Novels by โบตั๋นฐานิดา

แสงจันทร์สีเงินยวงที่สาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งสีขาวนวล ก่อเกิดเป็นเงาตะคุ่มที่ไหวระริกตามแรงลมภูเขาที่พัดผ่านระยับ ภายในห้องนอนกว้างขวางของรีสอร์ตหรูบรรยากาศที่เคยอบอวลไปด้วยความเข้าอกเข้าใจจากบทสนทนาอันลึกซึ้ง บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยมวลความร้อนระอุที่แผ่ซ่านมาจากร่างกายของคนทั้งสองกอหญ้านอนทอดกายอยู่บนเตียงกว้าง เส้นผมสีน้ำตาลไหม้แผ่สยายเต็มหมอนตัดกับผิวขาวนวลราวกับน้ำนมที่สะท้อนแสงจันทร์นัยน์ตาคู่สวยที่เคยนิ่งสงบดุจผิวน้ำในฤดูหนาว บัดนี้กลับสั่นไหวและฉ่ำวาวด้วยอารมณ์ที่เริ่มปะทุขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ดีเซลทอดกายทาบทับอยู่เหนือร่างบาง ร่างกายที่สูงใหญ่โอบล้อมเธอไว้จนแทบไม่เหลือช่องว่าง แขนแกร่งทั้งสองข้างยันฟูกหนาไว้ กักขังเธอไว้ในอาณาจักรแห่งความปรารถนาของเขาตาคมกริบสีนิลในยามนี้พราวระยับด้วยเพลิงรักที่ลุกโชน แฝงไปด้วยความโหยหาและความเป็นเจ้าของที่รุนแรงเสียจนกอหญ้ารู้สึกเหมือนกำลังจะถูกหลอมละลาย“ฝันรู้ไหม”ดีเซลเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่สั่นพร่า ลมหายใจอุ่นร้อนรดรินอยู่ที่ซอกคอขาวระหง กลิ่นน้ำหอมไม้จันทน์ที่ผสมกับกลิ่นกายชายอันเป็นเอกลักษณ์ทำให้สติของกอหญ้าเริ่มพร่าเลือน“ตั้งแต่พี

ต่อมาค่ำคืนบนยอดดอยสูงในจังหวัดเชียงรายยังคงดำเนินต่อไปท่ามกลางความเงียบสงัด มีเพียงเสียงกระซิบของสายลมที่พัดผ่านใบไม้และเสียงจิ้งหรีดเรไรที่ขับกล่อมอยู่ไกล ๆภายในห้องพักสุดหรู แสงไฟสีนวลตาจากโคมไฟหัวเตียงสาดส่องให้เห็นเงาของคนสองคนที่นั่งเคียงข้างกันอยู่บนโซฟาบุผ้าไหมริมระเบียงบรรยากาศที่เคยร้อนรุ่มด้วยเพลิงปรารถนาเมื่อครู่กลับแปรเปลี่ยนเป็นความนิ่งสงบที่แฝงไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่อัดแน่นอยู่ในอกกอหญ้านั่งกอดเข่ามองออกไปนอกหน้าต่าง ตาคู่สวยสะท้อนแสงจันทร์จนดูราวกับอัญมณีล้ำค่าที่แฝงไปด้วยปริศนาเธอรู้สึกได้ถึงสายตาคมกริบของดีเซลที่ยังคงจดจ้องที่เธอไม่วางตา มือหนาเอื้อมมาเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาปะแก้วใสอย่างแผ่วเบา สัมผัสที่นุ่มนวลนั้นทำให้กอหญ้ารู้สึกว่ากำแพงที่เธอสร้างขึ้นเพื่อปกป้องตัวเองเริ่มมีรอยร้าว“กำลังคิดอะไรอยู่ครับ?”เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่นุ่มนวลราวกับเสียงดนตรีบำบัด นัยน์ตาสีนิลในยามนี้ไม่มีแววของมาเฟียเจ้าของกาสิโนผู้เลือดเย็นเหลืออยู่เลย มีเพียงความอ่อนโยนที่ฉายชัดจนคนมองแทบจะใจละลายกอหญ้าหันกลับมาสบตาเขา รอยยิ้มจาง ๆ ที่ประดับบนใบหน้าสวยนั้นดูเศร้าสร้อยอย

