เข้าสู่ระบบเธอไม่ใช่เพื่อน เธอไม่ใช่แฟน แต่เธอเป็นพี่สาว และเขาก็อยากเล่นพี่สาวเสียแล้วสิ!!
ดูเพิ่มเติม“มายูสวัสดียังคะลูก” มนปรียาบอกลูกบ้าง ซึ่งมายูน้อยก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ยกมือไหว้เหมือนเอวาทุกประการ“น่ารักมากเลยค่ะ โตขึ้นคงสวยเหมือนพี่มิกิ” ไออุ่นเดินเข้าไปหาน้องมายู หยอกล้อเขี่ยพวงแก้มใสอย่างเอ็นดู“เข้าข้างในกันดีกว่า กูให้แม่ครัวจัดอาหารทะเลไว้ต้อนรับเต็มที่” จิรกรเดินนำไปยังห้องอาหารของรีสอร์ต
ตอนพิเศษหลายเดือนต่อมา..“ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อะไร แอบคุยกับสาวหรือเปล่า” มนปรียาเอ่ยแซวคนที่นอนอยู่บนเตียง เธอเพิ่งกล่อมลูกสาวหลับไปเมื่อกี้ วันนี้หนูน้อยมายูงอแงเป็นพิเศษเลยหลับยากกว่าทุกวัน“สาวชื่อเจคครับ” ชาวีตอบพร้อมดึงร่างเล็กมากอดในตอนที่เธอทิ้งตัวนอนข้างกายของเขา“ตั้งแต่เปิดรีสอร์ตที่เพชรบุรี
บทส่งท้ายมนปรียาอุ้มมายูเข้ามาในบ้านที่อยู่ตั้งแต่สิบขวบ เข้าไปในห้องรับแขกที่มีเจ้าของบ้านสามคนนั่งรออยู่ เพราะทั้งหมดไม่ได้ไปร่วมงานเมื่อเดือนก่อน ไม่ใช่ไม่เชิญแต่เลือกจะไม่ไปเอง“คนสวยของตาดลเป็นไงบ้าง โอโห้..ใส่ชุดสวยมาก”มายูเห็นธนดลก็ยิ้มร่าเริง โถมตัวเข้าหาเมื่ออีกฝ่ายยื่นมือรับ คนมีศักดิ์เป
“พวกผมสำนึกผิดแล้วจริง ๆ” ธันว่าทำหน้าละห้อย เมื่อหญิงสาวยังเงียบ“พี่ขออะไรอย่างหนึ่งได้ไหมล่ะ”“หลายอย่างก็ได้ครับ”เพียะ เพียะ เพียะจบประโยคหน้าของสามหนุ่มก็หันไปตามแรงตบทีละคน ชาร์วี ธันวา จิรกร ถึงกับพูดไม่ออก ส่วนผู้หญิงหนึ่งเดียวก็ยืนกอดอก เหมือนกำลังอบรมสั่งสอนน้อง“ทีหลังอย่าทำอีก ควรนึกถึ
พึมพำกับตัวเองแล้วนึกถึงเรื่องในอดีต ไม่อาจย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีต สิ่งเดียวที่ทำได้คือการทำปัจจุบันและอนาคตให้ดีกว่าหากวันหนึ่งเธอไม่ให้อภัย เขาจะสามารถยอมรับได้หรือไม่ ยังเป็นคำถามมาตลอด แต่ถ้าถึงเวลานั้น เขาคงต้องยอมรับการตัดสินใจของเธอ คงไม่บังคับและดันทุรังเหมือนเมื่อก่อนถามว่าอยู่ได้ไหม..ก็ค
[ตกลงกับพี่หมอกยังไง]“ไม่ยังไง มันเป็นไปไม่ได้แกก็รู้”[บอกพี่เขายังล่ะ]“คุยแล้ว..พี่หมอกเข้าใจ”[ที่มาหาตลอดนี่คือ..]“พี่หมอกแค่เอ็นดูมายู ไม่มีอะไรมากกว่านั้น เปิดใจคุยกันหลายครั้งแล้ว ตอนนี้เขามีคนคุยแล้วนะ”[เออ..อย่างนั้นกูก็สบายใจ กลัวคนแถวนี้คืนดีกับผัวจะมีคนอกหัก]“ผัวอะไร! แกอย่าบ้า”[ผั
มนปรียาโยกตัวไปมา เช็ดน้ำตาให้ลูกแล้วหอมแก้มฟอดใหญ่ ปกติหนูน้อยไม่ค่อยงอแง คงตกใจที่เธอโวยวายเลยร้องชาร์วียืนมองภาพสวยงามตรงหน้าแล้วตาแดง ผู้หญิงคนสองนี้คือคนที่เขารัก กระแสความอบอุ่นไหลเวียนอยู่ทั่วหัวใจ แม้เสียงร้องไห้ของลูกเขายังคิดว่าเพราะเลยมายู..เหมือนนางฟ้าตัวน้อย หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมา
บทที่ 33 เริ่มต้นใหม่“ขอบคุณลุงดลนะคะที่เป็นธุระให้”มนปรียายกมือไหว้ผู้มีพระคุณ หลังจากย้ายมาอยู่บ้านเช่าในจังหวัดหนึ่ง บ้านหลังนี้อยู่เขตชุมชน จึงตั้งใจเปิดร้านขายของชำ ด้วยเงินห้าแสนที่ชาร์วีเคยให้ จึงพอมีเงินลงทุน ถ้าทุกอย่างลงตัวก็จะขายแซนด์วิชควบคู่ไปด้วย รายได้น่าจะพอค่าเช่าและค่าใช้จ่ายส่ว





