Share

ถ้าจะร้าย สุดท้ายก็อย่ามารัก
ถ้าจะร้าย สุดท้ายก็อย่ามารัก
Penulis: dexnarak

บทที่ 1

Penulis: dexnarak
last update Tanggal publikasi: 2025-08-27 15:05:21

“อ้าขากว้าง ๆ ฉันบอกให้อ้าไง”

“พอแล้ว ฉันขอร้อง” เธอหนีบขาสองข้างของตัวเองไว้และพยายามต่อต้านเขา

“อย่ามาทำเป็นเล่นตัว ในเมื่อเลือกที่จะขายตัวก็สนองให้คุ้มกับเงินที่ฉันจ่ายไปหน่อย” เขาไม่ได้สนใจคำขอร้องนั้น แต่กลับจับขาสองข้างของเธอแยกออกจากกันสอดใส่เอ็นร้อนแล้วดันเข้าไปจนสุดในคราวเดียว “ผู้หญิงมันก็เหมือนกันหมด แค่เห็นเงินก็พร้อมยอมพลีกายแล้ว”

“ฉะ...ฉันเจ็บ” เธอเอามือดันอกเขาไว้ ส่งสายตาอ้อนวอนให้เขาอ่อนโยนกับเธอหน่อย แต่แววตาที่มองกลับมามีแต่ความเย็นชา

“...”

“อ๊ะ...คะ...คุณกำลังเข้าใจฉันผิด” นี่คือคำที่เธอพยายามพูดกับเขามาตลอด “ขอร้องล่ะปล่อยฉันไปเถอะ”

“ไม่!!”

“ฉันต้องไปสอบ...ขอร้องล่ะเชื่อฉันเถอะนะ” เธอพยายามอ้อนวอนเขา น้ำตาที่ไหลอาบสองแก้มนวลสองข้างไม่สามารถทำให้เขาใจอ่อนได้เลย

แม้เธอจะมีท่าทางต่อต้านแต่เนื้อนุ่มภายในกลับตอดรัดเอ็นร้อนขนาดใหญ่ของเขาราวกับดีใจที่ได้สัมผัสกัน หญิงสาวรู้สึกเกลียดตัวเองที่ร่างกายของเธอกลับไม่รักดี

ความคับแน่นภายในทำให้ชายหนุ่มขบกรามแน่น เขาสนุกกำลังสนุกกับการได้เชยชมเรือนร่างนี้ ยิ่งเธอต่อต้านยิ่งกระตุ้นอารมณ์ของเขาได้เป็นอย่างดี

“พอเถอะ ฮึก ฉันไม่อยากทำแล้ว”

สายตาเย็นชาของคนบนร่างที่มองมายิ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกกลัวและเจ็บปวด เขาทำกับเธอราวกับว่าเธอเคยไปทำอะไรให้เขาโกรธแค้นมาก่อน ทั้ง ๆ ที่เธอจำได้ว่าเธอไม่เคยรู้จักเขา

“จิ๊!!...อย่าพูดมากได้มั้ย”

“อ๊ะ ๆ ๆ” แรงกระแทกที่ส่งไปครั้งแล้วทำให้เธอปวดระบมไปทั้งตัว ร่างกายของเธอแทบจะรับมันไม่ไหวแล้ว “อ๊า...”

“อ่าส์...” ชายหนุ่มครางออกมาอย่างสุขสม หลังจากที่ได้ปลดปล่อยไปเป็นรอบที่สอง

เขาก้มมองคนที่นอนตัวสั่นเทาอยู่ใต้ร่างของเขา

“ฮึก ๆ”

“เงียบ!!” เสียงตะคอกของเขาทำให้เธอสะดุ้งสุดตัว มือหนาข้างหนึ่งบีบแก้มของเธอไว้จนเธอรับรู้ถึงความเจ็บปวด “น่ารำคาญจริง ๆ”

