร็งลิ้นเข้าออกเป็นจังหวะ เธอครางเสียงหวานใสไปหลายรอบ ลมหายใจหอบกระชั้น ขาเรียวงามแยกออกจากกันมากขึ้น อภิรักษ์กดลึกเร่งระรัว เนื้อตัวภควดีบิดเร่ารอรับคลื่นความสุขที่ถาโถมเข้ามา กล้ามเนื้อภายในเกร็งตอดรัด สะโพกอวบแอ่นหยัดขึ้นหาริมฝีปากของเขา กายสาวเกร็งกระตุกพร้อมปลดปล่อยความสุขสมออกมาให้เขากลืนกินอภิรักษ์หายใจก
ถึงจะร่านแต่ก็รัก ตอนที่ 27 ครั้งเดียวก็เกินพอ NC
ตอนที่ 27 ครั้งเดียวก็เกินพอ NC“วดีขอให้มันจบแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะคะ..” สิ้นเสียงหวานอภิรักษ์ก็สอดมือลงใต้ขอบกระโปรงของเธอ ก่อนจะหยุดปลายนิ้วที่ใจกลางความชุ่มฉ่ำ แค่เพียงขยับกรีดกรายเบาๆ ตามรอยแยก ตัวเธอก็สั่นสะท้าน“ผมไม่ขอรับปาก”“อื้อ!..อย่าค่ะ..แค่ครั้งนี้ครั้งเดียววดีก็รู้สึกผิดมากพออยู่แล้ว ได้โปรดเห็นใจเถอะนะคะ” แววตาเขาวับวาวเปี่ยมด้วยความต้องการอย่างท่วมท้น ต่อให้เธอห้ามเขาก็ไม่คิดจะหยุดอยู่แล้วมิเช่นนั้นคงไม่ออกอุบายพามาที่นี่หรอก แต่ก็พยายามพูดโน้มน้าวเธอให้คล้อยตามด้วยความยินยอมดีกว่าการขืนใจ“คุณไม่พูด ผมไม่พูด ใครมันจะรู้”“ก็เราไงคะที่รู้...รู้อยู่แก่ใจ วดีขอร้องเถอะค่ะ ขอให้จบแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว”“ผมทนความสวยเซ็กซี่ของคุณไม่ได้หรอก วดีจ๋า” พูดจบอภิรักษ์ก็มอบจูบแสนหวานให้เธออย่างเร่าร้อนพร้อมกับมือหนาที่ล้วงเข้าไปตะปบกรีดกลางร่อง“อ๊าห์!!!” เธอครางเสียงสั่นก่อนจะหนีบต้นขาเอาไว้แน่น ถ้าเขาไม่ตกลงเธอก็จะไม่ยินยอม“อย่าดื้อกับผมสิ แค่คุณให้ผมกินเวลาที่หิว มันก็ไม่เห็นจะยากเย็นอะไรเลย แล้วผมสัญญาว่าจะไม่บอกเรื่องนี้กับใคร” รอยยิ้มของช่างเจ้าเล่ห์นัก หญิงสาวเริ่มกังวลกั
ถึงจะร่านแต่ก็รัก ตอนที่ 26 หลอกไปเชือด NC
ตอนที่ 26 หลอกไปเชือด NCรุ่งเช้า ผู้อำนวยการได้โทรหาภควดี และบอกกับเธอว่าวันนี้ไม่ต้องเข้าไปที่โรงเรียน เดี๋ยวเขาจะเป็นคนมารับเธอที่หน้าคอนโด หลังจากวางสายผู้อำนวยการแล้วภควดีจึงรีบโทรบอกภูริชว่าไม่ต้องแวะมารับเธอ“งั้นเย็นนี้ คุณครูอย่าลืมไปเชียร์ผมแข่งบาสด้วยนะครับ”“จ้ะ..เดี๋ยวครูคงเสร็จจากงานที่เขตช่วงบ่าย ๆ จะแวะไปเชียร์นะ” วางสายจากเด็กหนุ่มไม่ถึงหนึ่งนาที ผู้อำนวยการก็โทรเข้ามาอีกรอบและว่าเขาจอดรถคอยเธออยู่ที่หน้าคอนโดแล้ว ภควดีเอื้อมดูนาฬิกาข้อมือเวลาก็เพิ่ง 07.15 น. ก่อนจะรีบคว้ากระเป๋าสะพายแล้วหอบแฟ้มเอกสารออกจากห้องมาด้วยความเร่งรีบ ระหว่างที่เดินออกมาเธอก็พลางนึกในใจด้วยความค่อนขอดว่า..