ตอนที่ 9 การตัดสินใจของเอเดรียน

หลังจากที่เอเดรียนได้เริ่มเปิดใจรับฟังแนวทางใหม่จากมินตรา ผลลัพธ์ที่ได้แสดงให้เห็นว่าความเมตตาและความยุติธรรมสามารถนำไปสู่การสร้างความไว้วางใจและความภักดีในหมู่พันธมิตรได้ แต่อย่างไรก็ตาม ความเปลี่ยนแปลงนี้ยังไม่แข็งแรงพอที่จะหยุดยั้งแรงกดดันจากฝ่ายขุนนางที่ไม่เห็นด้วย ความขัดแย้งภายในแคว้นเวสตันยังคงคุกรุ่น และการทดสอบครั้งใหม่ก็อยู่ไม่ไกลนัก

ข่าวการประชุมเจรจาระหว่างแคว้นเวสตันและพันธมิตรใหม่กำลังแพร่กระจายไปทั่วแคว้น ขุนนางและทหารในแคว้นต่างเฝ้ารอด้วยความระแวดระวัง พวกเขารู้ดีว่าการประชุมครั้งนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งหากการเจรจาสำเร็จก็เป็นประโยชน์กับแคว้น แต่หากการเจรจาล้มเหลว มันอาจนำไปสู่สงครามครั้งใหม่ที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิมและคนที่พ่ายแพ้อาจจะกลายเป็นพวกเขาแทน

ภายในห้องโถงประชุมของปราสาทเวสตัน เอเดรียนดยุกของปราสาทนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ ข้างกายเขาคือมินตราที่รับหน้าที่เป็นที่ปรึกษาและพยายามสร้างบรรยากาศที่ผ่อนคลายและเปิดกว้างสำหรับการเจรจา ขุนนางบางคนยังคงมีท่าทีเย็นชาและสงสัยคลางแคลงใจต่อพันธมิตรใหม่

เอเดรียนหันไปมองมินตราก่อนการประชุมจะเริ่ม “เจ้ามั่นใจหรือว่าการเจรจาครั้งนี้จะเป็นไปด้วยดี”

มินตรายิ้มให้กับเอเดรียนเล็กน้อย “ข้ามั่นใจว่าการเจรจาด้วยความจริงใจและการเปิดใจจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด ท่านต้องให้โอกาสพวกเขาได้แสดงความตั้งใจจริง แล้วเราจะได้มิตรมากกว่าศัตรู”

เอเดรียนพยักหน้าอย่างเงียบ ๆ แต่ก็ยังไม่ทิ้งความระมัดระวัง เขายังคงสงสัยอยู่ลึก ๆ ว่าคำพูดเหล่านี้จะสามารถเปลี่ยนแปลงศัตรูให้กลายเป็นพันธมิตรที่แท้จริงได้หรือไม่

เมื่อคณะเจรจาจากพันธมิตรใหม่เดินทางเข้ามาในห้องโถง บรรยากาศเงียบงัน เอเดรียนยืนขึ้นต้อนรับและยื่นมือให้ทักทายและกล่าวต้อนรับด้วยความจริงใจ “ยินดีต้อนรับสู่ปราสาทเวสตัน ข้าดยุกเอเดรียน และนี่แม่หญิงมินตราคู่หมั้นของข้า ข้าหวังว่าเราจะสามารถหาทางออกที่เป็นประโยชน์ร่วมกันได้ในวันนี้”

ผู้นำคณะเจรจายื่นมือจับกับเอเดรียนอย่างระมัดระวัง “ข้าก็หวังเช่นเดียวกัน ดยุกแห่งเวสตัน ข้ามาที่นี่เพื่อแสดงถึงความเต็มใจที่จะร่วมมือและสร้างอนาคตร่วมกันและเป็นพันธมิตรกับแคว้นเวสตันที่ยิ่งใหญ่ของท่าน”

การเจรจาเริ่มขึ้นอย่างช้า ๆ โดยมีการพูดคุยถึงข้อตกลงทางการค้าและการป้องกันร่วมกัน มินตราเข้ามาแทรกในบทสนทนาด้วยการเสนอไอเดียที่สร้างสรรค์และวิธีการที่จะทำให้ทั้งสองฝ่ายได้ประโยชน์ร่วมกัน

ขณะที่การเจรจากำลังดำเนินไปอย่างราบรื่น จู่ ๆ ขุนนางคนหนึ่งจากฝ่ายเวสตันที่ไม่เห็นด้วยกับแนวทางของเอเดรียน ก็โพล่งขึ้นมาด้วยความโกรธและไม่พอใจในวิธีการของเอเดรียน

“ท่านดยุก ท่านไม่คิดหรือว่าการแสดงความอ่อนแอเช่นนี้จะทำให้แคว้นของเราตกอยู่ในความเสี่ยง พวกมันคือศัตรู เราควรกำจัดพวกมัน ไม่ใช่ทำข้อตกลงเเบบนี้”