เป็นวันที่สามแล้วที่เธอติดแหง็กอยู่ที่นี่ เพราะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผู้หญิงขายตัว เธอเลยถูกเขาซื้อมาแต่เขากลับติดใจ เมื่อมารู้ภายหลังว่าเขาโชคดีที่ได้สาวบริสุทธิ์มาเชยชม เขาเลยยอมจ่ายเงินเพิ่มให้เธอเพื่อสนุกกับเรือนร่างของเธอต่อ แม้หญิงสาวจะพยายามอธิบายยังไงเขาก็ไม่ฟัง

“นายครับ” ลูกน้องวิ่งหน้าตาตื่นมาหาเจ้านายที่เพิ่งลงจากรถ

“ว่าไง” ชายหนุ่มหันไปถามอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์นัก

“หาเธอไม่เจอครับ”

“ผู้หญิงคนเดียว พวกแกหาไม่เจออย่างนั้นเหรอ เป็นแบบนี้ฉันจะกล้าไว้ใจให้พวกแกทำงานใหญ่ได้ยังไงวะ” ท่าทางฉุนเฉียวของเจ้านายทำให้ลูกน้องรีบก้มหน้าลงเพราะความกลัว

เมื่อคืนตอนที่เขาเดินทางไปต่างจังหวัด ลูกน้องได้โทรไปแจ้งกับเขาว่าหญิงสาวที่เขาซื้อมาเมื่อสามวันก่อนหนีออกจากคอนโดของเขาไปแล้ว เขาจึงสั่งให้ลูกน้องออกตามหาและนำตัวของเธอกลับมาให้ได้ แต่พอได้ยินว่าหาเธอไม่เจอก็ยิ่งทำให้เขาโกรธ

“ขอโทษครับนาย แต่เธอหายไปโดยไร้ร่องรอยเลยนะครับ”

“ไปขอดูกล้องวงจรปิดของคอนโดเดี๋ยวนี้” เขาออกคำสั่ง

“คะ...ครับนาย”

“ส่วนแก ไปตระเวนดูตามสถานีตำรวจ” เขาหันไปหาลูกน้องอีกคน

“ครับนาย”

“เธอหนีฉันไปไม่พ้นหรอก” เขากำหมัดแน่นด้วยความเจ็บใจ เงินที่เขาจ่ายให้เธอจำนวนมหาศาล เขายังตักตวงความสุขจากเรือนร่างของเธอไม่คุ้มกับเงินที่เสียไปเลย

สามวันต่อมาบนโต๊ะกินข้าวในบ้านหลังใหญ่ ตอนนี้มีสมาชิกทั้งหมด 6 ชีวิตกำลังร่วมรับประทานอาหารกัน ไม่บ่อยนักที่ลูกชายคนกลางจะกลับมาบ้าน บนโต๊ะอาหารวันนี้จึงมีเมนูหลากหลายกว่าปกติ

“ฉันว่าแกวางมือเถอะ” อคิณพี่ชายคนโตของบ้านเอ่ยขึ้น “มาช่วยกันดูแลบริษัทดีกว่า”

“ธุรกิจของผมก็มากมาย ผมไม่มีเวลามาช่วยพี่ดูแลบริษัทหรอก”

“ธุรกิจสีเท่าพวกนั้นนะเหรอ” เขามีน้ำเสียงเย้ยหยั่น เพราะไม่ชอบใจนักที่น้องชายเดินทางสายนี้ “ไม่รู้จะถูกสั่งปิดเมื่อไหร่”

“ทุกวันนี้ผมก็ไม่เห็นมีใครกล้าเข้ามายุ่งกับธุรกิจของผมนี่ครับ” เขาพูดด้วยท่าทางมั่นใจ เพราะเชื่อว่าบารมีของเขาในตอนนี้ไม่มีใครทำอะไรเขาได้

