MasukShare
บทที่ 4 การกลับมาพบกันใหม่
Tanggal publikasi:
2025-05-25 19:18:34บริษัทยักษ์ใหญ่..
“ทางนั้นมาถึงรึยัง” เดนนิสกล่าวถามคนด้านหลังขณะที่กำลังเดินไปทางห้องคุยงาน “คาดว่าอีกห้านาทีคงถึงค่ะ” เลขาสาวที่กำลังเดินตามหลังผู้เป็นนายได้กล่าวตอบ ทั้งสองได้ย่างเข้ามาในห้องคุยงานท่ามกลางบริษัทใหญ่ ก่อนคนร่างใหญ่จะนั่งลงบนเก้าอี้ราคาแพง มือหนายื่นออกไปหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมาอ่าน “นํ้าหอมแบรนด์ดัง..เจ้าของแบรนด์เป็นพรีเซนเตอร์เองทั้งหมด แถมยังขึ้นชื่อว่าเป็นนางแบบชื่อดังในฝรั่งเศส“ ”ใช่ค่ะ ได้ยินมาว่าเธอไม่รับงานอื่น นอกจากพรีเซ็นแบรนด์ตัวเอง“ “อืม..” เดนนิสเผยสีหน้าเข้าใจ ก่อนจะปิดแฟ้มวางไว้ที่เดิม แกร๊ก! ไม่นาน เสียงประตูที่ถูกเปิดออกก็ดังขึ้น นำพาสองคนในห้องหันหน้าไปมอง เมื่อเห็นร่างที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า สีหน้าเดนนิสเปลี่ยนทันที ”ขอโทษที่ให้รอนะคะ..“ หญิงสาวร่างบางเดินเข้ามาพร้อมกล่าวเสียงหวาน ด้วยรอยยิ้มประกบอยู่บนสีหน้า พร้อมกับชายในสูทสีดำที่เดินตามเธอเข้ามา เมื่ออีกคนเห็นว่าเป็นผู้หญิงคนนี้ เขาก็นิ่งเงียบไปทันที ก่อนจะเปล่งราศีเย็นยะเยือกออกมา ”เอ่อ..ไม่เป็นไรเลยค่ะ เชิญคุณพิชชานั่งก่อนค่ะ“ เลขาสาวเห็นว่าบรรยากาศมันไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่ จึงตัดสินใจแทรกบทพูดขึ้นมา ทำลายราศีแห่งความอึดอัด พิชชาพยักหน้าเบาๆ พรางหย่อนก้นนั่งลงบนเก้าเบื้องหน้าคนที่กำลังนั่งหน้านิ่งจ้องมองเธอ หญิงสาวเผยยิ้มบางให้กับคนตรงหน้า พร้อมกล่าวทักทายนํ้าเสียงหวาน ”ไม่เจอกันนานเลยนะคะ คุณเดนนิส..“ ชายร่างสูงหลบสายตา หันมาเปิดแฟ้มงานตรงหน้าพร้อมกล่าวเปลี่ยนหัวข้อหลีกเลี่ยงอีกคน ” เพื่อเป็นการไม่เสียเวลา เรามาเริ่มคุยงานกันดีกว่าครับ“ “เอางั้นก็ได้ค่ะ” “เท่าที่ผมดูข้อมูลคุณ คุณเองก็มีอิทธิพลไม่น้อยเลยนะครับ ทำไมถึงอยากร่วมลงทุนกับผม”เดนนิสกล่าวทั้งที่สายตาไม่ได้จับอยู่บนใบหน้าสง่าเลยแม้แต่นิด ต่างจากพิชชาที่เอาแต่จ้องมองสีหน้าเข้มไม่คลาด ”เพราะว่าบริษัทคุณอยู่ระดับต้นๆในประเทศ ฉันเชื่อว่างานฉันจะก้าวไกลได้มากกว่านี้แน่นอนค่ะ หากได้ร่วมงานกับคุณ“ แม้จะกล่าวออกไปเช่นนั้น แต่มันคือความจริงที่ไหนกัน ก็แค่แต่งเรื่องมาบังหน้าเพื่อจุดประสงค์ที่ว่าจะเอาผู้ชายคนนี้กลับมาครอบครองก็เพียงเท่านั้น เดนนิสเงยมองหน้าพิชชา ทั้งคู่สบตากันไม่ผละ ต่างก็รู้ว่าในใจกำลังคิดอะไรกันอยู่ ก่อนเสียงดังโวยวายจากนอกห้องจะดังทะลุกำแพงเข้ามา ”นี่แกมีสิทธิ์อะไรมาห้ามฉัน ฉันจะเข้าไปหาเดน!!!“ “ เสียงกรี๊ดร้องที่ทุกคนในบริษัทต่างคุ้นเคย คนในห้องต่างพากันหันมองไปตามต้นเสียง ก่อนประตูบานใหญ่จะถูกเปิดออก พร้อมหญิงร่างอวบรีบวิ่งเข้ามา “เดนขาาาา”ฟางฟางวิ่งแจ้นเข้ามาก่อนจะนั่งลงบนตักแกร่งเดนนิส โดยไม่สนสายตาที่ต่างจ้องมองมาที่ตน ”ขอโทษครับบอส ผมห้ามเธอแล้ว“แดนลูกน้องผู้ภักดีที่รีบตามเข้ามาได้กล่าวขึ้นด้วยสีหน้ารู้สึกผิด ก่อนจะเดินไปประกบข้างเลขาสาว “ฟาง ผมคุยงานอยู่” เอ่ยบอกคนบนตักนํ้าเสียงอ่อนโยนแม้สีหน้าจะเยือกเย็น เมื่อเขารู้ตัวเองว่าหญิงคนรักเก่ากำลังนั่งจ้องอยู่ด้านหน้า “ก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่คะ หวังว่าคุณจะเข้าใจนะคะ..” มืออวบคล้องคอหนาพรางหันหน้ามามองพิชชาพร้อมถามออกมาด้วยความมั่นหน้า ทุกคนในห้องรวมถึงเดนนิสหันมองหน้าพิชชา รอคอยกับคำตอบของเธอ เมื่อเห็นเช่นนั้น คนสวยก็ไม่รอช้าที่จะเผยยิ้มหวานออกมา พร้อมเอ่ยปากตอบอย่างนุ่มนวล ”ต้องขอโทษด้วยนะคะคุณผู้หญิง แต่ฉันคงไม่สามารถที่จะเข้าใจได้ เพราะงานคือสิ่งสำคัญสำหรับฉันมาก“ ทุกคนต่างตกใจกับคำตอบของหญิงสาว ยกเว้นเดนนิสที่ยังคงนิ่งเฉย เมื่อคำตอบของพิชชานั้นเด็ดขาดต่างจากรอยยิ้มที่เธอเผยออกมา นี่หรือที่เขาพูดกันว่าตอบโต้ดั่งผู้ดี คิดจะมาต่อกรกับเธอหรอ ฝันต่อไปเถอะ.. ฟางฟางกำหมัดแน่นด้วยเศษหน้าที่แตกออกเป็นเสี่ยงๆ ทว่าไม่ลืมที่จะกดอารมณ์ความแค้นไว้ไม่ให้ทะลุออกมา ร่างอวบรีบหันหน้าเข้าหาชายร่างแกร่งพร้อมสีหน้าอ้อนวอน ”เดนคะ..“ ”ฟาง คุณออกไปก่อน ผมคุยงานอยู่“ได้ยินคำตอบจากชายตรงหน้าเช่นนั้นยิ่งเพิ่มอารมณ์ความร้อนให้กับฟางฟางเป็นเท่า นี่เขากำลังเข้าข้างยัยผู้หญิงแปลกหน้าคนนี้หรือ ฟางฟางกัดปากเล็กน้อยพรางกลบเกลื่อนสีหน้าด้วยรอยยิ้ม “ก็ได้ค่ะ งั้นคุณรีบออกมาหาฟางนะคะ ฟางจะไปรอด้านนอก”หญิงร่างอวบกล่าวพร้อมยื่นหน้าไปหอมแก้มเดนนิส ก่อนจะเดินออกไปโดยที่ชายหน้านิ่งไม่ได้ตอบโต้อะไรกลับ ผ่านไปครึ่งชั่วโมง… “บอส คิดดีๆนะครับ หากเราเซ็นสัญญากับคุณพิชชา ทั้งสองฝ่ายจะมีแต่ได้ต่อได้นะครับ”การเจรจางานของทั้งสองฝ่ายผ่านไปด้วยดี แดนผู้ยืนฟังอยู่นานเมื่อเห็นโอกาศก็รีบเดินเข้ามาประกบข้างเจ้านายพร้อมก้มหน้าลงกระซิบเสียงเบา “ผมตกลงเซ็นสัญญากับคุณครับ” “เยส!!”ทันไดที่ได้ยินคำนั้น ต่างก็พากันดีใจโดยเฉพาะแดนที่ตื่นเต้นจนเผลอปากส่งเสียงดังออกมา ดีใจเกินหน้าเกินตามากกว่าพิชชาเสียอีก เดนนิสรีบหันหน้าส่งสายตาดุดันไปยันลูกน้อง ทว่าดูเหมือนแดนจะไม่ได้สนใจ ยังคงยิ้มกริ่มแสดงถึงความดีใจไม่หุบ “งั้นเซ็นเลยมั้ยคะ” หญิงตรงหน้าไม่รีรอ รีบเปิดเอกสารเซ็นสัญญาออกมาอย่างเร่งรีบ “ครับ” มือหนาหยิบปากกาออกมาก่อนจะประทับสัญญาลงไปบนแผ่นกระดาษด้วยความเชี่ยวชาญ
Bab terbaru
ถ่านไฟเก่า บทที่ 52 จบบริบูรณ์
เช้ารุ่งวันต่อมา ในยามที่หญิงสาวยังคงหลับไหล เธอไม่รู้ตัวเลยว่าชายคนรักอุ้มเธอขึ้นรถมาด้วย จนถึงท่าเรือไปยันเกาะแห่งหนึ่ง พอลืมตาตื่นก็พบกับเจ้าตัวที่นอนอยู่ในห้องที่ไม่เคยคุ้นตา ทว่าสิ่งแปลกรอบตัวไม่ได้ทำให้เธอเป็นกระวนกระวาย เมื่อมองไปแล้วมีเขานอนกอดอยู่ข้างกาย เวลานี้เธอรับรู้ได้เลยว่าเขาคือพื้นที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับตัวเอง ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาก็ถึงเวลาที่ชายผู้หลับไหลอยู่ในอ้อมกอดหญิงสาวลืมตาตื่น จึงพาคนน้องออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์ข้างนอก ทันไดเปิดประตูออกมา ดวงตาคู่สวยเปร่งประกายทันที เมื่อวิวด้านหน้าคือกลางทะเลใหญ่ บนพื้นนํ้ามีเงาของท้องฟ้าสีประกายอากาศบริสุทธิ์ที่ห่างหายมานานแตะเข้าปลายจมูก พิชชารีบเดินต้อนออกไปยืนอยู่กลางแจ้งของมุมหนึ่งบนเรือ ซึ่งมีพร้อมทั้งที่นอนอาบแดด หรือแม้กระทั่งสระว่ายนํ้าในตัว หญิงสาวรีบเดินไปยืนสูดเอาอากาสสดชื่นเข้าปอด มองไปยันวิวด้านหน้าที่ใครได้เห็นก็นำพาแต่ความสงบเจ้าสู่จิตใจ ”อื้มมม สงบสุขที่สุดดด“ ร่างระหงสูดเอาอากาศเข้าเต็มปอด ด้วยรอยยิ้มหวานที่แต่งแต้มบนใบหน้า บ่งบอกว่าเธอพึงพอใจกับมันขนาดไหน ”ขนาดนั้นเชียวหรอพิชชา หื้ม” ชายที่เดินตามหลังมาอดที
