Novels by โบตั๋นฐานิดา

บ่ายวันศุกร์ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพมหานครเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเทาหม่น เมฆฝนก้อนโตตั้งเค้ามาแต่ไกลพร้อมกับลมกระโชกแรงที่พัดพาเอาความชุ่มฉ่ำของหยาดฝนโปรยปรายลงมาสู่พื้นดินณ. ประตูรั้วเหล็กดัดลวดลายวิจิตรของโรงเรียนนานาชาติชื่อดัง บรรยากาศการจราจรหลังเลิกเรียนเต็มไปด้วยความคึกคักของรถยนต์หรูหลากยี่ห้อที่จอดเรียงรายทว่าไม่มีรถคันไหนจะโดดเด่นและสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วบริเวณได้เท่ากับขบวนรถโรลส์รอยซ์ สีดำสนิทที่เคลื่อนเข้ามาจอดนิ่งสนิทขนาบข้างด้วยรถเอสยูวีของผู้ติดตามอีกสองคันบานประตูรถเปิดออกอย่างนุ่มนวล เผยให้เห็นร่างสูงโปร่งทรงอำนาจของผู้กุมบังเหียนธุรกิจหมื่นล้านและกาสิโนที่ใหญ่ที่สุดในแทบเอเชียร่างสูงก้าวลงจากรถท่ามกลางสายตาของบรรดาผู้ปกครองและคุณครูที่พากันจดจ้องด้วยความเกรงขาม เสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีดำสนิทพับแขนขึ้นจนเห็นรอยสักมังกรที่ขัดกับร่มคันโตในมือหนานัยน์ตาคมกริบสีนิลฉายแววความว้าวุ่นใจเล็กน้อยขณะชะเง้อมองหายอดดวงใจทั้งสอง“คุณพ่อขาทางนี้ค่ะ”เสียงหวานใสราวกังวานแก้วดังขึ้นท่ามกลางเสียงฝนน้องฟ้าวิ่งออกมาจากอาคารเรียนพร้อมกับโบกมือหยอย ๆ ชุดนักเรียนตัวจ้อยพลิ้วไหวตามแรงวิ่ง ดวงตากล

ท่ามกลางแสงแดดจ้าในยามสายของวันพฤหัสบดี ณ. สนามหญ้าสีเขียวขจีที่ถูกตัดแต่งอย่างประณีตของโรงเรียนนานาชาติชั้นนำระดับประเทศบรรยากาศแห่งความสนุกสนานและเสียงดนตรีมาร์ชดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ วันนี้คือวันกีฬาสีประจำปีที่รวบรวมเหล่าบรรดาผู้ปกครองระดับมหาเศรษฐีและเซเลบริตี้แถวหน้าของเมืองไทยมารวมตัวกันทว่าความวุ่นวายและเสียงพูดคุยเจื้อยแจ้วกลับเงียบลงชั่วขณะ เมื่อขบวนรถลีมูซีนสีดำสนิทเคลื่อนตัวเข้ามาจอดนิ่งสนิทที่หน้าประตูทางเข้าสนามกีฬาบอดี้การ์ดในชุดสูทสีเข้มสวมแว่นดำก้าวลงจากรถเป็นแถวขนาน ก่อนจะเปิดประตูต้อนรับครอบครัวที่ทรงอิทธิพลที่สุดดีเซลก้าวลงจากรถในลุคที่แปลกตาไปจากเดิม ในชุดวอร์มแบรนด์หรูสีดำขลับที่ขับเน้นมัดกล้ามเนื้อและรูปร่างที่สมบูรณ์แบบดุจรูปสลักข้างกายของเขาคือภรรยาที่ดูสง่างามในชุดสปอร์ตเกิร์ลสีขาวสะอาดตา รอยยิ้มทรงเสน่ห์ของเธอดึงดูดสายตาคนทั้งสนามได้ไม่ยาก จูงมือน้องฟ้าสวมชุดเชียร์ลีดเดอร์ตัวน้อยสีแดงเพลิงพลิ้วไหวส่วนสามีนั้นเดินขนาบข้างด้วยน้องดินลูกชายคนโตที่ทำหน้านิ่งขรึมและสวมหมวกแก๊ปสีแดงเลียนแบบผู้เป็นพ่อราวกับถอดแบบกันมา“พ่อครับ วันนี้ดินต้องได้เหรียญทองเท่านั้