“ฉันเตือนแกครั้งสุดท้าย วันหนึ่งที่แกเห็นคนที่แกรักต้องตกอยู่ในอันตราย ตอนนั้นมันจะทำให้แกทุกข์ทรมานที่สุด”

เพราะเขาเคยผ่านช่วงเวลานั้นมาแล้ว ด้วยความที่เป็นลูกคนโตเขาเลยต้องรับช่วงต่อจากผู้เป็นพ่อ แต่แล้ววันหนึ่งเมื่อเขามีคนรัก เขากลับคิดที่จะวางมือเพราะไม่อยากให้คนรักต้องอยู่ในอันตราย ทุกอย่างเลยตกมาอยู่ในความรับผิดชอบของ อเล็กซ์ ลูกชายคนกลางของบ้าน

“ผมไม่เถียงพี่หรอกนะ แต่นี่ก็ชีวิตผมผมดูแลตัวเองได้”

อเล็กซ์เป็นหนุ่มหล่อร่างสูง เขาเป็นคนที่มั่นคงในความรักคนหนึ่ง แต่แล้ววันหนึ่งก็เกิดจุดเปลี่ยนในชีวิตจึงทำให้เขากลายเป็นหนุ่มเพลย์บอย มองผู้หญิงเป็นเพียงที่รองรับอารมณ์ ใช้เงินซื้อพวกเธอมาเพื่อบำเรอความไคล่ของเขาเท่านั้น

“พี่อเล็กซ์” เสียงหวาน ๆ ของหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เอ่ยเรียกพี่ชาย

“มีอะไร”

“ทานข้าวเสร็จมีเรื่องจะคุยกับพี่หน่อย”

เพราะเรื่องที่เธอจะคุยเป็นเรื่องที่เธอกังวลมาหลายวันแล้ว เพราะพี่ชายเป็นมาเฟียเธอเชื่อว่าเขาจะช่วยเธอได้

“ว่าไง” อเล็กซ์ที่เดินตามน้องสาวออกมาถามขึ้น

“ช่วยอะไรหนูหน่อยได้มั้ย”

“อะไร”

“ช่วยตามหาเพื่อนหนูให้หน่อย” เพื่อนของเธอหายไปหลายวันอย่างไร้ร่องรอย ไม่มีใครรู้ว่าเธอหายไปไหน ไปหาที่ห้องเช่าก็ไม่เจอ

“ทำไมต้องหา แล้วเพื่อนหายไปไหน”

“ไม่รู้สิ วันก่อนมันบอกหนูว่าทำพาร์ทไทม์เสร็จจะรีบกลับ พอถึงวันสอบมันก็หายไป หนูพยายามติดต่อหลายครั้งแล้ว แต่ติดต่อไม่ได้เลย”

“มีรูปมั้ย”

“เดี๋ยวนะ” หญิงสาวว่าพลางหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูขึ้นมาเปิดภาพของเพื่อนสนิทแล้วส่งให้พี่ชายของเธอดู

ชายหนุ่มนิ่งไปเขารู้สึกชาไปทั้งตัว คนในภาพคือคน ๆ เดียวกันกับที่เขาตามหาอยู่เหมือนกัน แสดงว่าคืนนั้นที่เธอพยายามบอกเขาคือเรื่องจริง...
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Komen (1)
goodnovel comment avatar
เมธาวี คงมั่น
สนุกดี มีเรื่องให้น่าติดตามตั้งแต่ต้นเรื่อง แถมเราเองก็ชอบอ่านแนวนี้ แนวๆนางเอกมีลูกกับพระเอกแต่พลัดพรากกัน ให้มีเรื่องต้องติดตามค้นหาอยู่ตลอดเวลา ต้องรอดู เพราะเพิ่งจะเริ่มอ่านไปได้แค่ไม่กี่ตอนเอง ว่าต่อไปจะมีเรื่องอะไรในเรื่องเกิดขึ้นมามากให้ติดตาม เพิ่มขึ้นอีก
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • ถ้าจะร้าย สุดท้ายก็อย่ามารัก   บทที่ 352

