ทะลุมิตหัวใจ ดยุกตัวร้าย

ความสับสนในดวงตาของเอเดรียนชัดเจนยิ่งขึ้น เขาไม่เข้าใจว่าทำไมหญิงสาวคนนี้ถึงมาตามวุ่นวายกับเขา เขารู้สึกถึงความแปลกประหลาดในคำพูดและการกระทำของเธอ ไม่มีใครเคยเข้ามายุ่งกับเขาอย่างนี้มาก่อน โดยเฉพาะการพยายามช่วยเขา ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยขอหรือคิดว่าต้องการ เอเดรียนก้าวเข้าไปใกล้มินตรา ดวงตาของเขาจับจ้องเธออย่างค้นหา “ข้าไม่รู้ว่าเจ้ามาจากไหน หรือเจ้าคิดอะไรอยู่ แต่ข้าไม่ต้องการใครทั้งนั้น ไม่ว่ารักหรือห่วงใย ข้ารู้จักชีวิตของข้าดีกว่าเจ้า เจ้าควรกลับไปก่อนที่เจ้าจะพบว่าตัวเองเข้าไปยุ่งกับสิ่งที่เกินกำลังของเจ้า แม่คู่หมั้นปลอม” มินตราเริ่มรู้สึกได้ถึงความเสี่ยงในคำพูดของเอเดรียน แต่เธอก็ยังยืนหยัด “ท่านอาจจะคิดว่าฉันไร้เดียงสาหรือโง่เขลาที่พยายามมายุ่งกับชีวิตท่าน แต่ฉันไม่อยากให้ท่านต้องอยู่กับความเจ็บปวดตลอดไป” เอเดรียนถอนหายใจและส่ายหัว “เจ้าช่างพูดมากเกินไปสำหรับคนที่ข้าไม่เคยรู้จัก จำไว้ว่าข้าไม่ใช่คนที่จะให้ใครมาสั่งสอนง่าย ๆ” เขาหันหลังและเดินออกไปจากสวน ปล่อยให้มินตรายืนอยู่ท่ามกลางดอกกุหลาบที่พัดพลิ้วไปตามลม มินตรามองตามแผ่นหลังของเอเดรียนที่เดินห่างออกไป เธอรู้ว่าเ

ในขณะที่เอเดรียนนั่งทำงาน มินตราก็กำลังประเมินและรวบรวมเรื่องราวของเอเดรียนในนิยายที่เธอเคยอ่าน เอเดรียนเป็นตัวร้ายที่เต็มไปด้วยความลึกลับและความซับซ้อนทางอารมณ์ ความร้ายกาจของเขาไม่ได้มาแค่จากท่าทีที่เย็นชาและคำพูดเชือดเฉือน แต่ยังมาจากการกระทำและทัศนคติที่เขามีต่อโลกใบนี้ ด้วยประสบการณ์ชีวิตที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและการทรยศ เขาได้กลายเป็นคนที่ไม่ไว้ใจใคร และพร้อมที่จะใช้ความโหดเหี้ยมเพื่อปกป้องสิ่งที่เขาคิดว่าจำเป็น มินตราได้นั่งจดบันทึกความร้ายกาจของเอเดรียนออกมาเป็นข้อๆ เพื่อที่ได้หาหนทางในการช่วยเขา เอเดรียนเป็นคนที่เชื่อว่าความอ่อนแอคือบาป เขาไม่เคยอ่อนข้อให้กับความรู้สึกหรืออารมณ์ส่วนตัว และเชื่อว่าความเข้มแข็งและอำนาจคือสิ่งที่ทำให้เขารอดพ้นจากการถูกทรยศและความอ่อนแอที่เคยทำให้เขาสูญเสียทุกสิ่ง เขาจึงไม่มีความปรานีต่อศัตรูหรือผู้ที่ขวางทางเขา เอเดรียนไม่ลังเลที่จะใช้ความรุนแรงในการจัดการปัญหา ไม่ว่าจะเป็นศัตรูในสนามรบหรือคนที่กล้าท้าทายอำนาจของเขา การสั่งประหารทหารที่ทรยศหรือลงโทษขุนนางที่ไม่ภักดีด้วยวิธีการที่โหดเหี้ยมเป็นเรื่องปกติสำหรับเขา ความโหดเหี้ยมเหล่านี้ทำให้เขา