ประชุมเขตเก้าโมงจะรีบไปไหนกันนักหนา!หญิงสาวกำลังเดินออกมาที่ลานจอดรถหน้าคอนโด มีกระเป๋าสะพายและหอบแฟ้มเดินมาที่รถ เธออยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนทรงปีกกว้างสีขาวลายทาง คอวีกว้างปิดกระดูกช่วงบ่าสวยเซ็กซี่ และสวมกระโปรงสีครีมทรงเอพร้อมด้วยเข็มขัดที่รัดเอวคอดกิ่วเอาไว้ด้วยความทะมัดทะแมง ชายสูงวัยถึงกับกลืนน้ำลายก่อนจะรีบวางโทรศัพท์เพื่อปิดคลิปของเธอที่กำลังดูอยู่ ก่อนที่ครูสาวจะก้าวเข้ามานั่งในรถร
ถึงจะร่านแต่ก็รัก ตอนที่ 25 ปลาหมึกแถวบน
ตอนที่ 25 ปลาหมึกแถวบนภควดีที่แต่งตัวเสร็จก่อนจึงรีบเดินมาปลดล็อกประตู ก่อนจะเห็นร่างท่วมของผู้อำนวยการยืนหน้าเครียดอยู่“เข้าไปทำอะไรกันในนั้น..คุณภควดี” เสียงเข้มเอ่ยถาม ภควดีรีบปาดเหงื่อออก และยืนเอาตัวบังไว้ แต่ภูริชก็ดันทะเล่อทะล่าออกมาพร้อมกับเอ่ยขึ้น“พอดี ผมไปเล่นบาสมาแล้วก็เข้าไปเปลี่ยนชุดครับ” เด็กหนุ่มหน้าซีดเผือดทันทีที่เห็นร่างของชายสูงวัยเจ้าของโรงเรียน“แล้วครูวดีล่ะ เข้าไปทำอะไรในนั้น” เสียงเข้มของชายสูงวัยถามขึ้น“วดีจะเข้าไปดูเด็ก ๆ ค่ะ ว่ากลับกันหมดหรือยัง” ครูสาวพูดได้ไม่ค่อยเป็นปากนัก ก่อนจะถูกเสียงเข้มตวาดกลับทันที“นั่นมันหน้าที่ของภารโรง..มันไม่ใช่หน้าที่ของครู” ภควดีก้มหน้ายอมรับผิด“ส่วนเธอก็กลับบ้านได้แล้วนายภูริช ไม่งั้นฉั้นจะฟ้องพ่อเธอ” ผู้อำนวยการ หันมาดุเด็กหนุ่มอีกครั้งเมื่ออ่านป้ายชื่อแล้วรู้จักบิดาของภูริชจากนามสกุลดัง เพราะว่าภูริชนั้นย้ายมากลางคันและพ่อของเขาเองที่พาลูกชายเข้ามาฝากเรียนที่นี่ โดยมอบเงินบริจาคไปหลายล้านบาท“ครับ” ภูริชรีบเดินจากไปเพราะกลัวผู้อำนวยการจะเอาเรื่องนี้ไปฟ้องบิดาสักครู่ ผู้อำนวยการ..ก็เอ่ยขึ้นกับครูสาวที่ยืนรับผิดอยู่“พร
บางทีคุณอาจจะชอบ
พ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี125.1K viewsแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI63.3K viewsบอสฮั่ว พี่ชายทั้งสิบของคุณผู้หญิงเร่งให้หย่าอีกแล้วนะ
เจียงซือซัน54.7K views(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก119.3K viewsรักปักหัวใจ
มัญนิตา187 viewsน้ำผึ้งทรายสีเพลิง
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์68 viewsคลั่งรักซาตาน I
รุ่งอรุโณทัย1.1K viewsเล่ห์เสน่หาผัวเด็ก
ณณัท1.0K views