ถ่านไฟเก่า บทที่ 51 หึงโหด
“ฉันบอกว่าไม่โอเคไง ไม่รับคนนี้ ไปหาคนใหม่มา!” พิชชาสั่งเสียงลั่น กอดอกมองหน้าสองคนที่ยืนอยู่เบื้องหน้าอย่างเอาจริงเอาจัง บ่งบอกว่าเธอไม่ได้ล้อเล่น ทำเอาชายลูกน้องในสูทดำเหงื่อตกทำตัวไม่ถูก เมื่อผู้เป็นนายเองเอาแต่เงียบ คนที่ออกคำสั่งก็เปรียบเสมือนเจ้านายคนที่สอง ส่วนเลขาสาวที่ยังไม่ทันได้เริ่มทำงานก็กำลังจะถูกไล่ออกนั้นแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด “ว่าไงนะคะ!” แนนนี่กัดฟันถาม ผู้หญิงคนนี้คงเป็นแค่เด็กที่ผู้เป็นนายเลี้ยงดูไว้ล่ะสิ มาทำเป็นใช้อำนาจหยิ่งยโส รอให้ตนได้ขึ้นเป็นว่าที่นายหญิงของตระกูลนี้เมื่อไหร่เถอะ จะเอาคืนให้ไม่เหลือแม้แต่ที่ซุกหัวนอนปลายเท้าเลยทีเดียว “ฉันไม่พูดซํ้า” เรียวแขนสองข้างยกขึ้นกอดอกพรางยักคิ้วใส่คนมองข้างนึง เป็นการกวนประสาทที่ได้ผลดีเลยแหละ เมื่อเห็นอีกฝ่ายตอบสนองด้วยสีหน้าที่แดงแปร๊ดดั่งระเบิ่ดจะลงนั่นแล้วก็สาแก่ใจ ยิ่งนึกอยากจะกลั่นแกล้งคนที่คิดแต่จะแย่งผัวชาวบ้าน ใบหน้านวลซบลงบนแผงอกแกร่ง ในขณะที่แววตายังคงจับจ้องอยู่บนหน้าซิลิโคนนั่นไม่ละเลือน “คุณเดนนิสคะ—“เมื่อรอให้เจ้านายปริปากช่วยแต่เขากลับเอาแต่เงียบ จึงตัดสินใจเป็นคนกล่าวเรียกเขาหวังจ
ถ่านไฟเก่า บทที่ 50 ไม่โอเค
“กรี๊ดดดด!” เสียงกรี๊ดดังสนั่นทั่วห้อง ในขณะที่ในหัวกำลังมีเสียงเรียกจากชายคนหนึ่งดังเข้ามาแทรก ดั่งว่ากำลังร้องเรียกสติให้กลับคืน “พิชชา… พิชชา… น้องเป็นอะไรพิชชา!” “ฮึกกก!” หญิงสาวลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความเหนื่อย ร่างกายเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อที่ผุดออกมา ดั่งกับว่าไปตบตีกับใครมา เมื่อดวงตาเบิ่กกว้างขึ้นสิ่งแรกที่เห็นคือใบหน้าที่คุ้นเคยกำลังโน้มเข้าไกล้เธอพรางเอ่ยเรียกชื่อไม่หยุด ”พิช—-“ เพี๊ยะ!!! คำเรียกยังไม่ทันพ้นคอ ใบหน้าหล่อก็ถูกฝ่ามือเล็กฟาดเข้ามาเต็มแรงจนหันไปตามแรงตบ ทันไดนั้นทั้งความสับสนและอารมณ์หลายอย่างรีบแล่นเข้าสู่โสทประสาท ”ไอ้เดนนิส!!