หลายวันต่อมาลมภูเขาพัดเอื่อยเฉื่อยหอบเอาความเย็นสดชื่นมาปะทะใบหน้า ท่ามกลางบรรยากาศเขียวขจีของรีสอร์ตหรูระดับหกดาวบนยอดเขาในจังหวัดเชียงรายที่นี่ถูกเนรมิตให้กลายเป็นสถานที่จัดงานสัมมนาวิชาการอัญมณีศาสตร์นานาชาติ ซึ่งรวบรวมเหล่าดีไซเนอร์และนักลงทุนชั้นนำจากทั่วทุกมุมโลกกอหญ้ายืนสูดอากาศบริสุทธิ์อยู่บนระเบียงห้องพัก ทอดมองทัศนียภาพเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกผ่อนคลาย หลังจากตรากตรำทำงานหนักในห้องแล็บมาหลายวันทว่าความเงียบสงบนั้นกลับคงอยู่ได้เพียงไม่นาน เมื่อวงแขนแกร่งที่คุ้นเคยพาดลงบนเอวบางจากทางด้านหลัง พร้อมกับแผงอกกว้างที่เบียดชิดเข้ามาจนแผ่นหลังของเธอสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและจังหวะหัวใจที่หนักแน่นดีเซลสวมเสื้อเชิ้ตผ้าลินินสีขาวสบายตาที่ปลดกระดุมลงจนดูเซ็กซี่อย่างร้ายกาจ วางคางลงบนไหล่ระหงของภรรยา นัยน์ตาคมกริบสีนิลฉายแววพึงพอใจเมื่อได้กลิ่นหอมจาง ๆ จากเรือนผมของเธอ“มาต่างจังหวัดทั้งที ทำไมไม่พักผ่อนล่ะครับฝัน เอาแต่ยืนเหม่อคิดถึงแบบร่างอยู่ได้”เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ดูนุ่มนวลขึ้นกว่าแต่ก่อนมากนัก สรรพนามที่เขาใช้แทนตัวเอง เริ่มจะกลายเป็นความเคยชินที่ทำให้หัวใจของกอหญ้าสั่นไ

ลีโอชะงัก ดวงตาสั่นไหวเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ“ไม่ใช่ของจริงเหรอครับ? นี่คือไพลินน้ำงามจากมาดากัสการ์เลยนะครับคุณดีเซล”“อ้อเหรอ... สงสัยสายตาผมจะเสีย เพราะพักนี้เห็นอะไรที่มันดูปรุงแต่งเยอะเกินไป” พูดพลางกระชับอ้อมกอดที่ไหล่ภรรยา อีกทั้งฉายแววท้าทายขึ้นมาอย่างถือดีกอหญ้าถอนหายใจออกมาอย่างแรง แกะมือของดีเซลออกแล้วลุกขึ้นยืน นัยน์ตาคู่สวยจ้องมองสามีด้วยความโกรธที่เริ่มปะทุ“คุณดีเซล! ถ้าคุณยังทำตัวไม่มีเหตุผลแบบนี้ ฉันจะเชิญคุณออกไปจากห้องนี้จริง ๆ นะคะ”ดีเซลลุกขึ้นตาม ร่างสูงใหญ่ข่มขวัญทุกคนในห้อง นัยน์ตาของเขาที่เคยแข็งกร้าวบัดนี้กลับแฝงไปด้วยความน้อยใจที่ซ่อนอยู่ลึก ๆ“ผมแค่แสดงความเห็นในฐานะสามีที่ห่วงความปลอดภัยของเมีย กลัวว่าจะถูกย้อมแมว ขายทั้งของ ทั้งใจ”ลีโอเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเก็บเอกสาร“ผมว่าวันนี้เราพอแค่นี้ก่อนดีกว่าครับคุณทอฝัน ไว้พรุ่งนี้ผมจะนัดหมายใหม่ตอนที่คุณสะดวกกว่านี้”“ต้องขอโทษจริง ๆ นะคะคุณลีโอ” กอหญ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด สบตาชายหนุ่มด้วยความเกรงใจ“ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจ คนสวยย่อมมีคนหวงเป็นธรรมดา” ลีโอยิ้มให้เธออย่างมีเล่ห์เหลี่ยมเล็ก ๆ ก่อนจะพยักหน้าให