หนึ่งปีต่อมา...ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพมหานครยามเช้าถูกอาบด้วยแสงสีทองอ่อนแรง ทว่าภายในอาณาจักร The Diamond Throne กาสิโนระดับเจ็ดดาวของตระกูลอัครไพศาลโชติบรรยากาศกลับเต็มไปด้วยความตื่นตัวและระเบียบวินัยที่เคร่งครัด บรรดาบอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำสนิทนับสิบชีวิตยืนเรียงแถวขนาบข้างทางเดินหินอ่อนขัดเงานัยน์ตาของพวกเขามั่นคงทว่าแฝงไปด้วยความประหม่า เนื่องจากวันนี้ไม่ใช่เพียงแค่วันจันทร์ที่ท่านประธานใหญ่จะเข้ามาตรวจงานตามปกติ หากแต่เป็นวันที่ ‘ยอดดวงใจ’ ทั้งสามของท่านเจ้าพ่อจะมาเยือนอาณาจักรแห่งนี้พร้อมกันเสียงลิฟต์แก้วส่วนตัวดังขึ้นเบา ๆ ก่อนที่บานประตูสีทองจะเลื่อนเปิดออกอย่างนุ่มนวล ปรากฏร่างสูงสง่าโดดเด่นของ ดีเซลชายหนุ่มผู้กุมบังเหียนธุรกิจสีเทาและอสังหาริมทรัพย์มูลค่ามหาศาล เขาอยู่ในชุดทักซิโด้สีดำสั่งตัดพิเศษที่ขับเน้นช่วงไหล่กว้างและส่วนสูงยิ่งดูทรงอำนาจ นัยน์ตาคมกริบสีนิลที่เคยเย็นชาดุจน้ำแข็งยามเผชิญหน้ากับศัตรู บัดนี้กลับฉายแววความละมุนตาและพราวระยับด้วยความสุขที่ไม่อาจปิดบังอย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้บอดี้การ์ดทุกคนต้องแอบกลั้นหายใจไม่ใช่รังสีอำมหิตที่เคยคุ้นตา แต่เป็นร่างเล็ก ๆ สอ

ห้าเดือนต่อมาเสียงคลื่นกระทบฝั่งดังแว่วมาเป็นจังหวะสม่ำเสมอสอดประสานกับสายลมเอื่อยที่หอบเอาความชุ่มฉ่ำของไอทะเลเข้ามาภายในวิลล่าหรูหลังงามแสงอาทิตย์ยามอัสดงสาดทอสีส้มทองผ่านผนังกระจกใส เผยให้เห็นร่างเพรียวระหงยืนทอดสายตาคู่สวยมองขอบฟ้าอยู่บนระเบียงไม้สักทองกอหญ้าอยู่ในชุดแม็กซี่เดรสผ้าไหมซาตินสีแชมเปญที่พลิ้วไหวไปตามแรงลม เน้นให้เห็นส่วนเว้าโค้งของสตรีวัยสามสิบที่ดูเพียบพร้อมและสง่างามกว่าครั้งใดพลันสัมผัสอุ่นร้อนก็ทาบทับลงบนแผ่นหลังพร้อมกับวงแขนแกร่งที่โอบกอดเอวบางไว้แน่นจนแผ่นหลังของเธอเบียดชิดกับแผงอกกว้างที่คุ้นเคย“หนีลูก ๆ มาอยู่กันสองคนแบบนี้ ฝันคิดถึงเจ้าแฝดไหมครับ?”เธอเอียงใบหน้าไปสบตากับสามี รอยยิ้มบางเบาที่ประดับบนใบหน้าสวยคมช่างดูเย้ายวนใจ“คิดถึงสิคะ แต่ฝันก็คิดถึงเวลาส่วนตัวของเราเหมือนกัน พี่เล่นทำตัวเป็นคุณพ่อบ้างานและคุณพ่อติดลูกขนาดนั้น ฝันแทบจะจำไม่ได้แล้วว่าเราคุยกันเรื่องอื่นที่ไม่ใช่เรื่องโรงเรียนของลูกครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่”ดีเซลกระตุกยิ้มอ่อนโยน หมุนร่างบางให้กลับมาเผชิญหน้ากันคนทั้งสองสอดประสานสายตากันท่ามกลางแสงสีทองของดวงอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้า“ถ้

