ทะลุมิติทวงรักคืนใจ 5(1)

แสงแดดอ่อนยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านโปร่งสีขาวนวลเข้ามาตกกระทบเตียงนอนขนาดคิงไซซ์ภายในคอนโดมิเนียมหรูย่านสุขุมวิท

นี่ไม่ใช่ห้องเช่ารูหนูชานเมืองที่เธอเคยอาศัยเมื่อ 5 ปีก่อนอีกแล้ว แต่เป็นคอนโดมิเนียมหรูระฟ้าที่แลกมาด้วยหยาดเหงื่อและมันสมองของน้ำอุ่น

“คุณแม่ครับ ตื่นได้แล้วครับ เดี๋ยวจะไปประชุมสายนะครับ”

เสียงเล็ก ๆ ทว่านุ่มทุ้มเกินวัยดังขึ้นที่ข้างหู พร้อมกับสัมผัสอุ่น ๆ จากมือป้อมที่เขย่าแขนเธอเบา ๆ

น้ำอุ่นปรือตาขึ้น ปรับโฟกัสภาพตรงหน้า รอยยิ้มงัวเงียปรากฏขึ้นที่มุมปากเมื่อเห็นใบหน้าของลูกชายสุดที่รัก

น้องชล หรือ ด.ช. ชลธี ในวัย 6 ขวบ ยืนแต่งตัวเรียบร้อยในชุดนักเรียนนานาชาติ เสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตากับกางเกงขาสั้นสีกรมท่า ผมรองทรงถูกเซ็ตเปิดหน้าผากอย่างหล่อเหลา

ใบหน้าถอดแบบสิบทิศมาทุกกระเบียดนิ้ว ทั้งคิ้วเข้ม จมูกโด่ง และโครงหน้าที่ฉายแววหล่อเหลาตั้งแต่เด็ก

แต่สิ่งที่ต่างออกไปคือดวงตา ดวงตาของน้องชลแม้จะรีเรียวเหมือนพ่อ แต่กลับทอประกายอบอุ่นและขี้เล่นเหมือนแม่

“แม่ตื่นแล้วครับสุดหล่อ...” น้ำอุ่นขยับตัวลุกขึ้นนั่ง ดึงลูกชายเข้ามากอดหอมแก้มซ้ายขวาฟอดใหญ่ “ทำไมลูกชายแม่ตื่นเช้าจังครับ?”

“เพราะชลรู้ว่าเมื่อคืนแม่ทำงานดึกไงครับ” เด็กน้อยตอบฉะฉาน ผละออกจากอกแม่แล้วเดินไปหยิบแก้วน้ำอุ่นที่เตรียมไว้มาส่งให้ “ดื่มน้ำก่อนครับ จะได้สดชื่น วันนี้แม่มีงานเปิดตัวน้ำหอมตอนบ่ายไม่ใช่เหรอครับ?”

น้ำอุ่นรับแก้วน้ำมาด้วยความทึ่ง แม้จะเห็นความฉลาดเกินวัยของลูกอยู่ทุกวัน แต่เธอก็อดประทับใจไม่ได้ น้องชลไม่ใช่แค่เรียนเก่ง

แต่เขามีความจำดีเยี่ยมและช่างสังเกต เหมือนได้ยีนความฉลาดแกมโกงในทางที่ดีของพ่อ และความละเอียดรอบคอบของแม่มาผสมกันอย่างลงตัว

“ขอบใจจ้ะลูกรัก งั้นแม่ไปอาบน้ำก่อนนะ เดี๋ยวเราไปส่งที่โรงเรียน แล้วแม่จะรีบไปเฉิดฉาย!”