สองวันต่อมาบรรยากาศภายในห้องโถงรับรองแขกวีไอพีของบริษัท เจริญเกียรติ ในช่วงบ่ายวันนี้ดูจะอบอวลไปด้วยความตื่นเต้นและกังวลใจของพนักงานเมื่อมีการนัดหมายเจรจาธุรกิจครั้งสำคัญกับผู้ส่งออกอัญมณีรายใหญ่จากแถบยุโรป ทว่าสิ่งที่ทำให้พนักงานสาว ๆ ต่างพากันชะเง้อคอมองไม่ใช่ตัวเลขในสัญญาการค้า แต่กลับเป็นร่างสูงโปร่งของอาคันตุกะผู้มาเยือนที่ดูหล่อเหลาราวกับเทพบุตรในนิตยสารลีโอชายหนุ่มลูกครึ่งไทย-อังกฤษ วัย 28 ปี ก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มสุภาพและอบอุ่น นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนของเขาเป็นประกายระยับเมื่อได้เห็นร่างระหงที่ยืนรอรับอยู่เบื้องหน้า“ยินดีที่ได้พบคุณทอฝันอย่างเป็นทางการนะครับ ผมได้ยินชื่อเสียงเรื่องการออกแบบใหม่ของคุณมาสักพักแล้ว ไม่นึกเลยว่าตัวจริงจะงดงามกว่าในภาพข่าวเสียอีก”ลีโอเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มหวานนุ่มหู ท่วงท่าการยื่นมือออกมาทักทายนั้นดูเป็นสุภาพบุรุษทุกกระเบียดนิ้วกอหญ้าระบายรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตรทว่าแฝงด้วยความสง่างาม เธอฉายแววชื่นชมในบุคลิกของชายตรงหน้าอย่างเปิดเผย“ยินดีที่ได้พบเช่นกันค่ะคุณลีโอ ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะ แต่ฉันว่าเรามาคุยกันเรื่องหัวใจของงานวันนี้ดีกว่าไหมคะ?”ทั้งสอง

“วันนี้ผมมาในฐานะสามีของทอฝัน และสร้อยเส้นนี้ ผมเป็นคนใส่ให้เธอเอง มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”เบลล่าอ้าปากค้าง ดวงตาสั่นระริกด้วยความไม่เชื่อหู ปกติดีเซลมักจะวางเฉยต่อการทะเลาะเบาะแว้งของพวกเธอ แต่วันนี้เขากลับออกโรงปกป้องภรรยาที่ไม่คิดจะใส่ใจอย่างชัดเจน“ปะ... เปล่าค่ะคุณดีเซล เบลแค่...”“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ก็ไปดูแลแขกในส่วนของกาสิโนซะ อย่าให้ผมต้องพูดซ้ำ” ดีเซลตัดบทด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยแรงกดดันเบลล่าสะบัดหน้าเดินหนีไปด้วยความแค้นเคือง กอหญ้าลอบมองดีเซลดวงตาคู่สวยฉายแววขบขัน“ปกป้องฉันแบบนี้ไม่กลัวคุณเบลล่าจะน้อยใจเอาเหรอคะคุณดีเซล?”ดีเซลก้มลงมากระซิบที่ข้างหูของเธอ กลิ่นกายชายที่ผสมกับน้ำหอมไม้จันทน์ทำให้รู้สึกร้อนผ่าวที่นวลแก้ม“ผมปกป้องของของผมใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาแตะต้อง แม้แต่คำพูดเดียว”ได้คำตอบออกมาเป็นเช่นนั้น กอหญ้าก็เบือนหน้าไปอีกทาง ซึ่งปฏิกิริยานั้นทำให้ผู้พูดลอบยิ้มที่สามารถทำให้ภรรยาของตนหลบสายตาด้วยความประหม่าได้เมื่อช่วงเวล

