INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่ 34
Último capítulo
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 460
เวลาผ่านไปค่อนข้างเร็ว จนค่ำคืนปกคลุมพื้นที่เมืองหลวง ท้องฟ้าจาการ์ตาเปลี่ยนเป็นมืดสนิท ประดับด้วยแสงไฟระยิบระยับจากตึกระฟ้า รถที่พวกเรานั่งมาในที่สุดก็จอดอย่างนุ่มนวลที่ล็อบบี้โรงแรมห้าดาว“คืนนี้พร้อมออกรบหรือยัง ลลิตา?” ผมถามตอนประตูรถถูกพนักงานรับจอดรถเปิดให้“พร้อมเสมอแหละถ้าอยู่กับนาย ไปกันเถอะ เราไปแสดงให้พวกเขาเห็นว่าบริษัท อรุณใหม่ จำกัดยังยืนหยัดอย่างสง่างามอยู่”เราสองคนลงจากรถ แล้วถูกต้อนรับด้วยความโอ่อ่าของสถาปัตยกรรมโรงแรมแห่งนั้นทันที นักธุรกิจระดับบนและนักการเมืองคนสำคัญหลายร้อยคนดูเหมือนจะเข้ามาอยู่ในห้องโถงใหญ่ชั้นล่างกันแล้ว เสียงแก้วกระทบกันกับเสียงพูดคุยอย่างเป็นทางการดังก้องจนแสบแก้วหูหรูหรา หนวกหู และเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมของพวกประจบอำนาจ“คนที่คุณธีรเนติเชิญมาเยอะมากเลยนะเนี่ย” ลลิตากระซิบ พลางขยับเข้ามาชิดข้างผม“อยู่ข้างผมไว้นะ อย่าให้พลัดกันกลางทะเลคนใส่สูทเนี้ยบพวกนี้ล่ะ” ผมกำชับพลางคว้านิ้วมือของเธอไว้ผมจูงมือลลิตาแน่น แล้วเดินเข้าไปในกลุ่มแขกรับเชิญนั้นทันที สายตาหลายคู่หันมามองพวกเราด้วยแววตาเต็มไปด้วยคำถาม พวกเขาคงไม่คิดว่าทายาทของบริษัท อรุณใหม
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 459
"นี่อะไรเหรอ ลลิตา? ทำไมมีหนังสือเสื้อผ้าเยอะขนาดนี้?" ผมถามอย่างสงสัย"นี่เป็นแคตตาล็อกชุดทางการจากบูติกดีไซเนอร์ชื่อดังที่พ่อเคยใช้บริการประจำ" ลลิตาอธิบาย"แล้วคุณเอาของแบบนี้มาที่ออฟฟิศทำไม?""ก็เอามาให้นายเลือกไง บัญญัติ คืนนี้นายต้องไปงานสำคัญไม่ใช่เหรอ" หญิงสาวเปิดหน้าแรกของแคตตาล็อกปกสีดำสนิททันที"นายจะไปเจอมหาเศรษฐีโดยใส่เสื้อเชิ้ตลำลอง หรือแจ็กเก็ตหนังตัวเก่งของนายไม่ได้หรอกนะ" เธอบ่นพลางชี้ไปที่รูปชุดสูทชุดหนึ่ง"ฉันเห็นด้วยกับพี่ลลิตานะ นายต้องแต่งให้เต็มที่คืนนี้ บัญญัติ ให้พวกเขาเห็นแล้วเกรงใจผู้นำคนใหม่ของบริษัทนี้" อัญชัญสนับสนุนจากทางโซฟารับแขก"แต่ผมไม่คุ้นกับการใส่สูทแพงๆ แบบนี้นะ ลลิตาถ้าเกิดมีการโจมตีกะทันหันขึ้นมา มันจะขยับลำบาก""คืนนี้นายไม่ใช่บอดี้การ์ดนะ บัญญัติ นายคือกรรมการผู้จัดการที่เป็นตัวแทนพวกเรา"น้ำเสียงของลลิตาฟังดูเด็ดขาดมาก และไม่เปิดช่องให้ปฏิเสธเลยสักนิด มือของเธอเปิดหน้าอื่นๆ อย่างคล่องแคล่วเพื่อหาแบบอ้างอิง ลลิตาตั้งใจจะช่วยผมเลือกชุดสูทที่ดีที่สุดสำหรับงานเลี้ยงธุรกิจคืนนี้จริงๆ"อันนี้แหละ ดีมาก สีน้ำเงินเข้มน่าจะเข้ากับสีผิวนายสุดๆ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 458
งานมื้อค่ำจบลงในที่สุดดารากับอัญชัญขึ้นเข้าห้องของทุกคนที่ชั้นสองไปก่อนแล้วเพราะเหนื่อยล้า เหลือแค่ผมกับลลิตาที่ยังอยู่ในห้องนั่งเล่นของวิลล่านี้"จะไปพักเลยไหม ลลิตา?" ผมถามเมื่อเห็นเธอเริ่มหาวเบาๆ"อืม ร่างกายฉันรู้สึกเหนื่อยพอสมควรเลย หลังจากเล่นทรายทั้งวันเมื่อกี้" เธอตอบพลางลุกขึ้นจากโซฟา"ไป เดี๋ยวผมเดินไปส่งถึงหน้าห้อง"พวกเราสองคนเดินเคียงกันไปตามโถงยาวของวิลล่า ซึ่งพื้นทำจากไม้สัก บรรยากาศภายในอาคารหรูแห่งนี้เงียบมาก มีเพียงเสียงคลื่นซัดฝั่งจากทางชายหาดที่ดังแผ่วๆ คอยเป็นเพื่อนระหว่างก้าวเดินของพวกเราผมตั้งใจเดินอยู่ด้านหลังเธอเล็กน้อย พลางคอยสังเกตรอบตัว ถึงแม้เกาะนี้จะมีการคุ้มกันแน่นหนา แต่สัญชาตญาณด้านความปลอดภัยของผมในฐานะอดีตผู้ช่วยก็ปัดทิ้งง่ายๆ ไม่ได้สุดท้ายฝีเท้าของพวกเราก็หยุดลงที่ปลายโถงชั้นหนึ่ง ผมเดินมาส่งลลิตาถึงหน้าประตูห้องนอนหลักของวิลล่าแห่งนี้"ถึงแล้ว รีบเข้านอนนะ พรุ่งนี้เราต้องตื่นเช้ามากๆ" ผมพูดทำลายความเงียบระหว่างเราหญิงสาวไม่ได้ตอบทันที มือขวาของเธอที่เพิ่งจะเอื้อมไปจับลูกบิดประตูค่อยๆ ลดกลับลงมาข้างลำตัว ลลิตาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าประตูไม้ขอ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 457
"รับเถอะ บัญญัติ เผื่อเป็นข้อมูลสำคัญจากจาการ์ตา" อัญชัญโพล่งขึ้นมาทำลายความเงียบผมไม่ได้คิดนาน นิ้วโป้งเลื่อนไอคอนสีเขียวบนหน้าจอสัมผัสทันที ผมยกโทรศัพท์แนบหู พร้อมส่งสัญญาณมือให้คนอื่นๆ เงียบกันสักครู่"ฮัลโหล? นี่ใครครับ?" ผมถามเข้าประเด็นทันที"สวัสดีตอนค่ำ บัญญัติ ขอโทษด้วยถ้าโทรมารบกวนมื้อค่ำของทุกคน"เสียงชายวัยกลางคนดังมาจากปลายสายอย่างสงบมาก น้ำเสียงของเขาทุ้ม นิ่งสบายๆ แต่แฝงอำนาจที่ไม่ธรรมดาเลย"คุณเป็นใครครับ? รู้เบอร์ผมได้ยังไง?""ฉันชื่อธีรเนติ เมื่อก่อนฉันมักไปตีกอล์ฟกับคุณนเรศผู้ล่วงลับ ก่อนที่เขาจะล้มป่วย"สมองของผมรีบค้นความทรงจำเก่าอย่างรวดเร็วทันที ธีรเนติ เขาไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นหนึ่งในเจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ระดับบ้าคลั่งที่มีทรัพย์สินกระจายอยู่ทั่วทุกที่ ชายคนคนนี้คือมหาเศรษฐีระดับบิ๊กที่พ่อของผมเคยให้ความเกรงใจมาก"อ๋อ คุณธีรเนติ สวัสดีตอนค่ำครับ ไม่ทราบว่ามีเรื่องอะไรถึงต้องลงมือโทรหาผมโดยตรงแบบนี้ครับ?" ผมตอบกลับพร้อมปรับน้ำเสียงให้สุภาพขึ้นเล็กน้อยมีเสียงหัวเราะแหบๆ เบาๆ ดังมาจากปลายสาย"คืออย่างนี้นะ ลูก พรุ่งนี้ตอนค่ำจะมีงานเลี้ยงธุรกิจสุดเอ็กซ์ค
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 456
พอมาถึงวิลล่า ผมก็รีบอาบน้ำอย่างไว แล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นเสื้อเชิ้ตเรียบร้อย ผมเป็นฝ่ายริเริ่มเตรียมมื้อค่ำพิเศษที่บริเวณสวนเปิดโล่งของรีสอร์ตวิลล่า ผมตั้งใจจัดบรรยากาศให้ต่างออกไปนิดหน่อย เพื่อให้ทุกคนรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น"สุรชาติ ช่วยขยับโต๊ะไม้ไปกลางสวนอีกหน่อยนะ" ผมสั่งหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยของเกาะนั้น"รับทราบครับ คุณบัญญัติ จะให้จัดเก้าอี้นั่งหันหน้าชนกันเลยไหมครับ?" สุรชาติถามพลางยกปลายโต๊ะขึ้น"ใช่ สุรชาติ วางเก้าอี้สองตัวไว้ฝั่งนี้ แล้วอีกสองตัวไว้ฝั่งตรงข้าม"ตอนนี้โต๊ะไม้ยาวตัวหนึ่งถูกจัดวางอย่างเรียบร้อยบนสนามหญ้าที่ตัดสั้นในสวน ผมปล่อยให้โต๊ะไม้สะอาดโล่งๆ ไม่มีผ้าปูโต๊ะลวดลายอะไร มีเพียงเทียนเล่มเล็กหลายสิบเล่มประดับอยู่ตรงกลางโต๊ะเพื่อให้แสงสว่างเสียงประตูกระจกของวิลล่าเลื่อนเปิดดังขึ้นกะทันหัน ดึงความสนใจของผมไปทันที ผมหันไปทางระเบียง แล้วลมหายใจของผมก็สะดุดไปชั่วขณะลลิตาก้าวออกมาจากวิลล่าด้วยลุคที่งดงามมาก เธอสวมชุดราตรีแขนกุดสีแดงเข้ม ทรงชุดเข้ากับรูปร่างของเธอพอดี ทำให้ผิวขาวของเธอดูเปล่งประกายยิ่งขึ้นใต้แสงไฟในสวน"ลุคฉันเป็นไงบ้าง บัญญัติ? ไม่แปลกใช
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 455
ลมทะเลพัดค่อนข้างแรง ปะทะใบหน้าของพวกเราทั้งสองคนผมยาวของลลิตาปลิวไสว จนบังดวงตาของเธอไปบางส่วน ผมใช้นิ้วชี้ข้างขวาค่อยๆ ปัดเส้นผมออกจากใบหน้าของลลิตา"ผมคุณยุ่งมากเลย โดนลมทะเลเข้าไปน่ะ" ผมพูดเบาๆลลิตายิ้มหวาน และไม่ได้หลบสัมผัสจากมือของผมเลยแม้แต่น้อย หญิงสาวกลับเอียงศีรษะเล็กน้อย เหมือนกำลังเพลิดเพลินกับปลายนิ้วของผมที่ลูบผ่านแก้มของเธอ ระยะห่างระหว่างใบหน้าของพวกเราสองคนค่อยๆ แคบลงทีละนิดผมมองเห็นเงาสะท้อนของตัวเองอยู่ในดวงตาสีน้ำตาลอ่อนของเธอ ลมหายใจอุ่นๆ ของลลิตาสัมผัสผิวหน้าของผม กลิ่นน้ำหอมสตรอว์เบอร์รีจากลำคอของเธอจู่ๆ ก็กลบกลิ่นเค็มของน้ำทะเลรอบตัวผมไปหมด"บัญญัติ..." เธอเรียกเบามาก แทบจะเหมือนเสียงกระซิบเปลือกตาทั้งสองข้างของเธอค่อยๆ ปิดลง พร้อมกับระยะห่างของพวกเราที่เหลืออยู่เพียงไม่กี่เซนติเมตรเท่านั้นซ่า!