ตกเย็น

ณ โรงแรมโมเดิร์นไฮท์

แสงแฟลชวูบวาบจากกองทัพนักข่าวสว่างไสวไปทั่วห้องบอลรูมที่ถูกเนรมิตให้กลายเป็นสวนกุหลาบสีแดงสด

กลิ่นหอมเย้ายวนของน้ำหอมแบรนด์ดังรุ่นลิมิเต็ดอบอวลไปทั่วงาน แขกเหรื่อในชุดราตรีหรูหราต่างเดินจิบแชมเปญพูดคุยกันอย่างออกรส

ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น ร่างระหงในชุดเดรสเกาะอกสีดำกำมะหยี่เข้ารูป ผ่าข้างสูงอวดเรียวขาขาวเนียน ยืนโดดเด่นเป็นสง่าอยู่กลางวงล้อมของสื่อมวลชน

ผมสีชานมดัดลอนคลายทิ้งตัวสลวยลงมาคลอเคลียแผ่นหลังเปลือยเปล่า ใบหน้าสวยเฉี่ยวแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโทนน้ำตาลทองขับให้ดูแพงระยับ ริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีแดงเบอร์กันดีแย้มยิ้มอย่างมั่นใจ

เพียงรักหรือที่ใคร ๆ ในวงการต่างขนานนามว่า ‘ควีนแห่งวงการ PR’

“คุณเพียงรักคะ งานวันนี้อลังการมากเลยค่ะ ได้ข่าวว่ายอดจองพรีออเดอร์เต็มภายใน 10 นาที เป็นฝีมือการวางกลยุทธ์ของคุณเพียงรักอีกแล้วใช่ไหมคะ?” นักข่าวสาวจ่อไมค์ถามด้วยความตื่นเต้น

น้ำอุ่นหันไปสบตากล้อง รอยยิ้มของเธอไม่ใช่รอยยิ้มหวานเลี่ยน แต่เป็นรอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่ดูเข้าถึงยากแต่ก็น่าค้นหา

“ต้องยกเครดิตให้ตัวโปรดักต์ที่มีคุณภาพค่ะ ดิฉันแค่ทำหน้าที่ ‘เล่าเรื่อง’ ให้น่าสนใจเท่านั้น” เธอตอบอย่างถ่อมตัวแต่แฝงความภูมิใจ “ความหอมที่เย้ายวน ก็เหมือนกับผู้หญิงที่มีคลาสค่ะ ไม่ต้องตะโกนเรียกร้องความสนใจ แต่ใคร ๆ ก็ต้องหันมอง”

คำตอบที่คมคายเรียกเสียงฮือฮาและแสงแฟลชให้รัวกระหน่ำอีกครั้ง

“แล้วข่าวลือที่ว่ามีค่ายคู่แข่งพยายามซื้อตัวคุณเพียงรักด้วยค่าตัวแปดหลัก จริงไหมครับ?” นักข่าวอีกคนแทรกถาม

น้ำอุ่นหัวเราะเบา ๆ เสียงหัวเราะนั้นกังวานใสราวกับระฆังเงิน

“เรื่องตัวเลขขอเก็บเป็นความลับนะคะ แต่เอาเป็นว่าความภักดีของดิฉัน ซื้อไม่ได้ด้วยเงินค่ะ ถ้าใจไม่แลกใจ ดิฉันก็ไม่ทำงานให้”

เธอกวาดสายตามองไปรอบงาน สั่งการผ่านหูฟังอินเอียร์ด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดที่แตกต่างจากเมื่อครู่ลิบลับ

“ทีมไฟ พร้อมคิว 2 พิธีกรเตรียมสแตนด์บาย การ์ด เคลียร์ทางเดินวีไอพีเดี๋ยวนี้ อย่าให้มีใครขวางทางเดินท่านประธาน!”

ทุกคำสั่งแม่นยำ รวดเร็ว และเด็ดขาด ลูกน้องทุกคนทำงานประสานกันราวกับวงออเคสตราที่มีเธอเป็นวาทยกร

ตุลย์เจ้าของบริษัท Aura Communications ยืนมองลูกน้องคนโปรดอยู่ห่าง ๆ ด้วยแววตาชื่นชม เขาคือคนที่เห็นพัฒนาการของเธอมาตลอด 5 ปี จากแม่ลูกอ่อนที่มาสมัครงานด้วยวุฒิ ม.6 จนกลายเป็นนางพญาที่แบกรายได้ครึ่งหนึ่งของบริษัทไว้บนบ่า

“เก่งจริง ๆ” ตุลย์พึมพำ “สวย สง่า และอันตรายนี่แหละสเปก”