“แล้วตกลง น้องเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายครับ?” น้องชลถามด้วยความตื่นเต้น “หมอนัดอัลตร้าซาวด์พรุ่งนี้ใช่ไหมครับ?”“ใช่จ้ะ พรุ่งนี้เราจะรู้กันแล้ว”สิบทิศนอนฟังลูกเมียคุยกัน มือกุมท้องตัวเองที่ปั่นป่วน แต่ใจกลับเต้นแรงด้วยความลุ้นระทึก‘ขอให้เป็นผู้หญิงเถอะ ยอมแพ้ท้องจนตายเลยเอ้า ถ้าได้ลูกสาวหน้าเหมือนเมีย’เช้าวันรุ่งขึ้น ณ โรงพยาบาลเอกชนห้องตรวจอัลตร้าซาวด์เงียบสงบ มีเพียงเสียงเครื่องมือแพทย์และเสียงหัวใจดวงน้อยที่เต้นรัวเร็ว ดังผ่านลำโพงออกมาสิบทิศนั่งจับมือน้ำอุ่นแน่น สายตาจ้องมองหน้าจอมอนิเตอร์เขม็ง วันนี้เขาอาการดีขึ้นเล็กน้อย อาจเพราะตื่นเต้นจนลืมอ้วก น้องชลยืนเกาะขอบเตียง ชะเง้อคมองจอมอนิเตอร์ตาแป๋ว“แข็งแรงดีมากครับคุณพ่อคุณแม่” คุณหมอวัยกลางคนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม เลื่อนหัวตรวจไปมาบนหน้าท้องนูนสวยของน้ำอุ่น“แขนขาครบสมบูรณ์ น้ำหนักตามเกณฑ์ เอาล่ะครับ อยากรู้เพศกันหรือยัง?”“อยากครับ!” น้องชลตอบเสียงดังฟังชัดสิบทิศกลืนน้ำลายเอือกใหญ่ บีบมือน้ำอุ่นแน่นขึ้นจนเธอเจ็บ“ผู้หญิงหรือผู้ชายครับหมอ?” สิบทิศถามเสียงแหบแห้ง “บอกมาเลยครับ ผมรับได้ทุกอย่าง (แต่ขอผู้หญิงเถอะ สาธุ)”คุณหมอหัวเราะเบา

สองอาทิตย์ต่อมาการประชุมบอร์ดบริหารประจำเดือนที่ควรจะเคร่งเครียดและเต็มไปด้วยสาระสำคัญกลับถูกปกคลุมไปด้วยความอึดอัดระคนหวาดระแวง ไม่ใช่เพราะผลประกอบการตกต่ำ หรือเพราะท่านประธานใหญ่อารมณ์เสียแต่อย่างใดแต่เป็นเพราะ...ท่านประธานกำลังดมยาดมสิบทิศนั่งหน้าซีดเผือดอยู่หัวโต๊ะ มือข้างหนึ่งถือเอกสารงบการเงินแต่อีกมือกลับกำหลอดยาดมสมุนไพรไว้แน่นราวกับเป็นเครื่องช่วยหายใจจมูกโด่งเป็นสันแนบชิดกับหลอดยาดมแทบจะตลอดเวลา คิ้วเข้มขมวดมุ่นเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดยตามไรผมทั้งที่แอร์เย็นฉ่ำ“เอ่อ... ท่านประธานครับ ตรงกราฟไตรมาสที่สาม” ผู้จัดการฝ่ายขายเริ่มรายงานด้วยน้ำเสียงกล้า ๆ กลัว ๆ“เดี๋ยว...” สิบทิศยกมือห้าม เสียงของเขาแหบแห้งและดูอ่อนแรงอย่างน่าใจหาย “ใคร... ใครเอากาแฟเข้ามาในห้อง?”ทุกคนในห้องหันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก“ไม่มีนะครับ วันนี้ท่านสั่งห้ามนำเครื่องดื่มมีกลิ่นเข้าห้องเด็ดขาด พวกเราดื่มแต่น้ำเปล่าครับ” เจษรีบชี้แจง“โกหก!” สิบทิศพึมพำ ทำจมูกฟุดฟิดเหมือนสุนัขดมกลิ่น “กลิ่นคาปูชิโน่ มันลอยมาจากทางคุณวิชัย คุณแอบซดกาแฟก่อนเข้าห้องใช่ไหม?”คุณวิชัยหน้าถอดสี “คะ... คือผมดื่มมาตั้งแต่เช้าแล้วน