สายหมอกยามเช้าที่โอบล้อมคฤหาสน์ตระกูลอัครไพศาลโชติยังไม่ทันมลายหายไปตามแสงตะวันทว่าภายในห้องรับรองขนาดใหญ่กลับมีรังสีแห่งสงครามขนาดย่อมแผ่กระจายไปทั่วทุกหย่อมหญ้าเสียงฝีเท้าเล็ก ๆ สองคู่ที่วิ่งสลับกันไปมาบนพรมขนแกะราคาแพง ดังสะท้อนแข่งกับเสียงทุ้มต่ำที่พยายามจะควบคุมสถานการณ์ของชายหนุ่มร่างยักษ์ผู้เป็นเจ้าของบ้านดีเซลยืนเท้าเอว ขมวดคิ้วมุ่นให้กับความวุ่นวายขณะจ้องมอง เจ้าแฝดตัวแสบที่กำลังปฏิบัติการป่วนบ้านในเช้าวันที่ ภรรยาสุดที่รักต้องเข้าประชุมด่วนกับบอร์ดบริหารแต่เช้าตรู่“น้องดินครับ อย่าเอารถสปอร์ตบังคับวิทยุไปจอดบนโซฟาแบบนั้นสิลูก เดี๋ยวคุณแม่กลับมาเห็นจะดุเอาได้นะ” พยายามจะรักษาความเคร่งขรึม แต่แววตากลับเคลือบไปด้วยความอ่อนโยนน้องดินเงยหน้าขึ้นมองผู้เป็นพ่อ พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์“พ่อบอกว่าเราเป็นลูกผู้ชายต้องกล้าหาญนี่ครับ ดินแค่กำลังทดสอบสมรรถนะรถในสนามแข่ง โซฟาแรลลี่เฉย ๆ เอง”ในขณะที่พี่ชายกำลังซิ่งรถ น้องฟ้าลูกสาวคนเล็กที่สวยสะพรั่งดุจตุ๊กตากระเบื้อง กลับนั่งนิ่งอยู่กลางกองเพชรปลอมและอัญมณีของเล่นที่เธอขนออกมาจากห้องนอน“พ่อขา ช่วยน้องฟ้าเลือกสร้อยเส้นนี้หน่อยสิคะ น้องฟ

สามเดือนต่อมากลิ่นอายของความตึงเครียดแผ่กระจายไปทั่วโถงทางเดินหน้าห้องคลอดวีไอพี แสงไฟนีออนสีขาวนวลสะท้อนกับร่างสูงใหญ่กำยำเขาเดินกลับไปกลับมาด้วยจังหวะถี่รัว ความกังวลและห่วงใยจนแทบจะคลุ้มคลั่ง มือหนาที่ประสานกันแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนทุกครั้งที่ได้ยินเสียงครางแผ่วด้วยความเจ็บปวด หัวใจของชายหนุ่มร่างยักษ์แทบจะขาดรอนตามไปด้วย“ใจเย็น ๆ ก่อนนะคะ คุณหมอบอกว่าฝันปลอดภัยดีค่ะ”พยายามปลอบสามีที่ร้อนใจให้มั่นคงที่สุด แม้ใบหน้าสวยคมจะซีดเซียวและมีหยาดเหงื่อผุดพรายตามไรผมจากการปวดท้องคลอดที่ยาวนานหลายชั่วโมง เธอกุมมือสามีไว้แน่น“ฝันไม่เป็นไรค่ะ อีกนิดเดียวเราจะได้เห็นหน้าลูกแล้วนะคะ”ร่างสูงทรุดตัวลงคุกเข่าเบื้องหน้าเตียงเข็นที่กำลังจะเคลื่อนเข้าสู่ห้องคลอด ประทับจูบหนัก ๆ ลงบนหลังมือเรียวของภรรยา“พี่อยู่ตรงนี้... พี่จะอยู่ข้างฝันตลอดเวลา อย่าทิ้งพี่ไปไหนนะยอดดวงใจของพี่ ถ้าฝันเป็นอะไรไป พี่คงมีชีวิตอยู่ต่อไม่ได้จริง ๆ”เขาแสดงถึงความอ่อนแอที่สุดในชีวิตออกมา ทั้งที่เคยเผชิญความตายมานับครั้งไม่ถ้วน แต่เวลานี้กลับหวาดกลัวการสูญเสียผู้หญิงตรงหน้ายิ่งกว่าสิ่งใดในโลก“ไม่พูดแบบนี้สิคะ ลูกเราเก่

