بيت / มาเฟีย / ถ้ายังรักได้โปรดหยุดร้าย / บทที่ 9 สร้างความคุ้นเคย

مشاركة

บทที่ 9 สร้างความคุ้นเคย

last update تاريخ النشر: 2025-06-06 12:34:59

“ฉันถามว่ากี่วัน”

บุรินทร์ทวนคำถามด้วยเสียงที่ดังขึ้น เขามองเห็นท่าทางตื่นตระหนกและแววตาหวาดระแวงของหญิงสาว

“มี่ยังตอบไม่ได้ค่ะ” หญิงสาวยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองเบาๆ เพื่อดึงสติ ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมากจนเธอเองตั้งตัวไม่ทัน และไม่ได้คาดคิดว่าเหตุการณ์มันจะพลิกผันกลายเป็นแบบนี้

“คิดว่าฉันมีความอดทนกับเธอมากขนาดนั้น?”

“มี่มีความรู้สึกดีๆ ให้เฮียก็จริง แต่มันไม่ใช่แบบนี้”

“…..”

“มี่รักเฮียเหมือนพี่ชายอีกคน”

“แค่พี่ชาย?” บุรินทร์หัวเราะเบาๆ ก่อนจะขยับใบหน้าคมคายเข้าใกล้จนปลายจมูกโด่งสัมผัสกับพวงแก้มชมพูระเรื่อ “แต่ฉันอยากเป็นมากกว่านั้น”

สองมือเล็กกำชายกระโปรงนักศึกษาไว้แน่น หัวใจดวงน้อยเต้นแรงจนควบคุมไม่อยู่

“จูบฉันสิ…” บีบปลายคางของหญิงสาวให้หันกลับมาสบตาเคลื่อนริมฝีปากเข้าหาจนเกือบจะจูบกันอยู่รอมร่อ “จูบฉันแรงๆ”

เดมี่ส่ายหน้าปฏิเสธ ดวงตาที่เคยสดใสค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นสั่นคลอน “เฮียเฟย พอแล้ว มี่กลัวนะ”

“ถ้าเธอตกลง ฉันสัญญาว่าจะอ่อนโยนกับเธอ”

“วันนี้มี่เหนื่อย อยากพักแล้วค่ะ”

“คืนนี้นอนกับฉัน”

“เฮียช่วยรับปากก่อนได้ไหม ว่าจะไม่ทำอะไรมี่”

“ฉันจะทำแบบนั้นก็ต่อเมื่อเธอเต็มใจ”

“…..”

แกร๊ก…บานประตูห้องนอนถูกเปิดออก หญิงสาวก้าวเดินเข้ามาในห้องอย่างๆ กล้าๆ กลัว

ห้องนอนขนาดใหญ่ของบุรินทร์ถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์สีดำราคาแพงเกือบทั้งหมด แต่สายตาเจ้ากรรมกลับไปสะดุดบางสิ่งบางอย่างที่วางอยู่บนเตียงนอน

“อันนี้ของเฮียเหรอคะ” เดมี่จ้องมองไปยังตุ๊กตาสีชมพูที่วางอยู่ มันทั้งเก่าและสีซีดดูมอมแมม ตามตัวมีแต่รอยเย็บมากมายคล้ายกับถูกใช้งานมานานมากแล้ว

“ใช่…ของฉันเอง”

ใบหน้าจิ้มลิ้มเอียงคอมองอย่างสงสัย ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นของชายหนุ่ม เธอรู้สึกคุ้นกับตุ๊กตาตัวนี้เหลือเกิน แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก

“จำได้ไหม เธอเคยให้ฉันเก็บไว้ก่อนที่จะหนีไปอยู่เมืองนอก” มาเฟียหนุ่มเดินเข้าไปสวมกอดหญิงสาวไว้แน่นจากทางด้านหลัง สูดดมกลิ่นกายหอมของเธอซ้ำๆ ไม่ยอมห่างไปไหน

“มันนานมากแล้ว มี่จำไม่ได้แล้วค่ะ”

“จำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ขอแค่เธอกลับมา”