“กล่องนี้ครับคุณแม่... จ่าหน้าถึง ‘คุณชาย ใจดี’ แต่เบอร์โทรศัพท์เป็นเบอร์เครื่องส่วนตัวของพ่อครับ”สิบทิศเข่าอ่อนแทบทรุด‘ไอ้ลูกทรพี! จำชื่อปลอมพ่อได้แม่นเชียวนะ!’“ข้างในเป็น ชุดแต่งท่อไอเสียรถสปอร์ตนำเข้า ราคา 250,000 บาทครับ” น้องชลอ่านรายละเอียดหน้ากล่องเสียงฉะฉาน ราวกับผู้ประกาศข่าวน้ำอุ่นหันมาจ้องหน้าสิบทิศตาเขียวปั้ด“ไหนสัญญากันแล้วไงคะว่าจะเพลา ๆ เรื่องแต่งรถ เดือนนี้พี่ซื้อไปกี่ชิ้นแล้ว? รถเต็มโรงจอดจนไม่มีที่เดินแล้วนะ”“โธ่... รักจ๋า” สิบทิศรีบเข้าไปเกาะแขนออดอ้อน “อันนี้มันของหายาก ลิมิเต็ดเอดิชั่นทั่วโลกมีแค่ 10 ชิ้น พี่จองไว้ตั้งนานแล้วเพิ่งได้ นะ ๆ ครั้งสุดท้ายแล้วจริง ๆ”“ครั้งสุดท้ายมากี่รอบแล้วคะ?” น้ำอุ่นเสียงแข็ง “ไม่ได้ค่ะ! คืนนี้พี่ต้องถูกทำโทษ งดมื้อเย็น และไปนอนห้องรับแขก”“หา! ไม่เอานะรัก! พี่หิวข้าวแล้วพี่ก็ติดหมอนข้างที่เป็นเมียด้วย นอนคนเดียวพี่นอนไม่หลับ”สิบทิศโอดครวญจะเป็นจะตาย หมดสภาพมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ เหลือเพียงพ่อบ้านใจกล้าที่กำลังจะถูกเนรเทศจังหวะนั้นเอง น้องชลที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ก็เดินเข้ามาแทรก“คุณแม่ครับ” เสียงเล็ก ๆ เอ่ยขึ้นอย่างนุ่มนวล “อย่า

หลายเดือนต่อมาณ ห้องประชุมผู้บริหารสูงสุด The Empire Groupบรรยากาศภายในห้องประชุมขนาดใหญ่บนชั้น 50 ปกคลุมไปด้วยความเงียบกริบจนได้ยินเสียงเข็มหมุดหล่นเครื่องปรับอากาศทำงานเต็มกำลังจนเย็นเฉียบ แต่เหล่าผู้บริหารระดับสูงนับสิบชีวิตกลับมีเหงื่อซึมตามไรผมพวกเขานั่งตัวเกร็ง ก้มหน้ามองเอกสารในมือ ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาบุรุษผู้ทรงอำนาจที่นั่งอยู่หัวโต๊ะผู้กุมบังเหียนใหญ่นั่งไขว่ห้างด้วยท่วงท่าดุจพญามังกรใบหน้าหล่อเหลาเรียบตึงไร้อารมณ์ นัยน์ตาสีเทาคมกริบกวาดมองรายงานผลประกอบการไตรมาสล่าสุดด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก“ตัวเลขแค่นี้” สิบทิศเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แต่ดังกังวานก้องไปในความเงียบ “พวกคุณกล้าเอามาเสนอผมได้ยังไง? ฝ่ายการตลาดทำงานกันภาษาอะไร? หรืออยากให้ผมโละทีมใหม่ยกชุด?”เสียงตบแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะดัง ปัง! ทำเอาทุกคนสะดุ้งโหยง“ผมให้เวลาแก้ตัวอีก 24 ชั่วโมง ถ้าพรุ่งนี้เช้าตัวเลขประเมินความเสี่ยงยังไม่ชัดเจน เตรียมยื่นซองขาวได้เลย เลิกประชุม!”สิ้นคำประกาศิต เหล่าผู้บริหารรีบกุลีกุจอเก็บของและเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็วราวกับหนีตายทิ้งไว้เพียงความน่าเกรงขามของท่านประธานใหญ่ที่ยังคงแผ่