ตอนที่พวกเรากำลังจะจูบกันท่ามกลางลมทะเล จู่ๆ ก็มีเรื่องน่าหงุดหงิดเกิดขึ้น อัญชัญสาดน้ำทะเลใส่หลังผมจากด้านหลังอย่างกะทันหัน"เฮ้ย! เย็นฉิบ ไอ้บ้าเอ๊ย!" ผมสบถออกไปตามสัญชาตญาณ พร้อมสะดุ้งโหยงไปข้างหน้าน้ำทะเลทำให้เสื้อเชิ้ตลำลองบางๆ ที่ผมใส่อยู่เปียกไปทั้
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 3
คุณหนูคนเล็กดาราที่เขาว่ากันว่าเอาแต่ใจนั้น ตอนนี้ขาของเธอเกี่ยวรัดขาผมแน่นเป็นปม แถมหน้าอกทั้งสองข้างก็กดแนบเข้ากับท้องน้อยของผมเต็มๆทุกครั้งที่เธอสะอื้นเบาๆ เพราะความกลัว ตัวเธอก็สั่น ทำให้เกิดแรงเสียดสีตรงส่วนนั้นของผมอย่างรุนแรง"พี่บัญญัติ อย่าปล่อยดารานะคะ ดารากลัวมืด ดาราไม่อยากปล่อยพี่ ฮื
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 2
หัวใจผมแทบจะกระเด็นหลุดออกมาทางลำคอด้วยความตกใจ"ชิบหายแล้ว! ทำไมต้องมาเหยียบกิ่งไม้ตอนนี้ด้วยวะเนี่ย ถ้าโดนจับได้กูโดนไล่ออกแน่ๆ ซวยแล้วไง ไอ้บัญญัติ รีบคิดหาทางออกสิวะ อย่ามัวแต่ไปจดจ่ออยู่ที่ข้างล่างนั่น!"ท่ามกลางความลนลานนั้น สมองน้อยๆ ของผมกลับทำงานได้อย่างเหลือเชื่ออ๊ะ!คิดออกแล้วแทนที
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 1
"บัญญัติ ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป แกมาคอยดูแลลูกสาวทั้งสามคนของฉัน!"ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบรับหรือแค่พยักหน้าแต่อย่างใด เสียงอันแข็งกร้าวก็ดังมาจากทางบันไดก แทรกขัดจังหวะพวกเราเสียก่อนเจ้าของเสียงคือคุณหนูลลิตา ลูกสาวคนโตของคุณนายอารยา เธอสวยหยาดเยิ้มก็จริง แต่ร้ายยิ่งกว่าแม่เสือที่หวงลูกน้อยเสียอี
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 6
"ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน
También te puede gustar
หนิงชิง
橙花7.1K vistasแพทย์เซียนน้อยมือฉมัง
กระดาษรักครึ่งแผ่น117.5K vistasมหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน
โพธิ์สองหู274.7K vistasกลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ
ลอร์ด ลีฟ385.0K vistasสุดชีวาชะตาลิขิต
เอเวอร์กรีน ฉิน54.5K vistasเลนส์รักในเงาไฟนีออน
Luna of The Sea756 vistasหลงเมียน้อย (NC20+)
สนามอารมณ์13.2K vistas