    “ฝีมือของคุณจริง ๆ ด้วย”“รู้เหรอว่าเป็นผม”“ฉันแค่สงสัยแต่ไม่คิดว่าจะเป็นคุณจริง ๆ” เธอยังจำความรู้สึกสับสนใจตอนนั้นได้ดี “ก่อนหน้านั้นล่ะคะ”“...”“ฉันไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย”“ตอนที่ผมดูดนมของคุณน่ะเหรอ” น้ำตาลคงจะหมายถึงตอนนั้น“คนลามก เป็นคุณจริง ๆ ด้วย คุณแอบเข้าบ้านคนอื่นตินดึกแบบนั้นได้ยังไง ทำแบ

  • ถ้าจะร้าย สุดท้ายก็อย่ามารัก   บทที่ 351

    วาเลนไทน์หมุนเวียนมาอีกรอบ หญิงสาวในชุดสีชมพูกำลังอุ้มเด็กน้อยวัย 6 เดือนเดินเข้าไปในบริษัท เนื่องจากผู้เป็นสามีต้องเข้าประชุมด่วนเขาจึงออกจากบ้านตั้งแต่เช้ามืดและสั่งให้บอดี้การ์ดพาภรรยาและลูกตามมา“เชิญคุณน้ำตาลพาคุณหนูเข้าไปรอให้ห้องทำงานของบอสก่อนครับ คาดว่าไม่นานก็ประชุมเสร็จแล้วน้ำตาลเดินเข้า

  • ถ้าจะร้าย สุดท้ายก็อย่ามารัก   บทที่ 350

    “คุณมีน้องชายฝาแฝดด้วยเหรอ” น้ำตาลรู้สึกแปลกใจกับเรื่องราวใหม่ ๆ ที่ได้ยินจากสามี อาจจะเป็นเพราะเธอไม่เคยถามเรื่องส่วนตัว เขาเลยไม่ค่อยเล่าให้เธอฟัง“ครับ เราถูกจับแยกกันตอนเด็ก น้องชายอยู่กับแม่และป้า ส่วนผมก็โดนพ่อจับตัวมา”“จับตัว?” เธอตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน“ผมไม่ได้อยากมากับเขา พอพ่อกับแม่แยกทางก

  • ถ้าจะร้าย สุดท้ายก็อย่ามารัก   บทที่ 349

    ในห้องคลอดบรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความวิตกกังวล แต่ยังคงมีความหวังที่แฝงอยู่ในจิตใจของเขา เสียงเครื่องตรวจสอบการเต้นของหัวใจของทารกยังคงดังอย่างต่อเนื่อง เสียงหายใจหนักๆ ของน้ำตาลที่พยายามควบคุมตัวเองอย่างสุดความสามารถน้ำตาลนอนอยู่บนเตียง ร่างกายของเธอเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ ความเจ็

  • ถ้าจะร้าย สุดท้ายก็อย่ามารัก   บทที่ 348

    ไม่เพียงแค่ภายน้อง แต่แท่งเนื้อที่อยู่ภายในก็ร้อนไม่ต่างกัน ยิ่งเขาขยับแรงเท่าไหร่ความร้อนก็เพิ่มขึ้นมากเท่านั้น“อ๊ะ ๆ ๆ ชะ...ช้า”“หืม” ไคล์หยุดฟังน้ำตาลที่กำลังพูดไม่เป็นภาษา“ช้าลงหน่อยค่ะ”“เจ็บเหรอ” เขาชะงักเล็กน้อย เพราะคิดว่าทำให้น้ำตาลเจ็บ“เปล่าค่ะ ฉันแค่หายใจไม่ทัน”“พอผมขยับช้า ๆ คุณก็บอ