“แล้วตกลง น้องเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายครับ?” น้องชลถามด้วยความตื่นเต้น “หมอนัดอัลตร้าซาวด์พรุ่งนี้ใช่ไหมครับ?”“ใช่จ้ะ พรุ่งนี้เราจะรู้กันแล้ว”สิบทิศนอนฟังลูกเมียคุยกัน มือกุมท้องตัวเองที่ปั่นป่วน แต่ใจกลับเต้นแรงด้วยความลุ้นระทึก‘ขอให้เป็นผู้หญิงเถอะ ยอมแพ้ท้องจนตายเลยเอ้า ถ้าได้ลูกสาวหน้าเหมือนเมีย’เช้าวันรุ่งขึ้น ณ โรงพยาบาลเอกชนห้องตรวจอัลตร้าซาวด์เงียบสงบ มีเพียงเสียงเครื่องมือแพทย์และเสียงหัวใจดวงน้อยที่เต้นรัวเร็ว ดังผ่านลำโพงออกมาสิบทิศนั่งจับมือน้ำอุ่นแน่น สายตาจ้องมองหน้าจอมอนิเตอร์เขม็ง วันนี้เขาอาการดีขึ้นเล็กน้อย อาจเพราะตื่นเต้นจนลืมอ้วก น้องชลยืนเกาะขอบเตียง ชะเง้อคมองจอมอนิเตอร์ตาแป๋ว“แข็งแรงดีมากครับคุณพ่อคุณแม่” คุณหมอวัยกลางคนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม เลื่อนหัวตรวจไปมาบนหน้าท้องนูนสวยของน้ำอุ่น“แขนขาครบสมบูรณ์ น้ำหนักตามเกณฑ์ เอาล่ะครับ อยากรู้เพศกันหรือยัง?”“อยากครับ!” น้องชลตอบเสียงดังฟังชัดสิบทิศกลืนน้ำลายเอือกใหญ่ บีบมือน้ำอุ่นแน่นขึ้นจนเธอเจ็บ“ผู้หญิงหรือผู้ชายครับหมอ?” สิบทิศถามเสียงแหบแห้ง “บอกมาเลยครับ ผมรับได้ทุกอย่าง (แต่ขอผู้หญิงเถอะ สาธุ)”คุณหมอหัวเราะเบา

สองอาทิตย์ต่อมาการประชุมบอร์ดบริหารประจำเดือนที่ควรจะเคร่งเครียดและเต็มไปด้วยสาระสำคัญกลับถูกปกคลุมไปด้วยความอึดอัดระคนหวาดระแวง ไม่ใช่เพราะผลประกอบการตกต่ำ หรือเพราะท่านประธานใหญ่อารมณ์เสียแต่อย่างใดแต่เป็นเพราะ...ท่านประธานกำลังดมยาดมสิบทิศนั่งหน้าซีดเผือดอยู่หัวโต๊ะ มือข้างหนึ่งถือเอกสารงบการเงินแต่อีกมือกลับกำหลอดยาดมสมุนไพรไว้แน่นราวกับเป็นเครื่องช่วยหายใจจมูกโด่งเป็นสันแนบชิดกับหลอดยาดมแทบจะตลอดเวลา คิ้วเข้มขมวดมุ่นเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดยตามไรผมทั้งที่แอร์เย็นฉ่ำ“เอ่อ... ท่านประธานครับ ตรงกราฟไตรมาสที่สาม” ผู้จัดการฝ่ายขายเริ่มรายงานด้วยน้ำเสียงกล้า ๆ กลัว ๆ“เดี๋ยว...” สิบทิศยกมือห้าม เสียงของเขาแหบแห้งและดูอ่อนแรงอย่างน่าใจหาย “ใคร... ใครเอากาแฟเข้ามาในห้อง?”ทุกคนในห้องหันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก“ไม่มีนะครับ วันนี้ท่านสั่งห้ามนำเครื่องดื่มมีกลิ่นเข้าห้องเด็ดขาด พวกเราดื่มแต่น้ำเปล่าครับ” เจษรีบชี้แจง“โกหก!” สิบทิศพึมพำ ทำจมูกฟุดฟิดเหมือนสุนัขดมกลิ่น “กลิ่นคาปูชิโน่ มันลอยมาจากทางคุณวิชัย คุณแอบซดกาแฟก่อนเข้าห้องใช่ไหม?”คุณวิชัยหน้าถอดสี “คะ... คือผมดื่มมาตั้งแต่เช้าแล้วน

“กล่องนี้ครับคุณแม่... จ่าหน้าถึง ‘คุณชาย ใจดี’ แต่เบอร์โทรศัพท์เป็นเบอร์เครื่องส่วนตัวของพ่อครับ”สิบทิศเข่าอ่อนแทบทรุด‘ไอ้ลูกทรพี! จำชื่อปลอมพ่อได้แม่นเชียวนะ!’“ข้างในเป็น ชุดแต่งท่อไอเสียรถสปอร์ตนำเข้า ราคา 250,000 บาทครับ” น้องชลอ่านรายละเอียดหน้ากล่องเสียงฉะฉาน ราวกับผู้ประกาศข่าวน้ำอุ่นหันมาจ้องหน้าสิบทิศตาเขียวปั้ด“ไหนสัญญากันแล้วไงคะว่าจะเพลา ๆ เรื่องแต่งรถ เดือนนี้พี่ซื้อไปกี่ชิ้นแล้ว? รถเต็มโรงจอดจนไม่มีที่เดินแล้วนะ”“โธ่... รักจ๋า” สิบทิศรีบเข้าไปเกาะแขนออดอ้อน “อันนี้มันของหายาก ลิมิเต็ดเอดิชั่นทั่วโลกมีแค่ 10 ชิ้น พี่จองไว้ตั้งนานแล้วเพิ่งได้ นะ ๆ ครั้งสุดท้ายแล้วจริง ๆ”“ครั้งสุดท้ายมากี่รอบแล้วคะ?” น้ำอุ่นเสียงแข็ง “ไม่ได้ค่ะ! คืนนี้พี่ต้องถูกทำโทษ งดมื้อเย็น และไปนอนห้องรับแขก”“หา! ไม่เอานะรัก! พี่หิวข้าวแล้วพี่ก็ติดหมอนข้างที่เป็นเมียด้วย นอนคนเดียวพี่นอนไม่หลับ”สิบทิศโอดครวญจะเป็นจะตาย หมดสภาพมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ เหลือเพียงพ่อบ้านใจกล้าที่กำลังจะถูกเนรเทศจังหวะนั้นเอง น้องชลที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ก็เดินเข้ามาแทรก“คุณแม่ครับ” เสียงเล็ก ๆ เอ่ยขึ้นอย่างนุ่มนวล “อย่า

หลายเดือนต่อมาณ ห้องประชุมผู้บริหารสูงสุด The Empire Groupบรรยากาศภายในห้องประชุมขนาดใหญ่บนชั้น 50 ปกคลุมไปด้วยความเงียบกริบจนได้ยินเสียงเข็มหมุดหล่นเครื่องปรับอากาศทำงานเต็มกำลังจนเย็นเฉียบ แต่เหล่าผู้บริหารระดับสูงนับสิบชีวิตกลับมีเหงื่อซึมตามไรผมพวกเขานั่งตัวเกร็ง ก้มหน้ามองเอกสารในมือ ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาบุรุษผู้ทรงอำนาจที่นั่งอยู่หัวโต๊ะผู้กุมบังเหียนใหญ่นั่งไขว่ห้างด้วยท่วงท่าดุจพญามังกรใบหน้าหล่อเหลาเรียบตึงไร้อารมณ์ นัยน์ตาสีเทาคมกริบกวาดมองรายงานผลประกอบการไตรมาสล่าสุดด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก“ตัวเลขแค่นี้” สิบทิศเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แต่ดังกังวานก้องไปในความเงียบ “พวกคุณกล้าเอามาเสนอผมได้ยังไง? ฝ่ายการตลาดทำงานกันภาษาอะไร? หรืออยากให้ผมโละทีมใหม่ยกชุด?”เสียงตบแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะดัง ปัง! ทำเอาทุกคนสะดุ้งโหยง“ผมให้เวลาแก้ตัวอีก 24 ชั่วโมง ถ้าพรุ่งนี้เช้าตัวเลขประเมินความเสี่ยงยังไม่ชัดเจน เตรียมยื่นซองขาวได้เลย เลิกประชุม!”สิ้นคำประกาศิต เหล่าผู้บริหารรีบกุลีกุจอเก็บของและเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็วราวกับหนีตายทิ้งไว้เพียงความน่าเกรงขามของท่านประธานใหญ่ที่ยังคงแผ่