“…..” เดมี่หยุดนิ่งเมื่อคนตัวสูงที่ยืนอยู่ทางด้านหลังรวบผมยาวสลวยเป็นหางม้า ก่อนจะลงมือถักผมเปียสองข้างให้เธออย่างเบามือ

“ตอนเด็กเธอชอบให้ฉันถักผมเปียสองข้างแบบนี้” บุรินทร์มองไปยังหญิงสาวตรงหน้า ถึงแม้ว่าเดมี่จะโตเป็นสาวมากแล้ว แต่สำหรับเขาเธอยังเป็นเด็กตัวอ้วนแก้มกลมที่น่าเอ็นดูอยู่เสมอ

ตอนเด็กเคยน่าเอ็นดูยังไง จนถึงตอนนี้ยังคงเหมือนเดิม พวงแก้มอมชมพูและดวงตากลมโตคู่นั้น ทำให้เขาตกอยู่ในภวังค์ ละสายตาไปจากเธอแม้แต่วินาทีเดียว

ไม่คิดเสียดายที่ตัดสินใจเอามาเลี้ยงดู

“เดมี่…”

ราวกับหลุดตื่นจากภวังค์หลังจากได้ยินเสียงเรียกแผ่วเบาของชายหนุ่ม เดมี่ค่อยๆ หันกลับไปเผชิญหน้า ท่าทางอ่อนโยนของบุรินทร์ทำให้เธอหวั่นไหวเริ่มวางใจขึ้นมาบ้างแล้ว

“อยากได้อะไร ฉันจะให้ทุกอย่าง” ฝ่ามือหนาเอื้อมเข้าไปลูบไล้ที่ใบหน้าจิ้มลิ้ม พลางหลับตาลงช้าๆ ปลายนิ้วเรียวสัมผัสริมฝีปากบางเบาๆ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นสัมผัสที่รุนแรงขึ้นจนเธอขยับตัวถอยห่าง “ขอแค่เป็นเด็กดี เป็นของฉันคนเดียว”

“มี่จะเป็นเด็กดี”

“ถอดเสื้อผ้าออกสิ จะได้อาบน้ำพร้อมกัน”

“เฮียช่วยออกไปก่อนได้มั้ย มี่อายนะ”

“มีอะไรต้องอาย ฉันเห็นของเธอมาหมดแล้ว”

“หมายความว่าไงเหรอคะ”

“…..” บุรินทร์ไม่ได้ตอบคำถามแต่เลือกที่จะหัวเราะออกมาเบาๆ เอื้อมมือไปปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของเธอออกอย่างเบามือ

“ในห้องของมี่มีกล้องวงจรปิดเหรอคะ”

“ก็ประมาณนั้น”

“…..” เดมี่ยกมือขึ้นลูบหน้าอีกครั้งอย่างประหม่าให้กับความคิดและการกระทำของบุรินทร์ที่ดูบิดเบี้ยวไม่เหมือนคนปกติทั่วไป

เธอเริ่มหวาดกลัวและไม่แน่ใจว่าจะรับมือกับคนอย่างบุรินทร์ไปได้อีกนานแค่ไหน

ไม่กี่นาทีต่อจากนั้น เสื้อผ้าที่สวมใส่ถูกชายหนุ่มถอดออกจากร่างกายจนหมดสิ้น เหลือเพียงเรือนร่างเปลือยเปล่าที่ยืนอยู่ตรงหน้า

มาเฟียหนุ่มไล่สายตามองหญิงสาวอย่างเปิดเผย เดมี่เป็นคนแรกที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงได้มากขนาดนี้

“ฉันแทบจะทนไม่ไหว อยากเป็นผัวเธอตอนนี้เลย”

ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่นพร้อมความรู้สึกที่ตบตีกันอยู่ภายในใจ ตั้งแต่เกิดมาเธอยังไม่เคยอยู่ร่วมห้องและเปลือยกายต่อหน้าผู้ชายคนไหนแบบสองต่อสองมาก่อน

“เฮียอย่ามองแบบนั้นได้ไหม”

“ไม่ให้มองหน้าแล้วจะให้มองอะไร” ไม่ถามเปล่าแต่ยังเคลื่อนสายตาลงมาหยุดที่หน้าอกอวบอั๋น ค่อยๆ ไล่ต่ำจนมาหยุดอยู่ที่ความเป็นสาวขาวเนียน

พรึ่บ! ร่างของหญิงสาวลอยขึ้นเหนือพื้นเมื่อถูกชายหนุ่มอุ้มกระเตงเดินเข้ามาในห้องน้ำทั้งที่สภาพกำลังเปลือยเปล่า เป็นครั้งแรกที่คนทั้งสองได้ใกล้ชิดกันมากขนาดนี้

“เฮียเฟย ปล่อยมี่ลงนะ”

“อยู่นิ่งๆ”

เดมี่ยอมทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย มองเงาสะท้อนของตัวเองผ่านกระจกบานใหญ่โดยมีบุรินทร์ยืนซ้อนทับอยู่ทางด้านหลัง

“ฉันเห็นของเธอแล้ว เธอเองก็ควรจะเห็นของฉันบ้าง” ไม่พูดเปล่าแต่ยังถอดเสื้อผ้าราคาแพงที่สวมใส่โยนลงบนพื้นห้องน้ำราวกับไม่คิดเสียดาย

“เฮียเฟย…” ริมฝีปากบางสั่นระริกมองเห็นร่างกายกำยำที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ รอยสักที่มีอยู่บนท่อนแขนแกร่งและเต็มแผ่นหลัง ทำให้บุรินทร์ดูน่าเกรงขามจนต้องหลบสายตา

สัมผัสได้ถึงความเป็นชายที่กำลังตื่นตัวเสียดสีอยู่ที่บั้นท้ายของเธอไปมา

หญิงสาวหลับตาปี๋ไม่กล้าจินตนาการอะไรที่มากกว่านั้นรู้แค่ว่ามันต้องใหญ่มากแน่ๆ

ฝ่ามือของบุรินทร์เริ่มอยู่ไม่นิ่งบีบเคล้นที่ทรวงอกอวบอิ่มก่อนจะเคลื่อนต่ำลงมาลูบไล้บนจุดอ่อนไหวกลางกายจนเธอสะดุ้งอยู่หลายครั้ง

“ไหนบอกว่าจะไม่ทำอะไรมี่ไง”

“แล้วใส่เข้าไปหรือยัง”

“อื้อ…เฮียเฟย…มี่กลัว ช่วยเอานิ้วออกไปก่อนได้ไหมคะ”

“อย่าทำหน้าอ้อนแบบนั้น เดี๋ยวฉันเปลี่ยนใจอยากใส่อย่างอื่นเข้าไปแทน”

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ถ้ายังรักได้โปรดหยุดร้าย   ตอนพิเศษ 6 – จุดสุดท้ายของชีวิต2

    หลายเดือนผ่านไป“ปู่…” เด็กชายฟาเรนตะโกนร้องเรียกด้วยความดีใจเมื่อเห็นหน้าคนที่เฝ้ารอมานานแสนนาน ไม่ใช่แค่ปู่แฟรงก์ที่มาหาแต่ปู่ฟรินก็มาด้วยเหมือนกัน“แด๊ดดี้กับหม่ามี๊ของพวกเอ็งไปไหน”“แด๊ดดี้ไปทำงานที่ภูเก็ตกับหม่ามี๊” ฟรานตอบด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้วพักหลังมานี้พ่อกับแม่ชอบทำตัวติดกันอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าพ่อจะไปไหนมักจะบังคับเอาแม่ติดสอยห้อยตามไปด้วยเสมอ“แล้วพวกเอ็งอยู่บ้านกับใคร ทำไมไม่โทรหาปู่”“พวกเราอยู่กับลุงครามและแนนนี่ค่ะ”ครามรีบก้มหน้าอย่างเจียมตัวเมื่อเห็นสายตาของนายใหญ่ที่ใช้มอง“หลบหน้าหลบตากูทำไม” แฟรงก์เดินเข้าไปกระชากคอเสื้อลูกน้องตัวดี“เปล่าครับนาย”“อย่าคิดว่ากูไม่รู้นะว่ามึงกับลูกสาวกูทำอะไรกันมา” ถึงแม้จะเป็นความลับแต่เขารู้ว่าดาวศุกร์และครามมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งมากกว่าเจ้านายกับลูกน้อง “กูไม่มีวันรับคนอย่างมึงมาเป็นลูกเขย จำใส่หัวสมองของมึงไว้เลย”“ผมรู้ตัวครับ ผมไม่เคยคิดแบบนั้น”“ไปทำท่าไหนมาล่ะ ลูกกูถึงรักถึงหลงมึงจนหัวปักหัวปำ”“ลุงครามเป็นแฟนอานตี้นะ ฟรานจะฟ้องอานตี้ว่าปู่ดุลุงคราม” เด็กหญิงยืนเท้าเอวพูดเสียงแข็งตอบกลับ ลุงครามมีท่าทางซึมลงจนน่าสงสารพวกเด็ก

  • ถ้ายังรักได้โปรดหยุดร้าย   ตอนพิเศษ 5 – จุดสุดท้ายของชีวิต

    โรงพยาบาล“น้องจิ๋วมาแล้ว”“ไหนๆ ขอดูบ้าง”“ทำไมน้องไม่ลืมตา”“ตัวนิ่มมากเลย ลองจับดูสิ”เสียงบทสนทนาของพวกเด็กน้อยกำลังพูดคุยกันอย่างไร้เดียงสา ยืนล้อมวงจ้องมองสมาชิกใหม่ที่เพิ่งลืมตาดูโลกได้เพียงไม่กี่วัน“ตัวเป็นอะไร ทำไมไม่มาดูน้องคนใหม่” ฟรานเดินเข้าไปถามแฝดน้องที่เอาแต่นั่งกอดอกทำหน้าบึ้งตึงไม่ยอมพูดจา“เบื่อ! เค้าไม่อยากได้น้องผู้ชาย เค้าอยากมีน้องผู้หญิง” เด็กชายบ่นพึมพำพลางเบือนหน้าหันหนี“ผู้ชายก็ดีนะ ตัวจะได้ไม่เหงา จะได้มีเพื่อนเล่นไง”“เล่นแต่ฟุตบอลกับปั่นจักรยานจนเบื่อแล้ว อยากเล่นอย่างอื่นบ้าง”“แล้วอย่างอื่นที่แฝดว่ามันคืออะไร อยากเล่นขายของหรือเล่นตุ๊กตาเหรอ” ใบหน้าน้อยๆ ของฟรานเอียงคอมองน้องชายฝาแฝดอย่างไม่เข้าใจ “เพราะหม่ามี๊เลือกน้องให้เราไม่ได้”“แล้วทำไมแด๊ดดี้ถึงมีแต่ลูกผู้ชาย ทำไมถึงไม่มีลูกผู้หญิงบ้าง” เด็กชายตัดพ้อทำสีหน้าเศร้า ถ้ามีน้องผู้ชายเพิ่มขึ้นมาอีกคนคงได้ปวดหัวกว่าเดิม“เพราะแด๊ดดี้ทำผู้หญิงไม่เป็น ทำเป็นแต่ผู้ชายไง”“เค้าขอเปลี่ยนแด๊ดดี้ได้ไหม อยากได้แด๊ดดี้คนใหม่ เค้าอยากลองมีน้องผู้หญิงดูบ้าง”“เปลี่ยนไม่ได้หรอก พวกเราเกิดมาจากปิ๊กาจูของแด๊ดดี้นะ ต

  • ถ้ายังรักได้โปรดหยุดร้าย   ตอนพิเศษ 4 ไม่ได้เป็นตุ๊ด

    หลายเดือนผ่านไป“อาการของคุณฟาเรนดีขึ้นมากเลยค่ะ วันนี้ทำกายภาพได้หลายอย่างเลย”เดมี่ยิ้มกว้างพร้อมกับหัวใจที่พองโตหลังจากได้ยินข่าวดีจากพยาบาลที่ดูแลลูกชายตั้งแต่ได้รับตัวยาชนิดใหม่จากบุรินทร์ อาการของฟาเรนก็เริ่มดีขึ้นตามลำดับ จากกล้ามเนื้อที่เคยอ่อนแรงค่อยๆ ขยับได้มากขึ้น กลายเป็นช่วยเหลือตัวเองได้ดีและเดินเองได้ในที่สุด“ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยดูแลฟาเรนให้เป็นอย่างดี”“คุณฟาเรนใจสู้มากค่ะ อีกไม่นานคงวิ่งเล่นกับพวกพี่ๆ ได้อย่างแน่นอน”“มี่รักแด๊ดดี้นะ รักที่สุดในโลก” หญิงสาวเดินเข้าไปกอดชายหนุ่มไว้แน่นแทนคำขอบคุณ ใบหน้าจิ้มลิ้มซบลงบนแผงอกแกร่งอย่างออดอ้อน“อะไรของเธอ” คิ้วเข้มเลิกขึ้นมองการกระทำเหล่านั้น ถึงแม้จะดูเหมือนไม่ค่อยใส่ใจแต่หัวใจของเขายังคงเต้นแรงกับผู้หญิงคนนี้อยู่ตลอดต่อให้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน มันก็ยังคงเป็นเหมือนเดิมเสมอมา“เพราะมีแด๊ดดี้ ฟาเรนถึงมีอาการดีขึ้นในทุกวัน ถ้าไม่ได้แด๊ดดี้ช่วยดูแล ลูกคงแย่แน่เลยค่ะ”บุรินทร์อุทิศและทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดเพื่อคิดหาวิธีการรักษาลูกชาย จนในที่สุดเขาก็ทำมันได้สำเร็จ“ฟาเรนเป็นลูกฉันเหมือนกัน ยังไงก็ต้องดูแลเขาให้ดีที่สุด”“…..

  • ถ้ายังรักได้โปรดหยุดร้าย   ตอนพิเศษ 3 หลานน้อยน่ารัก

    “ฟาเรน!” เด็กชายหันไปตามเสียงเรียกที่คุ้นเคย ไปหน้าน้อยๆ เอียงคอมองด้วยความสงสัยเมื่อเห็นพี่สาววิ่งเข้ามากอด ทั้งๆ ที่ก่อนหน้าบอกว่าปู่จะพาไปเที่ยวต่างประเทศ“ไหนบอกว่าปู่จะพาไปเล่นสกีที่ญี่ปุ่นไง”“ไม่อยากไปแล้ว เอาไว้ให้ฟาเรนหายป่วย พวกเราค่อยไปด้วยกัน” ฟรานโผกอดน้องชายที่นั่งอยู่บนรถเข็นวิลแชร์ด้วยความคิดเด็กหญิงไม่ได้คิดเสียใจหรือเสียดายเลยสักนิด พวกเขาสามคนตกลงกันแล้วว่าจะไม่ขอไปเที่ยวถ้าเกิดไม่มีฟาเรนหรือถ้าจะไปก็ต้องไปพร้อมกัน“ไปวิ่งเล่นกัน แด๊ดดี้ทำสนามเด็กเล่นให้พวกเราอันใหม่ใหญ่เบ้อเริ่มเลย”“แต่แด๊ดดี้ไม่ให้ออกจากบ้านนะ เดี๋ยวไม่สบาย” ฟาเรนพูดเสียงเบา สีหน้าดูซึมลงอย่างน่าสงสาร เขารู้ตัวเองเสมอว่าไม่ใช่เด็กปกติเหมือนคนทั่วไป“ตอนนี้แด๊ดดี้ไม่อยู่ ทางสะดวกแล้วนะ อยากไปไหม”“ยะ…อยากไป” พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะวาดสายตาหันซ้ายมองขวาเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่แถวนี้“งั้นก็รีบขี่หลังพี่เลย”“จะไม่โดนแด๊ดดี้ตีใช่ไหม”“ถ้าแด๊ดดี้โมโห ให้ตีฟาโรห์แทนก็ได้”“เอ้าแฝด…คะ…เค้าไม่อยากโดนแด๊ดดี้ตีนะ” แค่นึกเห็นหน้าผู้เป็นพ่อก็รู้สึกกลัวจนฉี่แทบราด ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่เคยโดนตี แต่กลับรู้สึกก

  • ถ้ายังรักได้โปรดหยุดร้าย   ตอนพิเศษ 2 สาเหตุของการป่วย

    “ทำอะไรอยู่ตัวเล็ก”“ก่อประสาททรายอยู่ครับ”ฟาเรนเด็กชายวัยห้าขวบหันไปตอบผู้เป็นพ่อ ก่อนจะหันกลับมาสนใจสิ่งตรงหน้าดังเดิม“เล่นคนเดียวเหงาไหม” บุรินทร์ยืนมองลูกน้อยที่นั่งเล่นอยู่ไม่ไกล ข้างกายของฟาเรนมีรถเข็นวิลแชร์ประตำแหน่งและพยาบาลพิเศษมากถึงสามคนคอยประคบประหงมอยู่ไม่ห่างถึงแม้ว่าฟาเรนจะมีอายุห้าขวบ แต่น้ำหนักและสัดส่วนค่อนข้างตกเกณฑ์ต่ำกว่าเด็กปกติทั่วไปทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นล้วนเป็นผลข้างเคียงมาจากการคลอดก่อนกำหนด“หนูอยากมีเพื่อน” เด็กชายบอกผ่านน้ำเสียงเศร้าสร้อยท่าทางซึมลงจนสังเกตได้ตั้งแต่จำความได้ เขาถูกเลี้ยงดูแตกต่างจากเด็กทั่วไป ในขณะที่พวกพี่ได้วิ่งเล่นแต่ฟาเรนทำได้แค่นั่งมองอยู่ในห้องพักปลอดเชื้อต้องให้ยาทุกสี่ชั่วโมง“อย่านั่งตากแดดนาน เดี๋ยวไม่สบาย”“คุณปู่ไม่รักฟาเรนเหรอครับแด๊ดดี้ ทำไมถึงไม่พาหนูไปเที่ยวด้วย”คำถามของลูกชายทำเอามาเฟียหนุ่มหยุดชะงักนิ่งไป หัวอกคนเป็นพ่อสั่นไหวค่อยๆ ย่อตัวนั่งลงข้างเด็กน้อย“เพราะฟาเรนไม่ค่อยสบาย”“แล้วเมื่อไหร่จะหาย หนูอยากไปเที่ยวเหมือนคนอื่นบ้าง”“เดี๋ยวก็หายแล้ว”“…..”“เอาไว้ถ้าหายดีเมื่อไหร่ แด๊ดดี้จะพาไปเที่ยวทุกที่ที่ลูก

  • ถ้ายังรักได้โปรดหยุดร้าย   ตอนพิเศษ 1 – ยอมจำนน

    “แฟรงก์มา!”เด็กน้อยที่นั่งอยู่ต่างหันขวับกันอย่างพร้อมเพรียง ใบหน้าน้อยๆ ของหลานฉีกยิ้มกว้างเมื่อมองเห็นปู่ที่เดินเข้ามาหลังจากที่ไม่ได้เจอหน้ากันหลายเดือน“แฟรงก์…แฟรงก์!” เด็กหญิงตะโกนเรียกซ้ำๆ กระโดดโลดเต้นดีใจรีบวิ่งเข้าไปกอดด้วยความคิดถึงวันนี้ในมือปู่มีขนมแถมยังหิ้วของเล่นมาฝากหลานเยอะแยะ ตามใจกว่าแด๊ดดี้และหม่ามี๊ก็คงจะเป็นผู้ชายคนนี้“บอกกี่ครั้งแล้วว่าให้เรียกปู่ ข้าไม่ใช่เพื่อนเล่นของพวกเอ็งนะ” คนเป็นปู่ถอนหายใจมองหน้าไอ้พวกเด็กฝรั่งที่ไม่มีพ่อแม่คอยสั่งสอนแต่ได้พอสบสายตาอันไร้เดียงสาเหล่านั้น หัวใจแกร่งก็ยอมโอนอ่อนให้โดยดี“ปู่คืออะไร” ฟาโรห์ตัวป่วนเอียงคอถามอย่างสงสัย“คือพ่อของพ่อไง”“แล้วพ่อคือใคร” พอได้ยินแบบนั้นยิ่งทำให้งงไปกันใหญ่“พ่อก็คือแด๊ดดี้ไง ภาษาไทยเขาเรียกว่าพ่อ”“เข้าใจแล้ว”“เดี๋ยวนี้ลืมกันแล้วสิ ทำไมพวกเอ็งถึงไม่ไปหาปู่บ้างเลย” บุรินทร์ภัทรแสร้งทำท่าทางตัดพ้อน้อยใจ อยู่ที่บ้านก็เอาแต่ชะเง้อคอคอยมองทางหลานน้อยอยู่ทุกวัน“ไม่ได้ลืมสักหน่อย แต่แด๊ดดี้ไม่ให้ไป” เด็กหญิงพูดแทรกน้ำเสียงเจื้อยแจ้วแต่สีหน้ากลับดูซึมลงอย่างเห็นได้ชัด“อยู่แต่บ้านไม่ได้ออกไปเที่ยว