“ ในขณะที่มือหนากำลังกุมพวงแก้มตัวเองพรางครุ่นคิดกับการกระทำของแฟนสาวยังไม่ทันไร ก็มีหมอนใบใหญ่ถูกฟาดเข้าใส่รัวๆจนต้องยกแขนกั้นด้วยความตกใจ “โอ้ยๆ ที่รัก อะไรของน้องเนี่ยโอ้ยย มาตีพี่ทำไม”มือหนารีบคว้าหมอนใบใหญ่ออกจากมืออีกคนเมื่อ พอตั้งตัวได้แล้วมองหน้าแฟนสาวก็เห็นเธอเบ้ปากนํ้าตาคลอเอ่อ ยิ่งนำพาคนมองตกใจกับสิ่งที่เห็น ”พิชชา.. น้องเป็นอะไรครับ หื้อ? ไหนบอกพี่สิ” แม้จะไม่รู้ถึงเหตุผล ทว่าเวลานี้สิ่งเดียวที่สามารถปลอบประโลมแฟนส
ถ่านไฟเก่า บทที่ 49 เลขาคนใหม่
ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นต่อเนื่องกันเป็นสามครั้ง เรียกความสนใจจากเจ้าของห้องที่นั่งหน้าเครียดทำงาน ก่อนจะส่งเสียงอนุญาตให้คนที่ยืนรอบคำตอบอยู่ด้านนอกได้เข้ามา ประตูเปิดออกนำพาสองคนเดินเข้ามาหยุดอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทำงานของประธานบริษัท ทว่าคนที่นั่งอยู่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นให้ความสนใจเลย จนลูกน้องต้องเป็นฝ่ายเอ่ยแจ้งจุดประสงค์ที่มาเยือน “บอสครับ นี่คือเลขาคนใหม่ที่จะเข้ามาทำงานแทนคุณพิ้งค์ชั่วคราวครับ เนื้องจากเธอลาป่วย” แดนกล่าวแจ้งผู้เป็นเจ้านายอย่างเป็นทางการ ก่อนหญิงสาวในชุดรัดรูปเข้าทรงสีแดงสดจะกล่าวแนะนำตัวเองเมื่อเดนนิสเงยหน้าขึ้นให้ความสนใจ “สวัสดีค่ะคุณเดนนิส ฉันแนนนี่ค่ะ เรียกแนนเฉยๆก็ได้ค่ะจะได้สะดวก มีอะไรเรียกใช้แนนได้ตลอดเวลาเลยนะคะ” เลขาสาวคนใหม่พูดเสียงละมุน สิ้นสุดบทพูดไม่ลืมที่จะยิ้มหวานให้กับเจ้าชายมาดนิ่งตรงหน้าไปหนึ่งฉาก “อืม ไม่มีอะไรแล้วก็แยกย้ายกันไปทำงานได้แล้ว” คนฟังไม่ได้มีพิธีกงการอะไรมาก หากเข้ามาทำธุระเสร็จแล้วก็แยกย้ายกันไปทำตามหน้าที่ เมื่อสิ่งตรงหน้าไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ขอเพียงแค่ทำงานได้ไม่ตกบกพร่อง พูดเสร็จก้มหน้าทำงานต่อไม่แม้แต่จะให้ควา
ถ่านไฟเก่า บทที่ 48 รังรัก
“แล้วหลังจากคืนนั้น พี่ก็หาน้องเจอจริงๆ”หญิงสาวอมยิ้มภูมิใจ เมื่อนึกถึงอดีตที่ผ่านมาของเขาและเธอ มันอาจจะเป็นการพบเจอที่แปลก แต่กลับเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี “ถ้าพี่หาน้องไม่เจอ พี่จะคว้าน้องมาครอบครองได้ยังไงล่ะ”เดนนิสกล่าวปนขำเบาๆ เด็กสาวที่กล้าเข้ามาท้าทายเขาคืนนี้ กลายเป็นว่าที่ภรรยาเขาอย่างเต็มตัวแล้วในวันนี้ “ถ้าคืนนั้นพี่เป็นพวกโรคจิต น้องคงแย่” คนพูดยํ้า หากแต่เธอโชคไม่ดีแล้วไปเจอกับคนอื่นที่ไม่ใช่เขาคงไม่มีชะตากรรมแบบนี้ “เพราะยังไงน้องก็เชื่อในความโชคดีของตัวเองไงคะ“รอยยิ้มหวานประกบบนใบหน้านวล ก่อนหญิงสาวจะหันหลังเดินก้าวเข้าไปในซอยมืดนั้น โดยมีฝีเท้ายาวคอยก้าวตามหลังอย่างติดๆ “ยังเหมือนเดิมเลยแฮะ เหมือนจะไม่ค่อยมีคนมา” สายตากวาดมองรอบๆแล้วยังคงรับสัมผัสได้ถึงบรรยากาศเดิมดั่งคืนนั้น แม้จะมืดจนน่ากลัวทว่ากลับมีบางสิ่งที่เรียกว่าความสวยงามปนเปรือ “คงไม่มีใครกล้ามาในที่แบบนี้แล้วแหละ นอกจากคนพิเรนอย่างน้อง” เสียงชายหนุ่มดังลอดเข้ามาจากแผ่นหลัง นำพาคนสวยหันมองเจ้าของคำพูดด้วยสีหน้าหมั่นไส้ “แหม พูดอย่างกับพี่ไม่มาเนาะ ถ้าจะพิเรนคงเป็นพี่มากกว่า” คนตัวเล็กแขวะกลับอย่างไม่ยอ
ถ่านไฟเก่า บทที่ 47 เจอกันครั้งแรก
“ที่นี่….” ชายหนุ่มพึมพำออกมาเสียงเบาพรางหันกลับมามองหญิงคนรักอย่างไม่อยากเชื่อสายตา “อื้ม พี่จำได้มั้ย ตอนที่เราเจอกันครั้งแรก” พิชชาพยักหน้าเบาๆผลอยยิ้มหวานให้กับชายที่ยืนมองหน้าเธอ นึกย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์ครั้งแรกที่เธอได้พบกับผู้ชายคนนี้ เมื่อไม่กี่ปีก่อน พิชชาเป็นเดินตามถนนอย่างไร้จุดหมาย เมื่อรู้สึกว่าชีวิตช่วงนี้มีแต่ความน่าเบื่อ เมื่อเดินเข้ามาถึงซอยหนึ่ง สายตาจึงจับจ้องเข้ากับชายร่างโปร่งคนหนึ่งที่ยืนพิงผนังสูบบุหรี่ด้วยท่าทางหล่อเหลานั่น เธอไม่เคยพบกับใครที่สูบบุหรี่ได้หล่อเท่เท่าชายคนนี้มาก่อน แม้จะไม่เห็นรูปร่างเขาชัดเนื่องจากความมืด ทว่าแสงไฟอ่อนๆที่ส่องเข้าไปเผยให้เห็นถึงใบหน้าคมคายจมูกโด่งเป็นสันนั่นทำให้เธอสัมผัสได้ว่าเขาคือเทพบุตร ด้วยนิสัยดื้อรั้นของหญิงสาวเป็นสิ่งที่พาเธอเดินเข้าไปหาชายคนนั้นในซอยที่มืดเปลี่ยวได้อย่างไม่มีความเกรงกลัว “น่าเบื่อชะมัด” ควันบุหรี่ถูกเป่าออกมากระจัดกระจาย ในขณะที่คนสูบกำลังพึมพำถึงความเบื่อหน่ายของชีวิต เสียงฝีเท้าที่เดินไกล้เข้ามาดึงให้เขาเหลือบไปสนใจ สายตาคมจ้องเข้ากับใบหน้านวลของผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูสีหน้าเบื่อหน่ายไม่แพ้กับตน เส
ถ่านไฟเก่า บทที่ 12 ยินดีต้อนรับ NC
บนโซฟาขนาดคิงไซส์ภายในห้องนอนกว้าง ชายร่างสมส่วนนั่งยกมือพิงพนักด้ายหลัง มืออีกข้างหยิบแก้วไวน์ราคาแพงขึ้นจิบ สายตาทอดมองกรอบรูปภาพขนาดกลางที่ถูกตั้งไว้บนโต๊ะเบื้องหน้า จ้องเข้าไปนัยตาของหญิงสาวในรูปพร้อมใช้ความคิด ก่อนจะมีเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังก้อนขึ้นมาขัดสมาธิ ตริ้ง! คนหล่อละสายตาจากก
ถ่านไฟเก่า บทที่ 11 ของหวาน
“อื้มม“ มือเล็กทาบอยู่บนอกแกร่ง เปล่งเสียงครางออกมาจากลำคอ มือหนากดท้ายทอยหญิงสาวเข้ามาบดจูบแรงๆ คนรอบข้างเริ่มหันมาสนใจ พูดคุยซุบซิบนินทา ไม่นานทั้งคู่จึงผละจูบออกจากกัน พิชชาหอบหายใจถี่ยิบ ลืมตามองใบหน้าเข้ม ก็พบกับสีหน้าชายหนุ่มที่ดูเหมือนจะมีความเปลี่ยนไป เดนนิสยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ทำเอาคนตั
ถ่านไฟเก่า บทที่ 10 โหยหา
“ อ้าวบังเอิญจัง ฉันกับเดนกำลังจะไปทานข้าวกันพอดีเลยค่ะ คุณพิชชาสนใจไปด้วยกันมั้ยคะ” ฟางฟางกล่าวแทรกเข้ามา เชิญชวนพิชชาน้ำเสียงนุ่มนวล พร้อมแนบหน้าลงไปบนแขนหนาสีหน้าโอ้อวดว่าชายผู้นี้เป็นของเธอ แต่หารู้ไม่ว่าตนกำลังเปิดทางให้กับพิชชา ”พอดีเลยค่ะงั้นรบกวนด้วยนะคะ…คุณเดน“ หญิงสาวสวนกลับเสียงหวาน
ถ่านไฟเก่า บทที่ 9 จีบใหม่
พิชชาแต่งกายเสร็จก็รีบนั่งรถมาจอดด้านหน้าตึกมหึมา ท่ามกลางบริษัทยักษ์ใหญ่ หญิงสาวก้าวเข้ามาด้วยออร่าความสง่า ใบหน้าจิ้มลิ้มถูกตกแต่งเอาไว้จนคนมองอ้าปากค้าง กระโปงสั้นประกบกับเข็มขัดยอดฮิต เสื้อครอปท็อปกับเสื้อคุมสีดำเงาด้านนอกที่กำลังเป็นกระแสอยู่อยู่ช่วงนี้ รองเท้าบูทยาวถึงหัวเข่าสีขาวนํ้านม กับกล
Anda juga akan menyukai
OBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat108.9K Dibacaลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข61.5K Dibacaเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก406.2K Dibacaงานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง65.0K Dibacaยอมให้เขาเลือกเธอ แล้วฉันกลายเป็นรักแรก
มั่วมั่วชิงชิง51 Dibacaร้าวสัมพันธ์
ลายมะลิ97 Dibacaเมียลับหมอเจอริค
Fortune_28971 DibacaBad Engineer เด็กคิเร็น
มดตัวจี๊ด36 Dibaca