“ไหนดูซิ โห ใหญ่จริงด้วย เก็บไปใส่ตู้โชว์ในห้องไดโนเสาร์ดีไหม?”“ดีครับ แต่แม่จะว่าไหมครับว่าเอาขยะเข้าบ้าน?”น้องชลกระซิบถามพ่อเสียงเบา เหลือบตามองแม่อย่างเกรงใจน้ำอุ่นหลุดขำ เอามือเท้าเอวแกล้งทำหน้าดุ“ถ้าล้างสะอาดก็ไม่ว่าครับ แต่ถ้าเอาทรายขึ้นเตียง แม่จะตีก้นทั้งพ่อทั้งลูกเลย คอยดู”“ว้าย แม่ดุจัง พ่อช่วยด้วย!” น้องชลแกล้งร้องเสียงหลง กอดหัวพ่อแน่น“ไม่ต้องกลัวลูก พ่อหนังเหนียว เดี๋ยวรับแทนเอง” สิบทิศคุยโว พาลูกวิ่งเหยาะ ๆ หนีแม่ไปตามชายหาด“อย่าวิ่งหนีนะ หยุดเดี๋ยวนี้นะสองพ่อลูก”น้ำอุ่นถอดรองเท้าส้นสูงทิ้งไว้บนทราย แล้ววิ่งไล่จับสองหนุ่มต่างวัยอย่างสนุกสนานเสียงหัวเราะของครอบครัวเกื้อสกุลประสานไปกับเสียงคลื่นลม สร้างบรรยากาศแห่งความสุขที่อบอวลไปทั่วชายหาดเจษยืนมองภาพเจ้านายและครอบครัวจากระเบียงร้านอาหารด้วยรอยยิ้มบาง ๆเขาไม่เคยเห็นสิบทิศหัวเราะได้เต็มเสียงขนาดนี้มาก่อน มังกรที่เคยดุร้าย บัดนี้กลายเป็นเพียงแมวตัวใหญ่ที่เชื่องเชื่อในมือของภรรยาและลูกเมื่อตะวันลับขอบฟ้า ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มประดับด้วยดวงดาวนับล้านดวง งานเลี้ยงเลิกราไปแล้วเหลือเพียงความเงียบสงบของธรร

เสียงเกลียวคลื่นซัดสาดหาดทรายขาวละเอียดดังซู่ซ่าเป็นจังหวะสม่ำเสมอประสานไปกับเสียงลมทะเลที่พัดพาเอากลิ่นอายเค็มจาง ๆ และความสดชื่นมาปะทะใบหน้าแสงอาทิตย์ยามอัสดงกำลังทอแสงสีส้มอมชมพูระบายไปทั่วท้องฟ้า ตัดกับน้ำทะเลสีครามที่ทอประกายระยิบระยับราวกับอัญมณีณ ชายหาดส่วนตัวของรีสอร์ตหรูระดับหกดาวบนเกาะสมุยงานเลี้ยงเล็ก ๆ แต่อบอุ่นถูกจัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองความสำเร็จของโครงการ The Empire Complex ที่เพิ่งเปิดตัวไปอย่างยิ่งใหญ่และเพื่อเฉลิมฉลองวาระพิเศษของครอบครัว เกื้อสกุลนายหญิงเกื้อสกุลในชุดเดรสผ้าชีฟองสีขาวพลิ้วไหวเปิดไหล่ เผยให้เห็นผิวพรรณเปล่งปลั่งและรอยยิ้มที่สดใสกว่าครั้งไหน ๆยืนถือแก้วแชมเปญพูดคุยอยู่กับกลุ่มนักลงทุนและพาร์ตเนอร์ทางธุรกิจด้วยท่วงท่าสง่างามและมั่นใจ สมตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายภาพลักษณ์องค์กรที่ใคร ๆ ต่างก็ชื่นชม“โปรเจกต์ต่อไปทางเราวางแผนจะขยายไปสู่กลุ่ม Eco Luxury ค่ะ เน้นความยั่งยืนและ...”น้ำเสียงหวานใสแต่ฉะฉานของเธอหยุดชะงักลงเล็กน้อย เมื่อรู้สึกถึงวงแขนแกร่งที่โอบรัดรอบเอวบางจากทางด้านหลัง พร้อมกับกลิ่นน้ำหอมบุรุษเพศที่คุ้นเคย“ขอโทษนะครับ” เสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์ด