ในฐานะดยุกแห่งเวสตัน เอเดรียนไม่เพียงแค่มีอำนาจในการควบคุมกองทัพ แต่ยังมีบทบาทสำคัญในการวางแผนการเมืองและการทูตในราชสำนัก เขามักจะใช้วิธีการที่ชาญฉลาดและบางครั้งก็โหดร้ายในการบรรลุเป้าหมายของเขา ไม่ว่าจะด้วยการหลอกลวง ใช้ประโยชน์จากคนอื่น หรือสร้างความขัดแย้งให้เกิดขึ้นเพื่อหาทางควบคุมสถานการณ์ และครั้งนี้ก็ไม่ต่างกันณ เวลานี้ ที่ห้องประชุมวางแผนการเมืองในปราสาทเวสตัน เอเดรียนนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะยาวในห้องวางแผน มองแผนที่ที่กระจายอยู่บนโต๊ะด้วยดวงตาที่เฉียบแหลม ข้าง ๆ เขามีที่ปรึกษาส่วนตัว และขุนนางบางคนที่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมการประชุมในวันนี้ บรรยากาศในห้องเงียบงันและเคร่งเครียด ทหารยามยืนอยู่ที่ประตูห้องสองข้างอย่างเข้มงวดไม่สามารถให้ผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องผ่านเข้าไปด้านในได้ ยกเว้นแต่กับมินตรา“ข้าต้องการให้แคว้นฟอลทัสตกอยู่ในมือเรา” เสียงทุ้มของเอเดรียนพูดขึ้นมา ท่ามกลางความเงียบงัน “พวกมันเป็นแหล่งผลิตเสบียงที่สำคัญและสามารถเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่ทำให้พวกเราได้เปรียบในการเจรจากับราชสำนัก” เอเดรียนยังพูดต่อขุนนางคนหนึ่งที่นั่งอยู่ที่ปลายโต๊ะยกมือขึ้นอย่างระมัดระวังด้วยความกลัวว่าข้อเสนอ

ท้องฟ้ายามค่ำคืนเต็มไปด้วยเสียงโห่ร้องและเสียงดาบกระทบกัน เมื่อกองทัพของดยุกแห่งแคร์วินบุกเข้ามาโจมตีแคว้นเวสตัน กองทหารของเอเดรียนกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดเพื่อปกป้องปราสาทและประชาชนของพวกเขา เอเดรียนยืนอยู่ท่ามกลางเสียงสู้รบ สวมเกราะดำเงาประกาย ตาสีน้ำเงินของเขาจับจ้องไปที่ศัตรูด้วยความโกรธแค้น“พวกมันกล้าบุกเข้ามาในดินแดนของข้า ข้าจะทำให้พวกมันเสียใจที่คิดจะทำเช่นนี้” เอเดรียนตะโกนเสียงดังด้วยความโกรธ ขณะที่เขาออกคำสั่งให้ทหารของเขาโจมตีอย่างไม่ปรานีทหารของแคว้นเวสตันลงมืออย่างโหดเหี้ยมตามคำสั่งของเอเดรียน พวกเขาไม่ยอมปล่อยให้ใครรอดชีวิตแม้แต่คนเดียว ศัตรูที่พ่ายแพ้ถูกประหารทันทีหรือถูกจับเป็นเชลยเพื่อถูกทรมานในภายหลัง เพื่อให้เป็นตัวอย่างสำหรับผู้ที่คิดจะท้าทายอำนาจของเขามินตรา ซึ่งมองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดจากระเบียงของปราสาท รู้สึกใจสั่นและรู้ว่าถ้าเธอไม่แทรกแซง ความรุนแรงครั้งนี้จะทวีความร้ายกาจยิ่งขึ้นไปอีก เธอรีบวิ่งลงบันไดไปยังลานประลองที่เอเดรียนยืนอยู่ท่ามกลางศพและทหารบาดเจ็บมินตราวิ่งมาถึงและเห็นเอเดรียนสั่งให้ทหารทำการประหารเชลยศึกอีกกลุ่ม เธอรีบเข้าไปห้ามโดยยกมือขึ้น

เมื่อการเจรจาผ่านพ้นไปและความสัมพันธ์ระหว่างแคว้นเวสตันและพันธมิตรใหม่เริ่มดีขึ้น เอเดรียนเริ่มมองเห็นศักยภาพของการร่วมมือที่แท้จริง การตัดสินใจที่เปิดใจกว้างขึ้นและการรับฟังคำแนะนำจากมินตราทำให้เขาเริ่มเปลี่ยนมุมมองจากการปกครองด้วยความกลัวมาเป็นการปกครองด้วยความเคารพและความยุติธรรมแต่ความสงบสุขที่เขาพยายามสร้างไม่ได้ยั่งยืนเสมอไป ความไว้วางใจที่เขาพยายามสร้างขึ้นเริ่มถูกทดสอบอีกครั้ง เมื่อศัตรูที่ไม่คาดคิดปรากฏตัวขึ้น พร้อมกับแผนการที่จะทำลายทุกสิ่งที่เขาได้สร้างขึ้นมาเช้าวันหนึ่ง ขณะที่เอเดรียนและมินตรากำลังประชุมอยู่กับเหล่าขุนนางและทหารในห้องประชุมหลักของปราสาท ทหารยามคนหนึ่งวิ่งเข้ามาพร้อมกับข่าวร้าย ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล“ท่านเอเดรียน ข้ามีข่าวด่วนจากชายแดน” ทหารกล่าวขณะที่ก้มลงหายใจถี่ ๆ “มีข่าวลือว่ากองทัพของดยุกแห่งแคร์วินกำลังรวมกำลังเตรียมโจมตีเรา”เสียงพูดคุยในห้องประชุมหยุดชะงัก ทุกคนต่างมองหน้ากันด้วยความตื่นตระหนก เอเดรียนขมวดคิ้ว ดวงตาสีน้ำเงินเข้มของเขาจ้องมองทหารยาม “ข่าวลือนี้มาจากแหล่งไหน เจ้ามั่นใจหรือว่ามันเป็นความจริง”ทหารยามพยักหน้า “ข้ามีสายข่าวท