  • ถ้าจะร้าย สุดท้ายก็อย่ามารัก   บทที่ 347

    “ผมมีบางอย่างให้คุณ” ไคล์พูดขณะที่วางน้ำตาลลงบนที่นอน เขาเริ่มอุ้มเธอตั้งแต่ออกจากลิฟต์ จนมาถึงห้องพัก“อะไรคะ”“มีช่วงหนึ่งที่ผมไม่ค่อยได้อยู่กับคุณ” เขาเดินไปหยิบซองเอกสารบางอย่างแล้วเดินกลับมาหาน้ำตาล“...”“ช่วงที่คุณเพิ่งรู้ว่าท้องแต่ไม่ยอมบอกผม”“คุณไปไหนคะ” เธอจำได้ว่าช่วงนั้นเขาหายหน้าหายตาไ

  • ถ้าจะร้าย สุดท้ายก็อย่ามารัก   บทที่ 327

    เขาอุ้มน้ำตาลเข้าไปในห้องทั้ง ๆ ที่ยังคงบดจูบเธออยู่ เมื่อไปถึงเตียงนอนเขาก็ปล่อยให้ปากของเธอเป็นอิสระแล้วค่อย ๆ วางเธอลง แต่น้ำตาลกลับพยายามลุกขึ้นหนี ทำให้เขาจับแขนสองข้างของเธอแล้วขึงไว้บนที่นอนทำให้เธอต้องนอนราบไปกับที่นอน“ปล่อยนะ คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้”“ร่างกายนี้ไม่โหยหาผมบ้างเลยเหรอ” ส่วน

  • ถ้าจะร้าย สุดท้ายก็อย่ามารัก   บทที่ 322

    “ไม่ครับ” ใบหน้าที่ไม่ค่อยสบอารมณ์นั้นทำให้อาเฟิงรีบหลบสายตา“ไปส่งฉันที่สนามบิน” ถึงเวลาที่เขาต้องขึ้นเครื่องกลับประเทศจีนแล้ว เขาอยู่ได้ไม่นานหรอกเพราะหากมีใครเห็นว่าเขามาหาเธอ หลายคนที่จ้องเล่นงานเขาจะรู้ได้ในทันทีว่าการที่เขาส่งตัวน้ำตาลกลับคือแผน“เห็นพี่เซียวหม่าบอกว่าบอสเคลียร์กับคุณหลินหลินแ

  • ถ้าจะร้าย สุดท้ายก็อย่ามารัก   บทที่ 295

    “เช็ดผมให้แห้งก่อนค่ะ” เธอหันไปเผชิญหน้ากับเขา"น้ำตาล" เขาพูดขณะที่ดวงตาของเขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ "ฉันอยากทำอีก"น้ำตาลไม่สามารถต้านทานเสียงออดอ้อนที่มีเสน่ห์อันเย้ายวนของเขาได้อีกต่อไป เธอเอื้อมมือไปแตะใบหน้าของเขาอย่างแผ่วเบา นิ้วของเธอไล่ไปตามโหนกแก้มที่คมสันและริมฝีปากที่ได้รูปของเขาไคล

  • ถ้าจะร้าย สุดท้ายก็อย่ามารัก   บทที่ 293

    “ขี้เซาจัง” เป็นคำพูดเย้าแหย่ที่คนถูกพูดถึงไม่ได้ยิน แต่คนพูดกลับยิ้มอย่างมีความสุขนิ้วยาวเกลี่ยผมที่หล่นลงมาปรกใบหน้า เผยให้เห็นทุกส่วนบนใบหน้านวลอย่างชัดเจน จึงอดไม่ได้ที่จะใช้นิ้วแตะคิ้วเรียว เปลือกตา จมูกเล็ก แก้มที่แดงระเรื่อ และกลีบปากสีลูกพีท ตามด้วยเชยคางของเธอขึ้นมาเพื่อรับจูบของเขา“ขนาดน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status