บรรยากาศในห้องโถงเปลี่ยนไปทันที ความตึงเครียดปะทุขึ้น เอเดรียนหันไปมองขุนนางคนนั้นด้วยสายตาแข็งกร้าว 

“เงียบเสีย เจ้าลืมไปหรือว่าใครเป็นผู้นำที่นี่” เสียงเข้มของเอเดรียนดังขึ้นทำให้ขุนนางคนนั้นนั่งลงอย่างไม่ค่อยพอใจ

เมื่อเห็นสถานการณ์ที่เริ่มตึงเครียด เอเดรียนรู้ว่าเขาต้องจัดการกับปัญหานี้อย่างรอบคอบ หากเขาใช้ความรุนแรงหรือการบังคับอีกครั้ง มันอาจทำให้ความไว้วางใจที่เขาพยายามสร้างขึ้นต้องพังทลายลง

มินตราเห็นโอกาสที่จะเปลี่ยนแปลงการสนทนา เธอเดินเข้ามาหยุดตรงกลางห้องระหว่างเอเดรียนและขุนนางคนนั้น 

“ทุกคนในห้องนี้ต่างก็หวังดีต่อแคว้นเวสตัน ข้าเข้าใจว่ามีความกลัว แต่การทำลายกันเองจะไม่ช่วยให้เราแข็งแกร่งขึ้นได้ ท่านทุกคนต้องเข้าใจว่าการเปิดใจให้กับความร่วมมือคือการเสริมสร้างความแข็งแกร่ง ไม่ใช่การอ่อนแอ”

เอเดรียนฟังมินตราและครุ่นคิด เขาเผชิญหน้ากับความกลัวของตัวเองอีกครั้ง แต่คราวนี้เขาเลือกที่จะลองเสี่ยง 

“เจ้าพูดถูก มินตรา” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเข้มแข็ง 

“เราไม่สามารถเดินหน้าต่อไปได้โดยมีแต่ความเกลียดชัง ข้าตัดสินใจที่จะให้โอกาสครั้งนี้แก่ทุกคน ไม่ว่าจะเป็นศัตรูเก่าหรือพันธมิตรใหม่”

เขาหันไปหาผู้นำคณะเจรจาจากอีกฝ่าย “ข้าพร้อมที่จะลงนามในข้อตกลงเพื่อแสดงถึงความเชื่อใจของข้า เราจะสร้างอนาคตร่วมกัน และข้าหวังว่าเจ้าจะรักษาสัญญาที่เราได้ทำไว้”

การเจรจาจบลงด้วยการลงนามในข้อตกลงความร่วมมือ ขณะที่บรรยากาศในห้องเริ่มคลายความตึงเครียด มินตรารู้สึกภาคภูมิใจที่เห็นเอเดรียนยอมเปิดใจและเลือกเส้นทางใหม่

เมื่อการเจรจาเสร็จสิ้นและแขกจากแคว้นอื่นออกจากห้องไป เอเดรียนหันมาหามินตรา 

“เจ้าทำให้ข้าเห็นมุมมองที่แตกต่าง แต่จำไว้ว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น ข้าไม่สามารถเปลี่ยนแปลงทุกอย่างได้ในทันที”

มินตรายิ้มอย่างอ่อนโยนพร้อมกับกำลังใจที่มีให้กับเอเดรียน “ข้ารู้ค่ะ ข้าแค่หวังว่าท่านจะให้โอกาสการเปลี่ยนแปลงได้เติบโต ข้ารู้ว่าท่านมีความสามารถที่จะเป็นผู้นำที่ไม่เพียงแค่ใช้ความเข้มแข็ง แต่ยังใช้ความยุติธรรมและความเมตตาด้วย”

เอเดรียนพยักหน้า “บางที เจ้าก็อาจจะพูดถูก ข้าจะดูต่อไปว่าเจ้าพูดถูกแค่ไหน”

เอเดรียนรู้ว่าเส้นทางของเขายังอีกยาวไกล ความท้าทายยังคงรออยู่ข้างหน้า แต่การตัดสินใจในวันนี้เป็นสัญญาณของความหวังใหม่ที่เริ่มต้นขึ้นแล้ว การสร้างความสมดุลระหว่างความเข้มแข็งและความเมตตาไม่ใช่เรื่องง่าย แต่มันคือทางเลือกที่สามารถนำพาแคว้นเวสตันไปสู่อนาคตที่มั่นคงและเจริญรุ่งเรืองได้

ในใจของเขา เอเดรียนรู้ว่าเขาไม่ได้เดินคนเดียวในการเปลี่ยนแปลงนี้ มินตราได้กลายเป็นแสงสว่างที่ช่วยนำทางให้เขาเห็นเส้นทางที่ต่างออกไป และด้วยความหวังใหม่ที่เกิดขึ้น เขารู้ว่าเขาพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความท้าทายที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม