เข้าสู่ระบบ“ท่านปู่สั่งให้เจ้าชายราฟางดทำงานในฐานะของเชื้อพระวงศ์ และต้องอยู่ดูแลคุณอลิสตลอดเวลา อย่าให้ห่างจากตัวเด็ดขาด” ผู้แทนของท่านปู่อ่านคำสั่งที่ได้รับมาให้ราฟาฟัง“อือ” เขาถูกย้ำเรื่องนี้มาเกินสิบครั้งแล้วมั้ง“หึ!” ฉันพยายามกลั้นขำ เพราะก่อนท้องราฟาก็ตามติดตลอดเวลาอยู่แล้ว“หมอและพยาบาลถูกส่งมาเตรียมพ
หมับ!ราฟากอดเข้าที่เอวบางแล้วดึงชิดเข้าหาตัว เขาเอียงหัวซบลงบนหัวฉันแล้วยกที่ตรวจครรภ์ขึ้นดู“ทำไมต้องแอบด้วยของแค่นี้ ไหนมาดูซิ” “ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องแอบ แล้วก็ยังไม่เห็นเหมือนกันนะ ฉันแค่คิดมากไปเอง ราฟาอย่าสนใจเลย ทำไมทำหน้าแบบนั้น...” ในระหว่างที่ฉันพูดอะไรไปเรื่อย ราฟาก็หันมาจ้องหน้าฉ
หลายอาทิตย์ผ่านไปหลังจากผ่านงานแต่งมาข่าวของพวกเรายังคงถูกจับตามอง ส่วนเรื่องราวปัญหาของมิเชลถูกประณามจากสื่อและประชาชนอย่างมาก ในฐานะทำตัวเมากร่างในงานสำคัญ ซึ่งความจริงแล้วทุกสิ่งทุกอย่างเกิดจากความตั้งใจของเพื่อนฉันเอง ยายโซต้องการเลือกที่จะแสดงตัวเป็นผู้ถูกเข้าใจผิด แต่เพื่อนฉันก็ทำจริง ๆมิเชล
“(ยิ้ม)” อยู่ในสถานะนี้แล้วก็ยากที่จะทำอะไร เพราะจะถูกจับตามอง แต่โซก็ไม่ทำอะไรให้มาถึงตัวแน่“ห้องน้ำผู้หญิงทางโซนดี” คุณยูพูดขึ้นและเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ผู้ดูแลคนหนึ่งก็พูดขึ้นด้วยเช่นกัน“ห้องน้ำหญิงโซนดีมีผู้หญิงสองคนทะเลาะกันค่ะ” “ไม่ต้องเดาให้เสียเวลาว่าเป็นใคร” สิ้นเสียงคุณคินก็รีบเดินออก
“ไม่พอ เดี๋ยวจะไม่ได้ทำตั้งเก้าเดือน” มือของเขายังคงลูบอยู่ที่หน้าท้อง“ยังไม่ท้องสักหน่อย” “อาการเริ่มแล้วเนี่ย” “พูดเหมือนรู้เลยนะว่าอาการคนท้องเป็นยังไง” ริมฝีปากบางเม้มเป็นเส้นตรง สายตามองคนตรงหน้าอย่างจับผิด“พูดแบบนี้....” “ก็รู้หรือไงว่าคนท้องเขาเป็นยังไงกัน เคยทำใครท้องมาหรือไงคะเจ้าชาย จ
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา“งานแต่งเลื่อนกำหนดการเข้ามาเป็นวันที่หนึ่งเดือนนี้ครับ” “....” ฉันนั่งฟังสิ่งที่คุณยูรายงาน คิ้วเรียวเริ่มขมวดเข้าหากันทีละนิดการที่งานเลื่อนเข้ามาแบบนี้ฉันไม่จำเป็นต้องไปถามเลยว่าเป็นเพราะใคร ก็มีคนเดียวที่เอาแต่ใจตัวเองแล้วยังสั่งเลื่อนงานได้ตามใจก็คือ คนที่ฉันต้องแต่งงานด้วยน
สักวันหนึ่งเราก็ต้องเจอกันที่โลกนั้น ฉันจะมาเศร้าทำไม เอาละก็แค่ยิ้มแล้วบอกกับพวกเขาในใจอย่างเช่นทุกครั้งว่า...ไว้เจอกันนะ ในระหว่างที่ฉันยืนมองท้องฟ้าอยู่นั้นเสียงของเมอร์ลินก็เรียกให้ได้สติกลับมา“คุณอลิสคะ ท่านปู่ต้องการพบค่ะ”“พบ” ฉันชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง เรียกพบในเวลาแบบนี้เหรอ“ค่ะ เชิญค่ะคุณอลิ
“งั้นช่วยกลับไปแบบตอนแรกที พูดมากฉันรำคาญ” ราฟาปล่อยแขนฉันแล้วเดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา ไม่โยนลงจากตึกแล้วใช่มั้ยอะปรับตามอารมณ์ไม่ทันเลย“ไฟดับ ฉันก็ไม่ต้องไปนอนข้างถนนแล้วใช่มั้ย” เพื่อความแน่ใจลองถามไปเลยจะดีกว่า“....” ไม่มีเสียงตอบกลับ มีเพียงสายตาที่มองฉันด้วยความรำคาญเพียงเท่านั้นฟุบ!ร่างบา
กึก กึก!มือเล็กกำลูกบิดประตูแล้วออกแรงดึง แต่เหมือนว่ามันจะถูกล็อกจากข้างนอกปึง ปึง ปึง!“เปิดประตูหน่อย!” ปากก็พูด สายตาก็หันกลับมองไปยังด้านหลัง ในขณะที่ราฟาเดินตรงเข้ามาทางนี้“ออกไปสิ คืนนี้ก็นอนข้างนอกไปแล้วกัน จะนอนล็อบบี้ของโรงแรมหรือข้างถนนก็เชิญ อย่าลืมนะว่าผู้ดูแลไม่มีใครอยู่แล้ว ท่านปู่
“ล้อเล่นนะ ใครจะกล้าใช้เจ้าชายราฟาให้อุ้มไปล่ะคะ” พูดจบก็ส่งยิ้มให้ผู้ชายตรงหน้า ซึ่งอีกฝ่ายก็ยังไม่ละสายตาไปจากฉันเช่นกันพึ่บ!มือเล็กเอื้อมไปหยิบชุดชั้นในที่วางอยู่ขึ้นมาสวมปกปิดหน้าอก ตะขอชั้นในเกี่ยวเข้าหากันดึงกระชับหน้าอกสวยให้เด่นยิ่งขึ้น ถึงคนตรงหน้าจะยืนมองด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ก็ยังไม่ยอม







