Se connecter“ท่านปู่สั่งให้เจ้าชายราฟางดทำงานในฐานะของเชื้อพระวงศ์ และต้องอยู่ดูแลคุณอลิสตลอดเวลา อย่าให้ห่างจากตัวเด็ดขาด” ผู้แทนของท่านปู่อ่านคำสั่งที่ได้รับมาให้ราฟาฟัง“อือ” เขาถูกย้ำเรื่องนี้มาเกินสิบครั้งแล้วมั้ง“หึ!” ฉันพยายามกลั้นขำ เพราะก่อนท้องราฟาก็ตามติดตลอดเวลาอยู่แล้ว“หมอและพยาบาลถูกส่งมาเตรียมพ
หมับ!ราฟากอดเข้าที่เอวบางแล้วดึงชิดเข้าหาตัว เขาเอียงหัวซบลงบนหัวฉันแล้วยกที่ตรวจครรภ์ขึ้นดู“ทำไมต้องแอบด้วยของแค่นี้ ไหนมาดูซิ” “ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องแอบ แล้วก็ยังไม่เห็นเหมือนกันนะ ฉันแค่คิดมากไปเอง ราฟาอย่าสนใจเลย ทำไมทำหน้าแบบนั้น...” ในระหว่างที่ฉันพูดอะไรไปเรื่อย ราฟาก็หันมาจ้องหน้าฉ
หลายอาทิตย์ผ่านไปหลังจากผ่านงานแต่งมาข่าวของพวกเรายังคงถูกจับตามอง ส่วนเรื่องราวปัญหาของมิเชลถูกประณามจากสื่อและประชาชนอย่างมาก ในฐานะทำตัวเมากร่างในงานสำคัญ ซึ่งความจริงแล้วทุกสิ่งทุกอย่างเกิดจากความตั้งใจของเพื่อนฉันเอง ยายโซต้องการเลือกที่จะแสดงตัวเป็นผู้ถูกเข้าใจผิด แต่เพื่อนฉันก็ทำจริง ๆมิเชล
“(ยิ้ม)” อยู่ในสถานะนี้แล้วก็ยากที่จะทำอะไร เพราะจะถูกจับตามอง แต่โซก็ไม่ทำอะไรให้มาถึงตัวแน่“ห้องน้ำผู้หญิงทางโซนดี” คุณยูพูดขึ้นและเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ผู้ดูแลคนหนึ่งก็พูดขึ้นด้วยเช่นกัน“ห้องน้ำหญิงโซนดีมีผู้หญิงสองคนทะเลาะกันค่ะ” “ไม่ต้องเดาให้เสียเวลาว่าเป็นใคร” สิ้นเสียงคุณคินก็รีบเดินออก
“ไม่พอ เดี๋ยวจะไม่ได้ทำตั้งเก้าเดือน” มือของเขายังคงลูบอยู่ที่หน้าท้อง“ยังไม่ท้องสักหน่อย” “อาการเริ่มแล้วเนี่ย” “พูดเหมือนรู้เลยนะว่าอาการคนท้องเป็นยังไง” ริมฝีปากบางเม้มเป็นเส้นตรง สายตามองคนตรงหน้าอย่างจับผิด“พูดแบบนี้....” “ก็รู้หรือไงว่าคนท้องเขาเป็นยังไงกัน เคยทำใครท้องมาหรือไงคะเจ้าชาย จ
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา“งานแต่งเลื่อนกำหนดการเข้ามาเป็นวันที่หนึ่งเดือนนี้ครับ” “....” ฉันนั่งฟังสิ่งที่คุณยูรายงาน คิ้วเรียวเริ่มขมวดเข้าหากันทีละนิดการที่งานเลื่อนเข้ามาแบบนี้ฉันไม่จำเป็นต้องไปถามเลยว่าเป็นเพราะใคร ก็มีคนเดียวที่เอาแต่ใจตัวเองแล้วยังสั่งเลื่อนงานได้ตามใจก็คือ คนที่ฉันต้องแต่งงานด้วยน
“อื้อ ~ เราจะไปไหนกันเหรอ” เสียงหวานเอ่ยถามพร้อมกับมือยกแตะข้างแก้ม คนตัวเล็กอยู่ในอ้อมแขนแกร่ง สายตาของผู้ดูแลทุกคนต่างจ้องมองมายังเจ้านายของตนที่อุ้มคู่หมั้นไว้บนแขน และก้าวเดินเข้าไปยังโรงแรมที่พัก“กลับห้อง” “กลับห้องของเราเหรอ ~” “ใช่” “ถึงห้องแล้วเราจะทำอะไรกันมั้ย ~” “อยากทำมั้ยล่ะ” เขาก
“เยอะ” “ทิ้งให้หมด” คำพูดสุดแสนจะเลือดเย็นนี่มันอะไรกัน“ไม่มีทาง เสื้อผ้าฉันไม่ได้ถูกนะ” พูดจบก็มองเขาด้วยหางตา ซึ่งอีกฝ่ายก็มองมาด้วยเช่นกัน“ทิ้งแล้วคิดเงินมาเลย ฉันให้เพิ่มอีกห้าเท่า” ความรวยของพ่อไม่เคยลดลงเลย เช่นเดียวกับความบ้าที่เพิ่มมากขึ้นทุกวันเช่นกัน“เป็นบ้าอะไรของเจ้าชายคะ แล้วก็ปล่อย
สองเท้าย่ำเดินตามหาดทราย สายตามองทอดยาวไปยังแสงสีส้มบนท้องฟ้าที่เกิดจากพระอาทิตย์กำลังตกดิน แล้วยกโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายบันทึกภาพ สายลมพัดผ่านทำผมหางม้าปลิวไสวตามแรงลม“สวัสดีครับ” เสียงกล่าวทักทายของผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้น ทำให้ฉันต้องละสายตาจากทะเลตรงหน้าหันไปมองตามเสียงเรียก ผู้ชายคนหนึ่งส่งยิ้มให้ฉั
“อย่าเลื่อนหน้าลงไปนะ!” มือเล็กพยายามดึงแขนเขาออกแล้วขยับตัวหนี แต่ก็ถูกรวบมือทั้งสองข้างไปจับเอาไว้แล้ว ราฟาใช้มือข้างหนึ่งดันขาเรียวให้อ้ากว้างออก ก่อนจะจูบลงบนต้นขาแล้วขบเม้ม“อื้อ...” ร่างบางส่งเสียงในลำคอ เมื่อเขาพรมจูบไปตามขาหนีบ และสร้างรอยแดง ยิ่งเขารุกล้ำเธอก็ยิ่งปั่นป่วน ร่างกายไร้แรงต่อ