  • ถ้ายังรักได้โปรดหยุดร้าย   บทที่ 27 ต่อต้าน

    -ชีวิตหลังแต่งงาน-ชีวิตหลังแต่งงาน ไม่ได้แตกต่างอะไรจากเดิมเหมือนที่เคยเป็น ถึงเธอจะขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฏหมายของบุรินทร์แต่กลับไม่ได้รู้สึกยินดีเลยสักนิดเธอไม่มีอิสระ ไม่ได้ใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองต้องการ เป็นเหมือนแค่สัตว์เลี้ยงตัวโปรดที่ถูกเลี้ยงอยู่ในกรงทอง มีหน้าที่แค่ใช้ร่างกายคอ

    last updateآخر تحديث : 2026-03-21
  • ถ้ายังรักได้โปรดหยุดร้าย   บทที่ 30 เด็กหญิงคนนั้น

    เหตุการณ์ในอดีต“ไซโคพาธ”“…..”“เฟยเป็นโรคนั้น”บรรยากาศภายในห้องตรวจของโรงพยาบาลเอกชนเงียบลง บุรินทร์วัชร์ยกมือขึ้นลูบหน้าของตัวเองเบาๆ เมื่อทราบผลตรวจของลูกชาย“มีวิธีรักษาไหมหมอ”“อาการทางจิตรักษาไม่หาย แค่ประคองอาการไม่ให้ทรุดลง” หมอคิงส์อธิบายด้วยสีหน้าที่หนักใจไม่แพ้กัน‘ไซโคพาธ’ คือผู้ที่มี

    last updateآخر تحديث : 2026-03-21
  • ถ้ายังรักได้โปรดหยุดร้าย   บทที่ 29 ความหลัง

    “ได้สิ…วันนี้ฉันอารมณ์ดี จะอ่อนโยนตามใจเด็กดีหนึ่งวัน”บุรินทร์บอกผ่านรอยยิ้มพร้อมดับมวนบุหรี่ที่อยู่ในมือ เดินเปลือยเปล่าขึ้นไปนั่งเอนหลังพิงหัวเตียง“ถอดแค่กางเกงในออก แล้วขึ้นมา”เดมี่ทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย ก้มตัวลงถอดเเพนตี้ลูกไม้ที่สวมใส่ ก่อนจะขยับตัวขึ้นไปนั่งบนต้นขาแกร่งสองแขนโอบลำคอของมา

    last updateآخر تحديث : 2026-03-21
  • ถ้ายังรักได้โปรดหยุดร้าย   บทที่ 26 ว่าที่เจ้าสาว

    “ทำไมถึงยังไม่ท้องสักที”“…..”เดมี่หลับตาพริ้ม กัดริมฝีปากล่างไว้แน่นข่มความหวาดกลัวยามที่มาเฟียหนุ่มโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงมาซุกไซ้พลางใช้ฟันคมขบกัดไปตามซอกคอแสดงความเป็นเจ้าของจนเธอสะดุ้งอยู่หลายครั้ง“งั้นเราคงต้องทำกันใหม่ จะทำมันซ้ำๆ ทำทุกวันจนกว่าในท้องเด็กดีจะมีลูกของฉัน”เม็ดเหงื่อเย็นเฉียบผุ

    last updateآخر تحديث : 2026-03-20
فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status