“ไหนดูซิ โห ใหญ่จริงด้วย เก็บไปใส่ตู้โชว์ในห้องไดโนเสาร์ดีไหม?”“ดีครับ แต่แม่จะว่าไหมครับว่าเอาขยะเข้าบ้าน?”น้องชลกระซิบถามพ่อเสียงเบา เหลือบตามองแม่อย่างเกรงใจน้ำอุ่นหลุดขำ เอามือเท้าเอวแกล้งทำหน้าดุ“ถ้าล้างสะอาดก็ไม่ว่าครับ แต่ถ้าเอาทรายขึ้นเตียง แม่จะตีก้นทั้งพ่อทั้งลูกเลย คอยดู”“ว้าย แม่ดุจัง พ่อช่วยด้วย!” น้องชลแกล้งร้องเสียงหลง กอดหัวพ่อแน่น“ไม่ต้องกลัวลูก พ่อหนังเหนียว เดี๋ยวรับแทนเอง” สิบทิศคุยโว พาลูกวิ่งเหยาะ ๆ หนีแม่ไปตามชายหาด“อย่าวิ่งหนีนะ หยุดเดี๋ยวนี้นะสองพ่อลูก”น้ำอุ่นถอดรองเท้าส้นสูงทิ้งไว้บนทราย แล้ววิ่งไล่จับสองหนุ่มต่างวัยอย่างสนุกสนานเสียงหัวเราะของครอบครัวเกื้อสกุลประสานไปกับเสียงคลื่นลม สร้างบรรยากาศแห่งความสุขที่อบอวลไปทั่วชายหาดเจษยืนมองภาพเจ้านายและครอบครัวจากระเบียงร้านอาหารด้วยรอยยิ้มบาง ๆเขาไม่เคยเห็นสิบทิศหัวเราะได้เต็มเสียงขนาดนี้มาก่อน มังกรที่เคยดุร้าย บัดนี้กลายเป็นเพียงแมวตัวใหญ่ที่เชื่องเชื่อในมือของภรรยาและลูกเมื่อตะวันลับขอบฟ้า ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มประดับด้วยดวงดาวนับล้านดวง งานเลี้ยงเลิกราไปแล้วเหลือเพียงความเงียบสงบของธรร

เสียงเกลียวคลื่นซัดสาดหาดทรายขาวละเอียดดังซู่ซ่าเป็นจังหวะสม่ำเสมอประสานไปกับเสียงลมทะเลที่พัดพาเอากลิ่นอายเค็มจาง ๆ และความสดชื่นมาปะทะใบหน้าแสงอาทิตย์ยามอัสดงกำลังทอแสงสีส้มอมชมพูระบายไปทั่วท้องฟ้า ตัดกับน้ำทะเลสีครามที่ทอประกายระยิบระยับราวกับอัญมณีณ ชายหาดส่วนตัวของรีสอร์ตหรูระดับหกดาวบนเกาะสมุยงานเลี้ยงเล็ก ๆ แต่อบอุ่นถูกจัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองความสำเร็จของโครงการ The Empire Complex ที่เพิ่งเปิดตัวไปอย่างยิ่งใหญ่และเพื่อเฉลิมฉลองวาระพิเศษของครอบครัว เกื้อสกุลนายหญิงเกื้อสกุลในชุดเดรสผ้าชีฟองสีขาวพลิ้วไหวเปิดไหล่ เผยให้เห็นผิวพรรณเปล่งปลั่งและรอยยิ้มที่สดใสกว่าครั้งไหน ๆยืนถือแก้วแชมเปญพูดคุยอยู่กับกลุ่มนักลงทุนและพาร์ตเนอร์ทางธุรกิจด้วยท่วงท่าสง่างามและมั่นใจ สมตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายภาพลักษณ์องค์กรที่ใคร ๆ ต่างก็ชื่นชม“โปรเจกต์ต่อไปทางเราวางแผนจะขยายไปสู่กลุ่ม Eco Luxury ค่ะ เน้นความยั่งยืนและ...”น้ำเสียงหวานใสแต่ฉะฉานของเธอหยุดชะงักลงเล็กน้อย เมื่อรู้สึกถึงวงแขนแกร่งที่โอบรัดรอบเอวบางจากทางด้านหลัง พร้อมกับกลิ่นน้ำหอมบุรุษเพศที่คุ้นเคย“ขอโทษนะครับ” เสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์ด